నందనస్య వనోద్దేశే కాచిన్నారీ వరాననా । తస్యా దర్శనమాత్రేణ గతోఽహం కామవశ్యతామ్
నందనవనంలో ఒక భాగంలో ఒక అందమైన ముఖం గల స్త్రీ ఉంది. ఆమెను ఒక్కసారి చూసిన వెంటనే నేను కామవశుడినైపోయాను.
తయా ప్రోక్తోఽస్మి విప్రేంద్ర పుష్పైః కామోదసంభవైః । పూజయస్వ మహాదేవం పుష్పైస్తు సప్తకోటిభిః
ఆమె నన్ను ఇలా చెప్పింది, ఓ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా! 'కామోదలో పుట్టే పుష్పాలతో, ఏడు కోట్ల పుష్పాలతో మహాదేవుని పూజించు' అని.
తతస్తే సుప్రియా భార్యా భవిష్యామి న సంశయః । తదర్థే ప్రస్థితోఽస్మ్యద్య కామోదాఖ్యం పురం ప్రతి
అలా చేస్తే, నేను ఆమెకు ప్రియమైన భర్తగా మారుతాను, సందేహం లేదు. అందుకే, ఇప్పుడు కామోద అనే పట్టణానికి బయలుదేరుతున్నాను.
తామహం కామయిష్యామి సింధుజాం శుణు సాంప్రతమ్ । మనోల్లాసైర్మహాహాసైర్హాసయిష్యామ్యహం పునః
ఆమెను, సముద్ర కుమార్తెను, నేను కోరుకుంటున్నాను. విను, ఇప్పుడు. మనసు ఉల్లాసంతో, గొప్ప నవ్వులతో, ఆమెను మళ్లీ నవ్విస్తాను.
ప్రీతా సతీ మహాభాగా హసిష్యతి పునః పునః । తద్ధాస్యం గద్గదం విప్ర మమ కార్యప్రవర్ద్ధనమ్
ఆమె సంతృప్తిగా, భాగ్యవంతురాలిగా, మళ్లీ మళ్లీ నవ్వుతుంది. ఆమె ఆ కంపించు నవ్వు, ఓ బ్రాహ్మణా, నా పని ముందుకు సాగేందుకు సహాయపడుతుంది.
తస్మాద్ధాస్యాత్పతిష్యంతి దివ్యాని కుసుమాని చ । తైస్తు దేవముమాకాంతం పూజయిష్యామి సాంప్రతమ్
ఆమె నవ్వుతో ఆకాశపుష్పాలు పడతాయి. వాటితోనే నేను ఇపుడు ఉమాదేవికి ప్రియమైన దేవుని పూజిస్తాను.
తేన పూజాప్రదానేన తుష్టో దాస్యతి మే ఫలమ్ । ఈశ్వరః సర్వభూతేశః శంకరో లోకభావనః
ఆ పూజను సమర్పిస్తే, లోకాలను సృష్టించే, సమస్త భూతాలకు అధిపతి అయిన శంకరుడు సంతోషించి నాకు ఫలితాన్ని ఇస్తాడు.
నారద ఉవాచ- తత్ర దైత్య న గంతవ్యం కామోదాఖ్యే పురోత్తమే । విష్ణురస్తి సుమేధావీ సర్వదైత్యక్షయావహః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ దైత్యా! కామోద అనే ఉత్తమ నగరానికి నీవు వెళ్లకూడదు. అక్కడ విష్ణువు ఉన్నాడు, అతను మేధావి, ఎప్పుడూ దైత్యులను నాశనం చేసే వాడు.'
యేనోపాయేన పుష్పాణి కామోదాఖ్యాని దానవ । తవ హస్తే ప్రయాస్యంతి తముపాయం వదామ్యహమ్
ఓ దానవా! కామోద పుష్పాలు నీ చేతికి ఎలా వస్తాయో, ఆ మార్గాన్ని నేను చెప్పుతాను.
