లుబ్ధో విహుండః పాపాత్మా తామువాచ వరాంగనామ్ । కాసి కస్య వరారోహే మమచిత్తప్రమాథిని
విహుండుడు, పాపాత్ముడు, ఆశతో ఆమెను ఇలా అడిగాడు: 'ఓ సుందరివి, నువ్వెవరు? ఎవరి వారు? నా మనసును ముంచినవు.'
సంగమం దేహి మే భద్రే రక్షరక్ష వరాననే । సంగమాత్తవ దేవేశి యద్యదిచ్ఛసి సాంప్రతమ్
'ఓ మంగళకరమైనవాడివి, నాకు సమ్మిళితమవ్వు. రక్షించు, రక్షించు, ఓ సుందర ముఖినీ. దేవతలారా, నీతో సమ్మేళనం వల్ల నువ్వు ఏది కోరినా ఇప్పుడే అడుగు.'
తత్తద్దద్మి మహాభాగే దుర్లభం దేవదానవైః । మాయోవాచ- మామేవ భోక్తుమిచ్ఛా చేద్దాయం మే దేహి దానవ
'ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, దేవతలు, దానవులకు కూడా దొరకని దానిని కూడా నేను ఇస్తాను.' మాయ ఇలా చెప్పింది: 'నన్ను అనుభవించాలనుకుంటే, నా కౌలు ఇవ్వు, దానవా.'
సప్తకోటిమితైశ్చైవ పుష్పైః పూజయ శంకరమ్ । కామోదసంభవైర్దివ్యైః సౌగంధైర్దేవదుర్లభైః
'ఎనిమిది కోట్ల సువాసన కలిగిన, దేవతలకు కూడా దొరకని కామోదజలాల నుండి పుట్టిన పుష్పాలతో శంకరుని పూజించు.'
తేషాం పుష్పకృతాం మాలాం మమ కంఠే తు దానవ । ఆరోపయ మహాభాగ ఏతద్దాయం ప్రదేహి మే
'ఆ పుష్పాలతో ఒక మాలను తయారుచేసి, నా మెడలో వేసి పెట్టు, ఓ మహాభాగుడా. ఇదే నా కౌలు.'
తదాహం సుప్రియా భార్యా భవిష్యామి న సంశయః । విహుండ ఉవాచ- ఏవం దేవి కరిష్యామి వరం దద్మి ప్రయాచితమ్
'అప్పుడు నేను నీకు ప్రియమైన భార్యగా మారుతాను, సందేహం లేదు.' విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'అలా జరుగుతుంది దేవీ, నేను నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.'
వనాని యాని పుణ్యాని దివ్యాని దితిజేశ్వరః । బభ్రామమన్మథావిష్టో న చ పశ్యతి తం ద్రుమమ్
దైత్యాధిపతి, ప్రేమవశుడై, పవిత్రమైన దివ్యవనాల్లో తిరిగాడు. అయినా ఆ వృక్షాన్ని కనుగొనలేకపోయాడు.
కామోదకాఖ్యం పప్రచ్ఛ యత్రతత్ర గతః స్వయమ్ । కామోదాఖ్యద్రుమో నాస్తి వదంత్యేవం మహాజనాః
ఎక్కడికెళ్లినా, 'కామోదక' అనే వృక్షం ఎక్కడ ఉందని అడిగాడు. పెద్దలు, 'కామోదక వృక్షం లేదు' అని చెప్పారు.
పృచ్ఛమానః స దుష్టాత్మా కామబాణైః ప్రపీడితః । పప్రచ్ఛ భార్గవం గత్వా భక్త్యా నమిత కంధరః
ఆ పాపాత్ముడు, కామబాణాల వల్ల బాధపడుతూ, ఎవరినైనా అడుగుతూనే ఉన్నాడు. భక్తితో భార్గవుని దగ్గరకు వెళ్లి, తల వంచి ప్రశ్నించాడు.
కామోదకం ద్రుమం బ్రూహి కాంతం పుష్పసమన్వితమ్ । శుక్ర ఉవాచ- కామోదః పాదపో నాస్తి యోషిదేవాస్తి దానవ
'కామోదక వృక్షం గురించి చెప్పు, అది ఎంతో అందమైన పుష్పాలతో ఉంటుంది.' శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'కామోదక అనే వృక్షం లేదు, అది దేవతా స్త్రీల దగ్గర మాత్రమే ఉంటుంది, దానవా.'
