ఖడ్గచర్మధరో దైత్యో రాజానం తమధావత । ధావమానస్య హుండస్య ఖడ్గం చిచ్ఛేద భూపతిః
ఖడ్గం, కవచం ధరించిన దైత్యుడు రాజును ఎదుర్కొనడానికి పరుగెత్తాడు. హుండుడు పరుగెత్తుతుండగా, రాజు అతని ఖడ్గాన్ని కోసేశాడు.
క్షురప్రైర్నిశితైర్బాణైశ్చర్మ చిచ్ఛేద భూపతిః । అథ హుండః స దుష్టాత్మా సమాలోక్య సమంతతః
క్షురప్రాలాంటి పదునైన బాణాలతో రాజు అతని కవచాన్ని కోసేశాడు. అప్పుడు ఆ దుష్టాత్ముడైన హుండుడు చుట్టూ అన్ని వైపులా చూశాడు.
జగ్రాహ ముద్గరం తూర్ణం ముమోచ లఘువిక్రమః । వజ్రవేగం సమాయాంతం దదృశే నృపతిస్తదా
ఆ యోధుడు వెంటనే ఒక గొప్ప గదను పట్టుకుని, తేలికగా పరుగెత్తి దాన్ని విసిరాడు. ఆ గద ఉక్కుపాటుగా దూసుకొస్తున్నదాన్ని రాజు చూసాడు.
ముద్గరం స్వనవంతం చాపాతయదంబరాత్తతః । దశభిర్నిశితైర్బాణైః క్షురప్రైశ్చ స్వవిక్రమాత్
ఆ గద గంభీరంగా మోగుతూ ఆకాశంలోకి వచ్చిందని చూసి, తన పరాక్రమంతో పదిమంది పదునైన బాణాలతో, కత్తిపొడవు బాణాలతో దాన్ని కూల్చేశాడు.
ముద్గరం పతితం దృష్ట్వా దశఖణ్డమయం భువి । గదాముద్యమ్య వేగేన రాజానమభ్యధావత
ఆ గద భూమిపై పడి, పది ముక్కలుగా విరిగిపోవడాన్ని చూసి, అతడు తన గొడ్డలిని బలంగా ఎత్తుకుని రాజును దూకివచ్చాడు.
ఖడ్గేన తీక్ష్ణధారేణ తస్య బాహుం విచిచ్ఛిదే । సగదం పతితం భూమౌ సాంగదం కటకాన్వితమ్
తీవ్రమైన పదును గల ఖడ్గంతో అతని భుజాన్ని కోసేశాడు. ఆ భుజానికి గద కూడా ఉండగా, కంకణం, వలయంతో కూడి భూమిపై పడిపోయింది.
మహారావం తతః కృత్వా వజ్రస్ఫోటసమం తదా । రుధిరేణాపి దిగ్ధాంగో ధావమానో మహాహవే
అప్పుడు అతడు గర్జన చేస్తూ, ఉక్కుపాటుగా మోగినట్లు, రక్తంతో ఒలికిపోయిన తన శరీరంతో, ఆ మహాసంగ్రామంలో పరుగెత్తాడు.
క్రోధేన మహతావిష్టో గ్రస్తుమిచ్ఛతి భూపతిమ్ । దుర్నివార్యః సమాయాతః పార్శ్వం తస్య చ భూపతేః
భయంకరమైన కోపంతో అతడు రాజును మింగాలని ఉద్ధేశించాడు. ఆపడం అసాధ్యంగా, అతడు రాజు పక్కకు వచ్చాడు.
నహుషేణ మహాశక్త్యా తాడితో హృది దానవః । పతితః సహసా భూమౌ వజ్రాహత ఇవాచలః
నహుషుడు మహాశక్తితో అతని హృదయాన్ని గట్టిగా కొట్టగా, ఆ దానవుడు ఉక్కుపాటుగా కొట్టిన కొండలా అకస్మాత్తుగా భూమిపై పడిపోయాడు.
తస్మిన్దైత్యే గతే భూమావితరే దానవా గతాః । వివిశుః కతి దుర్గేషు కతి పాతాలమాశ్రితాః
ఆ దానవుడు భూమిపై పడిపోవగానే, మిగతా దానవులు అక్కడినుంచి పారిపోయారు. కొందరు కోటల్లోకి దాగిపోగా, మరికొందరు పాతాళంలో ఆశ్రయం పొందారు.