గంగాతోయేషు దివ్యాని పతిష్యంతి న సంశయః । వాహితాని జలైర్దివ్యైరాగమిష్యంతి సాంప్రతమ్
గంగా జలాల్లో ఆ దివ్యపుష్పాలు తప్పకుండా పడతాయి. ఆ పవిత్ర జలాల ద్వారా అవి త్వరలోనే ఇక్కడికి వస్తాయి.
తాని త్వం తు ప్రతిగృహాణ సుహృద్యాని మహాంతి చ । గృహీత్వా తాని పుష్పాణి సాధయస్వ మనీప్సితమ్
ఆ స్నేహపూర్వకమైన, గొప్ప పుష్పాలను నీవు స్వీకరించు. వాటిని తీసుకుని నీ కోరికను నెరవేర్చు.
నారదో దానవశ్రేష్ఠం మోహయిత్వా తతః పునః । తతశ్చ స తు ధర్మాత్మా చింతయామాస వై పునః
నారదుడు ఆ దానవ శ్రేష్ఠుడిని మోసగించి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు. ఆ ధర్మాత్ముడు మళ్లీ ఆలోచించసాగాడు.
కథమశ్రూణి సా ముంచేత్కేనోపాయేన దుఃఖితా । చింతయానస్య తస్యైవం క్షణం వై నారదస్య చ
ఆమె ఎలా కన్నీళ్లు కార్చగలదు? ఏ విధంగా బాధపడుతుంది? ఈ విషయాన్ని అతడూ, నారదుడూ కొంతసేపు ఆలోచించారు.
తతో బుద్ధిః సముత్పన్నా కామోదాఖ్యం పురం గతః
అప్పుడే అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది; వెంటనే కామోద అనే పట్టణానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే కామోదాఖ్యానే ఏకోనవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనా కథలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, కామోదా అనే పేరుగల అధ్యాయంగా ఇది నూరొనబది అధ్యాయం.
కుంజల ఉవాచ- కామోదాఖ్యం పురం దివ్యం సర్వదేవసమాకులమ్ । సర్వకామసమృద్ధ్యర్థమపశ్యన్నారదస్తతః
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆ సమయంలో నారదుడు కామోదా అనే దివ్యమైన పట్టణాన్ని చూశాడు. అది అన్ని దేవతలతో నిండి, అన్నిరకాల కోరికలు తీరే విధంగా సమృద్ధిగా ఉంది.
కామోదాయా గృహం ప్రాప్య ప్రవివేశ ద్విజోత్తమః । కామోదాం తు తతో దృష్ట్వా సర్వకామసమాకులామ్
కామోదా ఇంటికి చేరిన ఆ బ్రాహ్మణుడు లోపలికి ప్రవేశించాడు. అక్కడ కామోదా అన్నిరకాల కోరికలు తీరే విధంగా నిండుగా ఉన్నదాన్ని చూశాడు.
తయా సంపూజితో విప్రః సువాక్యైః స్వాగతాదిభిః । దివ్యాసనే సమారూఢస్తాం పప్రచ్ఛ ద్విజోత్తమః
ఆ బ్రాహ్మణుడిని ఆమె మధురమైన స్వాగత పదాలతో, మర్యాదగా సత్కరించింది. ఆ తరువాత ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు దివ్యాసనంపై కూర్చొని ఆమెను ప్రశ్నించాడు.
సుఖేన స్థీయతే భద్రే విష్ణుతేజః సముద్భవే । అనామయం చ పప్రచ్ఛ ఆశీర్భిరభినంద్య తామ్
విష్ణువు తేజస్సు నీవులో ఉద్భవించినందువల్ల నీవు సుఖంగా ఉన్నావా భద్రే అని అడిగి, ఆశీర్వచనాలతో ఆమెను అభినందించి ఆరోగ్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు.
కామోదోవాచ-। ప్రసాదాద్భవతాం విష్ణోః సుఖేన వర్తయామ్యహమ్ । కథయస్వ మహాప్రాజ్ఞ త్వం ప్రశ్నోత్తరకారణమ్
కామోదా ఇలా చెప్పింది — మీకు, విష్ణువుకు కృప వల్ల నేను సుఖంగా జీవిస్తున్నాను. మహాపండితుడా! మీరు ప్రశ్నలు అడిగిన కారణాన్ని చెప్పండి.
