కలికాలాత్తు నిర్ముక్తాః సర్వపాపవివర్జితాః । ఉపవాసరతా నార్యో నోపసర్పంతి తాపసాః
కలియుగ ప్రభావం లేకుండా, అన్ని పాపాలనుండి విముక్తులై, ఉపవాసంలో నిమగ్నమైన స్త్రీలను తపస్వులు దగ్గరపడరు.
ఏవం శ్రుత్వా తు సుశ్రోణి యథేష్టం కర్తుమర్హసి । నారదస్య వచః శ్రుత్వా రాజ్ఞీ వచనమబ్రవీత్
ఇలా నీవు వినిన తర్వాత, మృదువైన నడుము కలిగినవాడివి, నీ ఇష్టానుసారం చేయవచ్చు. నారదుని మాటలు విన్న రాణి ఇలా చెప్పింది.
ప్రసాదం కురు విప్రేంద్ర దానం గృహ్ణ యథేప్సితమ్ । సువర్ణమణిరత్నాని వస్త్రాణ్యాభరణాని చ
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, దయచేసి ప్రసాదించు. నీకు ఇష్టమైన దానాన్ని తీసుకో. బంగారం, మణులు, రత్నాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ఇవన్నీ నీకు ఇస్తాను.
తత్తే దాస్యామ్యహం విప్ర యచ్చాన్యదపి దుర్ల్లభమ్ । ప్రతిగృహ్ణ ద్విజశ్రేష్ఠ ప్రీయేతాం హరిశంకరౌ
బ్రాహ్మణుడా, ఇవన్నీ నేను నీకు ఇస్తాను. ఇంకా దొరకని ఏదైనా కావాలంటే అది కూడా ఇస్తాను. ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడా, స్వీకరించు. హరి, శంకరులు సంతోషించాలి.
నారద ఉవాచ-। అన్యస్మై దీయతాం భద్రే క్షీణవృతిశ్చ యో ద్విజః । వయం తు శీలసంపన్నా భక్తిస్తు క్రియతే మయా
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — మృదువైనవాడా, ఇవి వేరొకరికి ఇవ్వు. ఎవరికీ జీవనోపాధి లేకపోతే ఆ బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వు. మేము మంచి స్వభావం కలవాళ్లం, నేను భక్తితో సేవ చేస్తున్నాను.
ఏవం తాసాం మనో హృత్వా సర్వాసాముపదిశ్య వా । జగామ భరతశ్రేష్ఠ స్వకీయం స్థానకం పునః
అలా అందరి మనసులను ఆకర్షించి, వారికి బోధన ఇచ్చి, భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, తన స్థలానికి మళ్లీ వెళ్లిపోయాడు.
అత్రాకృష్టమనాస్తాస్తు అన్యత్రగతమానసాః । పురి ఛిద్రం సముత్పన్నం బాణస్య తు మహాత్మనః
అక్కడ ఆ స్త్రీల మనస్సు ఏకాగ్రత కోల్పోయింది, వారి ధ్యాస వేరే దిశకు వెళ్లింది. మహాత్ముడైన బాణుని నగరంలో ఒక లోపం ఏర్పడింది.
నారద ఉవాచ- యన్మాం పృచ్ఛసి కౌంతేయ తన్నిబోధ చ తచ్ఛృణు । ఏతస్మిన్నంతరే రుద్రో నర్మదాతటమాస్థితః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — కుంతీ కుమారుడా, నువ్వు నన్ను అడిగింది విను, తెలుసుకో. ఆ సమయంలో రుద్రుడు నర్మదా నది తీరాన ఉన్నాడు.
నామ్నా హరేశ్వరం స్థానం త్రిషు లోకేషు విశ్రుతమ్ । తస్మిన్స్థానే మహాదేవశ్చింతయంస్త్రైపురం వధమ్
ఆ స్థలం హరేశ్వరమని పేరు, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధి చెందింది. అక్కడ మహాదేవుడు త్రిపుర సంహారాన్ని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు.
గాం(గా?)డీవం మందరం కృత్వా గుణం కృత్వా తు వాసుకిమ్ । స్థానం కృత్వా తు వైశాఖం విష్ణుం కృత్వా శరోత్తమమ్
మందర పర్వతాన్ని విల్లుగా, వాసుకిని దోరగా, వైశాఖాన్ని రథంగా, విష్ణువును అగ్రబాణంగా చేసుకున్నాడు.
