పితుర్వైరం కరిష్యామి హనిష్యే మానవాన్సురాన్ । ఏవం సముద్యతః పాపీ దేవబ్రాహ్మణకంటకః
తండ్రికి ప్రతీకారం తీర్చుకుంటానని, మానవుల్ని, దేవతలను చంపుతానని ఆ దుష్టుడు, దేవతలకు, బ్రాహ్మణులకు కంటకుడై, సంకల్పించాడు.
ఉపద్రవం సమారేభే ప్రజాః పీడయతే చ సః । తస్యైవ తేజసా దగ్ధా దేవాశ్చేంద్రపురోగమాః
అతడు ప్రజలకు కష్టాలు తెచ్చాడు, బాధించాడు. అతని తేజస్సుతో ఇంద్రుడు సహా దేవతలు కాలిపోయారు.
శరణం దేవదేవస్య జగ్ముర్విష్ణోర్మహాత్మనః । దేవదేవం జగన్నాథం శంఖచక్రగదాధరమ్
దేవతల దేవుడైన మహాత్ముడు విష్ణువు వద్ద శరణు కోరారు. ఆయన జగన్నాథుడు, శంఖము, చక్రము, గదను ధరించినవాడు.
ఊచుశ్చ పాహి నో నిత్యం విహుండస్య మహాభయాత్ । శ్రీవిష్ణురువాచ- వర్ద్ధంతు దేవతాః సర్వాః సుసుఖేన మహేశ్వరాః
వారు ఇలా ప్రార్థించారు: 'విహుండుని వల్ల కలిగిన గొప్ప భయం నుండి ఎప్పుడూ మమ్మల్ని కాపాడండి.' శ్రీమహావిష్ణువు ఇలా పలికాడు: 'మహేశ్వరులారా, దేవతలందరూ సుఖంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.'
విహుండం నాశయిష్యామి పాపిష్ఠం దేవకంటకమ్ । ఏవమాభాష్య తాన్దేవాన్మాయాం కృత్వా జనార్దనః
'విహుండుని, ఆ పాపిష్టుడిని, దేవతలకు శత్రువైనవాడిని నేను నాశనం చేస్తాను' అని చెప్పి, జనార్దనుడు దేవతలకు మాయను సృష్టించాడు.
స్వయమేవస్థితస్తత్ర నందనే సుమహాయశాః । మాయామయం చకారాథ స్త్రీరూపం చ గుణాన్వితమ్
అతను నందనవనంలో తానే నిలబడి, గొప్ప కీర్తిని పొందినవాడిగా, మాయతో కూడిన ఒక సుందరమైన స్త్రీరూపాన్ని సృష్టించాడు.
విష్ణుమాయా మహాభాగా సర్వవిశ్వప్రమోహినీ । చకార రూపమతులం విష్ణోర్మాయాప్రమోహినీ
విష్ణుమాయ, అపారమైన శక్తి కలిగి, మొత్తం లోకాన్ని మోహింపజేసే ఆమె, అసమానమైన రూపాన్ని సృష్టించింది. ఆ మాయే విష్ణువు మాయ, మోహింపజేసే శక్తి.
విహుండస్య వధార్థాయ రూపలావణ్యశాలినీ । కుంజల ఉవాచ- స దేవానాం వధార్థాయ దివ్యమార్గం జగామ హ
విహుండుని సంహరించేందుకు, అందం, ఆకర్షణతో మెరిసే రూపాన్ని ఆమె ధరించింది. కుంజలుడు ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలను నాశనం చేయడానికి, ఆమె దివ్యమార్గంలో ప్రయాణించింది.'
నందనాంతే తతో మాయామపశ్యద్దితిజేశ్వరః । తయా విమోహితో దైత్యః కామబాణకృతాంతరః
నందనవనపు చివర్లో, దైత్యాధిపతి ఆ మాయను చూశాడు. ఆమె వల్ల ఆ దైత్యుడు మోహితుడై, కామబాణాలతో హృదయం తులిపోయాడు.
ఆత్మనాశం న జానాతి కాలరూపాం వరస్త్రియమ్ । తాం దృష్ట్వా నవహేమాభాం రూపద్రవిణశాలినీమ్
ఆమెను చూసి, తనే నాశనం అవుతున్నాడని అతనికి తెలియలేదు. కాలరూపిణిగా, కొత్త బంగారం వలె మెరిసే అందాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని కలిగిన ఆ స్త్రీని చూసి మోహించిపోయాడు.
