సా మృతా తత్క్షణాత్సాధ్వీ భక్షయిత్వా మహావిషమ్ । తాం దృష్ట్వా తమసాయుక్తే నిశీథేఽహం పలాయితః
ఆ సతీమణి మహా విషాన్ని తాగిన వెంటనే ప్రాణాలు కోల్పోయింది. అర్థరాత్రి చీకటిలో ఆమెను చూసి నేను అక్కడి నుండి పారిపోయాను.
పలాయమానస్తరసా ధృతోఽహం రాజకింకరైః । చౌరోఽయమితి ఖఙ్గేన చిచ్ఛిదుస్తే శిరో మమ
నేను తొందరగా పారిపోతుండగా రాజు సేవకులు నన్ను పట్టుకున్నారు. నన్ను దొంగనని భావించి వారు ఖడ్గంతో నా తల నరికేశారు.
మృతం మాం యాతనాదేహమావేశ్య యమకింకరాః । రౌరవే నిరయఘోరే చిక్షిపుర్యమశాసనాత్
నాకు మరణం వచ్చిన తర్వాత యముని సేవకులు నన్ను బాధలతో కూడిన శరీరంలో పెట్టారు. యముని ఆజ్ఞతో నన్ను భయంకరమైన రౌరవ నరకంలో పడేశారు.
షష్టివర్షసహస్రాణి తత్రాఽహం తీవ్రయాతనామ్ । భుక్త్వా తేనైవ పాపేన రాక్షసత్వముపాగతః
అక్కడ ఆ పాపం వల్ల నేను ఆరు వేల సంవత్సరాలు తీవ్రమైన బాధలు అనుభవించాను. ఆ పాపం కారణంగా నేను రాక్షసుడిగా జన్మించాను.
శతవర్షాణ్యతీతాని రాక్షసత్వే విశాంపతే । వదామి తముపాయం మే యేనాస్మాన్ముక్తిమాప్నుయామ్
రాక్షసునిగా వంద సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి, రాజా. ఈ స్థితి నుండి విముక్తి పొందటానికి ఏ మార్గం ఉందో నేను చెప్పబోతున్నాను.
పుణ్యం తదర్పితే సాధో వదామి శృణు సాదరమ్ । యేన తీర్థవరస్యేదం జలం మమ ముఖే గతమ్
ధర్మాత్ముడా, శ్రద్ధతో విను. ఈ పవిత్ర తీర్థ జలం నా నోటికి చేరడానికి నేను చేసిన పుణ్య కార్యాన్ని చెప్పబోతున్నాను.
తత్రైవ జన్మని మయా కృత్వా హరిదినే వ్రతమ్ । సంసర్గాన్నేచ్ఛయా వైశ్య రాత్రౌ జాగరణం కృతమ్
అదే జన్మలో, హరిదినం నాడు నేను ఒక వ్రతాన్ని ఆచరించాను. ఒక వాణిజుడి సహవాసంలో, నాకు ఇష్టంలేకున్నా, రాత్రంతా మేల్కొని ఉన్నాను.
ద్వాదశ్యామథ సంస్నాత్వా భోక్తుంమపి సముద్యతే । మద్గృహే కశ్చిదాయాతో వైష్ణవో విష్ణురూపధృక్
తర్వాత ద్వాదశి రోజున స్నానం చేసి భోజనం చేయడానికి సిద్ధమవుతుండగా, నా ఇంటికి విష్ణు స్వరూపంలో ఉన్న ఒక వైష్ణవుడు వచ్చాడు.
కుపితోఽహం తమాలోక్య దుర్వచో వదమగ్రతః । క్వ గచ్ఛసి దురాచార దాంభికస్త్రీజనాంతరే
అతడిని చూసి కోపంతో, అతని ముందు కఠినంగా ఇలా అన్నాను: 'దుర్మార్గుడా, మోసగాడా, మహిళల మధ్య ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?'
ఇత్యుక్తం స మయా ధీరస్తుల్యో మానాపమానయోః । తూష్ణీమేవ నికేతాన్మే నిర్గత్య చలితో యదా
నేను ఇలా చెప్పినప్పటికీ, ఆ స్థిరమైనవాడు గౌరవం, అవమానం రెండింటినీ సమంగా చూసి, నిశ్శబ్దంగా నా ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
తదాభిముఖమాయాంతీ పత్నీ మమ పతివ్రతా । పతిత్వా పాదయోస్తస్య తం సాధుం గృహమానయత్
ఆ సమయంలో నా భార్య, పతివ్రత, అతని దగ్గరకు వెళ్లి అతని పాదాలకు నమస్కరించి, ఆ సద్గుణి మన ఇంటికి తీసుకొచ్చింది.
