వైణవీం ధారయేద్యష్టిమంతర్వాసస్తథోత్తరమ్ । యజ్ఞోపవీతద్వితయం సోదకం చ కమండలుమ్
వెదురు దండను, లోపలి వస్త్రాన్ని, పై వస్త్రాన్ని, రెండు యజ్ఞోపవీతాలు ధరించాలి; నీళ్ళతో కూడిన కమండలును తీసుకోవాలి.
ఛత్రం చోష్ణీషమమలం పాదుకే చాప్యుపానహౌ । రౌక్మే చ కుండలే ధార్యే కృత్తకేశనఖః శుచిః
శుభ్రమైన గొడుగు, తలపాగా, పాదరక్షలు, చెప్పులు ధరించాలి; బంగారు కుండలాలు వేసుకోవాలి; జుట్టు, గోర్లు కత్తిరించి, శుభ్రంగా ఉండాలి.
అన్యత్ర కాంచనాద్విప్రో న రక్తాం బిభృయాత్స్రజమ్ । శుక్లాంబరధరో నిత్యం సుగంధః ప్రియదర్శనః
బంగారం తప్ప ఇంకే రంగు గల హారం ధరించకూడదు; ఎప్పుడూ తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, సుగంధంగా, అందంగా కనిపించాలి.
న జీర్ణ మలవద్వాసా భవేద్వై విభవే సతి । న రక్తముల్బణం చాన్య ధృతం వాసో న కుండలమ్
సాధ్యం అయితే పాతదైన లేదా మురికిగా ఉన్న వస్త్రాలు ధరించకూడదు; ఎరుపు, గట్టిగా ఉన్న లేదా అనుచితమైన వస్త్రాలు, కుండలాలు వేయకూడదు.
నోపానహౌ స్రజం చాథ పాదుకే చ ప్రయోజయేత్ । ఉపవీతమలంకారం దర్శయన్కృష్ణమాజినమ్
పాదరక్షలు, హారం, చెప్పులు అనవసరంగా వాడకూడదు; యజ్ఞోపవీతాన్ని అలంకారంగా చూపిస్తూ, నల్ల కృష్ణాజినాన్ని ధరించాలి.
నాపసవ్యం పరీదధ్యాద్వాసో న వికృతం వసేత్ । ఆహరేద్విధివద్దారాన్సదృశానాత్మనః శుభాన్
వస్త్రాన్ని ఎడమ భుజంపై వేసుకోకూడదు, లేదా వంకరగా ఉన్న దుస్తులు ధరించకూడదు; నియమంగా, తనకు అనుకూలంగా, శుభ్రంగా ఉన్న భార్యను తీసుకోవాలి.
రూపలక్షణసంయుక్తాన్యోనిదోషవివర్జితాన్ । అపితృగోత్రజభవామన్యమానుషగోత్రజామ్
ఆమె అందం, మంచి లక్షణాలు కలిగి ఉండాలి; ఇతర లోపాలు లేకుండా, తండ్రి వంశానికి చెందని, వేరే మానవ వంశానికి చెందినవారిని తీసుకోవాలి.
ఆహరేద్బ్రాహ్మణో భార్యాం శీలశౌచసమన్వితామ్ । ఋతుకాలాభిగామీ స్యాద్యావత్పుత్రోభిజాయతే
బ్రాహ్మణుడు మంచి స్వభావం, శుద్ధి కలిగిన భార్యను తీసుకోవాలి; సంతానం కలిగే వరకు, ఋతుకాలంలో ఆమెను సమీపించాలి.
వర్జయేత్ప్రతిషిద్ధాని ప్రయత్నేన దినాని తు । షష్ఠ్యష్టమీం పంచదశీం ద్వాదశీం చ చతుర్దశీమ్
నిషేధించిన రోజులైన ఆరవ, ఎనిమిదవ, పన్నెండవ, పద్నాలుగవ, పదిహేనవ తేదీలను ఎంతో జాగ్రత్తగా తప్పించుకోవాలి.
బ్రహ్మచారీ భవేన్నిత్యం తద్వజ్జన్మత్రయాహని । ఆదధీత వివాహాగ్నిం జుహుయాజ్జాతవేదసమ్
ఎప్పుడూ బ్రహ్మచర్యం పాటించాలి. జననం జరిగిన మూడు రోజులూ అలాగే ఉండాలి. వివాహానికి అగ్ని ప్రతిష్ఠించి, జాతవేదసుకు హోమం చేయాలి.
