రథేన సాశ్వసూతేన దివ్యేన పరితిష్ఠతి । ధనుషా దివ్యబాణైస్తు సభాయాం హి భయంకరః
అతడు దివ్య రథంతో, అశ్వసారథితో, విల్లు, దివ్య బాణాలతో సభలో భయంకరంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
కస్య కేన తు కార్యేణ ప్రేషితః కేన వైభవాన్ । అనయా రంభయా తేఽద్య అన్యయా శివకన్యయా
నిన్ను ఎవరు, ఏ పని కోసం, ఏ శక్తితో పంపారు? నీవు ఈ రంభతో, ఈ శివకన్యతో ఉన్నావు.
కిముక్తం తత్స్ఫుటం సర్వం కథయస్వ మమాగ్రతః । హుండస్య దేవమర్దస్య న బిభేతి భవాన్కథమ్
ఏం మాట్లాడారో స్పష్టంగా నా ముందే అన్నీ చెప్పు. దేవతలను సంహరించిన హుండను నీవు ఎందుకు భయపడటం లేదు?
ఏతన్మే సర్వమాచక్ష్వ యది జీవితుమిచ్ఛసి । సత్వరం గచ్ఛ మా తిష్ఠ దుఃసహో దానవాధిపః
జీవించాలనుకుంటే ఈ సంగతులన్నీ నాకు చెప్పు. వెంటనే వెళ్లిపో, ఆలస్యం చేయవద్దు; దానవాధిపతి హుండ భరించలేడు.
నహుష ఉవాచ- యోఽసావాయుర్బలీ రాజా సప్తద్వీపాధిపః ప్రభుః । తస్య మాం తనయం విద్ధి సర్వదైత్యవినాశనమ్
నహుషుడు చెప్పాడు — ఆయుర్ బలవంతుడైన రాజు, ఏడు ద్వీపాలకు అధిపతి నా తండ్రి. నేను అతని కుమారుడిని, దానవులను సంహరించేవాడిని అని తెలుసుకో.
నహుషం నామ విఖ్యాతం దేవబ్రాహ్మణపూజకమ్ । హుండేనాపహృతం బాల్యే స్వామినా తవ దానవ
దేవతలు, బ్రాహ్మణులను పూజించే నహుషుడిని అని పేరు పొందాను. చిన్నప్పుడే నీ యజమాని హుండ నన్ను అపహరించాడు.
సేయం కన్యా శివస్యాపి దైత్యేనాపహృతా పురా । ఘోరం తపశ్చరత్యేషా హుండస్యాపి వధాయ చ
ఈ అమ్మాయి శివుని కుమార్తె. ఆమెను కూడా దైత్యుడు అప్పట్లో అపహరించాడు. ఇప్పుడు హుండను సంహరించేందుకు ఘోరమైన తపస్సు చేస్తోంది.
యోహమాదౌ హృతో బాలస్త్వయా యః సూతికాగృహాత్ । దాస్యా అపి కరే దత్తః సూదస్యాపి దురాత్మనా
నేను చిన్నపుడే నీవు సూతికాగృహం నుంచి తీసుకెళ్లావు. ఒక దాసికి అప్పగించావు. ఆ దాసి మళ్లీ దురాత్ముడైన వంటవాడికి ఇచ్చింది.
వధార్థం శ్రూయతాం పాప సోహమద్య సమాగతః । అస్యాపి హుండదైత్యస్య దుష్టస్య పాపకర్మణః
పాపాత్ముడా, విను. ఈ రోజు నేను ఈ హుండ అనే దుష్ట రాక్షసుడిని సంహరించడానికి వచ్చాను.
అన్యాంశ్చ దానవాన్ఘోరాన్నయిష్యే యమసాదనమ్ । మామేవం విద్ధి పాపిష్ఠ ఏవం కథయ దానవమ్
ఇంకా మరికొంత మంది భయంకరమైన దానవులను కూడా నేను యమలోకానికి పంపిస్తాను. నన్ను ఇలానే తెలుసుకో, పాపాత్ముడా. ఆ దానవునికి కూడా ఇదే చెప్పు.
ఏవమాకర్ణ్య తత్సర్వం నహుషస్య మహాత్మనః । గత్వా హుండం స దుష్టాత్మా ఆచచక్షేఽస్య భాషితమ్
మహాత్ముడైన నహుషుని మాటలు అన్నీ విని, ఆ దుష్టుడు హుండ వద్దకు వెళ్లి అతని మాటలను తెలిపాడు.
