ప్రతిశ్రవణసంభాషే శయానో న సమాచరేత్ । ఆసీనో న చ భుంజానో న తిష్ఠేన్న పరాఙ్ముఖః
పడి ఉన్నప్పుడు, భోజనం చేస్తున్నప్పుడు, నిలబడి లేదా గురువుకు వెనుకవైపు తిరిగి ఉండగా సమాధానం చెప్పరాదు.
నీచైః శయ్యాసనం చాస్య సర్వదా గురుసన్నిధౌ । గురోస్తు చక్షుర్విషయేన యథేష్టాసనో భవేత్
గురువు సమక్షంలో ఎప్పుడూ తన పడక, ఆసనం తక్కువగా ఉండాలి. కానీ గురువు చూపులో ఉన్నప్పుడు అవసరమైతే అనుకూలంగా కూర్చోవచ్చు.
నోదాహరేదస్య నామ పరోక్షమపి కేవలమ్ । న చైవాస్యానుకుర్వీత గతిభాషణచేష్టితమ్
గురువు పేరు ఆయన లేనప్పుడు కూడా పలకరాదు. అలాగే ఆయన నడక, మాట, చేతల్ని అనుకరించరాదు.
గురోర్యత్ర పరీవాదో నిందా వాపి ప్రవర్తతే । కర్ణౌ తత్ర పిధాతవ్యౌ గంతవ్యం వా తతోఽన్యతః
ఎక్కడైనా గురువును నిందించడమో, దూషించడమో జరిగితే, అక్కడ చెవులు మూసుకోవాలి లేదా ఆ ప్రదేశం విడిచిపోవాలి.
దూరస్థో నార్చయేదేనం న క్రుద్ధో నాంతికే స్త్రియః । న చైవాస్యోత్తరం బ్రూయాత్స్థితో నాసీత సన్నిధౌ
దూరంగా ఉన్నప్పుడు గురువును పూజించరాదు. కోపంగా ఉన్నప్పుడు, మహిళలు దగ్గర ఉన్నప్పుడు దగ్గరకి వెళ్లరాదు. నిలబడి సమాధానం చెప్పరాదు, అనుమతి లేకుండా ఆయన సమక్షంలో కూర్చోకూడదు.
ఉదకుంభం కుశాన్పుష్పం సమిధోఽస్యాహరేత్సదా । మార్జనం లేపనం నిత్యమంగానాం వై సమాచరేత్
గురువుకు ఎప్పుడూ నీటి కుండలు, దర్భ, పువ్వులు, వనరుకట్టెలు తీసుకెళ్లాలి. ఆయన అవయవాలను ప్రతిరోజూ శుభ్రపరిచి, లేపనాలు చేయాలి.
నాస్య నిర్మాల్యశయనం పాదుకోపానహావపి । ఆక్రామేదాసనం చాస్య చ్ఛాయాదీన్వా కదాచన
గురువు ధరించిన పుష్పహారాన్ని, పడకను, చెప్పులు, పాదరక్షలు ఎప్పుడూ తొక్కరాదు. ఆయన ఆసనం, నీడను దాటి పోకూడదు.
సాధయేద్దంతకాష్ఠాదీంల్లబ్ధం చాస్మై నివేదయేత్ । అనాపృచ్ఛ్య న గంతవ్యం భవేత్ప్రియహితే రతః
దంతకష్టాదులు సిద్ధం చేసి, దొరికినదాన్ని గురువుకు సమర్పించాలి. అనుమతి లేకుండా వెళ్లకూడదు. గురువుకు ఇష్టమైనదానిలో, మేలైనదానిలో నిత్యం మనసు పెట్టాలి.
న పాదౌ సారయేదస్య సన్నిధానే కదాచన । జృంభితం హసితం చైవ కంఠప్రావరణం తథా
గురువు సమక్షంలో ఎప్పుడూ పాదాలు చాపకూడదు; అలాగే జబ్బులు, నవ్వు, గొంతు కప్పుకోవడం కూడా చేయకూడదు.
వర్జయేత్సన్నిధౌ నిత్యమంగస్ఫోటనమేవ చ । యథాకాలమధీయీత యావన్న విమనా గురుః
గురువు సమక్షంలో ఎప్పుడూ శరీర భాగాలు చప్పడాన్ని తప్పించుకోవాలి; గురువు అసహనం చూపించకముందు, సరైన సమయంలో చదువుకోవాలి.
