పద్మైస్తు పుష్పితైః సోపి పూజయేద్గిరిజాప్రియమ్ । సప్తకోటిభిర్దైత్యేంద్రో విష్ణుమాయాప్రమోహితః
విష్ణుమాయకు మోహితుడైన దైత్యేంద్రుడు, ఆ పుష్పించిన పద్మాలతో, గిరిజాప్రియుడిని ఏడు కోట్ల పువ్వులతో పూజించాడు.
అథ క్రుద్ధా జగద్ధాత్రీ శంకరం వాక్యమబ్రవీత్ । పశ్యైతస్య వికర్మ త్వం దానవస్య మహామతే
అప్పుడు జగత్తును పోషించే దేవీ కోపంతో శంకరుని చూచి ఇలా చెప్పింది — 'పాండిత్యమున్న వాడా! ఈ దానవుని దుర్మార్గాన్ని చూడు.'
శోకోత్పన్నాని పద్మాని గంగాతోయగతాని వై । అయమేష ప్రగృహ్ణాతి కామాకులితచేతనః
'దుఃఖంలో పుట్టిన పద్మాలు గంగా నీటిలోకి వచ్చాయి. కోరికతో మనసు కలవరపడిన ఈవాడు వాటిని ఏకతాటిగా తీసుకుంటున్నాడు.'
పూజయేచ్చాపి దుష్టాత్మా శోకసంతాపకారకైః । దుఃఖజైః శోకజైః పుష్పైస్తైః సుశ్రేయః కథం భవేత్
'దుఃఖంతో, బాధతో పుట్టిన ఆ పువ్వులతో, ఈ దుష్టుడు పూజ చేస్తున్నాడు. బాధతో పుట్టిన పువ్వులతో నిజమైన మేలు ఎలా కలుగుతుంది?'
యాదృశేనాపి భావేన మామేవ పరిపూజయేత్ । తాదృశేనాపి భావేన అస్య సిద్ధిర్భవిష్యతి
'ఎవరైనా నన్ను ఎలాంటి భావంతో పూజించినా, ఆ భావానుసారంగా అతనికి ఫలితం లభిస్తుంది.'
సత్యధ్యానవిహీనోయం కామోదా న్యస్తమానసః । సంజాతః పాపచారిత్రో జహి దేవి స్వతేజసా
'ఈవాడు నిజమైన ధ్యానం లేకుండా, కోరికలతో మనసు పెట్టి, చెడు స్వభావంతో ఉన్నాడు. దేవీ! నీ తేజంతో ఇతన్ని నాశనం చేయి.'
ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం శంభోశ్చైవ మహాత్మనః । అస్యైవ సంక్షయం శంభో కరిష్యే తవ శాసనాత్
మహాత్ముడైన శంభువు మాటలు విని, నీ ఆజ్ఞతోనే ఈ వాడిని నాశనం చేస్తాను, శంభూ.
ఏవముక్త్వా తతో దేవీ తస్యాపి వధకాంక్షయా । వర్త్తతే హి విహుండస్య వధోపాయం వ్యచింతయత్
అలా చెప్పిన తరువాత, ఆ దేవి అతనిని కూడా చంపాలనే కోరికతో, విహుండుడిని సంహరించేందుకు మార్గాన్ని ఆలోచించింది.
కృత్వా మాయామయం రూపం బ్రాహ్మణస్య మహాత్మనః । పూజయేచ్ఛంకరం నాథం సుపుష్పైః పారిజాతజైః
మాయతో బ్రాహ్మణుడి రూపం ధరించి, ఆ మహాత్ముడైన శంభుని పరిజాతపు అద్భుతమైన పువ్వులతో పూజించింది.
సమేత్య దానవః పాపో దివ్యాం పూజాం వినాశయేత్ । కామాకులః సుదుఃఖార్తస్తద్గతో భావతత్పరః
పాపాత్ముడైన ఆ దానవుడు అక్కడికి వచ్చి, కామంతో బాధపడుతూ, దుఃఖంలో మునిగి, ఆమెను తలచుకుంటూ, ఆ దివ్యపూజను ధ్వంసం చేశాడు.
