ఆసీనోఽధో గురోః పార్శ్వే సేవాం చ సుసమాహితః । ఆసనే శయనే యానే నైవ తిష్ఠేత్కదాచన
గురువు పక్కన లేదా కింద కూర్చొని, మనసు పెట్టి సేవ చేయాలి; గురువు కూర్చున్నప్పుడు, పడుకున్నప్పుడు, లేదా వాహనంలో ఉన్నప్పుడు, ఎప్పుడూ నిలబడకూడదు.
ధావంతమనుధావేత గచ్ఛంతమనుగచ్ఛతి । గోశ్వోష్ట్రయానప్రాసాదే తథాధోవిష్టరేషు చ
గురువు పరుగెత్తితే వెంట పరుగెత్తాలి, వెళ్తే వెంట వెళ్లాలి; పశువుల గూడుల్లో, గుర్రాలపై, ఒంటెలపై, వాహనాల్లో, ప్రాసాదాల్లో, నేలపై కూడా అలాగే చేయాలి.
ఆసీత గురుణా సార్ద్ధం శిలాఫలక నౌషు చ । జితేంద్రియః స్యాత్సతతం వశ్యాత్మాక్రోధనః శుచిః
గురువుతో కలిసి రాళ్లపై, పలకలపై, నౌకల్లో కూర్చోవాలి; ఎప్పుడూ ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకుని, మనసు వశంలో ఉంచి, కోపం లేకుండా, శుద్ధిగా ఉండాలి.
ప్రయుంజీత సదా వాచం మధురాం హితకారిణీమ్ । గంధమాల్యం రసం కల్పం శుక్తిం ప్రాణివిహింసనమ్
ఎప్పుడూ మృదువుగా, శ్రేయస్సు కలిగించే మాటలు మాట్లాడాలి; పరిమళాలు, పూలమాలలు, రుచులు, అలంకారాలు, ప్రాణులకు హాని చేయడం తప్పించుకోవాలి.
అభ్యంజనాంజనోన్మర్ద్దచ్ఛత్రధారణమేవ చ । కామం లోభం భయం నిద్రాం గీతవాదిత్రనర్తనమ్
నూనె పట్టడం, కాజల్ పెట్టడం, మర్దన చేయడం, గొడుగు పట్టడం, అలాగే కామం, లోభం, భయం, నిద్ర, పాటలు పాడడం, వాయిద్యాలు వాయించటం, నాట్యం చేయడం—
ఆతర్జనం పరీవాదం స్త్రీప్రేక్షాలంభనం తథా । పరోపఘాతం పైశున్యం ప్రయత్నేన వివర్జయేత్
భయపెట్టడం, నిందించడం, మహిళలను చూడడం, తాకడం, ఇతరులకు హాని చేయడం, చెప్పినట్లు చెప్పడం— వీన్నింటినీ శ్రద్ధగా తప్పించుకోవాలి.
ఉదకుంభం సుమనసో గోశకృన్మృత్తికా కుశాన్ । ఆహరేద్యావదన్నాని భైక్ష్యం చాహరహశ్చరేత్
నీటి కుండలు, పూలు, పశువుల పేడ, మట్టి, దర్భను తీసుకురావాలి; ఆహారం దొరికే వరకు ప్రతిరోజూ భిక్షను సేకరించాలి.
ఘృతం చ లవణం సర్వం వర్జ్యం పర్యుషితం చ యత్ । అనృత్యదర్శీ సతతం భవేద్గీతాది నిస్పృహః
నూనె, ఉప్పు, పాతది అయినది అన్నింటినీ తప్పించుకోవాలి; ఎప్పుడూ నాట్యం, పాటలు, తదితర విషయాలకు ఆసక్తి లేకుండా ఉండాలి.
నాదిత్యం వై సమీహేత నాచరేద్దంతధావనమ్ । ఏకాంతమశుచిస్త్రీభిః శూద్రాద్యైరభిభాషణమ్
సూర్యుని కోసం వెదకకూడదు, పళ్ళు శుభ్రం చేయకూడదు; అపవిత్రమైన మహిళలు, శూద్రులు, ఇతరులతో ఒంటరిగా మాట్లాడకూడదు.
గురూచ్ఛిష్టం భేషజాన్నం ప్రయుంజీత న కామతః । మలాపకర్షణం స్నానం నాచరేద్ధి కదాచన
గురువు మిగిలిన ఆహారం, ఔషధాన్ని అవసరానికి ఉపయోగించాలి; కోరికతో చేయకూడదు; గురువు లేని సమయంలో ఎప్పుడూ స్నానం లేదా శుద్ధి చేయకూడదు.
