సర్వరత్నమయైర్దివ్యైర్నానాధ్వజసమాకులైః । వరాంగనా సమాకీర్ణైర్మోదతే శుభలక్షణైః
అన్ని రకాల మణులు, ఎన్నో ధ్వజాలతో అలంకరించబడిన దివ్య భవనాల్లో, శుభ లక్షణాలు కలిగిన అందమైన యువతులతో చుట్టుముట్టబడి, అతడు ఆనందంగా ఉంటాడు.
గీతవాదిత్రనిర్ఘోషైః ప్రసుప్తః ప్రతిబుధ్యతే । యావన్న స్మరతే జన్మ తావత్స్వర్గే మహీయతే
పాటలు, వాద్యాల శబ్దాలతో అతడు మేల్కొంటాడు. భూమిపై పుట్టిన విషయాన్ని మరచిపోయేంతవరకు, ఆకాశంలో అతడిని ఘనంగా సత్కరిస్తారు.
తత్ర స్వర్గాత్పరిభ్రష్టః క్షీణకర్మ్మా దివశ్చ్యుతః । హిరణ్యరత్నసంపూర్ణే సమృద్ధే జాయతే కులే
ఆకాశంలో ఉన్న పుణ్యఫలం తగ్గిపోయినప్పుడు, అక్కడి నుండి పడిపోతాడు. అప్పుడు బంగారం, రత్నాలతో నిండిన, సంపన్నమైన కుటుంబంలో పుడతాడు.
తదేవ స్మరతే తీర్థం స్మరణాత్తత్ర గచ్ఛతి । దేశస్థో యది వారణ్యే విదేశే యది వా గృహే
అతడు ఆ పవిత్ర స్థలాన్ని గుర్తు చేసుకుంటాడు. ఆ జ్ఞాపకంతోనే, తన దేశంలోనో, అడవిలోనో, విదేశంలోనో, ఇంట్లోనో ఉన్నా, అక్కడికి చేరుకుంటాడు.
ప్రయాగం స్మరమాత్రోపి యస్తు ప్రాణాన్పరిత్యజేత్ । స బ్రహ్మలోకమాప్నోతి వదంతి ఋషిపుంగవాః
ప్రయాగాన్ని మరణ సమయంలో కేవలం గుర్తు చేసుకున్నవాడు కూడా బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడని, మహర్షులు చెబుతున్నారు.
సర్వకామఫలావృత్తా మహీ యత్ర హిరణ్మయీ । ఋషయో మునయః సిద్ధా యత్ర లోకే ప్రగచ్ఛతి
అక్కడ భూమి బంగారంలా ఉంటుంది, కావలసిన అన్నీ ఫలితాలు ఇస్తుంది. ఆ లోకానికి ఋషులు, మునులు, సిద్ధులు వెళ్తారు.
స్త్రీసహస్రా కులే రమ్యే మందాకిన్యాస్తటే శుభే । మోదతే ఋషిభిః సార్ద్ధం స్వకృతేనేహ కర్మణా
మందాకినీ నది అందమైన తీరంలో, సుందరమైన కుటుంబంలో, వేలాది స్త్రీలతో, ఋషులతో కలిసి, తన పుణ్యఫలంతో ఆనందంగా జీవిస్తాడు.
సిద్ధచారణగన్ధర్వైః పూజ్యతే దివి దైవతైః । తతః స్వర్గాత్పరిభ్రష్టో జంబుద్వీపపతిర్భవేత్
సిద్ధులు, చారణులు, గంధర్వులు, దేవతలు ఆకాశంలో అతడిని పూజిస్తారు. ఆ తరువాత స్వర్గం నుండి పడిపోయి, జంబూద్వీపానికి అధిపతిగా అవతరిస్తాడు.
తతః శుభాని కర్మాణి చింతయానః పునః పునః । గుణవాన్విత్తసంపన్నో భవతీహ న సంశయః
అతడు మళ్లీ మళ్లీ శుభమైన పనులను ఆలోచిస్తూ, ఈ లోకంలో గుణాలు, ధనం సంపాదిస్తాడు. ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు.