విష్ణోశ్చైవ మహామాయాం పూర్వదృష్టాం స దానవః । సస్మార దానవః పాపః కామబాణైః ప్రపీడితః
కామబాణాల వల్ల బాధపడుతూ, ఆ దానవుడు ఇంతకుముందు చూసిన విష్ణువు మహామాయను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
తస్యాః స్మరణమాత్రేణ కందర్పేణ బలీయసా । విరహాకులదుఃఖార్తో రోదతే హి ముహుర్ముహుః
ఆమెను ఒక్కసారి తలచిన వెంటనే, బలమైన మన్మథుడి ప్రభావంతో, విడిపోవడంవల్ల కలిగిన దుఃఖంతో, అతడు మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చాడు.
కాలాకృష్టః స దుష్టాత్మా శోకజాతాని తాని సః । పరిగృహ్య సమాయాతః పూజనార్థీ మహేశ్వరమ్
కాలం ఆకర్షణతో, ఆ దుష్టాత్ముడు దుఃఖంతో పుట్టిన బాధలను మదిలో ఉంచుకొని, మహేశ్వరుని పూజించేందుకు వచ్చాడు.
దేవ్యా కృతాం హి పూజాం చ సుపుష్పైః పారిజాతజైః । తాం నిర్ణాశ్య సులోభేన శోకజైః పరిపూజయేత్
దేవి పరిజాతపు అద్భుతమైన పువ్వులతో చేసిన పూజను అతడు ధ్వంసం చేసి, లోభంతో, దుఃఖంతో వచ్చిన కన్నీటితో పూజించాడు.
నేత్రాభ్యాం తస్య దుష్టస్య బిందవస్తేఽశ్రుసంభవాః । అవిరలాస్తతో వత్స పతంతి లింగమస్తకే
ఆ దుష్టుని కన్నుల నుంచి నిరంతరం వచ్చే కన్నీటి బిందువులు, బిడ్డా, లింగం మీద పడుతున్నాయి.
దేవీ బ్రాహ్మణరూపేణ తమువాచ మహామతే । కో భవాన్పూజయేద్దేవం శోకాకులమనాః సదా
దేవి బ్రాహ్మణుడి రూపంలో అతనిని అడిగింది: 'నీ మనసు ఎప్పుడూ దుఃఖంతో నిండిపోయి ఉండగా, దేవుని పూజిస్తున్న నువ్వెవరు?'
పతంత్యశ్రూణి దేవస్య మస్తకే శోకజాని తే । అపవిత్రాణి మే బ్రూహి ఏతమర్థం మమాగ్రతః
నీ కన్నీటి బిందువులు దుఃఖంతో పుట్టి, దేవుని తలపై పడుతున్నాయి. ఈ అపవిత్రతకు కారణం ఏమిటో నా ముందే చెప్పు.
విహుండ ఉవాచ- పూర్వం దృష్టా మయా నారీ సర్వసౌభాగ్యసంపదా । సర్వలక్షణసంపన్నా కామస్యాయతనం మహత్
విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'మునుపు నేను ఒక సర్వసౌభాగ్యంతో కూడిన, అన్ని లక్షణాలున్న, మహా ఆకర్షణ కలిగిన స్త్రీని చూశాను.'
తస్యా మోహేన సందగ్ధః కామేనాకులతాం గతః । తయా ప్రోక్తం హి సంభోగే దేహి మే దాయముత్తమమ్
ఆమెపై మోహంతో కాలిపోయి, కామంతో మునిగి ఉన్నప్పుడు, ఆమె నాకు సంయోగంలో 'నాకు ఉత్తమమైన భాగం ఇవ్వు' అని చెప్పింది.
కామోదసంభవైః పుష్పైః పూజయస్వ మహేశ్వరమ్ । తేషాం పుష్పకృతాం మాలాం మమ కంఠే పరిక్షిప
'కామానందంతో పుట్టిన పువ్వులతో మహేశ్వరుని పూజించు; ఆ పువ్వులతో చేసిన హారాన్ని నా మెడలో వేసి పెట్టు' అని చెప్పింది.
కోటిభిః సప్తసంఖ్యాతైః పూజయస్వ మహేశ్వరమ్ । తదర్థం పూజయామ్యేవ ఈశ్వరం ఫలదాయకమ్
'ఏడు కోట్ల అలాంటి పువ్వులతో మహేశ్వరుని పూజించు; అందుకోసం నేను ఫలదాయకుడైన ఈశ్వరుని పూజిస్తున్నాను' అని చెప్పింది.
