విష్ణోశ్చైవ మహామాయాం పూర్వదృష్టాం స దానవః । సస్మార దానవః పాపః కామబాణైః ప్రపీడితః
కామబాణాల వల్ల బాధపడుతూ, ఆ దానవుడు ఇంతకుముందు చూసిన విష్ణువు మహామాయను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
తస్యాః స్మరణమాత్రేణ కందర్పేణ బలీయసా । విరహాకులదుఃఖార్తో రోదతే హి ముహుర్ముహుః
ఆమెను ఒక్కసారి తలచిన వెంటనే, బలమైన మన్మథుడి ప్రభావంతో, విడిపోవడంవల్ల కలిగిన దుఃఖంతో, అతడు మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చాడు.
కాలాకృష్టః స దుష్టాత్మా శోకజాతాని తాని సః । పరిగృహ్య సమాయాతః పూజనార్థీ మహేశ్వరమ్
కాలం ఆకర్షణతో, ఆ దుష్టాత్ముడు దుఃఖంతో పుట్టిన బాధలను మదిలో ఉంచుకొని, మహేశ్వరుని పూజించేందుకు వచ్చాడు.
దేవ్యా కృతాం హి పూజాం చ సుపుష్పైః పారిజాతజైః । తాం నిర్ణాశ్య సులోభేన శోకజైః పరిపూజయేత్
దేవి పరిజాతపు అద్భుతమైన పువ్వులతో చేసిన పూజను అతడు ధ్వంసం చేసి, లోభంతో, దుఃఖంతో వచ్చిన కన్నీటితో పూజించాడు.
నేత్రాభ్యాం తస్య దుష్టస్య బిందవస్తేఽశ్రుసంభవాః । అవిరలాస్తతో వత్స పతంతి లింగమస్తకే
ఆ దుష్టుని కన్నుల నుంచి నిరంతరం వచ్చే కన్నీటి బిందువులు, బిడ్డా, లింగం మీద పడుతున్నాయి.
దేవీ బ్రాహ్మణరూపేణ తమువాచ మహామతే । కో భవాన్పూజయేద్దేవం శోకాకులమనాః సదా
దేవి బ్రాహ్మణుడి రూపంలో అతనిని అడిగింది: 'నీ మనసు ఎప్పుడూ దుఃఖంతో నిండిపోయి ఉండగా, దేవుని పూజిస్తున్న నువ్వెవరు?'
పతంత్యశ్రూణి దేవస్య మస్తకే శోకజాని తే । అపవిత్రాణి మే బ్రూహి ఏతమర్థం మమాగ్రతః
నీ కన్నీటి బిందువులు దుఃఖంతో పుట్టి, దేవుని తలపై పడుతున్నాయి. ఈ అపవిత్రతకు కారణం ఏమిటో నా ముందే చెప్పు.
విహుండ ఉవాచ- పూర్వం దృష్టా మయా నారీ సర్వసౌభాగ్యసంపదా । సర్వలక్షణసంపన్నా కామస్యాయతనం మహత్
విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'మునుపు నేను ఒక సర్వసౌభాగ్యంతో కూడిన, అన్ని లక్షణాలున్న, మహా ఆకర్షణ కలిగిన స్త్రీని చూశాను.'
తస్యా మోహేన సందగ్ధః కామేనాకులతాం గతః । తయా ప్రోక్తం హి సంభోగే దేహి మే దాయముత్తమమ్
ఆమెపై మోహంతో కాలిపోయి, కామంతో మునిగి ఉన్నప్పుడు, ఆమె నాకు సంయోగంలో 'నాకు ఉత్తమమైన భాగం ఇవ్వు' అని చెప్పింది.
కామోదసంభవైః పుష్పైః పూజయస్వ మహేశ్వరమ్ । తేషాం పుష్పకృతాం మాలాం మమ కంఠే పరిక్షిప
'కామానందంతో పుట్టిన పువ్వులతో మహేశ్వరుని పూజించు; ఆ పువ్వులతో చేసిన హారాన్ని నా మెడలో వేసి పెట్టు' అని చెప్పింది.
కోటిభిః సప్తసంఖ్యాతైః పూజయస్వ మహేశ్వరమ్ । తదర్థం పూజయామ్యేవ ఈశ్వరం ఫలదాయకమ్
'ఏడు కోట్ల అలాంటి పువ్వులతో మహేశ్వరుని పూజించు; అందుకోసం నేను ఫలదాయకుడైన ఈశ్వరుని పూజిస్తున్నాను' అని చెప్పింది.