కర్మణా మనసా వాచా సత్యధర్మప్రతిష్ఠితః । గంగాయమునయోర్మధ్యే యస్తు దానం ప్రయచ్ఛతి
కార్యాల్లో, మనసులో, మాటల్లో సత్యధర్మాన్ని పాటిస్తూ, గంగా-యమున మధ్యలో ఎవరైనా దానం చేస్తే—
సువర్ణంమణిముక్తాం వా యది ధాన్యం ప్రతిగ్రహమ్ । స్వకార్యే పితృకార్యే వా దేవతాభ్యర్చనేఽపి వా
బంగారం, మణులు, ముత్యాలు లేదా ధాన్యం అయినా, తన అవసరానికి, పితృకార్యానికి, లేదా దేవతల పూజకైనా అయినా—
నిష్ఫలం తస్య తత్తీర్థం యావత్తత్ఫలమశ్నుతే । ఏవం తీర్థేన గృహ్ణీయాత్ పుణ్యేష్వాయతనేషు చ
అతడు ఆ తీర్థంలో దక్కిన ఫలితాన్ని అనుభవించేంతవరకు, ఆ పవిత్ర స్థలం ఫలప్రదంగా ఉంటుంది. అందుకే, పవిత్ర స్థలాల్లో, పుణ్యక్షేత్రాల్లో దానం చేయాలి.
నిమిత్తేషు చ సర్వేషు అప్రమత్తో ద్విజో భవేత్ । కపిలాం పాటలావర్ణాం ప్రయాగే యః ప్రయచ్ఛతి
ప్రతి సందర్భంలో కూడా ద్విజుడు జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ప్రయాగంలో ఎవరైనా పటలవర్ణమైన కపిలా ఆవును దానం చేస్తే—
స్వర్ణశృంగీం రౌప్యఖురాం చైలకంఠీం పయస్వినీమ్ । ప్రయాగే శ్రోత్రియం సాధుం గ్రాహయిత్వా యథావిధి
బంగారు కొమ్ములు, వెండి కాళ్లు, మెడలో వస్త్రం, పాలు పుష్కలంగా ఉన్న ఆవును, ప్రయాగంలో శ్రోత్రియుడైన సద్బ్రాహ్మణునికి విధిగా దానం చేస్తే—
శుక్లాంబరధరం శాంతం ధర్మజ్ఞం వేదపారగమ్ । సా గౌస్తస్మై చ దాతవ్యా గంగాయమునసంగమే
వైట్ వస్త్రాలు ధరించిన, శాంత స్వభావం కలిగిన, ధర్మాన్ని తెలిసిన, వేదపారంగతుడైన బ్రాహ్మణునికి, గంగా-యమున సంగమంలో ఆ ఆవును దానం చేయాలి.
వాసాంసి చ మహార్హాణి రత్నాని వివిధాని చ । యావద్రోమాణి తస్యా గోః సంతి గాత్రేషు సత్తమ
ఆ ఆవు శరీరంపై ఉన్న ప్రతి రోమానికి ఒకటి చొప్పున, అత్యంత విలువైన వస్త్రాలు, వివిధ రత్నాలు కూడా దానం చేయాలి, ఓ ఉత్తముడా.
తావద్వర్షసహస్రాణి స్వర్గలోకే మహీయతే । యత్రాసౌ లభతే జన్మ సా గౌస్తత్రాభిజాయతే
ఆ ఆవు శరీరంలో ఎంత రోమాలు ఉంటాయో, అంత వేల సంవత్సరాలు అతడు స్వర్గలోకంలో ఘనత పొందుతాడు. అతడు ఎక్కడ పుడితే, ఆ ఆవు కూడా అక్కడే పుడుతుంది.
న చ పశ్యత్యసౌ ఘోరం నరకం తేన కర్మణా । ఉత్తరాన్స కురూన్ప్రాప్య మోదతే కాలమక్షయమ్
ఆ పనివల్ల అతడికి భయంకరమైన నరకాన్ని చూడాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఉత్తరకురువులను చేరుకుని, అనంతమైన కాలాన్ని ఆనందంగా గడుపుతాడు.
గవాం శతసహస్రేభ్యో దద్యాదేకాం పయస్వినీమ్ । పుత్రాన్దారాన్తథా భృత్యాన్గౌరేకా ప్రతితారయేత్
ఒక పాలు ఇచ్చే ఆవును దానం చేస్తే, అది లక్ష ఆవులను ఇచ్చినట్లే ఫలితం కలుగుతుంది. అలాంటి ఆవు మన కుమారులు, భార్యలు, సేవకులు అందరినీ రక్షిస్తుంది.
తస్మాత్సర్వేషు దానేషు గోదానం తు విశిష్యతే । దుర్గమే విషమే ఘోరే మహాపాతకసంభవే । గౌరేవ రక్షాం కురుతే తస్మాద్దేయా ద్విజాతయే
అందువల్ల అన్ని దానాల్లో ఆవు దానం అత్యుత్తమం. మహా పాపాలు కలిగే కష్టమైన, భయంకరమైన పరిస్థితుల్లో ఆవే మనకు రక్షణ ఇస్తుంది. అందుకే, ఆవును ద్విజులకు దానం చేయాలి.