ఏతాని స్నాతకో నిత్యం పావనాని చ పావయేత్ । వేదోదితం స్వకం కర్మ్మ నిత్యం కుర్యాదతంద్రితః
విద్యాబ్యాసం పూర్తిచేసినవాడు ఎప్పుడూ ఈ పవిత్రమైన కర్మలను ఆచరించి, తనను తాను పవిత్రంగా ఉంచాలి. వేదాలు చెప్పిన విధంగా తన కర్తవ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం లేకుండా నిత్యం చేయాలి.
అకుర్వాణః పతత్యాశు నరకానతిభీషణాన్ । అభ్యసేత్ప్రయతో వేదం మహాయజ్ఞాన్న హాపయేత్
ఇవి చేయని వాడు భయంకరమైన నరకాల్లో పడిపోతాడు. కష్టపడి వేదాన్ని అభ్యసించాలి, మహాయజ్ఞాలను నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు.
కుర్యాద్గృహ్యాణి కార్యాణి సంధ్యోపాసనమేవ చ । సఖ్యం సమాధికైః కుర్యాదుపేయాదీశ్వరం సదా
ఇంటివారు చేయవలసిన కర్మలు, సంధ్యావందనం తప్పక చేయాలి. ధ్యానంలో ప్రావీణ్యం ఉన్నవారితో స్నేహం పెంచుకోవాలి, ఎప్పుడూ భగవంతుని చేరుకోవాలి.
దైవతాన్యభిగచ్ఛేత కుర్య్యాద్భార్య్యాభిపోషణమ్ । న ధర్మం ఖ్యాపయేద్విద్వాన్న పాపం గూహయేదపి
దేవతలను పూజించాలి, భార్యను పోషించాలి. పండితుడు తన ధర్మాన్ని ప్రదర్శించకూడదు, పాపాన్ని దాచిపెట్టకూడదు.
కుర్వీతాత్మహితం నిత్యం సర్వభూతానుకంపకః । వయసః కర్మ్మణోఽర్థస్య శ్రుతస్యాభిజనస్య చ
ప్రతి రోజు తన మేలుకోసం, అన్ని జీవుల పట్ల దయతో, వయస్సు, కర్మ, ధనం, విద్య, వంశాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుని ప్రవర్తించాలి.
దేశవాగ్బుద్ధిసారూప్యమాచరన్విచరేత్సదా । శ్రుతిస్మృత్యుదితం సమ్యక్సాధుభిర్యశ్చ సేవితః
ప్రదేశం, మాట, మనస్సు ఒకేలా ఉండేలా ప్రవర్తించాలి. శాస్త్రాలు చెప్పిన విధంగా, సద్గుణులు ఆచరించిన విధంగా నడుచుకోవాలి.
తమాచారం నిషేవేత నేహేతాన్యత్ర కర్హిచిత్ । యేనాస్య పితరో యాతా యేన యాతాః పితామహాః
తన తండ్రులు, తాతలు ఏ మార్గంలో నడిచారో, అదే ఆచారాన్ని పాటించాలి, ఎప్పుడూ వేరే దారిలో పోకూడదు.
తేన యాయాత్సతాం మార్గం తేన గచ్ఛన్న దుష్యతి । నిత్యం స్వాధ్యాయశీలః స్యాన్నిత్యం యజ్ఞోపవీతవాన్
సజ్జనుల మార్గాన్ని అనుసరిస్తే ఎప్పుడూ తప్పుదారి పట్టడు. ఎప్పుడూ స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నంగా ఉండాలి, యజ్ఞోపవీతాన్ని ఎప్పుడూ ధరించాలి.
సత్యవాదీ జితక్రోధో లోభమోహవివర్జితః । సావిత్రీజాప నిరతః శ్రాద్ధకృన్ముచ్యతే గృహీ
నిజం మాట్లాడాలి, కోపాన్ని జయించాలి, లోభం, మోహం లేకుండా ఉండాలి, సావిత్రి జపంలో నిమగ్నంగా ancestral karma చేయాలి—ఇలాంటి గృహస్థుడు విముక్తి పొందుతాడు.
మాతాపిత్రోర్హితే యుక్తో బ్రాహ్మణస్య హితే రతః । దాతా యజ్వా దేవభక్తో బ్రహ్మలోకే మహీయతే
తల్లిదండ్రుల మేలుకోసం, బ్రాహ్మణుల మేలుకోసం కృషి చేయాలి. దానంలో, యజ్ఞాల్లో, దేవతల పూజలో నిమగ్నంగా ఉంటే, బ్రహ్మలోకంలో ఘనత పొందుతాడు.