న కుర్యాన్మానసం విప్రో గురోస్త్యాగే కథంచన । మోహాద్వా యది వా లోభాత్త్యక్త్వా తు పతితో భవేత్
బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ గురువును వదిలిపెట్టాలని మనసులో కూడా ఆలోచించకూడదు; మోసం వల్లా, లోభం వల్లా వదిలితే, పతనానికి గురవుతాడు.
లౌకికం వైదికం వాపి తథాధ్యాత్మికమేవ వా । ఆదదీత యతో జ్ఞానం తం న ద్రుహ్యేత్కదాచన
లౌకికమైన, వేద సంబంధమైన, లేదా ఆధ్యాత్మికమైన జ్ఞానం అయినా, జ్ఞానం ఇచ్చిన వాడిని ఎప్పుడూ హాని చేయకూడదు.
గురోరప్యవలిప్తస్య కార్యాకార్యమజానతః । ఉత్పథప్రతిపన్నస్య న మనుస్త్యాగమబ్రవీత్
గురువు గర్వంగా ఉన్నా, పనిలో తప్పు తెలియకపోయినా, దారి తప్పినా, మనువు వదిలిపెట్టాలని చెప్పలేదు.
గురోర్గురౌ సన్నిహితే గురువద్వృత్తిమాచరేత్ । నత్వాభిసృష్టో గురుణా స్వాన్గురూనభివాదయేత్
గురువు గురువు సమక్షంలో, తన గురువుతో ఎలా ఉంటామో అలాగే ఉండాలి; గురువు నమస్కారం చేసి అనుమతిస్తే, తన గురువులను నమస్కరించాలి.
విద్యాగురుష్వేతదేవం నిత్యావృత్తిషు యోగిషు । ప్రతిషేధత్సు చాధర్మాద్ధితం చోపదిశత్సు చ
విద్యా గురువులకు, ఎప్పుడూ సాధనలో ఉన్నవారికి, యోగులకు, ధర్మ విరుద్ధమైనదాన్ని నిషేధించే వారికి, శ్రేయస్సు చెప్పే వారికి కూడా ఇదే విధంగా ప్రవర్తించాలి.
శ్రేయః స్వగురువద్వృత్తిం నిత్యమేవ సమాచరేత్ । గురుపుత్రేషు దారేషు గురోశ్చైవ స్వబంధుషు
గురువు కుమారులు, భార్యలు, బంధువులకు కూడా ఎప్పుడూ తన గురువుతో ఎలా ఉంటామో అలాగే ప్రవర్తించాలి.
బాలః సంమానయేన్మాన్యాఞ్ఛిష్టో వా యది కర్మ్మణి । అధ్యాపయన్గురోః సూనుం గురువన్మానమర్హతి
బాలుడు అయినా, గౌరవించదగినవారిని గౌరవించాలి. పని మధ్యలో ఉన్నా, గురువు కుమారునికి బోధన చేస్తూ ఉంటే, ఆయనను కూడా గురువును గౌరవించినట్లే గౌరవించాలి.
ఉత్సాదనం చ గాత్రాణాం స్నాపనోచ్ఛిష్టభోజనః । న కుర్యాద్గురుపుత్రస్య పాదయోః శౌచమేవ చ
గురువు కుమారునికి శరీరాన్ని తుడిచడం, స్నానం చేయించడం, ఆయన తినిన మిగతా అన్నాన్ని తినడం, లేదా ఆయన పాదాలను కడగడం చేయకూడదు.
గురువత్ప్రతిపూజ్యాశ్చ సవర్ణా గురుయోషితః । అసవర్ణాశ్చ సంపూజ్యాః ప్రత్యుత్థానాభివాదనైః
గురువు వర్గానికి చెందిన స్త్రీలను గురువును గౌరవించినట్టు గౌరవించాలి. ఇతర వర్గానికి చెందినవారిని లేవడం, నమస్కారం చేయడం ద్వారా గౌరవించాలి.
అభ్యంజనం స్నాపనం చ గాత్రోత్సాదనమేవ చ । గురుపత్న్యా న కార్యాణి కేశానాం చ ప్రసాధనమ్
గురుపత్నికి నూనె రాయడం, స్నానం చేయించడం, శరీరాన్ని శుభ్రపరచడం, జుట్టు అలంకరించడం చేయకూడదు.