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే స్వర్గఖండే ద్విచత్వారింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మ మహాపురాణంలో స్వర్గఖండానికి సంబంధించిన నలభై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
యుధిష్ఠిర ఉవాచ- యథా ప్రయాగస్య మునే మాహాత్మ్యం కథితం త్వయా । తథాతథా ప్రముచ్యేఽహం సర్వపాపైర్న సంశయః
యుధిష్ఠిరుడు ఇలా అన్నాడు— మునీశ్వరా! మీరు ప్రయాగ మహిమను వివరించినట్లే, నేను కూడా అన్ని పాపాల నుంచి తప్పించుకున్నాను అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
భగవన్కేన విధినా గంతవ్యం ధర్మనిశ్చయైః । ప్రయాగే యో విధిః ప్రోక్తః తన్మే బ్రూహి మహామునే
ప్రభూ! ధర్మబద్ధంగా ప్రయాణించేందుకు ఏ విధంగా వెళ్ళాలో, ప్రయాగానికి ఏ విధానం చెప్పబడిందో నాకు వివరించండి మహామునివరా.
మార్కండేయ ఉవాచ- కథయిష్యామి తే వత్స తీర్థయాత్రావిధిక్రమమ్ । యో గచ్ఛేతకురుశ్రేష్ఠ ప్రయాగం దేవసంయుతమ్
మార్కండేయుడు ఇలా అన్నాడు— వత్సా! నేను నీకు తీర్థయాత్ర విధానాన్ని చెప్పుతాను. కురువంశశ్రేష్ఠుడా! దేవతలతో కూడిన ప్రయాగానికి ఎవరు వెళ్తారో వారి గురించి విను.
బలీవర్దసమారూఢః శృణు తస్యాపి యత్ఫలమ్ । వసతే నరకే ఘోరే గవాం క్రోధే సుదారుణే
ఎవరైనా ఎద్దుపై ఎక్కి అక్కడికి వెళ్తే, వారు ఆవుల కోపంతో కూడిన ఘోరమైన నరకంలో నివసించాల్సి వస్తుంది. ఇది వారి ఫలం.
సలిలం చ న గృహ్ణంతి పితరస్తస్య దేహినః । యస్తు పుత్రాంస్తథా బాలాన్స్నాపయేత్పాయయేత్తథా
అలాంటి వారి పితృదేవతలు వారి నుండి నీరు స్వీకరించరు. కానీ తన కుమారులను, చిన్న పిల్లలను స్నానపాలు చేయించి వారికి నీరు ఇచ్చేవారు—
యథాత్మనస్తథా సర్వాన్దానం విప్రేషు దాపయేత్ । ఐశ్వర్యలోభాన్మోహాద్వా గచ్ఛేద్యానేన యో నరః
తనకు ఇచ్చినట్లే, బ్రాహ్మణులకు కూడా అందరికీ దానం చేయాలి. కాని ధనలోభంతో లేదా మోహంతో ఎవరైనా వాహనంలో ప్రయాణిస్తే—
నిష్ఫలం తస్య తత్తీర్థం తస్మాద్యానం పరిత్యజేత్ । గంగాయమునయోర్మధ్యే యస్తు కన్యాం ప్రయచ్ఛతి
వారి తీర్థయాత్ర ఫలితం వృథా అవుతుంది. అందుకే వాహన ప్రయాణాన్ని వదిలేయాలి. గంగా, యమున మధ్యలో ఎవరు కన్యను పెళ్లి చేస్తారో—
ఆర్షేణ తు విధానేన యథావిభవసంభవమ్ । న పశ్యతి యమం ఘోరం నరకం తేన కర్మణా
ఋషుల సంప్రదాయ ప్రకారం, తన సామర్థ్యానికి తగినట్లుగా పెళ్లి చేస్తే, వారు ఘోరమైన యమునీ, నరకాన్ని చూడరెదు.
ఉత్తరాన్స కురూన్గత్వా మోదతే కాలమక్షయమ్ । పుత్రాంస్తు దారాఁల్లభతే ధార్మికాన్నయసంయుతాన్
అటువంటి వారు ఉత్తరకురువులకు చేరుకుని అనంతమైన కాలాన్ని ఆనందిస్తారు. ధర్మబద్ధతతో కూడిన కుమారులు, భార్యలను పొందుతారు.