స్వమగ్నిం చైవ హస్తేన స్పృశేన్నాప్సుచిరం వసేత్ । న పక్షకేణోపధమేన్న శూర్పేణ చ పాణినా
తన అగ్నిని చేతితో తాకాలి, నీటిలో ఎక్కువసేపు ఉండకూడదు. రెక్కతో లేదా శూర్పంతో చేత్తో ఊదకూడదు.
ముఖేనాగ్నిం సమింధీత ముఖాదగ్నిరజాయత । పరస్త్రియం న భాషేత నాయాజ్యం యాజయేద్బుధః
ముఖంతో అగ్నిని వెలిగించాలి, ఎందుకంటే అగ్ని ముఖం నుంచే పుట్టింది. పరస్త్రీతో మాట్లాడకూడదు, యోగ్యమైన యజ్ఞంలో మాత్రమే పాల్గొనాలి.
నైకశ్చరేత్సదా విప్రః సముదాయం చ వర్జయేత్ । న దేవాయతనం గచ్ఛేత్కదాచిద్వాఽప్రదక్షిణమ్
బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా తిరగకూడదు, సమూహాన్ని పూర్తిగా దూరం చేయకూడదు. దేవాలయానికి ప్రవేశించే ముందు ప్రదక్షిణ చేయకుండా లోపలికి వెళ్లకూడదు.
న పీడయేద్వా వస్త్రాణి న దేవాయతనే స్వపేత్ । నైకోధ్వానం ప్రపద్యేత నాధార్మికజనై సహ
బట్టలను బలంగా మలకూడదు, దేవాలయంలో నిద్రించకూడదు. ఒంటరిగా ప్రయాణించకూడదు, దుర్మార్గులతో కలవకూడదు.
న వ్యాధిదూషితైర్వాపి న శూద్రైః పతితేన వా । నోపానద్వర్జితో వాథ జలాదిరహితస్తథా
రోగాలు ఉన్నవారు, శూద్రులు, పతితులు, చెప్పులు లేని వారు, నీరు లేక ఇతర అవసరాలు తీరని వారు — వీరందరిచేత కూడా చేయరాదు.
న వర్త్మని చితిం వామమతిక్రామేత్క్వచిద్ద్విజః । న నిందేద్యోగినః సిద్ధాన్వ్రతినో వా యతీంస్తథా
బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ దారిలో చితిని దాటి పోకూడదు. యోగులు, సిద్ధులు, వ్రతులు, త్యాగులు — వీరిని ఎప్పుడూ నిందించకూడదు.
దేవతాయతనం ప్రాజ్ఞా దేవానాం చైవ సత్రిణామ్ । నాక్రామేత్కామతశ్ఛాయాం బ్రాహ్మణానాం చ గోరపి
వివేకి దేవాలయాన్ని, యజ్ఞకర్తల నీడను, బ్రాహ్మణుల లేదా ఆవుల నీడను కోరికతో ఎప్పుడూ అడుగుపెట్టకూడదు.
స్వాం తు నాక్రామయేచ్ఛాయాం పతితాద్యైర్న రోగిభిః । నాంగారభస్మకేశాదిష్వధితిష్ఠేత్కదాచన
తన నీడను, పతితులు లేదా రోగుల నీడను ఎప్పుడూ దాటి పోకూడదు. అగ్ని, బూడిద, జుట్టు మొదలైన వాటిపై నిలబడకూడదు.
వర్జయేన్మార్జనీ రేణుం స్నానవస్త్ర ఘటోదకమ్ । న భక్షయేదభక్ష్యాణి నాపేయం చ పిబేద్ద్విజః
చీపురు ధూళి, స్నాన వస్త్రం లేదా గడితో తీసిన నీరు తాకకుండా ఉండాలి. బ్రాహ్మణుడు నిషిద్ధమైనదాన్ని తినకూడదు, తాగకూడదు.
వ్యాస ఉవాచ- నాద్యాచ్ఛూద్రస్య విప్రోన్నం మోహాద్వా యది కామతః । స శూద్రయోనిం వ్రజతి యస్తు భుంక్తే త్వనాపది
వ్యాసుడు చెప్పాడు — బ్రాహ్మణుడు శూద్రుని అన్నం మోసపోయి గానీ, కోరికతో గానీ తినకూడదు. తప్పనిసరి పరిస్థితిలో కాకుండా తింటే, శూద్రునిగా పుడతాడు.