అగ్రే చాగ్నిం ప్రతిష్ఠాప్య ముఖే వాయుః సమర్పితః । హయాశ్చ చతురో వేదాః సర్వదేవమయం రథమ్
ముందు అగ్నిని ఉంచి, నోటిలో వాయువును సమర్పించి, నాలుగు వేదాలు గుర్రాలుగా మారాయి. ఆ రథం అన్నీ దేవతలతో కూడి ఉంది.
చక్రగౌ చాశ్వినౌ దేవావక్షం చక్రధరః స్వయమ్ । స్వయమింద్రశ్చ చాపాంతే బాణే వైశ్రవణః స్థితః
అశ్వినులు చక్రాలుగా, చక్రధారి స్వయంగా అక్షంలో, ఇంద్రుడు విల్ల చివరలో, వైశ్రవణుడు బాణం వద్ద నిలిచాడు.
యమస్తు దక్షిణే హస్తే వామే కాలస్తు దారుణః । చక్రాణామారకే న్యస్తా గంధర్వా లోకవిశ్రుతాః
యముడు కుడి చేతిలో, భయంకరుడైన కాలుడు ఎడమ చేతిలో ఉన్నాడు. చక్రాల ముద్దెల వద్ద ప్రఖ్యాత గంధర్వులు ఉన్నారు.
ప్రజాపతీ రథశ్రేష్ఠే బ్రహ్మా చైవ తు సారథిః । ఏవం కృత్వా తు దేవేశః సర్వదేవమయం రథమ్
ప్రజాపతులు ఉత్తమ రథంపై, బ్రహ్మ దేవుడు స్వయంగా సారధిగా ఉన్నాడు. ఇలా దేవతాధిపతి అన్ని దేవతలతో కూడిన రథాన్ని నిర్మించాడు.
సోతిష్ఠత్స్థాణుభూతో హి సహస్రం పరివత్సరాన్ । యదా త్రీణి సమేతాని అంతరిక్షచరాణి చ
అతడు వేల సంవత్సరాలు నిలబడి, స్థిరంగా, స్థంభంలా నిలిచాడు. అప్పుడే ఆ మూడు ఆకాశనగరాలు ఒకచోట చేరాయి.
త్రిపురాణి త్రిశల్యేన తదా తాని బిభేద సః । శరః ప్రచోదితస్తత్ర రుద్రేణ త్రిపురం ప్రతి
అప్పుడు త్రిశూలాకార బాణంతో ఆ మూడు నగరాలను ఛేదించాడు. ఆ బాణాన్ని రుద్రుడు త్రిపురంపై ప్రయోగించాడు.
భ్రష్టతేజా స్త్రియో జాతా బలం తేషాం వ్యశీర్యత । ఉత్పాతాశ్చ పురే తస్మిన్ప్రాదుర్భూతా సహస్రశః
వారి తేజస్సు పోయింది, స్త్రీలు పుట్టారు, వారి బలం నశించింది. ఆ నగరంలో వేలాది అపశకునాలు పుట్టుకొచ్చాయి.
త్రిపురస్య వినాశాయ కాలరూపోభవత్తదా । అట్టహాసం ప్రముంచంతి రూపాః కాష్ఠమయాస్తథా
త్రిపుర సంహారానికి, ఆయన కాలరూపాన్ని ధరించాడు. వారు గర్జనతో నవ్వారు, కలప రూపాలు కూడా కనిపించాయి.
నిమేషోన్మేషణం చైవ కుర్వంతి చిత్రకర్మణా । స్వప్నే పశ్యంతి చాత్మానం రక్తాంబరవిభూషితమ్
వారు కన్ను మూసి తెరిచే పనులు చేస్తూ, అద్భుతమైన కార్యాలు ప్రదర్శిస్తారు. కలలో తాము ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించి అలంకరించబడినట్టు చూస్తారు.
స్వప్నే పశ్యంతి తే చైవం విపరీతాని యాని తు । ఏతాన్పశ్యతి ఉత్పాతాంస్తత్ర స్థానే తు యే జనాః
అలాగే, వారు కలలో విరుద్ధమైన అనేక అపశకునాలు కూడా చూస్తారు. ఆ స్థలంలో ఉన్న వారు ఈ రకమైన సూచనలను గమనిస్తారు.
