యోఽధీతేఽహన్యహన్యేతాం గాయత్రీం వేదమాతరమ్ । విజ్ఞాయార్థం బ్రహ్మచారీ స యాతి పరమాం గతిమ్
ఈ వేదమాత గాయత్రిని ప్రతిరోజూ జపించి, దాని అర్థాన్ని గ్రహించిన బ్రహ్మచారి పరమ గతి పొందుతాడు.
గాయత్రీ వేదజననీ గాయత్రీ లోకపావనీ । గాయత్ర్యా న పరం జప్యమేతద్విజ్ఞాయముచ్యతే
గాయత్రి వేదాలకు తల్లి, గాయత్రి లోకాలను పవిత్రం చేస్తుంది. గాయత్రి కన్నా గొప్ప జపం లేదు — ఇదే తెలుసుకోవలసినదిగా ప్రకటించబడింది.
శ్రావణస్య తు మాసస్య పౌర్ణమాస్యాం ద్విజోత్తమాః । ఆషాఢ్యాం ప్రోష్ఠపద్యాం వా వేదోపాకరణం స్మృతమ్
శ్రావణ మాసపు పౌర్ణమి రోజునా, లేదా ఆషాఢి, ప్రోష్ఠపదీ తిథులలో, వేదాధ్యయన ప్రారంభం చేయాలని ఉత్తమ ద్విజులకు చెప్పబడింది.
యత్సూర్యయామ్యగమనం మాసాన్విప్రోర్ద్ధపంచమాన్ । అధీయీత శుచౌ దేశే బ్రహ్మచారీ సమాహితః
సూర్యుడు దక్షిణాయనంలో ప్రవేశించిన తరువాత, ఐదు నెలల పాటు, బ్రహ్మచారి పవిత్రమైన ప్రదేశంలో ఏకాగ్రతతో వేదాన్ని అభ్యసించాలి.
పుష్యే తుచ్ఛందసాం కుర్యాద్బహిరుత్సర్జనం ద్విజః । మాసి శుక్లస్య వా ప్రాప్తే పూర్వాహ్ణే ప్రథమేఽహని
పుష్య మాసంలో, ద్విజుడు ఛందస్సులను బయటకు పంపే కర్మ చేయాలి. లేదా శుక్లపక్షం వచ్చినప్పుడు, మొదటి రోజున ఉదయం ఈ కర్మ చేయవచ్చు.
ఛదాంసి చ ద్విజోఽభ్యస్యేచ్ఛుక్లపక్షే తు వై ద్విజః । వేదాంగాని పురాణాని కృష్ణపక్షేషు మానవః
శుక్లపక్షంలో ద్విజుడు ఛందస్సులను పఠించాలి. కృష్ణపక్షంలో మాత్రం, మనవుడు వేదాంగాలు, పురాణాలు చదవాలి.
ఇమాన్నిత్యమనధ్యాయానధీయానో వివర్జయేత్ । అధ్యాపనం చ కుర్వాణోఽభ్యస్యన్నపి ప్రయత్నతః
నిషిద్ధ కాలాల్లో వేదాన్ని చదవడం లేదా బోధించడం ఎప్పుడూ నివారించాలి. ఎంత శ్రద్ధగా చదువుతున్నా లేదా బోధిస్తున్నా, ఈ నియమాన్ని తప్పక పాటించాలి.
కర్ణశ్రవేఽనిలే రాత్రౌ దివాపాంసుసమూహనే । విద్యుత్స్తనితవర్షేషు మహోల్కానాం చ సంప్లవే
చెవిలో శబ్దం వినిపించినప్పుడు, గాలి వీస్తున్నప్పుడు, రాత్రిపూట, పగలు దుమ్ము ఎగిసే సమయంలో, మెరుపు, మేఘగర్జన, భారీ వర్షం, లేదా అగ్నిపాతం సంభవించినప్పుడు—
అకాలికమనధ్యాయమేతేష్వాహ ప్రజాపతిః । ఏతానభ్యుదినాన్విద్యాద్యదా ప్రాదుష్కృతాగ్నిషు
ఈ సమయాల్లో వేదపఠనం చేయకూడదని ప్రజాపతి చెప్పారు. ఈ సంఘటనలు జరుగుతున్నప్పుడు, అగ్ని ప్రబలంగా కనిపిస్తున్నప్పుడు కూడా, చదవడం మానాలి.
తదా విద్యాదనధ్యాయమనృతౌ చాభ్రదర్శనే । నిర్ఘాతే భూమిచలనే జ్యోతిషాం చోపసర్జనే
ఇలాంటి సమయాల్లో, కాలానికి అతీతంగా మేఘాలు కనిపించినప్పుడు, భూకంపం, మేఘగర్జన, నక్షత్రాలలో అపశకునాలు ఉన్నప్పుడు, ఇవన్నీ వేదపఠనానికి నిషిద్ధ కాలాలుగా తెలుసుకోవాలి.
