హృతరాజ్యాః పాండుపుత్రా వనే తస్మిన్మహారథాః । న్యవసంతి మహాభాగా ద్రౌపద్యా సహ పాండవాః
పాండవులు రాజ్యం కోల్పోయి, ఆ అరణ్యంలో మహాశక్తిశాలులు అయిన వారు, ద్రౌపదితో కలిసి నివసించారు.
అథాపశ్యన్మహాత్మానం దేవర్షిం తత్ర నారదమ్ । దీప్యమానం శ్రియా బ్రాహ్మ్యా దీప్తాగ్నిసమతేజసమ్
అప్పుడు వారు అక్కడ మహాత్ముడైన దేవర్షి నారదునిని చూశారు. ఆయన బ్రహ్మదేవుని కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, అగ్ని వంటి తేజస్సుతో మెరిసిపోతున్నారు.
స తైః పరివృతః శ్రీమాన్భ్రాతృభిః కురునందనః । దివి భాతి హి దీప్తౌజా దేవైరివ శతక్రతుః
తన సోదరులతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న కురువంశశిరోమణి యుధిష్ఠిరుడు, దేవతల్లో ఇంద్రుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో అలా అద్భుతమైన తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్నాడు.
యథా చ దేవాన్సావిత్రీ యాజ్ఞసేనీ తథా పతీన్ । న జహౌ ధర్మతః పార్థాన్మేరుమర్కప్రభా యథా
సావిత్రి దేవతలను వదలని విధంగా, యాజ్ఞసేనీ అయిన ద్రౌపది కూడా ధర్మమార్గంలో తన భర్తలను విడిచిపెట్టలేదు. అది సూర్యకిరణాలు మెరుమలపై పడినట్టు ఉంది.
ప్రతిగృహ్య తతః పూజాం నారదో భగవానృషిః । ఆశ్వాసయద్ధర్మ్మపుత్రం యుక్తరూపప్రియేణ చ
ఆ తర్వాత భగవంతుడైన నారదుడు అందరి పూజను స్వీకరించి, ధర్మపుత్రుడైన యుధిష్ఠిరునికి అనుకూలమైన, హృదయాన్ని హత్తుకునే మాటలతో ధైర్యం చెప్పాడు.
ఉవాచ చ మహాత్మానం ధర్మ్మరాజం యుధిష్ఠిరమ్ । బ్రూహి ధర్మ్మభృతాం శ్రేష్ఠ కిం ప్రార్థ్యం హి దదామి తే
ఆయన మహాత్ముడైన యుధిష్ఠిరునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ ధర్మాన్ని పాటించే వారిలో శ్రేష్ఠుడా! నీవు కోరేది చెప్పు. నేను నీకు దానిని ఇస్తాను.'
అథ ధర్మసుతో రాజా ప్రణమ్య భ్రాతృభిః సహ । ఉవాచ ప్రాంజలిర్వాక్యం నారదం దేవసంమితమ్
అప్పుడు ధర్మపుత్రుడు అయిన రాజు, తన సోదరులతో కలిసి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి దేవతలకు సమానమైన నారదునితో ఇలా అన్నాడు.
త్వయి తుష్టే మహాభాగ సర్వలోకాభిపూజితే । కృతమిత్యేవ మన్యే హి ప్రసాదాత్తవ సువ్రత
ఓ మహాభాగుడా! సమస్త లోకాలు గౌరవించే వాడా! మీరు సంతృప్తి చెందితే, అది నాకు సాధించిందే అనిపిస్తుంది. మీ అనుగ్రహమే నాకు సర్వసిద్ధి.
యది త్వహమనుగ్రాహ్యో భ్రాతృభిః సహితోఽనఘ । సందేహం మే మునిశ్రేష్ఠ హృత్స్థం త్వం ఛేత్తుమర్హసి
ఓ మునిశ్రేష్ఠుడా! నేను నా సోదరులతో కలిసి మీ అనుగ్రహానికి పాత్రుడనైతే, నా హృదయంలో ఉన్న సందేహాన్ని మీరు తొలగించాలి.
ప్రదక్షిణాం యః కురుతే పృథివీం తీర్థతత్పరః । కిం ఫలం తస్య కార్త్స్న్యేన తద్బ్రహ్మన్వక్తుమర్హసి
పవిత్రతను కోరుతూ భూమిని చుట్టే వాడికి పూర్తి ఫలితం ఏమిటో మీరు చెప్పాలి, ఓ బ్రాహ్మణా!