షణ్మాసాన్యో ద్విజో భుంక్తే శూద్రస్యాన్నం విగర్హితమ్ । జీవన్నేవ భవేచ్ఛూద్రో మృతః శ్వా చాభిజాయతే
బ్రాహ్మణుడు ఆరు నెలలు శూద్రుని నిందితమైన అన్నం తింటే, బ్రతికుండగానే శూద్రుడు అవుతాడు; మరణించిన తర్వాత కుక్కగా పుడతాడు.
బ్రాహ్మణక్షత్రియవిశాం శూద్రస్య చ మునీశ్వరాః । యస్యాన్నేనోదరస్థేన మృతస్తద్యోనిమాప్నుయాత్
మహర్షులారా! బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు, శూద్రుడు — ఎవరు ఇతరుల అన్నం కడుపులో ఉండగానే చనిపోతే, వారివారి జన్మను పొందుతారు.
రాజాన్నం వర్తకాన్నం చ షంఢాన్నం చర్మ్మకారిణామ్ । గణాన్నం గణికాన్నం చ షడన్నం చ వివర్జయేత్
రాజు, వ్యాపారి, హిజ్రా, చర్మకారుడు, సంఘాలు, వేశ్యలు — వీరి అన్నాన్ని, ఆరు విధాలైన అన్నాన్ని తినకూడదు.
చక్రోపజీవి రజక తస్కరధ్వజినాం తథా । గాంధర్వలోహకారాన్నం మృతకాన్నం వివర్జయేత్
చక్రంతో జీవించే వారు, ధోవీలు, దొంగలు, జెండా పట్టేవారు, గంధర్వులు, కమ్మరి, చనిపోయిన వారి అన్నాన్ని తినకూడదు.
కులాల చిత్రకారాన్నం వార్ధుషేః పతితస్య చ । పౌనర్భవచ్ఛత్రికయోరభిశప్తస్య చైవ హి
కుండకారుడు, చిత్రకారుడు, నాయీ, పతితుడు, పునర్జన్మ పొందినవారు, గొడుగు తయారుచేసేవారు, శాపగ్రస్తుడు — వీరి అన్నాన్ని కూడా తినకూడదు.
సువర్ణకార శైలూష వ్యాధ వంధ్యాతురస్య చ । చికిత్సకస్య చైవాన్నం పుంశ్చల్యా దండకస్య చ
బంగారు పనివాడు, నటుడు, వేటగాడు, వంధ్య లేదా రోగి, వైద్యుడు, వేశ్య, శిక్షపడినవాడు — వీరి అన్నాన్ని తినకూడదు.
స్తేన నాస్తికయోరన్నం దేవతానిందకస్య చ । సోమవిక్రయిణశ్చాన్నం శ్వపాకస్య విశేషతః
దొంగ, నాస్తికుడు, దేవతలను నిందించేవాడు, సోమరసం అమ్మేవాడు, కుక్క మాంసం వండేవాడు — వీరి అన్నాన్ని ముఖ్యంగా తినకూడదు.
భార్య్యాజితస్య చైవాన్నం యస్య చోపపతిర్గృహే । ఉత్సృష్టస్య కదర్యస్య తథైవోచ్ఛిష్టభోజినః
భార్యను గెలుచుకోని వాడు, ఇంట్లో ప్రియుడు ఉన్నవాడు, దురాశపడి ఉన్నవాడు, మిగిలిన అన్నం తినేవాడు — వీరి అన్నాన్ని తినకూడదు.
పాపీయోన్నం చ సంఘాన్నం శస్త్రాజీవస్య చైవ హి । భీతస్య రుదితస్యాన్నమవక్రుష్టం పరిక్షతమ్
పాపులు, గుంపుగా తినేవారు, ఆయుధాలతో జీవించే వారు, భయపడినవారు, ఏడ్చినవారు, అవమానించబడినవారు, గాయపడినవారు — వీరి అన్నాన్ని తినకూడదు.
బ్రహ్మద్విషః పాపరుచేః శ్రాద్ధాన్నం మృతకస్య చ । వృథాపాకస్య చైవాన్నం శావాన్నం చాతురస్య చ
బ్రాహ్మణ ద్వేషించేవాడు, చెడ్డ మనసున్నవాడు, పితృకర్మకు అన్నం, సరిగా వండని అన్నం, మృతదేహానికి అన్నం, నాలుగు వర్ణాల వారివారి అన్నాన్ని తినకూడదు.