మయాపమానితస్యాపి న క్రోధోఽభూన్మహాత్మనః । తయాదృతస్యాప్యానందో యతః సోరి సుహృత్సమః
నేను అతనిని అవమానించినా, ఆ మహాత్ముడికి కోపం రాలేదు. ఆమె చేసిన గౌరవానికి, అతడు స్నేహితుల మధ్య ఉన్నట్టు ఆనందంగా ఉన్నాడు.
తమర్చయిత్వా విధివద్విష్టరే చోపవేశ్య సా । భోజ్యం భోజయ జీవేశ జయతాద్భువనత్రయమ్
ఆమె అతడిని విధిగా పూజించి, మంచి ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, 'మూడు లోకాలను జయించే జీవేశా, ఈ భోజనం స్వీకరించు' అని అంది.
ఇత్యుక్తోఽహం తయా సాధ్వ్యా న్యగదం తం మహాశయమ్ । మ్లానవక్త్రః ప్రసన్నాస్యముత్తిష్ఠ శమయ క్షుధామ్
ఆ సతీమణి ఇలా చెప్పినప్పుడు, నేను తల వంచి, ఆ మహాశయునికి 'మీరు లేచి, ఆకలిని తీర్చుకోండి' అని వినయంగా చెప్పాను. నా ముఖం దిగులుగా ఉండగా, ఆమె ముఖం ఆనందంగా మెరిసింది.
ఇత్యుక్త్వా తస్య చరణౌ నోదితస్తనుమధ్యమా । ప్రాక్షాలయం పునస్తం తు నివేశ్యాసనముత్తమమ్
అలా చెప్పి, ఆ సన్నని నడుము గల మహిళ స్వయంగా అతని పాదాలను కడిగి, మళ్లీ అతడిని ఉత్తమ ఆసనంపై కూర్చోబెట్టింది.
అదదాం పాత్రమన్నేన పూర్ణం తస్మై వివేకినే । జలం చ తత్కరే సాధ్వ్యా ప్రేరితోఽహం తయా ముహుః
నేను ఆ జ్ఞానవంతుడికి అన్నంతో నిండిన పాత్రను ఇచ్చాను. ఆమె పదేపదే ప్రేరేపించడంతో, నేను అతనికి నీళ్లు కూడా అందించాను.
ఉపభుజ్య స ధర్మాత్మా స్వైరం విగతవిక్రియః । హరేరామ హరేకృష్ణ జపన్నితి జగామ హ
ఆ ధర్మాత్ముడు తృప్తిగా భోజనం చేసి, ఏ కలహం లేకుండా, 'హరే రామ, హరే కృష్ణ' అని జపిస్తూ అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
కృతం పుణ్యమిదం వైశ్య నోదితేన మయా స్త్రియా । పూర్వజన్మని యేనేదం ప్రాపితం తీర్థవారి మే
వాణిజుడా, ఈ పుణ్యం నేను కాదు, ఆ స్త్రీ వల్ల జరిగింది. దాని వల్లనే ఈ జన్మలో నాకు తీర్థ జలం లభించింది.
శివశర్మోవాచ- విష్ణుశర్మన్నిదం వాక్యముక్త్వా తిష్ఠతి రాక్షసే । పథికః స చ తే వాహాః ప్రాహుః ఖే దివ్యదేహినః
శివశర్మన్ ఇలా అన్నాడు— విష్ణుశర్మా, ఈ మాటలు చెప్పి రాక్షసుడి ముందు నిలిచాడు. ఆ ప్రయాణికులు, అంటే నీకు ముందు వాహకులు, ఇప్పుడు ఆకాశంలో దివ్య శరీరాలతో నీతో మాట్లాడారు.
పథికవాహా ఊచుః భో భో విశాంపతే సాధో ప్రాప్తా అప్యపమృత్యుతామ్ । త్వత్ప్రసాదాదిదం వారి పీత్వా దేవత్వమాగతాః
ప్రయాణికులు ఇలా అన్నారు— ఓ రాజా, ఓ సద్గుణవంతుడా, మేము అకాల మరణాన్ని పొందినా, నీ దయ వల్ల ఈ నీళ్లు తాగి దేవతలుగా మారాము.