ఏతానకాలికాన్విద్యాదనధ్యాయానృతావపి । ప్రాదుష్కృతేష్వగ్నిషు చ విద్యుత్స్తనితనిస్వనే
ఋతువుకి అతీతంగా కూడా, ఇవే నిషిద్ధ కాలాలు. అలాగే అగ్ని ప్రబలంగా ఉన్నప్పుడు, మెరుపు, మేఘగర్జన శబ్దం వినిపించినప్పుడు కూడా చదవకూడదు.
సజ్యోతిః స్యాదనధ్యాయః శేషే రాత్రౌ యథా దివా । నిత్యానధ్యాయ ఏవ స్యాద్గ్రామేషు నగరేషు చ
మెరుపు ఉన్నప్పుడు, రాత్రిపూట కూడా పగలు లాగానే వేదపఠనం నిషిద్ధం. గ్రామాల్లో, పట్టణాల్లో ఎప్పుడూ ఇవే నిషిద్ధ కాలాలుగా భావించాలి.
ధర్మనైపుణ్యకామానాం పూతిగంధే చ నిత్యశః । అంతః శవగతేగ్రామే వృషలస్య చ సన్నిధౌ
ధర్మాన్ని, నైపుణ్యాన్ని కోరేవారికి, దుర్గంధం ఉన్న చోట, గ్రామంలో శవం ఉన్నప్పుడు, లేదా అశుద్ధుల సమక్షంలో వేదపఠనం ఎప్పుడూ నిషిద్ధం.
అనధ్యాయోరుద్యమానే సమయే జలదస్య చ । ఉదకే చార్ధరాత్రే చ విణ్మూత్రం చ విసర్జయన్
మేఘాలు ఎగిసే సమయంలో, వర్షం పడే సమయానికి, నీటిలో, అర్ధరాత్రి సమయంలో, మలమూత్ర విసర్జన చేస్తూ ఉండగా, వేదపఠనం చేయకూడదు.
ఉచ్ఛిష్టః శ్రాద్ధభుక్చైవ మనసాపి న చింతయేత్ । ప్రతిగృహ్య ద్విజో విద్వానేకోద్దిష్టస్య వేతనమ్
అశుద్ధి ఉన్నవాడు, శ్రాద్ధ భోజనం చేసినవాడు, లేదా మనసులో కూడా వేదాన్ని ఆలోచించకూడదు. అలాగే, నిర్దిష్ట కర్మకు దక్షిణ తీసుకున్న పండితుడు కూడా చదవకూడదు.
త్ర్యహం న కారయేద్బ్రహ్మ రాజ్ఞో రాహోశ్చ సూతకే । యావదేకాన్ననిష్ఠా స్యాత్స్నేహాలోపశ్చ తిష్ఠతి
రాజు కుమారుడు జన్మించినప్పుడు, రాహు గ్రహణ సమయంలో, మూడు రోజులు వేదపఠనం చేయకూడదు. అలాగే, ఒక్క భోజనం మిగిలి ఉన్నప్పుడు, నూనె లేకపోయినపుడు కూడా చదవకూడదు.
విప్రస్య విదుషో దేహే తావద్బ్రహ్మ న కీర్తయేత్ । శయానః ప్రౌఢపాదశ్చ కృత్వా చైవావసక్థికామ్
పండిత బ్రాహ్మణుని శరీరం అశుద్ధంగా ఉన్నంత వరకు వేదాన్ని పఠించకూడదు. అలాగే, పడుకొని ఉండగా, కాళ్లు చాచి, తొడలు పైకి ఎత్తి ఉన్నపుడు కూడా చదవకూడదు.
నాధీయీతామిషం జగ్ధ్వా శూద్రశ్రాద్ధాన్నమేవ చ । నీహారే బాణశబ్దే చ సంధ్యయోరుభయోరపి
మాంసం తిన్న తరువాత, శూద్రుని శ్రాద్ధ భోజనం చేసిన తరువాత, మబ్బు ఉన్నప్పుడు, బాణాల శబ్దం వినిపించినప్పుడు, రెండు సంధ్యాకాలాల్లో వేదపఠనం చేయకూడదు.
అమావాస్యా చతుర్దశ్యోః పౌర్ణమాస్యష్టమీషు చ । ఉపాకర్మణి చోత్సర్గే త్రిరాత్రం క్షపణం స్మృతమ్
అమావాస్య, చతుర్దశి, పౌర్ణమి, అష్టమి రోజుల్లో, ఉపాకర్మ, ఉత్సర్జన సమయంలో, మూడు రాత్రులు వేదపఠనాన్ని నిలిపివేయాలి.