కామోదసంభవైః పుష్పైర్దుర్లభైర్దేవదానవైః । శ్రీదేవ్యువాచ- క్వ తే భావః క్వ తే ధ్యానం క్వ తే జ్ఞానం దురాత్మనః
'దేవతలకైనా, దానవులకైనా దొరకని కామానంద పుష్పాలతో—' శ్రీదేవి ఇలా అడిగింది: 'నీకు భక్తి ఎక్కడ? నీకు ధ్యానం ఎక్కడ? నీకు జ్ఞానం ఎక్కడ, దురాత్ముడా?'
ఈశ్వరస్యాపి సంబంధో నాస్తి కించిత్త్వయైవ హి । కామోదాయా వరం రూపం కీదృశం వద సాంప్రతమ్
'ఈశ్వరునితో నీకు ఏమాత్రం సంబంధం లేదు; ఇప్పుడు చెప్పు, ఆ కామానంద వరం రూపం ఎలా ఉంది?'
క్వ లబ్ధాని సుపుష్పాణి తస్యా హాస్యోద్భవాని చ । విహుండ ఉవాచ- భావం ధ్యానం న జానామి న దృష్టా సా మయా కదా
'ఆమె నవ్వుతో పుట్టిన అద్భుతమైన పువ్వులు నువ్వెక్కడ పొందావు?' అని అడిగింది. విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'నాకు భక్తి, ధ్యానం తెలియవు; ఆమెను ఎప్పుడూ చూడలేదు.'
గంగాతోయగతాన్యేవ పరిగృహ్ణామి నిత్యశః । తైరహం పూజయామ్యేకం శంకరం ప్రవదామ్యహమ్
నేను ప్రతిరోజూ గంగానది నీటిని తాకిన పువ్వులనే తీసుకుంటాను. వాటితోనే ఒకే శంకరుని భక్తిగా పూజించి, ఆయన మహిమను స్మరిస్తూ ఉంటాను.
మమాగ్రే కథితం విప్ర శుక్రేణాపి మహాత్మనా । వచనాత్తస్య దేవేశమర్చయామి దినదినే
బ్రాహ్మణా! మహాత్ముడైన శుక్రుడు నా ముందే ఈ మాటలు చెప్పాడు. ఆయన చెప్పినదాని ప్రకారం నేను ప్రతిరోజూ దేవతల అధిపతిని పూజిస్తున్నాను.
ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యచ్చ పృష్టోస్మి సాంప్రతమ్ । శ్రీదేవ్యువాచ- కామోదారోదనాజ్జాతైః పుష్పైస్తైర్దుఃఖసంభవైః
నీవు ఇప్పుడే అడిగినదంతా నేను చెప్పాను. శ్రీదేవి ఇలా అన్నది— కామోదార వృక్షంలో పుట్టిన, బాధతో ఏర్పడిన ఆ పువ్వులతో—
లింగమర్చయసే దుష్ట ప్రభాతే నిత్యమేవ చ । యాదృశేనాపి భావేన పుష్పైశ్చ యాదృశైస్త్వయా
ఓ దుష్టుడా! నువ్వు ప్రతి ఉదయం, నీ మనసులో ఉన్న భావంతో, నీ దగ్గర ఉన్న పువ్వులతో లింగాన్ని పూజిస్తున్నావు.
అర్చితో దేవదేవేశస్తాదృశం ఫలమాప్నుహి । దివ్యపూజాం వినాశ్యైవం శోకపుష్పైః ప్రపూజసి
నువ్వు దేవతల దేవుని ఎంతగా పూజించావో, అంత ఫలితం నీకు లభిస్తుంది. ఇలా దివ్యమైన పూజను వదిలిపెట్టి, దుఃఖపు పువ్వులతో ఆయనను పూజిస్తున్నావు.
అసౌ దోషస్తవైవాద్య సముత్పన్నః సుదారుణః । తస్మాద్దణ్డం ప్రదాస్యామి భుంక్ష్వ స్వకర్మజం ఫలమ్
ఈ రోజు నీకు ఈ భయంకరమైన తప్పు కలిగింది. అందుకే నీకు శిక్షను విధిస్తాను—నీ స్వంత కర్మఫలాన్ని అనుభవించు.