త్వత్సంగే ధనలోభేన విట్పతే చలితా యతః । విగతా న ధనాకాంక్షా మరణావసరేప్యతః
నీతో కలిసి ఉన్నప్పుడు ధనానికి లోబడి మేము తప్పుదారిలోకి వెళ్లాము, ఓ వ్యాపారాధిపతీ. ఇప్పుడు, మరణ సమయానికీ ధనంపై ఆశ పూర్తిగా పోయింది.
తీర్థరాజజలస్యాస్య తిష్ఠతో జఠరే హి నః । మరణే హ్యనుభావాత్తు మైత్రీ ప్రాప్తా ధనేశితుః
ఈ తీర్థరాజు నీరు మా పొట్టలో ఉండగా, మరణ సమయంలో దాని ప్రభావంతో మేము ధనేశుడితో స్నేహాన్ని పొందాము.
నమామస్త్వాం వయం యామో ధనేశ నగరీం ప్రభో । విమానైస్తద్గణానీతైర్నానామణివిభూషితైః
ప్రభూ, నీకు నమస్కరిస్తూ ఇప్పుడు మేము ధనేశుని నగరానికి వెళ్తున్నాము. ఆయన సేవకులు తెచ్చిన విమానాల్లో, వివిధ రత్నాలతో అలంకరించినవాటిలో ప్రయాణిస్తున్నాము.
ప్రయాహి మా విలంబస్వ తీర్థే నిగమబోధకే । త్వమనేనసమం సాధో తారయైనమపి ద్రుతమ్
తీర్థంలో ఆలస్యం చేయకుండా ముందుకు సాగు. నీతో పాటు అతనిని కూడా త్వరగా తీర్థాన్ని దాటి తీసుకెళ్ళు, ఓ సద్గుణవంతుడా.
శివశర్మోవాచ- ఇత్యుక్త్వా తే గతాస్తాత దిశ్యుదీచ్యాం సమంతతః । విమానకింకిణీనాదైర్నాదయంతోఽథ రోదసీ
శివశర్మన్ ఇలా అన్నాడు— అలా చెప్పి వారు ఉత్తర దిశగా వెళ్లారు, విమానాల గజ్జెల శబ్దాలతో ఆకాశాన్ని మార్మోగించారు.
అథ వైశ్యో మమ పితా తమాహ రజనీచరమ్ । శరభ ఉవాచ- ఉత్తిష్ఠ నయ మామాశు తీర్థే నిగమబోధకే
అప్పుడు నా తండ్రి, వ్యాపారి, రాత్రి సంచరించే రాక్షసుడితో ఇలా అన్నాడు— శరభుడు ఇలా చెప్పాడు: లేచి, నన్ను వెంటనేNigama బోధించే తీర్థానికి తీసుకెళ్ళు.
జ్వరార్త్తేన మయా పద్భ్యాం తత్ర గంతుం న శక్యతే । యో మాం నయతి తత్తీర్థం త్వదన్యో నాస్తి కశ్చన
జ్వరంతో బాధపడుతూ, నడిచిపోవడం నాకు సాధ్యం కాదు. నన్ను ఆ తీర్థానికి తీసుకెళ్ళగలవాడు నువ్వు తప్ప ఇంకెవరూ లేరు.
శివశర్మోవాచ- తథేతి తమథాశ్వాస్య వైశ్యం స రజనీచరః । స్కంధమారోప్య వేగేన తత్తీర్థం పావనం యయౌ
శివశర్మన్ ఇలా అన్నాడు— 'అవును' అని చెప్పి, రాత్రి సంచరించే రాక్షసుడు వ్యాపారిని ధైర్యపర్చాడు. అతన్ని భుజంపై ఎక్కించుకుని, వేగంగా ఆ పవిత్ర తీర్థానికి తీసుకెళ్ళాడు.
ఊషతుస్తావుభౌ తత్ర విశ్పతిః స చ రాక్షసః । కుర్వంతౌ స్నానమాత్రం తు సర్వతీర్థోత్తమోత్తమే
అక్కడ, రాజు మరియు రాక్షసుడు ఇద్దరూ ఉండి, ఆ అత్యుత్తమ తీర్థంలో కేవలం స్నానం మాత్రమే చేశారు.
అథాఽహం పితురాకర్ణ్య మహతీం గురువేదనామ్ । తం ప్రతి ప్రేరితో మాత్రా చలితో నిజసద్మతః
తర్వాత, తండ్రి తీవ్రంగా బాధపడుతున్నాడని విని, తల్లి పంపడంతో నేను నా ఇంటిని విడిచి బయలుదేరాను.