దూరస్థో నార్చయేదేనం న క్రుద్ధో నాంతికే స్త్రియః । న చైవాస్యోత్తరం బ్రూయాత్స్థితో నాసీత సన్నిధౌ
దూరంగా ఉండి ఆచార్యునికి పూజ చేయకూడదు. కోపంతో గానీ, స్త్రీల మధ్య గానీ ఆయన దగ్గరకు వెళ్లకూడదు. ఆయనతో మాట్లాడేటప్పుడు ప్రతివాదం చేయకూడదు, ఆయన సమక్షంలో కూర్చొనకూడదు.
ఉదకుంభం కుశాన్పుష్పం సమిధోఽస్యాహరేత్సదా । మార్జనం లేపనం నిత్యమంగానాం వై సమాచరేత్
ఆచార్యునికి ఎప్పుడూ నీటి గడులు, దర్భలు, పువ్వులు, కట్టెలు తీసుకెళ్లాలి. ఆయన శరీరాన్ని శుభ్రపరచడం, లేపనాలు చేయడం నిత్యం చేయాలి.
నాస్య నిర్మాల్యశయనం పాదుకోపానహావపి । ఆక్రామేదాసనం చాస్య చ్ఛాయాదీన్వా కదాచన
ఆచార్యుని వదిలిన పూలహారాలు, పడక, చెప్పులు, పాదరక్షలు ఎప్పుడూ తొక్కకూడదు. ఆయన ఆసనం మీద కూర్చోవద్దు, ఆయన నీడలోకి ప్రవేశించకూడదు.
సాధయేద్దంతకాష్ఠాదీంల్లబ్ధం చాస్మై నివేదయేత్ । అనాపృచ్ఛ్య న గంతవ్యం భవేత్ప్రియహితే రతః
దంతకష్టAdi వస్తువులు సిద్ధం చేసి, వాటిని ఆచార్యునికి సమర్పించాలి. ఆయన అనుమతి లేకుండా ఎక్కడికీ వెళ్లకూడదు. ఆయనకు ఇష్టమైనవి, మేలు చేసే పనుల్లో ఆనందంగా ఉండాలి.
న పాదౌ సారయేదస్య సన్నిధానే కదాచన । జృంభితం హసితం చైవ కంఠప్రావరణం తథా
ఆచార్యుని సమక్షంలో ఎప్పుడూ పాదాలు లాగకూడదు. జబ్బులు, నవ్వు, గొంతు కప్పుకోవడం కూడా నివారించాలి.
వర్జయేత్సన్నిధౌ నిత్యమంగస్ఫోటనమేవ చ । యథాకాలమధీయీత యావన్న విమనా గురుః
ఆచార్యుని సమక్షంలో ఎప్పుడూ శరీర భాగాలు మడత పెట్టడం, మడమలు కొట్టడం చేయకూడదు. సరైన సమయంలో చదువుకోవాలి, ఆచార్యుడు అసంతృప్తిగా లేని వరకు.
ఆసీనోఽధో గురోః పార్శ్వే సేవాం చ సుసమాహితః । ఆసనే శయనే యానే నైవ తిష్ఠేత్కదాచన
ఆచార్యుని పక్కన లేదా కింద కూర్చొని, మనసు పెట్టి సేవ చేయాలి. ఆయన ఆసనం, పడక, వాహనంపై ఎప్పుడూ నిలబడకూడదు.
ధావంతమనుధావేత గచ్ఛంతమనుగచ్ఛతి । గోశ్వోష్ట్రయానప్రాసాదే తథాధోవిష్టరేషు చ
ఆచార్యుడు పరుగెత్తితే వెంటపోవాలి, ఆయన నడిస్తే వెంట నడవాలి. ఆవు, గుర్రం, ఒంటె, పల్లకి, నేలపై ఎక్కడైనా ఆయనతో పాటు ఉండాలి.
ఆసీత గురుణా సార్ద్ధం శిలాఫలక నౌషు చ । జితేంద్రియః స్యాత్సతతం వశ్యాత్మాక్రోధనః శుచిః
ఆచార్యునితో కలిసి రాళ్లపై, పలకపై, నౌకలో కూర్చోవచ్చు. ఎప్పుడూ ఇంద్రియాలను నియంత్రించాలి, వినయంగా ఉండాలి, కోపం లేకుండా, శుద్ధిగా ఉండాలి.