తస్యా వాక్యం సమాకర్ణ్య కాలకృష్టో బభాష తామ్ । రే రే దుష్ట దురాచార మమ కర్మప్రదూషక
ఆమె మాటలు విని, కాలకృష్టుడు ఆమెను ఇలా అడిగాడు: 'ఓ దుష్టురాలా, చెడ్డ పనులు చేసేవాడా, నా కర్మాన్ని చెడగొట్టేవాడా!'
హన్మి త్వామిహ ఖడ్గేన అనేనాపి న సంశయః । ఇత్యుక్త్వా బ్రాహ్మణం తం స నిశితం ఖడ్గమాదదే
'ఈ కత్తితో నిన్ను ఇక్కడే చంపేస్తాను—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.' అని చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణుడిని చంపేందుకు పదునైన కత్తిని తీసుకున్నాడు.
హంతుకామః స దుష్టాత్మా అభ్యధావత దానవః । సా దేవీ విప్రరూపేణ సంక్రుద్ధా పరమేశ్వరీ
చంపాలని తపించి, ఆ దుష్టమనస్సు గల దానవుడు పరుగెత్తి వచ్చాడు. కానీ, పరమేశ్వరి అయిన ఆ దేవి బ్రాహ్మణ రూపంలో కోపంతో నిలిచింది.
హన్మి త్వామిహ ఖడ్గేన అనేనాపి న సంశయః । స్వస్థానమాగతం దృష్ట్వా హుంకారం విససర్జ హ । తేన హుంకారనాదేన పతితో దానవాధమః
'ఈ కత్తితో నిన్ను ఇక్కడే చంపేస్తాను—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.' అని చెప్పి, అతను తన స్థలానికి వచ్చినప్పుడు, ఆమె గట్టిగా అరవడంతో, ఆ దుష్ట దానవుడు ఆ అరుపు శబ్దంతో నేలపై పడిపోయాడు.
నిశ్చేష్టః కామరూపేణ వజ్రాహత ఇవాచలః । పతితే దానవే తస్మిన్సర్వలోకవినాశకే
కామరూపంతో ఉన్న అతడు, వజ్రం తాకిన కొండలా, కదలకుండా అక్కడే పడిపోయాడు. ఆ దానవుడు అన్ని లోకాలను నాశనం చేయాలనుకున్నవాడు.
లోకాః స్వాస్థ్యం గతాః సర్వే దుఃఖతాపవివర్జితాః । ఏతస్మాత్కారణాద్వత్స సా స్త్రీ వై పరిదేవతి
ఆ లోకనాశకుడు పడిపోవడంతో, అందరూ సుఖంగా, దుఃఖం లేకుండా జీవించసాగారు. అందుకే, ప్రియమైనవాడా, ఆ స్త్రీ ఇప్పుడు విలపిస్తోంది.
గంగాతీరే వరారోహా దుఃఖవ్యాకులమానసా । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యత్త్వయా పరిపృచ్ఛితమ్
గంగాతీరంలో, అందమైన ఆ స్త్రీ దుఃఖంతో మనసు కలవరపడి ఉంది. నీవు అడిగినదంతా నేను నీకు వివరంగా చెప్పాను.
విష్ణురువాచ- ఏవముక్త్వా సుపుత్రం తం కుంజలో అండజేశ్వరః । విరరామ మహాప్రాజ్ఞః కిఞ్చిన్నోవాచ భూపతే
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు— అండజుల అధిపతి, మహాపండితుడైన కుఞ్జలుడు తన కుమారుడితో ఇలా చెప్పి, ఇక మౌనంగా ఉన్నాడు, రాజనూ!
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే కామోదాఖ్యానే ఏకవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేను కథలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, కామోదా కథగా ఒక వంద ఇరవై ఒకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.
విష్ణురువాచ- కుంజలో ధర్మపక్షీ స ఇత్యుక్త్వా తాన్సుతాన్ప్రతి । విరరామ మహాప్రాజ్ఞః కించిన్నోవాచ తాన్ప్రతి
విష్ణువు ఇలా అన్నాడు— ధర్మపక్షపాతిగా ఉన్న కుఞ్జలుడు తన కుమారులకు ఇలా చెప్పి మౌనంగా ఉన్నాడు, ఇకపై ఏమీ చెప్పలేదు.