లుబ్ధో విహుండః పాపాత్మా తామువాచ వరాంగనామ్ । కాసి కస్య వరారోహే మమచిత్తప్రమాథిని
విహుండుడు, పాపాత్ముడు, ఆశతో ఆమెను ఇలా అడిగాడు: 'ఓ సుందరివి, నువ్వెవరు? ఎవరి వారు? నా మనసును ముంచినవు.'
సంగమం దేహి మే భద్రే రక్షరక్ష వరాననే । సంగమాత్తవ దేవేశి యద్యదిచ్ఛసి సాంప్రతమ్
'ఓ మంగళకరమైనవాడివి, నాకు సమ్మిళితమవ్వు. రక్షించు, రక్షించు, ఓ సుందర ముఖినీ. దేవతలారా, నీతో సమ్మేళనం వల్ల నువ్వు ఏది కోరినా ఇప్పుడే అడుగు.'
తత్తద్దద్మి మహాభాగే దుర్లభం దేవదానవైః । మాయోవాచ- మామేవ భోక్తుమిచ్ఛా చేద్దాయం మే దేహి దానవ
'ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, దేవతలు, దానవులకు కూడా దొరకని దానిని కూడా నేను ఇస్తాను.' మాయ ఇలా చెప్పింది: 'నన్ను అనుభవించాలనుకుంటే, నా కౌలు ఇవ్వు, దానవా.'
సప్తకోటిమితైశ్చైవ పుష్పైః పూజయ శంకరమ్ । కామోదసంభవైర్దివ్యైః సౌగంధైర్దేవదుర్లభైః
'ఎనిమిది కోట్ల సువాసన కలిగిన, దేవతలకు కూడా దొరకని కామోదజలాల నుండి పుట్టిన పుష్పాలతో శంకరుని పూజించు.'
తేషాం పుష్పకృతాం మాలాం మమ కంఠే తు దానవ । ఆరోపయ మహాభాగ ఏతద్దాయం ప్రదేహి మే
'ఆ పుష్పాలతో ఒక మాలను తయారుచేసి, నా మెడలో వేసి పెట్టు, ఓ మహాభాగుడా. ఇదే నా కౌలు.'
తదాహం సుప్రియా భార్యా భవిష్యామి న సంశయః । విహుండ ఉవాచ- ఏవం దేవి కరిష్యామి వరం దద్మి ప్రయాచితమ్
'అప్పుడు నేను నీకు ప్రియమైన భార్యగా మారుతాను, సందేహం లేదు.' విహుండుడు ఇలా అన్నాడు: 'అలా జరుగుతుంది దేవీ, నేను నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.'
వనాని యాని పుణ్యాని దివ్యాని దితిజేశ్వరః । బభ్రామమన్మథావిష్టో న చ పశ్యతి తం ద్రుమమ్
దైత్యాధిపతి, ప్రేమవశుడై, పవిత్రమైన దివ్యవనాల్లో తిరిగాడు. అయినా ఆ వృక్షాన్ని కనుగొనలేకపోయాడు.
కామోదకాఖ్యం పప్రచ్ఛ యత్రతత్ర గతః స్వయమ్ । కామోదాఖ్యద్రుమో నాస్తి వదంత్యేవం మహాజనాః
ఎక్కడికెళ్లినా, 'కామోదక' అనే వృక్షం ఎక్కడ ఉందని అడిగాడు. పెద్దలు, 'కామోదక వృక్షం లేదు' అని చెప్పారు.
పృచ్ఛమానః స దుష్టాత్మా కామబాణైః ప్రపీడితః । పప్రచ్ఛ భార్గవం గత్వా భక్త్యా నమిత కంధరః
ఆ పాపాత్ముడు, కామబాణాల వల్ల బాధపడుతూ, ఎవరినైనా అడుగుతూనే ఉన్నాడు. భక్తితో భార్గవుని దగ్గరకు వెళ్లి, తల వంచి ప్రశ్నించాడు.
కామోదకం ద్రుమం బ్రూహి కాంతం పుష్పసమన్వితమ్ । శుక్ర ఉవాచ- కామోదః పాదపో నాస్తి యోషిదేవాస్తి దానవ
'కామోదక వృక్షం గురించి చెప్పు, అది ఎంతో అందమైన పుష్పాలతో ఉంటుంది.' శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'కామోదక అనే వృక్షం లేదు, అది దేవతా స్త్రీల దగ్గర మాత్రమే ఉంటుంది, దానవా.'