యదా సా హసతే చైవ ప్రసంగేన ప్రహర్షితా । తద్ధాసాజ్జజ్ఞిరే దైత్య సుగంధీని వరాణ్యపి
ఆమె సంభాషణలో ఆనందంగా నవ్వినప్పుడు, ఆ నవ్వుతోనే పరిమళభరితమైన అద్భుతమైన పువ్వులు పుట్టాయి, ఓ దైత్యా.
సుమాన్యేతాని దివ్యాని కామోదాయా న సంశయః । హృద్యాని పీతపుష్పాణి సౌరభేణ యుతాని చ
ఈ దివ్యమైన పువ్వులు నిజంగా ఆకర్షణీయంగా, పసుపు రంగులో, మధురమైన సువాసనతో నిండినవే. ఇవి కోరికలను నెరవేర్చుతాయని సందేహమే లేదు.
తేనాప్యేకేన పుష్పేణ యః సమర్చతి శంకరమ్ । తస్యేప్సితం మహాకామం సంపూరయతి శంకరః
ఈ పువ్వులలో ఒక్కదానితో అయినా ఎవరు శంకరుని పూజిస్తారో, వారికి శంకరుడు వారి గొప్ప కోరికను నెరవేర్చుతాడు.
అస్యాశ్చ రోదనాద్దైత్య ప్రభవంతి న సంశయః । తాదృశాన్యేవ పుష్పాణి లోహితాని మహాంతి చ
అలాగే, ఆమె ఏడ్చినప్పుడు కూడా, ఓ దైత్యా, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, పెద్దవిగా, ఎరుపు రంగులో ఉన్న ఇతర పువ్వులు కూడా పుట్టుతాయి.
సౌరభేణ వినా దైత్య తేషాం స్పర్శం న కారయేత్ । ఏవమాకర్ణితం తేన వాక్యం శుక్రస్య భాషితమ్
అయితే, ఓ దైత్యా, పరిమళం లేని ఆ పువ్వులను తాకకూడదు. ఇలాంటి మాటలు శుక్రుడు చెప్పినట్టు వినబడింది.
ఉవాచ సా తు కుత్రాస్తి కామోదా భృగునందన । శుక్ర ఉవాచ- గంగాద్వారే మహాపుణ్యే మహాపాతకనాశనే
ఆమె అడిగింది: 'కామోదా ఎక్కడ ఉంది, ఓ భృగునందనా?' శుక్రుడు చెప్పాడు: 'పవిత్రమైన గంగా ద్వారంలో, మహాపాపాలను నాశనం చేసే స్థలంలో ఉంది.'
కామోదాఖ్యం పురం తత్ర నిర్మితం విశ్వకర్మణా । కామోదపత్తనే నారీ దివ్యభోగైరలంకృతా
అక్కడ విశ్వకర్మ నిర్మించిన కామోదా అనే నగరం ఉంది. ఆ కామోదా పట్టణంలో దివ్యమైన ఆనందాలతో అలంకరించబడిన ఒక స్త్రీ నివసిస్తోంది.
తథా చాభరణైర్భాతి సర్వదేవైః సుపూజితా । త్వయా తత్రైవ గంతవ్యం పూజితవ్యా వరాప్సరాః
ఆమె ఆభరణాలతో మెరిసిపోతూ, అన్ని దేవతలచే పూజించబడుతోంది. నువ్వు అక్కడికి వెళ్లి, ఆ ఉత్తమ అప్సరసులను పూజించాలి.
ఉపాయేనాపి పుణ్యేన తాం ప్రహాసయ దానవ । ఏవముక్త్వా తు యోగీంద్ర సః శుక్రో దానవం ప్రతి
ఓ దానవా, పుణ్యమైన మార్గంతో ఆమెను నవ్వించు. ఇలా చెప్పి, యోగులలో శ్రేష్ఠుడైన శుక్రుడు దానవునితో మాట్లాడటం ఆపాడు.
విరరామ మహాతేజాః స్వకార్యాయోద్యతోఽభవత్
ఆ మహాతేజస్వి మౌనంగా తన పనిలో నిమగ్నుడయ్యాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే కామోదాఖ్యానేఽష్టాదశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, భూమిఖండంలో, వేనోపాఖ్యానంలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని కథలో, కామోదా అనే అధ్యాయం నూరియెనిమిదవదిగా ముగిసింది.
ఏకోనవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః । కపింజల ఉవాచ- యస్యాః ప్రహసనాత్తాత సుహృద్యాని భవంతి వై । పుష్పాణి దివ్యగంధీని దుర్లభాని సురాసురైః
నూరితొమ్మిదవ అధ్యాయం. కపింజలుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఎవరెవరి నవ్వుతో, తండ్రీ, దేవతలు, అసురులు కూడా దొరకని, పరిమళభరితమైన, మనసుకు హాయిగా ఉండే దివ్యపువ్వులు పుట్టుతాయో?'
కస్మాత్తు దేవతాః సర్వాః ప్రవాంఛంతి మహామతే । శంకరః సుఖమాయాతి హాస్యపుష్పైః సుపూజితః
'అన్ని దేవతలు వాటిని ఎందుకు కోరుకుంటారు, ఓ జ్ఞానవంతుడా? ఆ హాస్యపుష్పాలతో పూజిస్తే శంకరుడు సులభంగా ప్రసన్నుడవుతాడు.'
కో గుణస్తస్య పుష్పస్య తన్మే కథయ విస్తరాత్ । కామోదా సా భవేత్కా తు కస్య పుత్రీ వరాంగనా
'ఆ పువ్వుకు ఉన్న విశేషత ఏమిటి? నాకు వివరంగా చెప్పు. ఆ కామోదా ఎవరు? ఆ మహాస్త్రీ ఎవరి కుమార్తె?'
హాస్యాత్తస్యా మహాభాగ సుపుష్పాణి భవంతి చ । కో గుణస్తత్కథాం బ్రూహి సకలాం విస్తరేణ చ
'ఆమె నవ్వుతో, ఓ మహాభాగ, అద్భుతమైన పువ్వులు పుట్టుతాయి. వాటి లక్షణాలను పూర్తిగా వివరంగా చెప్పు.'
కుంజల ఉవాచ- పురా దేవైర్మహాదైత్యైః కృత్వా సౌహార్దముత్తమమ్ । మమంథుః సాగరం క్షీరమమృతార్థం సముద్యతాః
కుంజలుడు ఇలా అన్నాడు: 'పూర్వం దేవతలు, మహాదైత్యులు గొప్ప స్నేహం చేసుకుని, అమృతాన్ని పొందేందుకు పాలసముద్రాన్ని మథించారు.'
మథనాద్దేవదైత్యానాం కన్యారత్నచతుష్టయమ్ । వరుణేన దర్శితం పూర్వం సోమేనైవ తథా పునః
దేవతలు, దైత్యులు మథించినప్పుడు, నాలుగు మణిపరిచిన యువతులు పుట్టాయి. వాటిని ముందుగా వరుణుడు చూపించాడు, ఆ తరువాత సోముడు కూడా చూపించాడు.
పశ్చాత్సందర్శితం పుణ్యమమృతం కలశే స్థితమ్ । కన్యా చతుష్టయం పూర్వం దేవానాం హితమిచ్ఛతి
తర్వాత, అమృతాన్ని ఒక పాత్రలో ఉంచి చూపించారు. ఆ నాలుగు యువతులు మొదట దేవతల మేలుకోసం కోరుకున్నాయి.
సులక్ష్మీర్నామ సా చైకా ద్వితీయా వారుణీ తథా । జ్యేష్ఠా నామ తథా ఖ్యాతా కామోదాన్యా ప్రచక్షతే
ఒకదానిని సులక్ష్మీ అనేవారు, రెండవదాన్ని వారుణీ అంటారు. ఇంకొకదానికి జ్యేష్ఠ అని పేరు, మరొకదాన్ని కామోద అని పిలుస్తారు.
తాసాం మధ్యే వరా శ్రేష్ఠా పూర్వం జాతా మహామతే । తస్మాజ్జ్యేష్ఠేతి విఖ్యాతా లోకే పూజ్యా సదైవ హి
వాటిలో ఉత్తమమైనది, గొప్పదిగా ముందుగా జన్మించింది, ఓ జ్ఞానవంతుడా! అందుకే ఆమెను జ్యేష్ఠ అని లోకంలో ఎప్పుడూ పూజిస్తారు.