ప్రయుంజీత సదా వాచం మధురాం హితకారిణీమ్ । గంధమాల్యం రసం కల్పం శుక్తిం ప్రాణివిహింసనమ్
ఎప్పుడూ మధురంగా, మేలు చేసే మాటలు మాట్లాడాలి. సుగంధాలు, పూలహారాలు, రుచికరమైన పదార్థాలు, తయారుచేసిన వంటలు, ప్రాణులకు హాని కలిగించడాన్ని నివారించాలి.
అభ్యంజనాంజనోన్మర్ద్దచ్ఛత్రధారణమేవ చ । కామం లోభం భయం నిద్రాం గీతవాదిత్రనర్తనమ్
నూనె రాయడం, కాజలు పెట్టడం, మర్దనం చేయడం, గొడుగు పట్టడం చేయకూడదు. అలాగే కామం, లోభం, భయం, నిద్ర, పాటలు, వాద్యాలు, నాట్యం కూడా నివారించాలి.
ఆతర్జనం పరీవాదం స్త్రీప్రేక్షాలంభనం తథా । పరోపఘాతం పైశున్యం ప్రయత్నేన వివర్జయేత్
బయపెట్టడం, అపహాస్యం, స్త్రీలను చూడడం, తాకడం, ఇతరులకు హాని చేయడం, దుర్మార్గపు మాటలు మాట్లాడడాన్ని జాగ్రత్తగా నివారించాలి.
ఉదకుంభం సుమనసో గోశకృన్మృత్తికా కుశాన్ । ఆహరేద్యావదన్నాని భైక్ష్యం చాహరహశ్చరేత్
ఆచార్యునికి నీటి గడులు, పువ్వులు, ఆవు పేడ, మట్టి, దర్భలు తినే వరకు తీసుకెళ్లాలి. ప్రతి రోజు భిక్షాటన చేయాలి.
ఘృతం చ లవణం సర్వం వర్జ్యం పర్యుషితం చ యత్ । అనృత్యదర్శీ సతతం భవేద్గీతాది నిస్పృహః
నెయ్యి, ఉప్పు, పాత పదార్థాలు అన్నీ నివారించాలి. నాట్యం, పాటలు మొదలైన వాటిలో ఎప్పుడూ ఆసక్తి చూపకూడదు.
నాదిత్యం వై సమీహేత నాచరేద్దంతధావనమ్ । ఏకాంతమశుచిస్త్రీభిః శూద్రాద్యైరభిభాషణమ్
సూర్యుని వైపు చూడకూడదు, పళ్ళు తోమకూడదు. అపవిత్రమైన స్త్రీలు లేదా శూద్రులు వంటి వారితో ఒంటరిగా మాట్లాడకూడదు.
గురూచ్ఛిష్టం భేషజాన్నం ప్రయుంజీత న కామతః । మలాపకర్షణం స్నానం నాచరేద్ధి కదాచన
ఆచార్యుడు వదిలిన ఔషధం లేదా అన్నం అవసరమైతే తీసుకోవచ్చు, కానీ కోరికతో కాదు. మలాన్ని శుభ్రపరచడం, స్నానం చేయడం ఎప్పుడూ చేయకూడదు.
న కుర్యాన్మానసం విప్రో గురోస్త్యాగే కథంచన । మోహాద్వా యది వా లోభాత్త్యక్త్వా తు పతితో భవేత్
బ్రాహ్మణుడు తన గురువును ఎప్పుడూ మనసులోనైనా వదిలిపెట్టకూడదు. మాయ వల్ల అయినా, లోభం వల్ల అయినా గురువును వదిలితే, అతడు ధర్మం నుండి పడిపోతాడు.
లౌకికం వైదికం వాపి తథాధ్యాత్మికమేవ వా । ఆదదీత యతో జ్ఞానం తం న ద్రుహ్యేత్కదాచన
ఏ జ్ఞానం వచ్చినా—ప్రపంచ సంబంధమైనదైనా, వేద సంబంధమైనదైనా, ఆధ్యాత్మికమైనదైనా—ఆ జ్ఞానం ఇచ్చినవారిని ఎప్పుడూ హానిచేయకూడదు.
గురోరప్యవలిప్తస్య కార్యాకార్యమజానతః । ఉత్పథప్రతిపన్నస్య న మనుస్త్యాగమబ్రవీత్
గురువు అహంకారంతో ఉన్నా, ఏమి చేయాలో తెలియకపోయినా, తప్పు మార్గంలో ఉన్నా, అతన్ని వదిలేయమని ధర్మశాస్త్రం చెప్పలేదు.