యదా సా హసతే చైవ ప్రసంగేన ప్రహర్షితా । తద్ధాసాజ్జజ్ఞిరే దైత్య సుగంధీని వరాణ్యపి
ఆమె సంభాషణలో ఆనందంగా నవ్వినప్పుడు, ఆ నవ్వుతోనే పరిమళభరితమైన అద్భుతమైన పువ్వులు పుట్టాయి, ఓ దైత్యా.
సుమాన్యేతాని దివ్యాని కామోదాయా న సంశయః । హృద్యాని పీతపుష్పాణి సౌరభేణ యుతాని చ
ఈ దివ్యమైన పువ్వులు నిజంగా ఆకర్షణీయంగా, పసుపు రంగులో, మధురమైన సువాసనతో నిండినవే. ఇవి కోరికలను నెరవేర్చుతాయని సందేహమే లేదు.
తేనాప్యేకేన పుష్పేణ యః సమర్చతి శంకరమ్ । తస్యేప్సితం మహాకామం సంపూరయతి శంకరః
ఈ పువ్వులలో ఒక్కదానితో అయినా ఎవరు శంకరుని పూజిస్తారో, వారికి శంకరుడు వారి గొప్ప కోరికను నెరవేర్చుతాడు.
అస్యాశ్చ రోదనాద్దైత్య ప్రభవంతి న సంశయః । తాదృశాన్యేవ పుష్పాణి లోహితాని మహాంతి చ
అలాగే, ఆమె ఏడ్చినప్పుడు కూడా, ఓ దైత్యా, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, పెద్దవిగా, ఎరుపు రంగులో ఉన్న ఇతర పువ్వులు కూడా పుట్టుతాయి.
సౌరభేణ వినా దైత్య తేషాం స్పర్శం న కారయేత్ । ఏవమాకర్ణితం తేన వాక్యం శుక్రస్య భాషితమ్
అయితే, ఓ దైత్యా, పరిమళం లేని ఆ పువ్వులను తాకకూడదు. ఇలాంటి మాటలు శుక్రుడు చెప్పినట్టు వినబడింది.
ఉవాచ సా తు కుత్రాస్తి కామోదా భృగునందన । శుక్ర ఉవాచ- గంగాద్వారే మహాపుణ్యే మహాపాతకనాశనే
ఆమె అడిగింది: 'కామోదా ఎక్కడ ఉంది, ఓ భృగునందనా?' శుక్రుడు చెప్పాడు: 'పవిత్రమైన గంగా ద్వారంలో, మహాపాపాలను నాశనం చేసే స్థలంలో ఉంది.'
కామోదాఖ్యం పురం తత్ర నిర్మితం విశ్వకర్మణా । కామోదపత్తనే నారీ దివ్యభోగైరలంకృతా
అక్కడ విశ్వకర్మ నిర్మించిన కామోదా అనే నగరం ఉంది. ఆ కామోదా పట్టణంలో దివ్యమైన ఆనందాలతో అలంకరించబడిన ఒక స్త్రీ నివసిస్తోంది.
తథా చాభరణైర్భాతి సర్వదేవైః సుపూజితా । త్వయా తత్రైవ గంతవ్యం పూజితవ్యా వరాప్సరాః
ఆమె ఆభరణాలతో మెరిసిపోతూ, అన్ని దేవతలచే పూజించబడుతోంది. నువ్వు అక్కడికి వెళ్లి, ఆ ఉత్తమ అప్సరసులను పూజించాలి.
ఉపాయేనాపి పుణ్యేన తాం ప్రహాసయ దానవ । ఏవముక్త్వా తు యోగీంద్ర సః శుక్రో దానవం ప్రతి
ఓ దానవా, పుణ్యమైన మార్గంతో ఆమెను నవ్వించు. ఇలా చెప్పి, యోగులలో శ్రేష్ఠుడైన శుక్రుడు దానవునితో మాట్లాడటం ఆపాడు.
విరరామ మహాతేజాః స్వకార్యాయోద్యతోఽభవత్
ఆ మహాతేజస్వి మౌనంగా తన పనిలో నిమగ్నుడయ్యాడు.