ననర్త కిల విప్రర్షిర్విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః । తతస్తస్మిన్ప్రనృత్తే వై స్థావరం జంగమం చ యత్
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణ ఋషి, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవిగా చేసి, నిజంగా నాట్యం చేయడం ప్రారంభించాడు.
ప్రనృత్తముభయం వీర తేజసా తస్య మోహితమ్ । బ్రహ్మాదిభిస్తతో దేవైర్ఋషిభిశ్చ తపోధనైః
వీరా, అతను నాట్యం చేయగా, అతని తేజస్సు వల్ల అక్కడ ఉన్న స్థిరమైనదీ, చలించేదీ అన్నీ మంత్ర ముగ్దులై నాట్యం చేయడం మొదలుపెట్టాయి.
విజ్ఞప్తో వై ఋషేరర్థే మహాదేవో నరాధిప । నాయం నృత్యేద్యథా దేవ తథా త్వం కర్తుమర్హసి
ఆ తరువాత, నరాధిపా, బ్రహ్మా మొదలైన దేవతలు, తపస్సులో నిపుణులైన ఋషులతో కలిసి, ఆ ఋషి కోసం మహాదేవుని ప్రార్థించారు.
తతో దేవో మునిం దృష్ట్వా హర్షావిష్టేన చేతసా । నృత్యంతమబ్రవీచ్చైనం స్థిరాణాం హితకామ్యయా
రాజా, ఆ సమయంలో దేవుడు, ఆనందంతో నాట్యం చేస్తున్న ఆ ఋషిని చూసి, స్థిరజీవుల మేలుకోసం ఇలా అన్నాడు.
అహో మహర్షే ధర్మజ్ఞ కిమర్థం నృత్యతే భవాన్ । హర్షస్థానం కిమర్థం వా తవాద్య మునిపుంగవ
‘మహర్షీ, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడా, నీవు ఎందుకు నాట్యం చేస్తున్నావు? మునులలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు ఇంత ఆనందపడటానికి కారణం ఏమిటి?’
ఋషిరువాచ-। తపస్వినో ధర్మ్మపథస్థితస్య ద్విజసత్తమ । కిం న పశ్యసి మే బ్రహ్మన్క్షతాచ్ఛాకరసం సృతమ్
ఋషి ఇలా అన్నాడు — ‘తపస్సు చేస్తూ, ధర్మ మార్గంలో నిలిచిన నాకు, బ్రహ్మా, నీవు నా గాయంలో నుంచి వస్తున్న కూరగాయ రసం చూడలేవా?’
యం దృష్ట్వా సంప్రనృత్తోఽహం హర్షేణ మహతా వృతః । తం ప్రహస్యాబ్రవీద్దేవ ఋషిం రాగేణ మోహితమ్
‘అది చూసి నేను ఎంతో ఆనందంతో నాట్యం చేయడం మొదలుపెట్టాను.’ ఆ ఆనందంలో మునిగిపోయిన ఋషిని చూసి దేవుడు చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.
అహం తు విస్మయం విప్ర న గచ్ఛామీహ పశ్య మామ్ । ఏవముక్త్వా నరశ్రేష్ఠ మహాదేవేన వై తదా
‘కాని బ్రాహ్మణా, నేను మాత్రం దీనికి ఆశ్చర్యపడను — నన్ను చూడు.’ అలా చెప్పి, నరశ్రేష్ఠుడా, ఆ సమయంలో మహాదేవుడు...
అంగుల్యగ్రేణ రాజేంద్ర స్వాంగుష్ఠస్తాడితోఽనఘ । తస్య భస్మక్షతాద్రాజన్నిఃసృతం హిమసంనిభమ్
ఓ రాజా, పాపరహితుడు తన వేలి అంచుతో తనే తానే బొటనవేలిని కొట్టాడు. అప్పుడు అక్కడ నుండి మంచు వలె తెల్లగా ఉన్న బూడిద బయటకు వచ్చింది.
యం దృష్ట్వా వ్రీడితో రాజన్స మునిః పాదయోర్గతః । నాన్యం దేవాదహం మన్యే రుద్రాత్పరతరం మహత్
అది చూసిన ముని, రాజా, సిగ్గుతో ఆయన పాదాల దగ్గర పడిపోయాడు. రుద్రుడికంటే గొప్ప దేవుడు ఇంకొకరు లేరని నేను భావించను.
