మావజానీహి సామీప్యే గంగా త్రిదశమానితామ్ । యదిచ్ఛసి మహాభాగ సేవితైషా ప్రదాస్యతి
దేవతలు గౌరవించే దగ్గరలోనే ఉన్న గంగను తక్కువగా భావించవద్దు. మహాభాగ, నీవు కోరినదాన్ని ఆమెను సేవించే వారికి ఆమె ఇస్తుంది.
తిర్యంచోఽపి వినా జ్ఞానాజ్జలే చేత్స్యుర్గతాసవః । భవేయుస్తర్హి తే బ్రహ్మ సా కథం త్యజ్యతే త్వయా
జ్ఞానం లేకున్నా, జంతువులు కూడా ఆమె జలంలో ప్రాణాలు విడిచినా బ్రహ్మమవుతారు. అలాంటప్పుడు నీవు ఆమెను ఎలా వదులుతావు?
శివశర్మోవాచ- నిశమ్యైతద్వచస్తాతస్తతో మమ ఋతప్రియః । ఉవాస సదనే సర్వవిషయేభ్యః పరాఙ్ముఖః
శివశర్ముడు ఇలా అన్నాడు — తండ్రి ఆ మాటలు విని, ఆయన సత్యప్రియుడిగా ఇంట్లో ఉండి, అన్ని విషయాలనుంచి దూరంగా ఉన్నాడు.
త్రిషు కాలేషుం గగాయాం ప్రత్యహం స్నానమాచరన్ । పురాణం స్యాద్గృహే యత్ర తత్ర యాతి స నిత్యశః
మూడు కాలాల్లో ప్రతిరోజూ గంగలో స్నానం చేసేవాడు. ఇంట్లో ఎక్కడ పురాణం ఉంటే అక్కడికి ఎప్పుడూ వెళ్ళేవాడు.
ఏకదాకర్ణయన్ధీరో యమునాతీర్థగౌరవమ్ । తత్ర శుశ్రావ మాహాత్మ్యమస్యతీర్థస్య పుత్ర సః
ఒకసారి, యమునా తీర్థ మహిమను విని, ఆ ధీరుడు ఆ తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని, కుమారా, వినాడు.
అవిముక్త హరిద్వార ప్రయాగేభ్యశ్చ పుష్కరాత్ । అయోధ్యాద్వారికా కాంచీ మథురాభ్యస్తథాన్యతః
అవిముక్త, హరిద్వార, ప్రయాగ, పుష్కర, అయోధ్య, ద్వారకా, కాంచీ, మథురా మరియు ఇతర ప్రదేశాల నుండి—
సర్వతీర్థమయస్యాస్య పుణ్యం శతగుణాధికమ్ । కథితం తేన విదుషా సుతేనాకర్ణ్యమత్పితా
ఈ స్థలంలో ఉన్న పవిత్రత, అన్నీ తీర్థాల సారాన్ని కలిగి ఉంది. నా తండ్రి, నా కుమారుని విన్న తరువాత, అది శతగుణంగా ఎక్కువ పుణ్యమని చెప్పాడు.
త్యక్త్వా గృహమగాదత్ర తీర్థే సర్వైరలక్షితః । ఆవామివ మహాభాగో గోవిందపదసేవకః
అందరికి తెలియకుండా ఇంటిని వదిలి, ఆ మహాత్ముడు ఇక్కడికి వచ్చాడు. అతడు గోవిందుని పాదసేవలో ఉన్నవాడు, మనలాగే.
అత్రాగత్య మహాభాగో మత్పితా మోక్షవాంఛయా । నిగమోద్బోధకే తీర్థే త్రికాలం స్నానమాచరన్
ఇక్కడికి వచ్చి, మోక్షాన్ని కోరుతూ, నా తండ్రి వేదాలను జాగృతం చేసే ఈ తీర్థంలో రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం చేసేవాడు.
ఉవాస కతిచిన్మాసానత్ర తీర్థోత్తమే హి సః
ఆయన ఈ ఉత్తమమైన తీర్థంలో కొన్ని నెలలు ఉండిపోయాడు.