అప్రజానాం తు నారీణాం కృతఘ్నస్య తథైవ చ । కారుకాన్నం విశేషేణ శస్త్రవిక్రయిణస్తథా
పిల్లలు లేని స్త్రీ, కృతఘ్నుడు, కార్మికుడు, ఆయుధాలు అమ్మేవాడు — వీరి అన్నాన్ని ముఖ్యంగా తినకూడదు.
శౌండాన్నం ఘాంటికాన్నం చ భిషజామన్నమేవ చ । విద్వత్ప్రజననస్యాన్నం పరివేత్రన్నమేవ చ
మద్యం తాగేవాడు, పాటలు పాడేవాడు, వైద్యుడు, పండితులను పెంచే వాడు, సేవకుడు — వీరి అన్నాన్ని తినకూడదు.
పునర్భువో విశేషేణ తథైవ దిధిషూపతేః । అవజ్ఞాతం చావధూతం సరోషం విస్మయాన్వితమ్
పునః, పాలించదలచినవారు, అవమానించబడిన, తిరస్కరించబడిన, కోపంతో లేదా ఆశ్చర్యంతో ఇచ్చిన అన్నాన్ని తీసుకోకూడదు.
గురోరపి న భోక్తవ్యమన్నం సంస్కారవర్జితమ్ । దుష్కృతం హి మనుష్యస్య సర్వమన్నే వ్యవస్థితమ్
గురువు దగ్గర నుండి శుద్ధి చేయని అన్నాన్ని తినకూడదు. ఎందుకంటే, మనిషి చేసిన చెడు అన్నంలోనే ఉంటుంది.
యో యస్యాన్నం సమశ్నాతి స తస్యాశ్నాతి కిల్బిషమ్ । అర్ద్ధకా కులం మిత్రం చ గోపాలో వాహనాపి తౌ
ఎవరైనా ఇతరుల అన్నాన్ని తింటే, వారి పాపాన్ని కూడా తింటారు. ఆ పాపంలో సగం కుటుంబానికి, మిత్రులకు, గోపాలకు, వాహనాలకు కూడా పడుతుంది.
ఏతే శూద్రేషు భోజ్యాన్నా యశ్చాత్మానం నివేదయేత్ । కుశీలవః కుంభకశ్చ క్షేత్రకర్మక ఏవ చ
శూద్రులలో, తనను అర్పించేవారి నుండి మాత్రమే అన్నాన్ని తీసుకోవాలి. ఉదాహరణకు నటుడు, కుంభకారుడు, పొలంలో పనిచేసేవాడు.
ఏతే శూద్రేషు భోజ్యాన్నా దృష్ట్వా స్వల్పగుణం బుధైః । పాయసం స్నేహపక్వం చ గోరసశ్చైవ సక్తవః
శూద్రులలో, తెలివిగలవారు పరిశీలించి తక్కువ దోషాలు ఉన్న అన్నాన్ని మాత్రమే తీసుకోవాలి. ఉదాహరణకు పాలు కలిపిన అన్నం, నెయ్యితో వండినది, పాలు, పిండి వంటలు.
పిణ్యాకం చైవ తైలం చ శూద్రాద్గ్రాహ్యం ద్విజాతిభిః । వృంతాకం నాలికాశాకం కుసుంభం భస్మకం తథా
శూద్రుని నుండి నూనెపిండి, నూనెను ద్విజులు తీసుకోవచ్చు. అలాగే వంకాయ, తామర కూర, కుసుమ, భస్మక ధాన్యాన్ని కూడా తీసుకోవచ్చు.
పలాండుం లశునం శుక్తం నిర్య్యాసం చైవ వర్జయేత్ । ఛత్రాకం విడ్వరాహం చ స్విన్నం పీయూషమేవ చ
ఉల్లిపాయ, వెల్లుల్లి, పులిసిన పదార్థాలు, రసాలు తినకూడదు. అలాగే పుట్టగొడుగులు, అడవి పంది, మరిగించిన అమృతాన్ని కూడా వదలాలి.
విలయం విముఖం చైవ కోరకాణి వివర్జయేత్ । గృంజనం కింశుకం చైవ కూష్మాండం చ తథైవ చ
పాడైపోయినవి, రుచి లేనివి, పూతపువ్వులు తినకూడదు. అలాగే మక్కా, కింశుక, గుమ్మడికాయను కూడా వదలాలి.