రక్షణార్థం మహాదేవో భక్తానాం భక్తవత్సలః । హత్వా గజాకృతిం దైత్యం శూలేనావజ్ఞయా హరః
భక్తులను రక్షించేందుకు, భక్తప్రియుడైన మహాదేవుడు, ఆ ఏనుగు రూప రాక్షసుడిని త్రిశూలంతో సంహరించాడు.
వాసస్తస్యాకరోత్కృత్తిం కృత్తివాసేశ్వరస్తతః । తత్ర సిద్ధిం పరాం ప్రాప్తా మునయో హి యుధిష్ఠిర
ఆ రాక్షసుని చర్మాన్ని వస్త్రంగా ధరించాడు కాబట్టి, ఆయన కృత్తివాసేశ్వరుడు అని పిలవబడతాడు. అక్కడ మునులు పరమ సిద్ధిని పొందారు, యుధిష్ఠిరా.
తేనైవ చ శరీరేణ ప్రాప్తాస్తత్పరమం పదమ్ । విద్యావిద్యేశ్వరా రుద్రాః శివా యే చ ప్రకీర్త్తితాః
ఆ శరీరంతోనే వారు పరమ పదాన్ని పొందారు. విద్యావిద్యాధిపతులైన రుద్రులు, శివుడని పిలవబడే వారు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
కృత్తివాసేశ్వరం లింగం నిత్యమాశ్రిత్య సంస్థితాః । జ్ఞాత్వా కలియుగం ఘోరమధర్మబహులం జనాః
వారు ఎప్పుడూ కృత్తివాసేశ్వరుని లింగాన్ని ఆశ్రయించి స్థిరంగా ఉంటారు. కలియుగం భయంకరమైనదని, ధర్మహీనత ఎక్కువగా ఉన్నదని ప్రజలు తెలుసుకున్నారు.
కృత్తివాసం న ముంచంతి కృతార్థాస్తే న సంశయః । జన్మాంతరసహస్రేణ మోక్షో యత్రాప్యతే న వా
వారు కృత్తివాసుని విడిచిపెట్టరు; వారు సంపూర్ణంగా తృప్తి చెందుతారు, ఇందులో సందేహం లేదు. వేల జన్మల్లో మోక్షం లభించకపోయినా, అక్కడే ఉంటుంది.
ఏకేన జన్మనా మోక్షః కృత్తివాసేఽత్ర లభ్యతే । ఆలయం సర్వసిద్ధానామేతత్స్థానం వదంతి హి
కృత్తివాసుని దగ్గర ఒక్క జన్మతోనే మోక్షం లభిస్తుంది. ఈ స్థలం అన్ని సిద్ధుల నివాసంగా చెప్పబడుతుంది.
గోపితం దేవదేవేన మహాదేవేన శంభునా । యుగేయుగే హ్యత్ర దాంతా బ్రాహ్మణా వేదపారగాః
దేవదేవుడైన మహాదేవుడు శంభు ఈ స్థలాన్ని రహస్యంగా ఉంచాడు. ప్రతి యుగంలో ఇక్కడ నియమంగా ఉండే, వేదపారంగతులైన బ్రాహ్మణులు ఉంటారు.
ఉపాసంతే మహాత్మానం జపంతి శతరుద్రియమ్ । స్తువంతి సతతం దేవం త్ర్యంబకం కృత్తివాససమ్ । ధ్యాయంతి హృదయే దేవం స్థాణుం సర్వాంతరం శివమ్
వారు మహాత్ముడిని పూజిస్తూ, శతరుద్రియాన్ని జపిస్తూ, ఎప్పుడూ త్రయంబకుడైన కృత్తివాసుని స్తుతిస్తూ, హృదయంలో స్తాణువు, అంతర్యామి శివుని ధ్యానం చేస్తారు.
గాయంతి సిద్ధాః కిల గీతకాని వారాణసీం యే నివసంతి విప్రాః । తేషామథైకేన భవేద్విముక్తిర్యే కృత్తివాసం శరణం ప్రపన్నాః
వారణాసిలో నివసించే సిద్ధులు గీతలు పాడుతారు, బ్రాహ్మణులు కూడా. వారిలో కృత్తివాసుని శరణు పొందినవారికి మోక్షం లభిస్తుంది.
సంప్రాప్య లోకే జగతామభీష్టం సుదుర్లభం విప్రకులేషు జన్మ । ధ్యానే సమాధాయ జపంతి రుద్రం ధ్యాయంతి చిత్తే యతయో మహేశమ్
ఈ లోకంలో అత్యంత అరుదైన, అందరికీ ఆకాంక్షనీయమైన బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మ పొంది, యతులు ధ్యానంలో రుద్రుని జపిస్తూ, మనసులో మహేశుని ధ్యానం చేస్తారు.
