రోదిత్యేషా యదా సా చ కేన దుఃఖేన దుఃఖితా । నేత్రాశ్రుభ్యో హి తస్యాస్తు ప్రభవంతి పతంతి చ
కానీ, ఆమె ఏదైనా దుఃఖంతో బాధపడి ఏడ్చినప్పుడు, ఆమె కన్నీటి నుండి అవి పుట్టి పడతాయి.
తాని చైవ మహాభాగ హృద్యాని సుమహాంతి చ । సౌరభేణ వినా తైస్తు యః పూజయతి శంకరమ్
అవి కూడా ప్రీతికరమైనవి, గొప్పవైనవి. కానీ వాటిలో సువాసన లేకుండా శంకరుడిని పూజిస్తే,
తస్య దుఃఖం చ సంతాపో జాయతే నాత్ర సంశయః । పుష్పైస్తు తాదృశైర్దేవాన్సకృదర్చతి పాపధీః
అతనికి దుఃఖం, బాధ కలుగుతుంది, ఇందులో సందేహం లేదు. అలాంటి పువ్వులతో పాపబుద్ధి కలవాడు ఒక్కసారి అయినా దేవతలను పూజిస్తే,
తస్య దుఃఖం ప్రకుర్వంతి దేవాస్తత్ర న సంశయః । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం కామోదాఖ్యానముత్తమమ్
దేవతలు అతనికి దుఃఖాన్ని కలిగిస్తారు, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఈ విధంగా కామోద కథను పూర్తిగా చెప్పాను.
అథ కృష్ణో విచింత్యైవ దృష్ట్వా విక్రమసాహసమ్ । విహుండస్యాపి పాపస్య ఉద్యమం సాహసం తదా
ఆ తరువాత కృష్ణుడు, విక్రముని ధైర్యాన్ని, దురాశను చూసి, ఏం చేయాలో ఆలోచించాడు.
నారదం ప్రేషయామాస మోహయైనం దురాసదమ్ । నారదస్త్వథ సంశ్రుత్య వాక్యం విష్ణోర్మహాత్మనః
ఆ పాపిని మోసం చేయడానికి నారదునిని పంపాడు. మహాత్ముడైన విష్ణువు మాటలు విని నారదుడు,
గచ్ఛమానం దురాత్మానం కామోదాం ప్రతి దానవమ్ । గత్వా తమాహ దైత్యేంద్రం నారదః ప్రహసన్నివ
కామోదా వైపు వెళ్తున్న ఆ దుర్మార్గ దానవుని దగ్గరికి నారదుడు చేరి, దైత్యేంద్రుడిని చూస్తూ నవ్వుతున్నట్టు మాట్లాడాడు.
క్వ యాసి త్వం చ దైత్యేంద్ర సత్వరం చ సమాతురః । సాంప్రతం కేన కార్యేణ కస్యార్థం కేన నోదితః
ఓ దైత్యేంద్రా! నీవు ఇంత తొందరగా, ఆత్రంగా ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు? ఏ పని కోసం, ఎవరి కోసమై, ఎవరి ప్రేరణతో ఇప్పుడు బయలుదేరావు?
బ్రహ్మాత్మజం నమస్కృత్య ప్రత్యువాచ కృతాంజలి । కామోదపుష్పార్థమహం ప్రస్థితో ద్విజసత్తమ
బ్రహ్మ కుమారుడికి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి అతడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ ఉత్తమ ద్విజా! నేను కామోద పుష్పాలు తెచ్చేందుకు బయలుదేరాను."
తమువాచ స ధర్మాత్మా పుష్పైః కిం తే ప్రయోజనమ్ । విప్రవర్యం పునః ప్రాహ కార్యకారణమాత్మనః
ఆ ధర్మాత్ముడు అడిగాడు: "ఆ పుష్పాలతో నీకు ఏమి అవసరం?" మళ్లీ, ఆ బ్రాహ్మణుని తన పని కారణాన్ని వివరించమని అడిగాడు.