దేవాః ప్రహర్షమాజగ్ముర్గంధర్వాః సిద్ధచారణాః । హతే తస్మిన్మహాపాపే నహుషేణ మహాత్మనా
ఆ మహాపాపి నహుషునిచేత సంహరించబడినప్పుడు, దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చారణులు అందరూ ఆనందంతో ఉల్లాసించారు.
తస్మిన్హతే దైత్యవరే మహాహవే దేవాశ్చ సర్వే ప్రముదం ప్రలేభిరే । తాం దేవరూపాం తపసా ప్రవర్ద్ధితాం స ఆయుపుత్రః ప్రతిలభ్య హర్షితః
ఆ గొప్ప యుద్ధంలో ఆ ప్రధాన దానవుడు సంహరించబడినప్పుడు, దేవతలు అందరూ ఆనందంతో నిండిపోయారు. తపస్సుతో అభివృద్ధి చెందిన ఆ దివ్యరూపాన్ని తన కుమారుడితో కలసి నహుషుడు మళ్లీ పొందాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నహుషాఖ్యానే పంచదశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో, వేనుని కథలో, గురుతీర్థ మహాత్మ్యంలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, నహుషుని కథలో, నూట పదిహేనవ అధ్యాయము ముగిసింది.
కుంజల ఉవాచ- అశోకసుందరీ పుణ్యా రంభయా సహ హర్షితా । నహుషం ప్రాప్య విక్రాంతం తమువాచ తపస్వినీ
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — అశోకసుందరి, పుణ్యవంతురాలు, రంభతో కలిసి ఆనందంగా, పరాక్రమశాలి నహుషుని దగ్గరకు వెళ్లి, తపస్సులో నిలిచిన ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది.
అహం తే ధర్మతః పత్నీ దేవైర్దిష్టా తపస్వినీ । ఉద్వాహయస్వ మాం వీర యది ధర్మమిహేచ్ఛసి
"నేను నీ ధర్మపత్నిని, దేవతల చేత నియమించబడిన తపస్విని. ఓ వీరా! నీకు ధర్మం కావాలంటే నన్ను పెళ్లి చేసుకో."
సదైవ చింత్యమానా చ త్వామహం తపసి స్థితా । భవాన్ధర్మప్రసాదేన మయా ప్రాప్తో నృపోత్తమ
"నేను ఎప్పుడూ తపస్సులో నిన్ను ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను. ధర్మప్రసాదంతో, రాజులలో శ్రేష్ఠుడవైన నీవు నన్ను చేరుకున్నావు."
నహుష ఉవాచ- మదర్థే నియతా భద్రే యది త్వం తపసి స్థితా । గురోర్వాక్యాన్ముహూర్తేన తవ భర్తా భవామ్యహమ్
నహుషుడు ఇలా అన్నాడు — "ఓ సుభాగ్యవతీ! నీవు నా కోసం తపస్సులో స్థిరంగా ఉన్నావంటే, గురువు మాట ప్రకారం తక్కువ సమయంలోనే నీ భర్తను అవుతాను."
అనయా రంభయా సార్ద్ధమావాం గచ్ఛావ భామిని । సమారోప్య రథే తాం తు తాం రంభాం తు మనోరమామ్
"ఈ రంభతో కలిసి మనిద్దరం వెళ్ళుదాం, ఓ సుందరి! ఆ మోహనమైన రంభను రథంలో కూర్చోబెట్టి వెళ్ళుదాం."
తేనైవ రథవర్యేణ వశిష్ఠస్యాశ్రమం ప్రతి । జగామ లఘువేగేన తాభ్యాం సహ మహాయశాః
అదే ఉత్తమమైన రథంలో, ఆ మహాప్రతిష్ఠ కలవాడు, ఆ ఇద్దరితో కలిసి, వశిష్ఠుని ఆశ్రమం వైపు వేగంగా ప్రయాణించాడు.
తమాశ్రమగతం విప్రం సమాలోక్య ప్రణమ్య చ । తయా సార్ద్ధం మహాతేజా హర్షేణ మహతాన్వితః
ఆ ఆశ్రమానికి వచ్చిన మునిని చూసి, నమస్కరించి, ఆ మహాతేజస్వి నహుషుడు, ఆమెతో కలిసి, గొప్ప ఆనందంతో అక్కడ నిలిచాడు.