ఆరాధయంతి ప్రభుమీశితారం వారాణసీమధ్యగతా మునీంద్రాః । యజంతి యజ్ఞైరభిసంధిహీనాః స్తువంతి రుద్రం ప్రణమంతి శంభుమ్
వారాణసి మధ్యంలో నివసించే మహర్షులు పరమేశ్వరుని భక్తిగా పూజిస్తారు. వారు స్వార్థం లేకుండా యజ్ఞాలు నిర్వహించి, రుద్రుని స్తుతించి, శంభువుకు నమస్కరిస్తారు.
నమో భవాయామలయోగధామ్నే స్థాణుం ప్రపద్యే గిరిశం పురాణమ్ । స్మరామి రుద్రం హృదయే నివిష్టం జానే మహాదేవమనేకరూపమ్
పవిత్రమైన యోగధామమైన భవునికి నమస్కారం. పర్వతాధిపతిగా ప్రసిద్ధుడైన పురాతనుడైన స్థాణువుని ఆశ్రయిస్తున్నాను. నా హృదయంలో స్థిరంగా ఉన్న రుద్రుని స్మరిస్తున్నాను. అనేక రూపాలు ధరించే మహాదేవుడిని నేను తెలుసు.
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే స్వర్గఖండే చతుస్త్రింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మ మహాపురాణంలోని స్వర్గఖండంలో ముప్పై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
నారద ఉవాచ- అథాన్యత్తత్ర వై లింగం కపర్దీశ్వరముత్తమమ్ । స్నాత్వా తత్ర విధానేన తర్పయిత్వా పితౄన్నృప
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — రాజా! అక్కడ ఇంకొక అద్భుతమైన లింగం ఉంది, దానికి కపర్దీశ్వరుడు అని పేరు. అక్కడ నియమానుసారం స్నానం చేసి, పితృదేవతలకు తర్పణం చేసినవాడు,
ముచ్యతే సర్వపాపేభ్యో ముక్తిం భుక్తిం చ విందతి । పిశాచమోచనం నామ తీర్థమన్యత్తతః స్థితమ్
అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు; మోక్షం, భోగం రెండూ పొందుతాడు. అక్కడ మరో పవిత్రతీర్థం ఉంది, దానికి పిశాచమోచనం అని పేరు.
తత్రాశ్చర్యమయో దేవో ముక్తిదః సర్వదోషహః । కశ్చిద్దైత్యో జగామేదం శార్దూలో ఘోరరూపధృక్
అక్కడ అద్భుతమైన దేవుడు, మోక్షాన్ని ప్రసాదించే, అన్ని దోషాలను తొలగించే స్వామి ఉన్నాడు. ఒకసారి ఒక రాక్షసుడు, భయంకరమైన పులి రూపంలో అక్కడికి వచ్చాడు.
మృగీమేకాం భక్షయితుం కపర్దీశ్వరముత్తమమ్ । తత్ర సా భీతహృదయా కృత్వా కృత్వా ప్రదక్షిణమ్
ఒక మృగిని తినాలని ఆశించి, ఆ కపర్దీశ్వరుని చుట్టూ, భయంతో ఉన్న ఆ మృగి, తిరుగుతూ తిరుగుతూ ప్రదక్షిణలు చేసింది.
ధావమానా సుసంభ్రాంతా వ్యాఘ్రస్య వశమాగతా । తాం విదార్య నఖైస్తీక్ష్ణైః శార్దూలః స మహాబలః
ఆమె భయంతో పరుగెడుతూ, చివరకు పులి వశంలో పడింది. ఆ మహాబలశాలి పులి, తన పదునైన నఖాలతో ఆమెను చీల్చి వేసింది.
జగామ చాన్యం విజనం దేశం దృష్ట్వా మునీశ్వరాన్ । మృతమాత్రా చ సా బాలా కపర్దీశాగ్రతో మృగీ
ఆ తరువాత, ఆ పులి మహర్షులను చూసి, మరో ఎడారి ప్రాంతానికి వెళ్లింది. ఆ చిన్న మృగి, మరణించిన వెంటనే, కపర్దీశ్వరుని ముందు పడిపోయింది.
అదృశ్యత మహాజ్వాలా వ్యోమ్ని సూర్యసమప్రభా । త్రినేత్రా నీలకంఠా చ శశాంకాంకిత మూర్ద్ధజా
ఆకాశంలో సూర్యుని వంటి ప్రకాశవంతమైన మహాజ్వాల కనిపించింది. మూడు కళ్లతో, నీలకంఠుడై, జటలో చంద్రుడిని ధరించినవాడై కనిపించాడు.