తేషాం బలం చ బుద్ధిశ్చ హరక్రోధేన నాశితమ్ । సంవర్తకో నామ వాయుర్యుగాంతప్రతిమో మహాన్
వారికి ఉన్న బలం, బుద్ధి అన్నీ హరుడి కోపంతో నశించిపోతాయి. యుగాంతానికి సమానమైన సమ్వర్తక అనే గొప్ప గాలి ఉప్పొంగుతుంది.
సమీరితోనలశ్రేష్ఠ ఉత్తమాంగేషు బాధతే । జ్వలంతి పాదపాస్తత్ర పతంతి శిఖరాణి చ
ఆ గాలి ప్రేరేపించిన అగ్ని, ఎత్తైన చోట్లను వేధిస్తుంది. అక్కడ చెట్లు మండిపోతాయి, పర్వత శిఖరాలు కూలిపోతాయి.
సర్వం తద్వ్యాకులీభూతం హాహాకారమచేతనమ్ । భగ్నోద్యానాని సర్వాణి క్షిప్రం తు ప్రజ్వలంతి చ
అక్కడ అంతా కలవరంగా మారి, హాహాకారాలు వినిపిస్తాయి. అందరూ చైతన్యం కోల్పోతారు. అందమైన తోటలు వెంటనే మంటల్లో చిక్కిపోతాయి.
తేనైవ దీపితం సర్వం జ్వలతే విశిఖైః శిఖైః । ద్రుమా ఆరామగండాని గృహాణి వివిధాని చ
ఆ అగ్నితో అన్నీ మండిపోతూ, పదునైన మంటలతో దహించబడతాయి. చెట్లు, తోటలు, వివిధ ఇళ్లు అన్నీ అగ్నికి ఆహుతి అవుతాయి.
దశదిక్షు ప్రవృత్తోయం సమిద్ధో హవ్యవాహనః । తతః శిలాః ప్రముంచంతి దిశో దశ విభాగశః
పది దిక్కులన్నింటిలో హవ్యవాహనుడు మంటలు పుట్టిస్తాడు. వెంటనే పది దిక్కులవైపు రాళ్లు విరిగిపడతాయి.
శిఖాసహస్రైరత్యుగ్రైః ప్రజ్వలంతి హుతాశనైః । సర్వం కింశుకసంప్రఖ్యం జ్వలితందృశ్యతే పురమ్
వెయ్యి పదునైన మంటలతో అగ్ని మండిపోతుంది. ఆ నగరం మొత్తం కింశుకవనంలా ఎర్రగా మంటల్లో కనిపిస్తుంది.
గృహాద్గృహాంతరే నైవ గంతుం ధూమైశ్చ శక్యతే । హరకోపానలాదగ్ధం క్రందమానం సుదుఃఖితమ్
ఇళ్ల మధ్య పొగతో వెళ్ళడం అసాధ్యం. హరుడి కోపాగ్ని వల్ల కాలిపోయి, వారు తీవ్రమైన బాధతో అరుస్తున్నారు.
ప్రదీప్తం సర్వతో దిక్షు దహ్యతే త్రిపురం పురమ్ । ప్రాసాదశిఖరాగ్రాణి విశీర్యంతి సహస్రశః
అన్నీ దిక్కులనుండి మంటలు వ్యాపించి, త్రిపురపురం పూర్తిగా కాలిపోతుంది. కోటల శిఖరాలు వేల సంఖ్యలో విరిగిపడతాయి.
నానారత్నవిచిత్రాణి విమానాన్యప్యనేకధా । గృహాణి చైవ రమ్యాణి దహ్యంతే దీప్తివహ్నినా
వివిధ రత్నాలతో అలంకరించబడిన అనేక విమానాలు, అందమైన ఇళ్లు అన్నీ ఆ మంటల్లో కాలిపోతున్నాయి.
బాధంతే ద్రుమఖండేషు జనస్థానే తథైవ చ । దేవాగారేషు సర్వేషు ప్రజ్వలంతే జ్వలంత్యపి
చెట్ల తోటలు, జనావాస ప్రాంతాలు అన్నీ అగ్నితో బాధపడుతున్నాయి. దేవాలయాల్లో కూడా అన్నీ మండిపోతున్నాయి.