నారద ఉవాచ-। శృణు రాజన్నవహితో దిలీపేన యథా పురా । వసిష్ఠస్య సకాశాద్వై సర్వమేతదుపశ్రుతమ్
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా! నీవు శ్రద్ధగా విను. ఇంతకుముందు దిలీపుడు వశిష్ఠుని వద్ద నుండి ఇవన్నీ విన్నాడు.
పురా భాగీరథీతీరే దిలీపో రాజసత్తమః । ధర్మ్యం వ్రతం సమాస్థాయ న్యవసన్మునివత్తదా
పూర్వం భాగీరథి నదీ తీరంలో రాజశ్రేష్ఠుడైన దిలీపుడు ధార్మిక వ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ, మునిలా అక్కడ నివసించాడు.
శుభేదేశే మహారాజపుణ్యే దేవర్షిపూజితే । గంగాద్వారే మహాతేజా దేవగంధర్వసేవితే
పుణ్యమైన, దేవతలు మరియు ఋషులు పూజించిన పవిత్రమైన ప్రదేశంలో, గంగానది తీరంలో, దేవతలు మరియు గంధర్వులు సేవించే ప్రకాశవంతమైన స్థలంలో —
స పితౄంస్తర్పయామాస దేవాంశ్చ పరమద్యుతిః । ఋషీంశ్చ తర్పయామాస విధిదృష్టేన కర్మణా
అక్కడ ఆ మహాతేజస్సు కలవాడు తన పితృదేవతలకు, దేవతలకు నిష్టతో తర్పణాలు సమర్పించాడు; అలాగే ఋషులకు కూడా శాస్త్రోక్తంగా సేవలు చేశాడు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య జపన్నేవ మహామనాః । దదర్శ భూతసంకాశం వసిష్ఠమృషిముత్తమమ్
ఒక సందర్భంలో, మనస్సును ఏకాగ్రతతో జపం చేస్తూ ఉన్నప్పుడు, ఆ మహాత్ముడు ఆకాశమంత ప్రకాశించే వసిష్ఠ మహర్షిని దర్శించాడు.
పురోహితం స తం దృష్ట్వా దీప్యమానమివ శ్రియా । ప్రహర్షమతులం లేభే విస్మయం పరమం యయౌ
తన కుటుంబ పూజారైన వసిష్ఠుడిని, మహిమతో ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడని చూసి, అతడు అపూర్వమైన ఆనందాన్ని పొందాడు; అతని ఆశ్చర్యానికి అంతులే లేకుండా పోయింది.
ఉపస్థితం మహారాజ పూజయామాస భారత । స హి ధర్మ్మభృతాం శ్రేష్ఠో విధిదృష్టేన కర్మణా
ఆ ధర్మపరుడు సమీపించగానే, రాజా అతన్ని శ్రద్ధగా పూజించాడు; ఎందుకంటే అతడు ధర్మాన్ని ఆచరించేవారిలో శ్రేష్ఠుడు, శాస్త్రోక్తంగా కర్మలు చేసే వాడు.
శిరసా చార్ఘ్యమాదాయ శుచిః ప్రయతమానసః । నామసంకీర్త్తయామాస తస్మిన్బ్రహ్మర్షిసత్తమే
శుద్ధమైన మనస్సుతో, తల వంచి అర్ఘ్యం తీసుకుని, ఆ మహర్షి వసిష్ఠుని నామస్మరణ చేయడం ప్రారంభించాడు.
దిలీపోఽహం తు భద్రం తే దాసోస్మి తవ సువ్రత । తవ సందర్శనాదేవ ముక్తోహం సర్వకిల్బిషైః
"నేను దిలీపుడిని; నీకు మంగళం కలగాలి! ఓ సత్ప్రవర్తకుడా, నేను నీ సేవకుడిని. నీ దర్శనంతోనే నేను అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడినయ్యాను."
ఏవముక్త్వా మహారాజ దిలీపో ద్విపదాం వరః । వాగ్యతః ప్రాంజలిర్భూత్వా తూష్ణీమాసీద్యుధిష్ఠిర
ఇలా చెప్పిన తర్వాత, రాజు దిలీపుడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, మాటలను నియంత్రించి, చేతులు జోడించి మౌనంగా కూర్చున్నాడు, ఓ యుధిష్ఠిరా.
తం దృష్ట్వా నియమేనాథ స్వాధ్యాయేన చ కర్షితమ్ । దిలీపం నృపతిశ్రేష్ఠం మునిః ప్రీతమనాభవత్
ఆ దిలీపుడిని, నియమంతో మరియు స్వాధ్యాయంతో నిబద్ధుడై ఉన్న రాజులను చూస్తూ, ఆ ముని హృదయంలో ఆనందం పొందాడు.