యథా యుద్ధం రణే జాతం నిహతో దానవాధమః । నివేదయామాస సర్వం వశిష్ఠాయ మహాత్మనే
యుద్ధం జరిగినప్పుడు, ఆ దుర్మార్గ దానవుడు సంహరించబడ్డాడు. ఈ సంగతులన్నీ మహాత్ముడు వశిష్ఠునికి తెలియజేశారు.
వశిష్ఠోఽపి సమాకర్ణ్య నహుషస్య విచేష్టితమ్ । హర్షేణ మహతావిష్ట ఆశీర్భిరభినంద్య తమ్
వశిష్ఠుడు నహుషుని కార్యాలు విని, ఎంతో ఆనందంతో నహుషుని ఆశీర్వదించాడు.
తిథౌ లగ్నే శుభే ప్రాప్తే తయోస్తు మునిపుంగవః । వివాహం కారయామాస అగ్నిబ్రాహ్మణసన్నిధౌ
శుభమైన తిథి, సమయం వచ్చినప్పుడు, మునులలో శ్రేష్ఠుడు, అగ్ని మరియు బ్రాహ్మణుల సమక్షంలో వారి వివాహాన్ని జరిపించాడు.
ఆశీర్భిరభినంద్యైవ మిథునం ప్రేషితం పునః । మాతరం పితరం పశ్య ద్రుతం గత్వా మహామతే
ఆ ముని దంపతులను ఆశీర్వదించి, 'మీ తల్లి తండ్రిని త్వరగా వెళ్లి చూడండి' అని పంపించాడు.
త్వాం చ దృష్ట్వా హి తే మాతా పితాసౌ తవ సువ్రత । హర్షేణ వృద్ధిమాప్నోతు పర్వణీవ తు సాగరః
నీ తల్లిదండ్రులు నిన్ను చూసి, పరవశంతో, పూర్ణిమ నాడు సముద్రం ఎలా ఉప్పొంగుతుందో అలా ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోతారు, ఓ ధైర్యవంతుడా.
ఏవం సంప్రేషితో వీరో మునినా బ్రహ్మసూనునా । తేనైవ రథవర్యేణ జగామ లఘువిక్రమః
బ్రహ్మ కుమారుడైన ఆ ముని పంపిన వెంటనే, ఆ వీరుడు అదే ఉత్తమ రథంలో వేగంగా బయలుదేరాడు.
నమస్కృత్య ద్విజేంద్రం తం గతో మాతలినా తదా । స్వపురం పితరం ద్రష్టుం తథైవ చ స్వమాతరమ్
ఆ బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడికి నమస్కరించి, మాతలితో కలిసి తన ఊరికి వెళ్లి, తండ్రిని, తల్లిని చూచేందుకు బయలుదేరాడు.
సూత ఉవాచ- అప్సరా మేనికా నామ ప్రేషితా దైవతైస్తతః । ఆయోర్భార్యా సుదుఃఖేన పతితా శోకసాగరే
సారథి చెప్పాడు — ఆ సమయంలో దేవతలు పంపిన అప్సరసు అయిన మేనికా, ఆయు భార్య అయిన దుఃఖంలో మునిగిపోయినవారిని దగ్గరికి వచ్చింది.
తామువాచ మహాభాగాం దేవీమిందుమతీం ప్రతి । ముంచ శోకం మహాభాగే తనయం పశ్య సస్నుషమ్
ఆమె, మహాభాగ్యవంతురాలైన ఇందుమతిని చూసి, 'మహాభాగే, నీ దుఃఖాన్ని వదిలిపెట్టు, నీ కుమారుడిని మరియు కోడలిని చూడు' అని చెప్పింది.
నిహత్య దానవం పాపం తవ పుత్రాపహారకమ్ । సమాయాంతం సభాయాం చ వీరశ్రియాసమన్వితమ్
'నీ కుమారుడిని అపహరించిన పాపి దానవుడిని సంహరించి, నీ కుమారుడు వీరతతో మళ్ళీ సభలోకి వస్తున్నాడు' అని చెప్పింది.