నిశమ్య తన్ముఖాత్తూర్ణం చుక్రోధ దితిజేశ్వరః । కస్మాత్సూదేన పాపేన తయా దాస్యా న ఘాతితః
అది అతని నోటివెంట వేగంగా విని, దానవాధిపతి కోపంతో ఇలా అన్నాడు: 'ఆ పాపి వంటవాడు ఆ దాసితో కలసి నహుషుని ఎందుకు చంపలేదు?'
సోయం వృద్ధిం సమాయాతో మయా వ్యాధిరుపేక్షితః । అథైనం ఘాతయిష్యామి అనయా శివకన్యయా
'నేను వ్యాధిలా నిర్లక్ష్యం చేసిన వాడు ఇప్పుడు బలవంతుడై వచ్చాడు. ఇప్పుడు ఈ శివకన్యతో అతన్ని చంపుతాను.'
ఆయోః పుత్రం ఖలం యుద్ధే బాణైరేభిః శిలాశితైః । ఏవం సచింతయిత్వా తు సారథిం వాక్యమబ్రవీత్
'ఈ రాళ్లతో పదునైన బాణాలతో ఆయువు కుమారుడైన దుర్మార్గుడిని యుద్ధంలో చంపుతాను.' అని ఆలోచించి, తన రథసారథిని పిలిచి ఇలా అన్నాడు.
స్యందనం యోజయస్వ త్వం తురగైః సాధుభిః శివైః । సేనాధ్యక్షం సమాహూయ ఇత్యువాచ సమాతురః
'మంచి, శుభ్రమైన గుర్రాలతో నా రథాన్ని సిద్ధం చేయి. సేనాధిపతిని పిలువు,' అని అతడు ఆతురంగా ఆజ్ఞాపించాడు.
సజ్జతాం మమ సైన్యం త్వం శూరాన్నాగాన్ప్రకల్పయ । సారోహైస్తురగాన్యోధాన్పతాకాచ్ఛత్రచామరైః
'నా సైన్యాన్ని సిద్ధం చేయి. ధైర్యవంతులైన ఏనుగులను ఏర్పాటు చేయి. యోధులతో కూడిన గుర్రాలు, జెండాలు, గొడుగులు, చామరాలతో యుద్ధానికి సిద్ధం చేయి.'
చతురంగబలం మేఽద్య యోజయస్వ హి సత్వరమ్ । ఏవమాకర్ణ్య తత్తస్య హుండస్యాపి తతో లఘుః
'ఈ రోజు నా చతురంగబలాన్ని త్వరగా సమీకరించు.' అని చెప్పగానే హుండ సైనికులు వెంటనే పని ప్రారంభించారు.
సేనాధ్యక్షో మహాప్రాజ్ఞః సర్వం చక్రే యథావిధి । చతురంగేన తేనాసౌ బలేన మహతా వృతః
సేనాధిపతి తెలివిగలవాడు. అతడు అన్ని విధిగా క్రమంగా ఏర్పాటుచేశాడు. ఆ గొప్ప చతురంగబలంతో హుండను చుట్టుముట్టారు.
జగామ నహుషం వీరం చాపబాణధరం రణే । ఇంద్రస్య స్యందనే యుక్తం సర్వశస్త్రభృతాం వరమ్
ఆయన ధనుస్సు, బాణాలు ధరించి, యుద్ధంలో వీరుడైన నహుషుని వద్దకు వెళ్లాడు. ఇంద్రుని రథంపై ఉన్న ఆయనే అన్ని ఆయుధాలవాడుల్లో శ్రేష్ఠుడు.
ఉద్యంతం సమరే వీరం దురాపం దేవదానవైః । పశ్యంతి గగనే దేవా విమానస్థా మహౌజసః
యుద్ధంలో ఎదురు నిలిచిన ఆ వీరుడిని దేవతలు, దానవులు అందరూ చేరలేని వాడిగా చూశారు. ఆ మహాశక్తివంతుడిని ఆకాశంలో విమానాలలో ఉన్న దేవతలు చూస్తూ ఆశ్చర్యపడ్డారు.