సురాసురస్య జగతో గతిస్త్వమసి శూలధృక్ । త్వయా సృష్టమిదం విశ్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
దేవతలు, అసురులు, లోకమంతటికి నీవే ఆశ్రయం, త్రిశూలధారి. ఈ జగత్తు, త్రిలోకమంతా, చరాచరమంతా నీ చేతనే సృష్టించబడింది.
త్వామేవ భగవన్సర్వే ప్రవిశంతి యుగక్షయే । దేవైరపి న శక్యస్త్వం పరిజ్ఞాతుం కుతో మయా
ప్రభూ, యుగాంతంలో అందరూ నీయందే లీనమవుతారు. దేవతలకైనా నిన్ను పూర్తిగా తెలుసుకోవడం సాధ్యం కాదు—అయితే నాకు ఎలా సాధ్యం?
త్వయి సర్వేశ దృశ్యంతే సురాః శక్రాదయోఽనఘ । సర్వస్త్వమసి లోకానాం కర్తా కారయితాన్వహమ్
సర్వేశ్వరా, నీవందరిలో ఇంద్రుని మొదలైన దేవతలు కనిపిస్తారు, పాపరహితుడా. అన్ని లోకాలకు నీవే సృష్టికర్త, నీవే వాటిని నడిపేవాడవు.
త్వత్ప్రసాదాత్సురాః సర్వే మోదంతీహాకుతోభయాః । ఏవం స్తుత్వా మహాదేవం స ఋషిః ప్రణతోఽబ్రవీత్
నీ కృపవల్ల దేవతలందరూ ఇక్కడ భయమేమీ లేకుండా ఆనందంగా ఉంటారు. ఇలా మహాదేవుడిని స్తుతించి, ఆ ఋషి నమస్కరించి పలికాడు.
త్వత్ప్రసాదాన్మహాదేవ తపో మే న క్షరేత వై । తతో దేవః ప్రహృష్టాత్మా బ్రహ్మర్షిమిదమబ్రవీత్
మహాదేవా, నీ కృపతో నా తపస్సు ఎప్పటికీ నశించకూడదు. అప్పుడు దేవుడు ఆనందంతో ఆ బ్రహ్మర్షిని ఇలా అన్నాడు.
తపస్తే వర్ద్ధతాం విప్ర మత్ప్రసాదాత్సహస్రధా । ఆశ్రమే చేహ వత్స్యామి త్వయా సార్ద్ధం మహామునే
ఓ మహామునీ, నా అనుగ్రహంతో నీ తపస్సు వెయ్యిరెట్లు పెరుగుతుంది. నేను నీతో పాటు ఈ ఆశ్రమంలోనే ఉండిపోతాను.
సప్తసారస్వతే స్నాత్వా అర్చయిష్యంతి యే తు మామ్ । న తేషాం దుర్లభం కించిదిహ లోకే పరత్ర వా
ఏవరు ఆ ఏడుసారస్వతీ నదులలో స్నానం చేసి నన్ను పూజిస్తారో, వారికి ఈ లోకంలోనైనా, పరలోకంలోనైనా ఏదీ అసాధ్యం కాదు.
గచ్ఛేత్సారస్వతం చాపి లోకం నాస్త్యత్ర సంశయః । ఏవముక్త్వా మహాదేవస్తత్రైవాంతరధీయత
వారు సారస్వత లోకాన్ని పొందుతారు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఇలా చెప్పి మహాదేవుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
తతస్త్వౌశనసం గచ్ఛేత్త్రిషు లోకేషు విశ్రుతమ్ । యత్ర బ్రహ్మాదయో దేవా ఋషయశ్చ తపోధనాః
అనంతరం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధమైన ఔశనస ప్రాంతానికి వెళ్లాలి. అక్కడ బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు, తపస్సుతో నిండిన ఋషులు ఉంటారు.
కార్తికేయశ్చ భగవాంస్త్రిసంధ్యాం కిల భారత । సాన్నిధ్యమకరోత్తత్ర భార్గవప్రియకామ్యయా
భారతా, కార్తికేయుడు, భర్గవుని మీద ప్రేమతో, మూడు సంధ్యల సమయంలో అక్కడ తన సాన్నిధ్యం కల్పించాడు.