వసిష్ఠ ఉవాచ- అనేన తవ ధర్మజ్ఞ ప్రశ్రయేణ దమేన చ । సత్యేన చ మహాభాగ తుష్టోస్మి తవ సర్వశః
వసిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు — నీ వినయంతో, ఆత్మనిగ్రహంతో, సత్యంతో, ఓ ధర్మజ్ఞా, నేను నిన్ను పూర్తిగా సంతృప్తిగా చూచాను, ఓ భాగ్యవంతుడా.
యస్యేదృశస్తే ధర్మోయం పితరస్తారితాస్త్వయా । తేన పశ్యసి మాం పుత్ర యాజ్యశ్చాసి మమానఘ
నీకు ఇలాంటి ధర్మం ఉండటం వల్ల, నీ పితృదేవతలు నీ ద్వారా తరించబడ్డారు; అందువల్లనే నీవు నన్ను దర్శించగలిగావు, నా కుమారా, నీవు నా యజ్ఞానికి కూడా అర్హుడవు, ఓ పాపరహితుడా.
ప్రీతిర్మే వర్ద్ధతే తేఽద్య బ్రూహి కిం కరవాణి తే । యద్వక్ష్యసి నరశ్రేష్ఠ తస్య దాతాస్మి తేనఘ
ఈ రోజు నీపై నాకు మరింత ప్రేమ పెరిగింది — నీవు ఏది కోరుకుంటే చెప్పు, ఓ మానవులలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు చెప్పినదాన్ని నేను తప్పకుండా అనుగ్రహిస్తాను, ఓ పాపరహితుడా.
దిలీప ఉవాచ-। వేదవేదాంగతత్త్వజ్ఞ సర్వలోకాభిపూజిత । కృతమిత్యేవ మన్యే హి యదహం దృష్టవాన్ప్రభుమ్
దిలీపుడు ఇలా అన్నాడు — వేదాలు మరియు వాటి ఉపాంగాల సారాన్ని తెలిసినవాడవు, అన్ని లోకాల్లో గౌరవింపబడే వాడవు; నేను నిన్ను దర్శించగలిగినదే నాకు పెద్ద వరంగా భావిస్తున్నాను, ప్రభూ.
యది త్వహమనుగ్రాహ్యస్తవ ధర్మ్మభృతాం వర । ప్రక్ష్యామి హృత్స్థం సందేహం తన్మే త్వం వక్తుమర్హసి
అయితే, నేను నీ అనుగ్రహానికి పాత్రుడినైతే, ఓ ధర్మపరులలో శ్రేష్ఠుడా, నా హృదయంలో ఉన్న ఒక సందేహాన్ని అడగదలచుకున్నాను; దయచేసి దానిని నాకు వివరించాలి.
అస్తి మే భగవన్కశ్చిత్తీర్థే యో ధర్మసంశయః । తదహం శ్రోతుమిచ్ఛామి పృథక్సంకీర్తనం త్వయా
ఓ భగవంతుడా, తీర్థయాత్రలో ధర్మానికి సంబంధించిన నాకు ఒక సందేహం ఉంది; దయచేసి దానిని నాకు స్పష్టంగా వివరించమని కోరుతున్నాను.
ప్రదక్షిణాం యః పృథివీం కరోతి ద్విజసత్తమ । కిం ఫలం తస్య విప్రర్షే తన్మే బ్రూహి తపోధన
ఓ ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడా, భూమిని ప్రదక్షిణం చేసే వాడికి ఎలాంటి ఫలం లభిస్తుంది? దయచేసి ఆ ఫలితాన్ని నాకు చెప్పు, ఓ తపస్సులో నిపుణుడా.
వసిష్ఠ ఉవాచ-। కథయిష్యామి తదహమృషీణాం మత్పరాయణమ్ । తదేకాగ్రమనాస్తాత శృణు తీర్థేషు యత్ఫలమ్
వసిష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు — మునులు అత్యంత గొప్పగా భావించే విషయాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను; అందుకే, ఓ తాత, మనస్సును ఏకాగ్రంగా చేసి, తీర్థయాత్రలో లభించే ఫలితాన్ని విను.
యస్య హస్తౌ చ పాదౌ చ మనశ్చైవ సుసంయతమ్ । విద్యా తపశ్చ కీర్తిశ్చ స తీర్థఫలమశ్నుతే
యావత్కాలం ఎవరి చేతులు, కాళ్లు, మనస్సు పూర్తిగా నియంత్రణలో ఉంటాయో, ఎవరి విద్య, తపస్సు, కీర్తి నిలకడగా ఉంటాయో, అతడే తీర్థయాత్ర ఫలితాన్ని పొందుతాడు.