అష్టకాసు అహోరాత్రమృత్వంతాసు చ రాత్రిషు । మార్గశీర్షే తథా పౌషే మాఘమాసే తథైవ చ
అష్టకా తిథుల్లో, ఒక రోజు రాత్రి పాటు, అలాగే ఆ రాత్రుల్లో, మార్గశిర, పౌష, మాఘ మాసాల్లో కూడా వేదపఠనం చేయకూడదు.
తిస్రోఽష్టకాః సమాఖ్యాతా కృష్ణపక్షేషు సూరిభిః । శ్లేష్మాతకస్య చ్ఛాయాయాం శాల్మలేర్మధుకస్య చ
కృష్ణపక్షంలో, పండితులు చెప్పినట్టు, శ్లేష్మాతక, శాల్మలి, మధుక వృక్షాల నీడలో మూడు అష్టకా వ్రతాలు ఆచరించాలి.
కదాచిదపి నాధ్యేయం కోవిదారకపిత్థయోః । సమానవిద్యే చ మృతే తథా సబ్రహ్మచారిణి
కదంబ, కపిత్థ వృక్షాల కింద ఎప్పుడూ చదవకూడదు. అలాగే సహపాఠి లేదా సహబ్రహ్మచారి మరణించినప్పుడు కూడా చదవకూడదు.
ఆచార్యే సంస్థితే చాపి త్రిరాత్రం క్షపణం స్మృతమ్ । ఛిద్రాణ్యేతాని విప్రాణామనధ్యాయాః ప్రకీర్తితాః
ఆచార్యుడు మరణించినప్పుడు మూడు రాత్రులు పఠనం మానాలి. ఇవే బ్రాహ్మణులకు చెప్పిన చదువు మధ్యలో వచ్చే విరామాలు.
హింసంతి రాక్షసాస్తేషు తస్మాదేతాన్వివర్జయేత్ । నైత్యకేనాస్త్యనధ్యాయః సంధ్యోపాసనమేవ చ
ఈ సమయాల్లో రాక్షసులు హాని చేస్తారు కనుక వాటిని తప్పుకోవాలి. రోజువారీ కర్మలు లేదా సంధ్యావందనానికి మాత్రం విరామం ఉండదు.
ఉపాకర్మ్మణి హోమాంతే హోమమధ్యే తథైవ చ । ఏకామృచమథైకం వా యజుః సామాని వా పునః
విద్యారంభంలో, హోమం ముగిసినప్పుడు, హోమం మధ్యలో ఒక ఋక్వేద మంత్రాన్ని, లేక ఒక యజుర్వేద మంత్రాన్ని, లేదా సామవేద మంత్రాన్ని మళ్లీ పఠించవచ్చు.
నాష్టకాద్యాస్వధీయీత మారుతే చాభిధావతి । అనధ్యాయస్తు నాంగేషు నేతిహాసపురాణయోః
బలంగా గాలి వీస్తున్నప్పుడు అష్టకాదులు చదవకూడదు. వేదాంగాలు, ఇతిహాస పురాణాలు చదవడంలో మాత్రం విరామం ఉండదు.
న ధర్మశాస్త్రేష్వన్యేషు సర్వాణ్యేతాని వర్జయేత్ । ఏష ధర్మః సమాసేన కీర్తితో బ్రహ్మచారిణః
ధర్మశాస్త్రాలు లేదా ఇతర గ్రంథాలు చదవడంలో కూడా విరామం ఉండదు. ఈ అన్ని విరామాలను తప్పించాలి. బ్రహ్మచారికి ఇది సంక్షిప్తంగా చెప్పిన నియమం.
బ్రహ్మణాఽభిహితః పూర్వమృషీణాం భావితాత్మనామ్ । యోఽన్యత్ర కురుతే యత్నమనధీత్య శ్రుతిం ద్విజః
ఇది బ్రహ్మదేవుడు పవిత్ర హృదయమున్న ఋషులకు ముందుగా చెప్పారు. వేదాన్ని ముందుగా చదవకుండా వేరే పనిలో శ్రమించే ద్విజుడు తప్పు చేస్తాడు.
స సంమూఢో న సంభాష్యో వేదబాహ్యో ద్విజాతిభిః । న వేదపాఠమాత్రేణ సంతుష్టో వై భవేద్ద్విజః
అటువంటి వాడు మాయలో పడిపోయి, వేదానికి బాహ్యుడిగా భావించబడతాడు. వేదాన్ని కేవలం పఠించడం alone తో ద్విజుడు తృప్తి చెందకూడదు.
పాఠమాత్రావసానస్తు పంకే గౌరివ సీదతి । యోఽధీత్య విధివద్వేదం వేదార్థం న విచారయేత్
కేవలం పఠనంతో నిలిచిపోయిన వాడు, మట్టిలో మునిగిన ఆవు లా అవుతాడు. వేదాన్ని విధిగా చదివి, దాని అర్థాన్ని ఆలోచించని వాడూ అలాగే.