తేజోజ్వాలాసమాకీర్ణం ద్వితీయమివ భాస్కరమ్ । సూత ఉవాచ- అథ తే దానవాః సర్వే వవృషుస్తం శరోత్తమైః
ఆయన తేజస్సుతో చుట్టుముట్టబడి, రెండవ సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు. రథసారథి చెప్పాడు: అప్పుడు అందరు దానవులు అతనిపై అద్భుతమైన బాణాలతో వర్షంలా కురిపించారు.
ఖడ్గైః పాశైర్మహాశూలైః శక్తిభిస్తు పరశ్వధైః । యుయుధుః సంయుగే తేన నహుషేణ మహాత్మనా
ఖడ్గాలు, పాశాలు, గొప్ప శూలాలు, శక్తులు, పరశువులతో వారు మహాత్ముడైన నహుషునితో యుద్ధంలో పోరాడారు.
సంరబ్ధా గర్జమానాస్తే యథా మేఘా గిరౌ తథా । తద్విక్రమం సమాలోక్య ఆయుపుత్రః ప్రతాపవాన్
వారు కోపంతో గర్జిస్తూ, కొండపై మేఘాల్లా ఉరుముతూ ఉన్నారు. ఆ వీరత్వాన్ని చూసి ఆయువు కుమారుడు, పరాక్రమవంతుడు—
ఇంద్రాయుధసమం చాపం విస్ఫార్య స గుణస్వరమ్ । వజ్రస్ఫోటసమః శబ్దశ్చాపస్యాపి మహాత్మనః
ఇంద్రాయుధానికి సమానమైన తన ధనుస్సును బలంగా ఎడురుగా లాగి, దాని గుండ్రంగి శబ్దం వజ్రం పగిలినట్టు వినిపించింది.
నహుషేణ కృతో విప్రా దానవానాం భయప్రదః । మహతా తేన ఘోషేణ దానవాః ప్రచకంపిరే
బ్రాహ్మణులారా, నహుషుడు చేసిన ఆ ఘోరమైన శబ్దం దానవులకు భయాన్ని కలిగించింది. ఆ గొప్ప శబ్దంతో దానవులు వణికిపోయారు.
కశ్మలావిష్టహృదయా భగ్నసత్వా మహాహవే
మహాయుద్ధంలో వారి హృదయాలు భయంతో నిండిపోయి, ధైర్యం పూర్తిగా చచ్చిపోయింది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నహుషాఖ్యానే చతుర్దశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనుని కథ, గురుతీర్థ మహిమ, చ్యవనుని చరిత్ర, నహుషుని కథలతో కూడిన నూటపద్నాలుగవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.
కుంజల ఉవాచ- తతస్త్వసౌ సంయతి రాజమానః సముద్యతశ్చాపధరో మహాత్మా । యథైవ కాలః కుపితః సలోకాన్సంహర్తుమైచ్ఛత్తు తథా సుదానవాన్
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — ఆ మహాత్ముడైన రాజు, విల్లు ఎత్తుకొని యుద్ధంలో ముందుకు వచ్చాడు. అతని రాజసౌభాగ్యం వెలిగిపోతుండగా, కాలుడు కోపంతో లోకాలన్నిటిని నాశనం చేయాలనుకున్నట్టు, ఆ రాజు కూడా దానవులను అంతమొందించాలనే తపనతో ఉన్నాడు.
మహాస్త్రజాలై రవితేజతుల్యైః సుదీప్తిమద్భిర్నిజఘాన దానవాన్ । వాయుర్యథోన్మూలయతీహ పాదపాంస్తథైవ రాజా నిజఘాన దానవాన్
సూర్యుని తేజస్సుతో సమానమైన మహాశస్త్రాల వలయంతో ఆ రాజు దానవులను బలంగా కొట్టాడు. గాలి చెట్లను పాతేసినట్టు, ఆ రాజు కూడా దానవులను నాశనం చేశాడు.
వాయుర్యథా మేఘచయం చ దివ్యం సంచాలయేత్స్వేన బలేన తేజసా । తథా స రాజా అసురాన్మదోత్కటాననాశయద్బాణవరైః సుతీక్ష్ణైః
గాలి తన బలంతో ఆకాశంలో మేఘాలను చీల్చిపారేసినట్టు, ఆ రాజు కూడా పదునైన బాణాలతో అహంకారంతో ఉన్న అసురులను సంహరించాడు.