కపాలమోచనం తీర్థం సర్వపాపప్రణాశనమ్ । తత్ర స్నాత్వా నరవ్యాఘ్ర సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే
కపాలమోచనమనే తీర్థం అన్ని పాపాలను నశింపజేస్తుంది. అక్కడ స్నానం చేసినవాడు, నరశ్రేష్ఠా, అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
అగ్నితీర్థం తతో గచ్ఛేత్స్నాత్వా చ భరతర్షభ । అగ్నిలోకమవాప్నోతి కులం చైవ సముద్ధరేత్
ఆ తరువాత అగ్నితీర్థానికి వెళ్లి స్నానం చేయాలి, ఓ భారతవంశశ్రేష్ఠా. అప్పుడు అగ్నిలోకాన్ని పొందుతాడు, తన వంశాన్ని కూడా ఉద్ధరించగలడు.
విశ్వామిత్రస్య తత్రైవ తీర్థం భరతసత్తమ । తత్ర స్నాత్వా మహారాజ బ్రాహ్మణ్యమభిజాయతే
అక్కడే విశ్వామిత్రుని తీర్థం ఉంది, ఓ భారతశ్రేష్ఠా. అక్కడ స్నానం చేసినవాడు, మహారాజా, బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందుతాడు.
బ్రహ్మయోనిం సమాసాద్య శుచిః ప్రయతమానసః । తత్ర స్నాత్వా నరవ్యాఘ్ర బ్రహ్మలోకం ప్రపద్యతే
బ్రహ్మయోని అనే పవిత్ర స్థలానికి చేరి, శుద్ధమైన, ఏకాగ్రమైన మనస్సుతో అక్కడ స్నానం చేస్తే, నరశ్రేష్ఠా, బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడు.
పునాత్యా సప్తమం చైవ కులం నాస్త్యత్ర సంశయః । తతో గచ్ఛేత రాజేంద్ర తీర్థం త్రైలోక్యవిశ్రుతమ్
వాడు తన వంశంలో ఏడవ తరం వరకు కూడా పవిత్రతను కలిగించగలడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఆ తరువాత, రాజేంద్రా, త్రిలోకంలో ప్రసిద్ధమైన తీర్థానికి వెళ్లాలి.
పృథూదకమితి ఖ్యాతం కార్తికేయస్య వ్నృప । తత్రాభిషేకం కుర్వీత పితృదేవార్చనే రతః
ప్రితుదకమని ప్రసిద్ధి చెందిన, కార్తికేయునికి సంబంధించిన ఆ స్థలంలో, రాజా, అక్కడ పితృదేవతల ఆరాధనలో తలమునకలై అభిషేకం చేయాలి.
అజ్ఞానాజ్జ్ఞానతో వాపి స్త్రియా వా పురుషేణ వా । యత్కించిదశుభం కర్మ కృతం మానుషబుద్ధినా
అజ్ఞానంతో అయినా, జ్ఞానంతో అయినా, స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, మనుష్యుడిగా ఏదైనా చెడు పని చేసినా —
తత్సర్వం నశ్యతే తత్ర స్నాతమాత్రస్య భారత । అశ్వమేధఫలం చాపి లభతే స్వర్గమేవ చ
ఆ చెడు పనులన్నీ అక్కడ స్నానం చేసిన వెంటనే నశించిపోతాయి, ఓ భారతా. అలాగే, అశ్వమేధ యాగ ఫలితాన్ని, స్వర్గాన్ని కూడా పొందుతాడు.
పుణ్యమాహుః కురుక్షేత్రం కురుక్షేత్రాత్సరస్వతీమ్ । సరస్వత్యాశ్చ తీర్థాని తీర్థేభ్యశ్చ పృథూదకమ్
కురుక్షేత్రం పవిత్రమైనదని చెబుతారు. కురుక్షేత్రం కన్నా సరస్వతి పవిత్రమైనది. సరస్వతి తీర్థాలు వాటికన్నా పవిత్రమైనవి. ఆ తీర్థాలకన్నా పృథూదకము ఇంకా పవిత్రమైనది.
ఉత్తమే సర్వతీర్థానాం యస్త్యజేదాత్మనస్తనుమ్ । పృథూదకే జప్యపరో నైవ సంసరణం లభేత్
అన్ని పవిత్ర స్థలాల్లో ఉత్తమమైన పృథూదకంలో, జపంలో నిమగ్నమై అక్కడ శరీరం విడిచినవాడు మళ్లీ జన్మను పొందడు.