కామోదసంభవైః పుష్పైర్దుర్లభైర్దేవదానవైః । శ్రీదేవ్యువాచ- క్వ తే భావః క్వ తే ధ్యానం క్వ తే జ్ఞానం దురాత్మనః
'దేవతలకైనా, దానవులకైనా దొరకని కామానంద పుష్పాలతో—' శ్రీదేవి ఇలా అడిగింది: 'నీకు భక్తి ఎక్కడ? నీకు ధ్యానం ఎక్కడ? నీకు జ్ఞానం ఎక్కడ, దురాత్ముడా?'
ఈశ్వరస్యాపి సంబంధో నాస్తి కించిత్త్వయైవ హి । కామోదాయా వరం రూపం కీదృశం వద సాంప్రతమ్
'ఈశ్వరునితో నీకు ఏమాత్రం సంబంధం లేదు; ఇప్పుడు చెప్పు, ఆ కామానంద వరం రూపం ఎలా ఉంది?'
క్వ లబ్ధాని సుపుష్పాణి తస్యా హాస్యోద్భవాని చ । విహుండ ఉవాచ- భావం ధ్యానం న జానామి న దృష్టా సా మయా కదా
'ఆమె నవ్వుతో పుట్టిన అద్భుతమైన పువ్వులు నువ్వెక్కడ పొందావు?' అని అడిగింది. విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'నాకు భక్తి, ధ్యానం తెలియవు; ఆమెను ఎప్పుడూ చూడలేదు.'
గంగాతోయగతాన్యేవ పరిగృహ్ణామి నిత్యశః । తైరహం పూజయామ్యేకం శంకరం ప్రవదామ్యహమ్
నేను ప్రతిరోజూ గంగానది నీటిని తాకిన పువ్వులనే తీసుకుంటాను. వాటితోనే ఒకే శంకరుని భక్తిగా పూజించి, ఆయన మహిమను స్మరిస్తూ ఉంటాను.
మమాగ్రే కథితం విప్ర శుక్రేణాపి మహాత్మనా । వచనాత్తస్య దేవేశమర్చయామి దినదినే
బ్రాహ్మణా! మహాత్ముడైన శుక్రుడు నా ముందే ఈ మాటలు చెప్పాడు. ఆయన చెప్పినదాని ప్రకారం నేను ప్రతిరోజూ దేవతల అధిపతిని పూజిస్తున్నాను.
ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యచ్చ పృష్టోస్మి సాంప్రతమ్ । శ్రీదేవ్యువాచ- కామోదారోదనాజ్జాతైః పుష్పైస్తైర్దుఃఖసంభవైః
నీవు ఇప్పుడే అడిగినదంతా నేను చెప్పాను. శ్రీదేవి ఇలా అన్నది— కామోదార వృక్షంలో పుట్టిన, బాధతో ఏర్పడిన ఆ పువ్వులతో—
లింగమర్చయసే దుష్ట ప్రభాతే నిత్యమేవ చ । యాదృశేనాపి భావేన పుష్పైశ్చ యాదృశైస్త్వయా
ఓ దుష్టుడా! నువ్వు ప్రతి ఉదయం, నీ మనసులో ఉన్న భావంతో, నీ దగ్గర ఉన్న పువ్వులతో లింగాన్ని పూజిస్తున్నావు.
అర్చితో దేవదేవేశస్తాదృశం ఫలమాప్నుహి । దివ్యపూజాం వినాశ్యైవం శోకపుష్పైః ప్రపూజసి
నువ్వు దేవతల దేవుని ఎంతగా పూజించావో, అంత ఫలితం నీకు లభిస్తుంది. ఇలా దివ్యమైన పూజను వదిలిపెట్టి, దుఃఖపు పువ్వులతో ఆయనను పూజిస్తున్నావు.
అసౌ దోషస్తవైవాద్య సముత్పన్నః సుదారుణః । తస్మాద్దణ్డం ప్రదాస్యామి భుంక్ష్వ స్వకర్మజం ఫలమ్
ఈ రోజు నీకు ఈ భయంకరమైన తప్పు కలిగింది. అందుకే నీకు శిక్షను విధిస్తాను—నీ స్వంత కర్మఫలాన్ని అనుభవించు.