వృషాధిరూఢా పురుషైస్తాదృశైరేవ సంవృతా । పుష్పవృష్టిం విముంచంతి ఖేచరాస్తత్సమంతతః
వృషభంపై కూర్చొని, తనలాంటి పురుషులతో చుట్టుముట్టబడి, ఆకాశవాసులు అన్ని వైపులా పుష్పవృష్టి చేశారు.
గణేశ్వరీ స్వయం భూత్వా న దృష్టా తత్క్షణాత్తతః । దృష్ట్వా తదాశ్చర్యవరం ప్రశశంసుః సురాదయః
ఆ మృగి తానే గణపతిగా మారి, ఆ క్షణం తర్వాత కనిపించలేదు. ఆ అద్భుతాన్ని చూసి దేవతలు మొదలైనవారు అందరూ ప్రశంసించారు.
తన్మహేశస్య వై లింగం కపర్దీశ్వరముత్తమమ్ । స్మృత్వైవాశేషపాపౌఘాత్క్షిప్రమస్య విముంచతి
ఆ మహేశుని కపర్దీశ్వరుని లింగాన్ని స్మరించినవాడు, అన్ని పాపబంధాల నుండి త్వరగా విముక్తి పొందుతాడు.
కామక్రోధాదయో దోషా వారాణసీ నివాసినామ్ । విఘ్నాః సర్వే వినశ్యంతి కపర్దీశ్వరపూజనాత్
వారాణసిలో నివసించే వారికి కామం, కోపం వంటి దోషాలు, అన్ని విఘ్నాలు, కపర్దీశ్వరుని పూజ వల్ల నశించిపోతాయి.
తస్మాత్సదైవ ద్రష్టవ్యం కపర్దీశ్వరముత్తమమ్ । పూజితవ్యం ప్రయత్నేన స్తోతవ్యం వైదికైస్తవైః
కాబట్టి, ఆ కపర్దీశ్వరుని ఎప్పుడూ దర్శించాలి, శ్రద్ధతో పూజించాలి, వేదమంత్రాలతో స్తుతించాలి.
ధ్యాయతాం చాత్ర నియతం యోగినాం శాంతచేతసామ్ । జాయతే యోగసిద్ధిః స్యాత్షణ్మాసేన న సంశయః
అక్కడ నియమంగా ధ్యానం చేసే శాంతమైన మనస్సు గల యోగులకు, ఆరు నెలల్లో యోగసిద్ధి కలుగుతుంది — ఇందులో ఎటువంటి సందేహం లేదు.
బ్రహ్మహత్యాదయః పాపా వినశ్యంత్యస్య పూజనాత్ । పిశాచమోచనే కుండే స్నాతః స్యాత్ప్రశమో యతః
బ్రహ్మహత్య వంటి పాపాలు కూడా ఆయన పూజ వల్ల నశిస్తాయి. పిశాచమోచన కుండలో స్నానం చేసినవాడు శాంతిని పొందుతాడు.
తస్మిన్క్షేత్రే పురా విప్రస్తపస్వీ సంశితవ్రతః । శంకుకర్ణ ఇతి ఖ్యాతః పూజయామాస శంకరమ్
ఆ పవిత్ర క్షేత్రంలో, పుర్వకాలంలో శంకుకర్ణుడు అనే కఠినవ్రతధారి బ్రాహ్మణుడు శంకరుని భక్తిగా పూజించాడు.
జజాప రుద్రమనిశం ప్రణవం బ్రహ్మరూపిణమ్ । పుష్పధూపాదిభిస్తోత్రైః నమస్కారైః ప్రదక్షిణైః
ఆ మహర్షి నిరంతరం రుద్ర స్తోత్రాన్ని, పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన ఓంకారాన్ని జపిస్తూ, పుష్పాలు, ధూపం వంటి పూజాసామగ్రులతో, స్తుతులతో, నమస్కారాలతో, ప్రదక్షిణలతో భక్తిపూర్వకంగా ఆరాధించేవాడు.
ఉపాసీతాత్ర యోగాత్మా కృత్వా దీక్షాం తు నైష్ఠికీమ్ । కదాచిదాగతం ప్రేతం పశ్యతి స్మ క్షుధాన్వితమ్
అక్కడ ఆ యోగి జీవితాంతం నియమాన్ని పాటిస్తూ ధ్యానంలో లీనమై పూజ చేసేవాడు. ఒకసారి ఆకలితో బాధపడుతూ వచ్చిన ఒక ప్రేతాన్ని చూశాడు.