గురుపత్నీ తు యువతీ నాభివాద్యా తు పాదయోః । కుర్వీత వందనం భూమ్యామసావహమితి బ్రువన్
గురుపత్ని యౌవనంలో ఉంటే, ఆమె పాదాలకు నమస్కారం చేయకూడదు. భూమిని తాకి, 'నేను మీవాడిని' అని చెప్పి గౌరవం చూపాలి.
విప్రోష్య పాదగ్రహణపూర్వకం చాభివాదనమ్ । గురుదారేషు కుర్వీత సతాం ధర్మ్మమనుస్మరన్
ప్రయాణం నుంచి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, గురుపత్నులకు పాదాలను తాకి నమస్కరించాలి. మంచి వారి ధర్మాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ గౌరవించాలి.
మాతృష్వసా మాతులానీ శ్వశ్రూశ్చాథ పితృష్వసా । సంపూజ్యా గురుపత్నీవత్సమాస్తా గురుభార్యయా
తల్లి అక్క, మామ గారు భార్య, అత్త, నానమ్మ అక్క — వీరందరినీ గురుపత్నిలా, గురుభార్యకు సమానంగా గౌరవించాలి.
భ్రాతృభార్యాశ్చ సంగ్రాహ్యా సవర్ణా హన్యహన్యపి । విప్రోష్య తూపసంగ్రాహ్యా జ్ఞాతిసంబంధియోషితః
అదే వర్గానికి చెందిన అన్నల భార్యలను ప్రతిరోజూ గౌరవించాలి. ప్రయాణం నుంచి వచ్చిన తర్వాత, బంధువుల స్త్రీలను కూడా గౌరవించాలి.
పితుర్భగిన్యా మాతుశ్చ జాయస్యాం చ స్వసర్యపి । మాతృవద్వృత్తిమాతిష్ఠేన్మాతా తాభ్యో గరీయసీ
తండ్రి అక్క, తల్లి అక్క, భార్య సోదరి — వీరిని తల్లిలా ప్రవర్తించాలి. అయితే తల్లి వారికి మించినవారు.
ఏవమాచారసంపన్నమాత్మవంతమదాంభికమ్ । వేదమధ్యాపయేద్ధర్మ్మం పురాణాంగాని నిత్యశః
సరైన ఆచారం, ఆత్మనిగ్రహం, మాయలేని మనసున్నవారికి ప్రతిరోజూ వేదం, ధర్మం, పురాణ భాగాలు బోధించాలి.
సంవత్సరోషితే శిష్యే గురుర్జ్ఞానమనిర్దిశన్ । హరతే దుష్కృతం తస్య శిష్యస్య వసతో గురుః
శిష్యుడు ఒక సంవత్సరం గురువుతో ఉండినప్పుడు, గురువు జ్ఞానం బోధిస్తూ, అతని పాపాలను తొలగిస్తాడు.
ఆచార్యపుత్రః శుశ్రూషుర్జ్ఞానదో ధార్మికః శుచిః । శక్తోన్నదోంబుదః సాధురధ్యాప్యాదశ ధర్మతః
ఆచార్యుని కుమారుడు వినయంతో, జ్ఞానం ఇచ్చేవాడు, ధర్మబద్ధుడు, శుద్ధుడు, శక్తివంతుడు, దయగలవాడు, మంచివాడు అయితే, ధర్మబద్ధంగా బోధించాలి.
కృతకంఠస్తథాఽద్రోహః మేధావీ గురుకృన్నరః । ఆప్తః ప్రియోఽథ విధివత్షడధ్యాప్యా ద్విజాతయః
యజ్ఞోపవీతం ధరించినవాడు, మోసపూరితుడు కానివాడు, మేధావి, గురువు చెప్పినట్టు నడుచుకునేవాడు, నమ్మదగినవాడు, ప్రియమైనవాడు, నియమాలు పాటించేవాడు — ఈ ఆరు రకాల ద్విజులను బోధించాలి.
ఏతేషు బ్రాహ్మణే దానమన్యత్ర తు యథోచితమ్ । ఆచమ్య సంయతో నిత్యమధీయీత ఉదఙ్ముఖః
ఈ బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలి; ఇతరులకు అవసరమైనప్పుడు ఇవ్వాలి. ఎప్పుడూ శుద్ధిగా, ఉత్తర దిశగా తిరిగి వేదాన్ని అభ్యసించాలి.