ఆసీనోఽధో గురోః పార్శ్వే సేవాం చ సుసమాహితః । ఆసనే శయనే యానే నైవ తిష్ఠేత్కదాచన
గురువు పక్కన లేదా కింద కూర్చొని, మనసు పెట్టి సేవ చేయాలి; గురువు కూర్చున్నప్పుడు, పడుకున్నప్పుడు, లేదా వాహనంలో ఉన్నప్పుడు, ఎప్పుడూ నిలబడకూడదు.
ధావంతమనుధావేత గచ్ఛంతమనుగచ్ఛతి । గోశ్వోష్ట్రయానప్రాసాదే తథాధోవిష్టరేషు చ
గురువు పరుగెత్తితే వెంట పరుగెత్తాలి, వెళ్తే వెంట వెళ్లాలి; పశువుల గూడుల్లో, గుర్రాలపై, ఒంటెలపై, వాహనాల్లో, ప్రాసాదాల్లో, నేలపై కూడా అలాగే చేయాలి.
ఆసీత గురుణా సార్ద్ధం శిలాఫలక నౌషు చ । జితేంద్రియః స్యాత్సతతం వశ్యాత్మాక్రోధనః శుచిః
గురువుతో కలిసి రాళ్లపై, పలకలపై, నౌకల్లో కూర్చోవాలి; ఎప్పుడూ ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకుని, మనసు వశంలో ఉంచి, కోపం లేకుండా, శుద్ధిగా ఉండాలి.
ప్రయుంజీత సదా వాచం మధురాం హితకారిణీమ్ । గంధమాల్యం రసం కల్పం శుక్తిం ప్రాణివిహింసనమ్
ఎప్పుడూ మృదువుగా, శ్రేయస్సు కలిగించే మాటలు మాట్లాడాలి; పరిమళాలు, పూలమాలలు, రుచులు, అలంకారాలు, ప్రాణులకు హాని చేయడం తప్పించుకోవాలి.
అభ్యంజనాంజనోన్మర్ద్దచ్ఛత్రధారణమేవ చ । కామం లోభం భయం నిద్రాం గీతవాదిత్రనర్తనమ్
నూనె పట్టడం, కాజల్ పెట్టడం, మర్దన చేయడం, గొడుగు పట్టడం, అలాగే కామం, లోభం, భయం, నిద్ర, పాటలు పాడడం, వాయిద్యాలు వాయించటం, నాట్యం చేయడం—
ఆతర్జనం పరీవాదం స్త్రీప్రేక్షాలంభనం తథా । పరోపఘాతం పైశున్యం ప్రయత్నేన వివర్జయేత్
భయపెట్టడం, నిందించడం, మహిళలను చూడడం, తాకడం, ఇతరులకు హాని చేయడం, చెప్పినట్లు చెప్పడం— వీన్నింటినీ శ్రద్ధగా తప్పించుకోవాలి.
ఉదకుంభం సుమనసో గోశకృన్మృత్తికా కుశాన్ । ఆహరేద్యావదన్నాని భైక్ష్యం చాహరహశ్చరేత్
నీటి కుండలు, పూలు, పశువుల పేడ, మట్టి, దర్భను తీసుకురావాలి; ఆహారం దొరికే వరకు ప్రతిరోజూ భిక్షను సేకరించాలి.
ఘృతం చ లవణం సర్వం వర్జ్యం పర్యుషితం చ యత్ । అనృత్యదర్శీ సతతం భవేద్గీతాది నిస్పృహః
నూనె, ఉప్పు, పాతది అయినది అన్నింటినీ తప్పించుకోవాలి; ఎప్పుడూ నాట్యం, పాటలు, తదితర విషయాలకు ఆసక్తి లేకుండా ఉండాలి.
నాదిత్యం వై సమీహేత నాచరేద్దంతధావనమ్ । ఏకాంతమశుచిస్త్రీభిః శూద్రాద్యైరభిభాషణమ్
సూర్యుని కోసం వెదకకూడదు, పళ్ళు శుభ్రం చేయకూడదు; అపవిత్రమైన మహిళలు, శూద్రులు, ఇతరులతో ఒంటరిగా మాట్లాడకూడదు.
గురూచ్ఛిష్టం భేషజాన్నం ప్రయుంజీత న కామతః । మలాపకర్షణం స్నానం నాచరేద్ధి కదాచన
గురువు మిగిలిన ఆహారం, ఔషధాన్ని అవసరానికి ఉపయోగించాలి; కోరికతో చేయకూడదు; గురువు లేని సమయంలో ఎప్పుడూ స్నానం లేదా శుద్ధి చేయకూడదు.