త్రివర్గసేవీ సతతం దేవానాం చ సమర్చనమ్ । కుర్యాదహరహర్నిత్యం నమస్యేత్ప్రయతః సురాన్
ధర్మ, అర్థ, కామ లక్ష్యాలను ఎప్పుడూ పాటిస్తూ, దేవతల పూజలో నిత్యం నిమగ్నంగా ఉండాలి. ప్రతి రోజు శ్రద్ధతో దేవతలను నమస్కరించాలి.
విభాగశీలః సతతం క్షమాయుక్తో దయాలుకః । గృహస్థస్తు సమాఖ్యాతో న గృహేణ గృహీ భవేత్
ఎప్పుడూ పంచుకోవడంలో, క్షమతో, దయతో ఉండే గృహస్థుడే నిజంగా గృహస్థుడు. కేవలం ఇల్లు ఉండటం వల్ల గృహస్థుడు కాలేడు.
క్షమా దయా చ విజ్ఞానం సత్యం చైవ దమః శమః । అధ్యాత్మనిత్యతా జ్ఞానమేతద్బ్రాహ్మణలక్షణమ్
క్షమ, దయ, జ్ఞానం, సత్యం, ఇంద్రియనిగ్రహం, మనశ్శాంతి, ఆధ్యాత్మికత, విజ్ఞానం—ఇవి బ్రాహ్మణుని లక్షణాలు.
ఏతస్మాన్న ప్రమాద్యేత విశేషేణ ద్విజోత్తమః । యథాశక్తి చరన్ధర్మ్మం నిందితాని వివర్జయేత్
ఇవి పాటించడంలో ద్విజశ్రేష్ఠుడు ఎప్పుడూ నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు. తన శక్తికి తగిన విధంగా ధర్మాన్ని ఆచరించి, నిందించబడే వాటిని దూరంగా ఉంచాలి.
విధూయ మోహకలిలం లబ్ధ్వా యోగమనుత్తమమ్ । గృహస్థో ముచ్యతే బంధాన్నాత్ర కార్యావిచారణా
మోహాంధకారాన్ని తొలగించి, ఉత్తమమైన యోగాన్ని పొందిన గృహస్థుడు బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
విగర్హిత జయ క్షేప హింసా బంధవధాత్మనామ్ । అన్యమన్యు సముత్థానాం దోషాణాం మర్షణం క్షమా
నింద, ఓడిపోవడం, అవమానం, హింస, బంధువులకు లేదా తనకు జరిగిన హానిలోంచి, పరస్పర కోపం వల్ల కలిగే తప్పులను క్షమించడమే నిజమైన క్షమ.
స్వదుఃఖేష్వేవ కారుణ్యం పరదుఃఖేషు సౌహృదమ్ । దయేతి మునయః ప్రాహుః సాక్షాద్ధర్మస్య సాధనమ్
తన బాధలో కరుణ చూపడం, పరుల బాధలో స్నేహభావం కలిగి ఉండడం — ఇదే దయ అని మునులు చెప్పారు. ఇదే ధర్మాన్ని నేరుగా సాధించడానికి మార్గం.
చతుర్దశానాం విద్యానాం ధారణా హి పరార్థతః । విజ్ఞానమితి తద్విద్యాద్యేన ధర్మో వివర్ధతే
పద్నాలుగు విద్యలను నేర్చుకోవడం పరుల కోసం. ధర్మం పెరిగేలా చేసే జ్ఞానమే నిజమైన విద్య అని అంటారు.
అధీత్య విధివద్విద్యామర్థం చైవోపలభ్యతే । ధర్మకార్యాణి కుర్వీత హ్యేతద్విజ్ఞానముచ్యతే
విధిగా విద్యను అభ్యసించి, దాని ప్రయోజనం తెలుసుకొని, ధర్మకార్యాలు చేయడం — ఇదే నిజమైన జ్ఞానం అని చెప్పబడింది.
సత్యేన లోకం జయతి సత్యం తత్పరమం పదమ్ । యథా భూతా ప్రమాదం తు సత్యమాహుర్మనీషిణః
సత్యంతో ప్రపంచాన్ని జయించవచ్చు; సత్యమే పరమస్థానం. తప్పు లేకుండా ఉన్నదే సత్యమని పండితులు అంటారు.