కుర్వన్నిజక్రియాం ధీమాన్నిస్పృహోప్యజవేశ్మని । ఏకదా సహసా తస్య జ్వరోఽభూదతిదారుణః
తన పనులను నిర్లిప్తంగా, సాదా ఇంట్లో చేస్తూ ఉండగా, ఒక రోజు అకస్మాత్తుగా అతడికి తీవ్రమైన జ్వరం వచ్చింది.
మహత్యా పీడయా తస్య ముమోహ గతచేతనః । ముహూర్తం స పితా ముహ్యం తదవస్థో వ్యతిష్ఠిత
భారీ బాధతో అతడు జ్ఞానశూన్యుడైపోయాడు; కొంతసేపు నా తండ్రి అలా చైతన్యం కోల్పోయి ఉండిపోయాడు.
పశ్చాత్సమాగతప్రాణో విచింత్య యదిదం తదా । అహో మే కష్టమాపన్నం దూరే పుత్రః స ధార్మికః
తర్వాత, ప్రాణం తిరిగి వచ్చాక, జరిగినదాన్ని ఆలోచిస్తూ, 'హాయ్! నేను కష్టంలో పడిపోయాను. నా ధార్మిక కుమారుడు దూరంలో ఉన్నాడు' అని అనుకున్నాడు.
యో మాం జ్వరవితప్తాంగమాశ్వాసయతి బుద్ధిమాన్ । అగమ్యాగమనం పాపం కృతం యన్మే సుదారుణమ్
'నా శరీరం జ్వరంతో మండుతుంటే, నా కుమారుడు నన్ను ఆదరిస్తాడు. కానీ నేను వెళ్లకూడని చోటికి వెళ్లడం అనే పెద్ద పాపం చేసాను.'
ప్రాయశ్చిత్తం న తస్యాపి కృతం కామే గతిర్భవేత్ । ఆగమిష్యతి పుత్రో మే తస్మై దాస్యామి వస్వితి
'దానికి నేను ప్రాయశ్చిత్తం చేయలేదు. బహుశా నాకు మంచి గమ్యం ఉండకపోవచ్చు. నా కుమారుడు వస్తే, నా సొమ్ము అతనికి ఇస్తాను.'
యన్మయా గోపితం గేహే న దృష్టం చ తదప్యహమ్ । శివశర్మోవాచ- ఇతి చింతయతస్తస్య పాన్థో వర్షేణ పీడితః
'ఇంట్లో దాచిపెట్టినదీ, నేను చూడని దానినీ, అది కూడా నేను ఇస్తాను.' శివశర్మ చెప్పాడు: ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా, వర్షంలో తడిచిన ఒక ప్రయాణికుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
శీతార్తః కంపితవపురుటజం ప్రావిశత్తదా । స తం సంవిష్టమాలోక్య భూయో గత్వా తదంతికే
చలితో వణికిపోతూ, వర్షంలో తడిచిన శరీరంతో, ఆ ప్రయాణికుడు లోపలికి వచ్చాడు. అక్కడ అతడిని పడుకుని ఉండటం చూసి, మరలా దగ్గరకు వచ్చాడు.
మునిరేష ఇతి జ్ఞాత్వా వవందే శిరసాధ్వగః । ఊచే చ కస్మాత్సుప్తోసి మునే సంధ్యా సమాగతా
ఇతడు మునివని తెలుసుకుని, ఆ ప్రయాణికుడు తలవంచి నమస్కరించాడు. 'మునీశ్వరా, మీరు ఎందుకు నిద్రపోతున్నారు? సంధ్యా సమయం వచ్చింది' అని అడిగాడు.
రవిరస్తం ప్రయాత్యేష న సుప్తేః కాల ఏష తే । ఇత్యుక్తమాత్రే వచసి పథికేన పితా మమ
'సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు; ఇది నిద్రపోవడానికి సమయం కాదు' అని ప్రయాణికుడు చెప్పగానే, నా తండ్రి—
శరభో జ్వరతప్తాంగస్తమాహ కథమప్యహో । శరభ ఉవాచ- శ్రూయతాం వచనం పాంథ యద్వదామి పురస్తవ
శరభుడు, జ్వరంతో మండుతున్న శరీరంతో, ఏదో విధంగా అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'ప్రయాణికుడా! నేను చెబుతున్న మాటలు విను.'