నందనస్య వనోద్దేశే కాచిన్నారీ వరాననా । తస్యా దర్శనమాత్రేణ గతోఽహం కామవశ్యతామ్
నందనవనంలో ఒక భాగంలో ఒక అందమైన ముఖం గల స్త్రీ ఉంది. ఆమెను ఒక్కసారి చూసిన వెంటనే నేను కామవశుడినైపోయాను.
తయా ప్రోక్తోఽస్మి విప్రేంద్ర పుష్పైః కామోదసంభవైః । పూజయస్వ మహాదేవం పుష్పైస్తు సప్తకోటిభిః
ఆమె నన్ను ఇలా చెప్పింది, ఓ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా! 'కామోదలో పుట్టే పుష్పాలతో, ఏడు కోట్ల పుష్పాలతో మహాదేవుని పూజించు' అని.
తతస్తే సుప్రియా భార్యా భవిష్యామి న సంశయః । తదర్థే ప్రస్థితోఽస్మ్యద్య కామోదాఖ్యం పురం ప్రతి
అలా చేస్తే, నేను ఆమెకు ప్రియమైన భర్తగా మారుతాను, సందేహం లేదు. అందుకే, ఇప్పుడు కామోద అనే పట్టణానికి బయలుదేరుతున్నాను.
తామహం కామయిష్యామి సింధుజాం శుణు సాంప్రతమ్ । మనోల్లాసైర్మహాహాసైర్హాసయిష్యామ్యహం పునః
ఆమెను, సముద్ర కుమార్తెను, నేను కోరుకుంటున్నాను. విను, ఇప్పుడు. మనసు ఉల్లాసంతో, గొప్ప నవ్వులతో, ఆమెను మళ్లీ నవ్విస్తాను.
ప్రీతా సతీ మహాభాగా హసిష్యతి పునః పునః । తద్ధాస్యం గద్గదం విప్ర మమ కార్యప్రవర్ద్ధనమ్
ఆమె సంతృప్తిగా, భాగ్యవంతురాలిగా, మళ్లీ మళ్లీ నవ్వుతుంది. ఆమె ఆ కంపించు నవ్వు, ఓ బ్రాహ్మణా, నా పని ముందుకు సాగేందుకు సహాయపడుతుంది.
తస్మాద్ధాస్యాత్పతిష్యంతి దివ్యాని కుసుమాని చ । తైస్తు దేవముమాకాంతం పూజయిష్యామి సాంప్రతమ్
ఆమె నవ్వుతో ఆకాశపుష్పాలు పడతాయి. వాటితోనే నేను ఇపుడు ఉమాదేవికి ప్రియమైన దేవుని పూజిస్తాను.
తేన పూజాప్రదానేన తుష్టో దాస్యతి మే ఫలమ్ । ఈశ్వరః సర్వభూతేశః శంకరో లోకభావనః
ఆ పూజను సమర్పిస్తే, లోకాలను సృష్టించే, సమస్త భూతాలకు అధిపతి అయిన శంకరుడు సంతోషించి నాకు ఫలితాన్ని ఇస్తాడు.
నారద ఉవాచ- తత్ర దైత్య న గంతవ్యం కామోదాఖ్యే పురోత్తమే । విష్ణురస్తి సుమేధావీ సర్వదైత్యక్షయావహః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ దైత్యా! కామోద అనే ఉత్తమ నగరానికి నీవు వెళ్లకూడదు. అక్కడ విష్ణువు ఉన్నాడు, అతను మేధావి, ఎప్పుడూ దైత్యులను నాశనం చేసే వాడు.'
యేనోపాయేన పుష్పాణి కామోదాఖ్యాని దానవ । తవ హస్తే ప్రయాస్యంతి తముపాయం వదామ్యహమ్
ఓ దానవా! కామోద పుష్పాలు నీ చేతికి ఎలా వస్తాయో, ఆ మార్గాన్ని నేను చెప్పుతాను.
గంగాతోయేషు దివ్యాని పతిష్యంతి న సంశయః । వాహితాని జలైర్దివ్యైరాగమిష్యంతి సాంప్రతమ్
గంగా జలాల్లో ఆ దివ్యపుష్పాలు తప్పకుండా పడతాయి. ఆ పవిత్ర జలాల ద్వారా అవి త్వరలోనే ఇక్కడికి వస్తాయి.