న కుర్యాన్మానసం విప్రో గురోస్త్యాగే కథంచన । మోహాద్వా యది వా లోభాత్త్యక్త్వా తు పతితో భవేత్
బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ గురువును వదిలిపెట్టాలని మనసులో కూడా ఆలోచించకూడదు; మోసం వల్లా, లోభం వల్లా వదిలితే, పతనానికి గురవుతాడు.
లౌకికం వైదికం వాపి తథాధ్యాత్మికమేవ వా । ఆదదీత యతో జ్ఞానం తం న ద్రుహ్యేత్కదాచన
లౌకికమైన, వేద సంబంధమైన, లేదా ఆధ్యాత్మికమైన జ్ఞానం అయినా, జ్ఞానం ఇచ్చిన వాడిని ఎప్పుడూ హాని చేయకూడదు.
గురోరప్యవలిప్తస్య కార్యాకార్యమజానతః । ఉత్పథప్రతిపన్నస్య న మనుస్త్యాగమబ్రవీత్
గురువు గర్వంగా ఉన్నా, పనిలో తప్పు తెలియకపోయినా, దారి తప్పినా, మనువు వదిలిపెట్టాలని చెప్పలేదు.
గురోర్గురౌ సన్నిహితే గురువద్వృత్తిమాచరేత్ । నత్వాభిసృష్టో గురుణా స్వాన్గురూనభివాదయేత్
గురువు గురువు సమక్షంలో, తన గురువుతో ఎలా ఉంటామో అలాగే ఉండాలి; గురువు నమస్కారం చేసి అనుమతిస్తే, తన గురువులను నమస్కరించాలి.
విద్యాగురుష్వేతదేవం నిత్యావృత్తిషు యోగిషు । ప్రతిషేధత్సు చాధర్మాద్ధితం చోపదిశత్సు చ
విద్యా గురువులకు, ఎప్పుడూ సాధనలో ఉన్నవారికి, యోగులకు, ధర్మ విరుద్ధమైనదాన్ని నిషేధించే వారికి, శ్రేయస్సు చెప్పే వారికి కూడా ఇదే విధంగా ప్రవర్తించాలి.
శ్రేయః స్వగురువద్వృత్తిం నిత్యమేవ సమాచరేత్ । గురుపుత్రేషు దారేషు గురోశ్చైవ స్వబంధుషు
గురువు కుమారులు, భార్యలు, బంధువులకు కూడా ఎప్పుడూ తన గురువుతో ఎలా ఉంటామో అలాగే ప్రవర్తించాలి.
బాలః సంమానయేన్మాన్యాఞ్ఛిష్టో వా యది కర్మ్మణి । అధ్యాపయన్గురోః సూనుం గురువన్మానమర్హతి
బాలుడు అయినా, గౌరవించదగినవారిని గౌరవించాలి. పని మధ్యలో ఉన్నా, గురువు కుమారునికి బోధన చేస్తూ ఉంటే, ఆయనను కూడా గురువును గౌరవించినట్లే గౌరవించాలి.
ఉత్సాదనం చ గాత్రాణాం స్నాపనోచ్ఛిష్టభోజనః । న కుర్యాద్గురుపుత్రస్య పాదయోః శౌచమేవ చ
గురువు కుమారునికి శరీరాన్ని తుడిచడం, స్నానం చేయించడం, ఆయన తినిన మిగతా అన్నాన్ని తినడం, లేదా ఆయన పాదాలను కడగడం చేయకూడదు.
గురువత్ప్రతిపూజ్యాశ్చ సవర్ణా గురుయోషితః । అసవర్ణాశ్చ సంపూజ్యాః ప్రత్యుత్థానాభివాదనైః
గురువు వర్గానికి చెందిన స్త్రీలను గురువును గౌరవించినట్టు గౌరవించాలి. ఇతర వర్గానికి చెందినవారిని లేవడం, నమస్కారం చేయడం ద్వారా గౌరవించాలి.
అభ్యంజనం స్నాపనం చ గాత్రోత్సాదనమేవ చ । గురుపత్న్యా న కార్యాణి కేశానాం చ ప్రసాధనమ్
గురుపత్నికి నూనె రాయడం, స్నానం చేయించడం, శరీరాన్ని శుభ్రపరచడం, జుట్టు అలంకరించడం చేయకూడదు.