గురోర్గురౌ సన్నిహితే గురువద్వృత్తిమాచరేత్ । నత్వాభిసృష్టో గురుణా స్వాన్గురూనభివాదయేత్
గురువు గురువు సమక్షంలో ఉన్నప్పుడు, అతనిని కూడా తన గురువును ఎలా గౌరవించాలో అలాగే గౌరవించాలి. ముందుగా తన గురువుని నమస్కరించి అనుమతి తీసుకున్న తర్వాత, మిగతా గురువులను నమస్కరించాలి.
విద్యాగురుష్వేతదేవం నిత్యావృత్తిషు యోగిషు । ప్రతిషేధత్సు చాధర్మాద్ధితం చోపదిశత్సు చ
విద్యా గురువులకు, ఎప్పుడూ యోగ సాధనలో ఉన్నవారికి, అధర్మాన్ని నిషేధించేవారికి, మంచిపనులు చెప్పేవారికీ ఇదే విధంగా గౌరవం చూపాలి.
శ్రేయః స్వగురువద్వృత్తిం నిత్యమేవ సమాచరేత్ । గురుపుత్రేషు దారేషు గురోశ్చైవ స్వబంధుషు
తన గురువు కుమారులకు, భార్యలకు, బంధువులకు ఎప్పుడూ గురువును గౌరవించినట్టు గౌరవించాలి.
బాలః సంమానయేన్మాన్యాఞ్ఛిష్టో వా యది కర్మ్మణి । అధ్యాపయన్గురోః సూనుం గురువన్మానమర్హతి
బాలుడైనా, పనిలో నిమగ్నుడైనా, గురువు కుమారునికి విద్య బోధిస్తున్నవాడైనా, అతనికి కూడా గురువుకు ఇచ్చే గౌరవం ఇవ్వాలి.
ఉత్సాదనం చ గాత్రాణాం స్నాపనోచ్ఛిష్టభోజనః । న కుర్యాద్గురుపుత్రస్య పాదయోః శౌచమేవ చ
గురువు కుమారునికి శరీరానికి మర్దనం చేయడం, స్నానం చేయించడం, మిగిలిన అన్నం తినడం, పాదాలను శుభ్రపరచడం చేయకూడదు.
గురువత్ప్రతిపూజ్యాశ్చ సవర్ణా గురుయోషితః । అసవర్ణాశ్చ సంపూజ్యాః ప్రత్యుత్థానాభివాదనైః
అదే వర్ణానికి చెందిన గురువుల భార్యలను గురువులా గౌరవించాలి. ఇతర వర్ణానికి చెందినవారిని కూడా లేచి నిలబడి, నమస్కారం చేసి గౌరవించాలి.
అభ్యంజనం స్నాపనం చ గాత్రోత్సాదనమేవ చ । గురుపత్న్యా న కార్యాణి కేశానాం చ ప్రసాధనమ్
గురువు భార్యకు నూనె పట్టడం, స్నానం చేయించడం, శరీరానికి మర్దనం చేయడం, జుట్టు అలంకరించడం చేయకూడదు.
గురుపత్నీ తు యువతీ నాభివాద్యా తు పాదయోః । కుర్వీత వందనం భూమ్యామసావహమితి బ్రువన్
గురువు భార్య యువతిగా ఉంటే, ఆమె పాదాలకు నమస్కరించకూడదు. భూమిని తాకి, 'నేను నమస్కరిస్తున్నాను' అని చెప్పి గౌరవించాలి.
విప్రోష్య పాదగ్రహణపూర్వకం చాభివాదనమ్ । గురుదారేషు కుర్వీత సతాం ధర్మ్మమనుస్మరన్
ప్రయాణం ముగించుకుని వచ్చిన తరువాత, మంచి వారి ఆచారాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ, గురువు భార్యలకు ముందుగా పాదాలు తాకి నమస్కరించాలి.
మాతృష్వసా మాతులానీ శ్వశ్రూశ్చాథ పితృష్వసా । సంపూజ్యా గురుపత్నీవత్సమాస్తా గురుభార్యయా
తల్లి సోదరి, తండ్రి సోదరి, భార్య తల్లి, తండ్రి సోదరి—ఇవాళ్లందరినీ గురువు భార్యలాగా గౌరవించాలి. వీరందరూ గురువు భార్యతో సమానమే.
భ్రాతృభార్యాశ్చ సంగ్రాహ్యా సవర్ణా హన్యహన్యపి । విప్రోష్య తూపసంగ్రాహ్యా జ్ఞాతిసంబంధియోషితః
అదే వర్ణానికి చెందిన అన్నల భార్యలను ప్రతిరోజూ గౌరవించాలి. ప్రయాణం నుంచి వచ్చిన తర్వాత, బంధువుల భార్యలను కూడా గౌరవించాలి.