తాని త్వం తు ప్రతిగృహాణ సుహృద్యాని మహాంతి చ । గృహీత్వా తాని పుష్పాణి సాధయస్వ మనీప్సితమ్
ఆ స్నేహపూర్వకమైన, గొప్ప పుష్పాలను నీవు స్వీకరించు. వాటిని తీసుకుని నీ కోరికను నెరవేర్చు.
నారదో దానవశ్రేష్ఠం మోహయిత్వా తతః పునః । తతశ్చ స తు ధర్మాత్మా చింతయామాస వై పునః
నారదుడు ఆ దానవ శ్రేష్ఠుడిని మోసగించి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు. ఆ ధర్మాత్ముడు మళ్లీ ఆలోచించసాగాడు.
కథమశ్రూణి సా ముంచేత్కేనోపాయేన దుఃఖితా । చింతయానస్య తస్యైవం క్షణం వై నారదస్య చ
ఆమె ఎలా కన్నీళ్లు కార్చగలదు? ఏ విధంగా బాధపడుతుంది? ఈ విషయాన్ని అతడూ, నారదుడూ కొంతసేపు ఆలోచించారు.
తతో బుద్ధిః సముత్పన్నా కామోదాఖ్యం పురం గతః
అప్పుడే అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది; వెంటనే కామోద అనే పట్టణానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే కామోదాఖ్యానే ఏకోనవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనా కథలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, కామోదా అనే పేరుగల అధ్యాయంగా ఇది నూరొనబది అధ్యాయం.
కుంజల ఉవాచ- కామోదాఖ్యం పురం దివ్యం సర్వదేవసమాకులమ్ । సర్వకామసమృద్ధ్యర్థమపశ్యన్నారదస్తతః
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆ సమయంలో నారదుడు కామోదా అనే దివ్యమైన పట్టణాన్ని చూశాడు. అది అన్ని దేవతలతో నిండి, అన్నిరకాల కోరికలు తీరే విధంగా సమృద్ధిగా ఉంది.
కామోదాయా గృహం ప్రాప్య ప్రవివేశ ద్విజోత్తమః । కామోదాం తు తతో దృష్ట్వా సర్వకామసమాకులామ్
కామోదా ఇంటికి చేరిన ఆ బ్రాహ్మణుడు లోపలికి ప్రవేశించాడు. అక్కడ కామోదా అన్నిరకాల కోరికలు తీరే విధంగా నిండుగా ఉన్నదాన్ని చూశాడు.
తయా సంపూజితో విప్రః సువాక్యైః స్వాగతాదిభిః । దివ్యాసనే సమారూఢస్తాం పప్రచ్ఛ ద్విజోత్తమః
ఆ బ్రాహ్మణుడిని ఆమె మధురమైన స్వాగత పదాలతో, మర్యాదగా సత్కరించింది. ఆ తరువాత ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు దివ్యాసనంపై కూర్చొని ఆమెను ప్రశ్నించాడు.
సుఖేన స్థీయతే భద్రే విష్ణుతేజః సముద్భవే । అనామయం చ పప్రచ్ఛ ఆశీర్భిరభినంద్య తామ్
విష్ణువు తేజస్సు నీవులో ఉద్భవించినందువల్ల నీవు సుఖంగా ఉన్నావా భద్రే అని అడిగి, ఆశీర్వచనాలతో ఆమెను అభినందించి ఆరోగ్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు.
కామోదోవాచ-। ప్రసాదాద్భవతాం విష్ణోః సుఖేన వర్తయామ్యహమ్ । కథయస్వ మహాప్రాజ్ఞ త్వం ప్రశ్నోత్తరకారణమ్
కామోదా ఇలా చెప్పింది — మీకు, విష్ణువుకు కృప వల్ల నేను సుఖంగా జీవిస్తున్నాను. మహాపండితుడా! మీరు ప్రశ్నలు అడిగిన కారణాన్ని చెప్పండి.