మహామోహః సముత్పన్నో మమాంగే మునిపుంగవ । వ్యాపకః సర్వలోకానాం మమాంగే మతినాశకః
మహర్షీ, నా అంతరంగంలో గొప్ప మాయ కలిగింది. అది అన్ని లోకాలలో వ్యాపించి, నా బుద్ధిని నాశనం చేసింది.
తస్మాన్నిద్రా సముత్పన్నా యథా మర్త్యేషు వర్తతే । సుప్తయా తు మయా దృష్టః స్వప్నో వై దారుణో మునే
అందువల్ల నిద్ర వచ్చింది, మనుషులలో ఎలా వస్తుందో అలాగే. ఆ నిద్రలో నేను భయంకరమైన కలను చూశాను మునివరా!
కేనాప్యుక్తం సమేత్యైవ పురతో ద్విజసత్తమ । అవ్యక్తోఽసౌ హృషీకేశః సంసారం స గమిష్యతి
ఒకరు వచ్చి నా ముందే ఇలా అన్నారు ద్విజశ్రేష్ఠా — 'అవ్యక్తుడైన హృషీకేశుడు సంసారంలోకి వెళ్తాడు.'
తదా ప్రభృతి దుఃఖేన వ్యాపితాహం మహామతే । తన్మే త్వం కారణం బ్రూహి భవాఞ్జ్ఞానవతాం వరః
అప్పటి నుంచి మహామతుడా! నేను దుఃఖంతో నిండిపోయాను. దీనికి కారణం ఏమిటో మీరు జ్ఞానవంతులలో శ్రేష్ఠుడిగా చెప్పండి.
నారద ఉవాచ- వాతికః పైత్తికశ్చైవ కఫజః సాన్నిపాతికః । స్వప్నః ప్రవర్తతే భద్రే మానవేషు న సంశయః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — భద్రే! మనుషులలో కలలు వాతము, పిత్తము, కఫము లేదా వీటి మిశ్రమం వల్ల కలుగుతాయి. ఇందులో సందేహం లేదు.
న జాయతే చ దేవేషు స్వప్నో నిద్రా చ సుందరి । ఆదిత్యోదయవేలాయాం దృశ్యతే స్వప్న ఉత్తమః
అయితే దేవతల్లో కలలు, నిద్ర ఉండవు సుందరి! సూర్యోదయ సమయానికి కలలు ఉత్తమంగా కనిపిస్తాయి.
సత్స్వప్నో మానవానాం హి పుణ్యస్య ఫలదాయకః । అన్యదేవం ప్రవక్ష్యామి స్వప్నస్య కారణం శుభే
మానవులకు మంచి కలలు పుణ్యఫలాన్ని ఇస్తాయి. శుభే! ఇప్పుడు కలలకు ఇంకొక కారణాన్ని చెబుతాను.
మహావాతాందోలనైశ్చ చలంత్యాపో వరాననే । త్రుటంత్యంబుకణాః సూక్ష్మాస్తస్మాదుదకసంచయాత్
మంచి ముఖవతీ! పెద్ద గాలులతో నీళ్లు కదిలిపోతాయి. అప్పుడు నీటి చిన్న చుక్కలు ఆ నీటి సముదాయంనుంచి విడిపోతాయి.
బహిరేవ పతంత్యేతే నిర్మలాంబుకణాః శుభే । పునర్లయం ప్రయాంత్యేతే దృశ్యాదృశ్యా భవంతి వై
ఆ పవిత్రమైన నీటి చుక్కలు బయట పడిపోతాయి శుభే! తరువాత అవి మళ్లీ కలిసిపోతాయి. అవి కనబడేవి, కనబడని విధంగా మారిపోతాయి.
తద్వత్స్వప్నస్య వై భావః కథ్యతే శృణు భామిని । ఆత్మా శుద్ధో విరక్తస్తు రాగద్వేషవివర్జితః
అదేవిధంగా కలల స్వభావాన్ని నేను చెబుతాను భామినీ! మన ఆత్మ శుద్ధమైనది, విరక్తమైనది, రాగద్వేషాలు లేనిది.