శ్రుత్వా మద్భాగ్యయాతేన త్వయా సాధో విధీయతామ్ । వైశ్యోఽహం శరభో నామ్నా కాన్యకుబ్జే గృహం మమ
'నీవు వినిన తరువాత, నా అదృష్టంతో, దయచేసి నీవు చేయవలసినదాన్ని చేయు. నేను శరభుడు అనే వాణికుడు, నా ఇల్లు కాణ్యకుబ్జంలో ఉంది.'
అత్రాగతో నిషిద్ధోపి జాయామిత్రసుతైరహమ్ । అస్య తీర్థస్య మాహాత్మ్యం శ్రుత్వా సూనుముఖేరితమ్
'నా భార్య, శత్రువులు, కుమారులు నిషేధించినా, నా కుమారుడు చెప్పిన ఈ తీర్థ మహిమ విని, నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.'
మాసాస్తు కతిచిత్సాధో వ్యతీతా మయి చాగతే । దినత్రయమతిక్రాంతం జ్వరితస్య మమాధునా
'సద్గుణసంపన్నుడా! నేను ఇక్కడికి వచ్చి కొన్ని నెలలు గడిచాయి. ఇప్పుడు మూడు రోజులుగా నాకు జ్వరం వేస్తోంది.'
ప్రాణా మే విగతా ఆసన్నద్యభూయః సమాగతాః । కియానప్యాయుషః శేషః సాధో మే ఖలు తిష్ఠతి
'నా ప్రాణం నన్ను విడిచిపోయింది, ఈరోజు మళ్ళీ వచ్చింది. సద్గుణసంపన్నుడా! నాకు ఇంకా ఎంత ఆయుష్షు మిగిలి ఉందో?'
శమనస్య గృహం దృష్ట్వా యదహం పునరాగతః । భాగ్యోదయేన కేనాపి మమాత్ర త్వం సమాగతః
శమనుని ఇల్లు చూసిన తర్వాత నేను మళ్లీ తిరిగి వచ్చాను; అదృష్టం వల్ల నువ్వు ఇక్కడ నాతో కలిసావు.
నయ మాం మద్గృహం మిత్ర ద్రవ్యం బహు దదామి తే । దాస్యామ్యపి గృహం గత్వా కృపాం కురు కృపానిధే
స్నేహితా, నన్ను నా ఇంటికి తీసుకెళ్ళు; నేను నీకు చాలా ధనం ఇస్తాను. ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత నీకు ఇస్తాను—దయ చూపించు, దయాసముద్రా.
ఇహ భూభాగ ఉత్ఖాయ గృహ్యతాం మామకం ధనమ్ । శివశర్మోవాచ- ఇత్యాకర్ణ్య స దుర్బుద్ధిర్గ్రామ్యో విషయలంపటః
ఇక్కడ నేల తవ్వి నా ధనాన్ని తీసుకో. శివశర్మ చెప్పాడు—ఇలా విని, ఆ చెడు మనస్సు, లోభి గ్రామవాసి,
ఉవాచ ధనలుబ్ధస్తం త్వదుక్తం సాధయామ్యహమ్ । ఇత్యుక్త్వా ధనముత్ఖాయ తస్మాద్భూభాగతస్తదా
ధనంపై ఆశపడుతూ అతనితో ఇలా చెప్పాడు: 'నీవు చెప్పినట్టు చేస్తాను.' అలా చెప్పి, ఆ సమయంలో ఆ భూమిలోని ధనాన్ని తవ్వి తీసుకున్నాడు.
అగ్రతః స్థాపయామాస శరభస్యాహ చాధ్వగః । అధ్వగ ఉవాచ- ధనమేతద్విశాంనాథ తవ భూభాగతో మయా
శరభ ముందు పెట్టి, ప్రయాణికుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ ధనం, రాజా, నీ భూమి నుండి నేను తీసుకున్నాను.'
నిష్కాసితం ప్రయచ్ఛాశు శిబికానయనాయ మే । యామారోప్య జ్వరార్తం త్వాం నయామి తవ కేతనమ్
'త్వరగా ఇవ్వు, నేను నీకు శిబికను తెచ్చేందుకు. నిన్ను, జ్వరంతో బాధపడుతున్నవాడిని, శిబికలో పెట్టి నీ ఇంటికి తీసుకెళ్తాను.'