స్త్రీరత్నం తన్మహాప్రాజ్ఞ సంపూర్ణం పుణ్యనిర్మితమ్ । అశోకసుందరీ నామ తవార్థం తపసి స్థితా
మహాప్రజ్ఞుడా, ఈ స్త్రీరత్నం పూర్తిగా పుణ్యఫలంగా కలిగింది; అశోకసుందరి అనే ఆమె నీ కోసమే తపస్సు చేస్తూ ఉంది.
అత్యర్థం తు తపస్తప్తం భవంతమిచ్ఛతే సదా । ఏవం జ్ఞాత్వా మహాభాగ భజమానాం భజస్వ హి
ఆమె భయంకరమైన తపస్సు చేసింది, ఎప్పుడూ నిన్నే కోరుకుంటోంది; ఇది తెలుసుకొని, మహాభాగుడా, నిన్ను కోరుతున్న ఆమెను అంగీకరించు.
త్వామృతే సా వరారోహా పురుషం నైవ యాచతే । నహుషేణ తయోక్తం తు శ్రుత్వావధారితం వచః
నిన్ను తప్ప, ఓ సుందరి, ఆమె ఇంకెవరినీ కోరదు; నహుషుడు ఆమె మాటలు విని, వాటిని గాఢంగా గుర్తుపెట్టుకున్నాడు.
ప్రత్యుత్తరం దదౌ చాథ రంభే మే శ్రూయతాం వచః । తత్తు సర్వం విజానామి యత్త్వయోక్తం మమాగ్రతః
అప్పుడు అతడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: 'రంభా, నా మాటలు విను; నువ్వు నా ముందర చెప్పిన ప్రతిదీ నాకు తెలుసు.'
మమాగ్రే కథితం పూర్వం వశిష్ఠేన మహాత్మనా । సర్వమేవ విజానామి అస్యాస్తు తప ఉత్తమమ్
'మహాత్ముడైన వశిష్ఠుడు నాకు ఇదంతా ముందే చెప్పాడు; నేను అన్నీ తెలుసు, ఆమె తపస్సు అత్యుత్తమమైనది.'
శ్రూయతాం కారణం భద్రే యథాసౌఖ్యం భవిష్యతి । అహత్వా దానవం హుండం న గచ్ఛామి వరాంగనామ్
'హితవాడా, కారణం విను, ఎలా సుఖంగా జరుగుతుందో చెబుతాను: హుండ అనే దానవుడిని సంహరించకుండా నేను ఆ స్త్రీ దగ్గరకు వెళ్ళను.'
సర్వమేతత్సువృత్తాంతమహం జానే తథైవ హి । మమార్థే తవ సంభూతిస్తపశ్చ చరితం త్వయా
'ఇది అన్నీ సరిగ్గా జరిగిందని నాకు తెలుసు; నన్ను 위해 నీవు జన్మించి, తపస్సు చేశావు.'
మమ భార్యా న సందేహో భవతీ విధినా కృతా । మమార్థే నిశ్చయం కృత్వా తప ఆచరితం త్వయా
'నువ్వు నా భార్యవని సందేహమే లేదు, విధి వల్ల నీవు ఏర్పడినవు; నా కోసమే నీవు తపస్సు చేయాలని నిశ్చయించుకున్నావు.'
హృతా తస్మాత్సుపాపేన భవతీ నియమాన్వితా । సూతిగృహాదహం తేన దానవేనాధమేన వై
'అందుకే, నువ్వు నియమంతో ఉన్న సుపాపేన అనే దానవుడిచేత, పుట్టిన ఇంటి నుండి అపహరించబడ్డావు.'
బాలభావస్థితో దేవి పితృమాతృవినా కృతః । తస్మాత్తం తు హనిష్యామి హుండం వై దానవాధమమ్
'దేవీ, నేను చిన్నప్పుడే తల్లిదండ్రులను కోల్పోయాను; అందుకే ఆ హుండ అనే దుర్మార్గ దానవుడిని నేను సంహరిస్తాను.'
పశ్చాత్త్వాముపనేష్యేఽహం వశిష్ఠస్యాశ్రమం ప్రతి । ఏవం కథయ భద్రం తే రంభే మత్ప్రియకారిణీమ్
తర్వాత నేను నిన్ను వశిష్ఠుని ఆశ్రమానికి తీసుకెళ్తాను. రంభే! నన్ను సంతోషపెట్టే నీవు, ఈ మాటలు చెప్పు. నీకు మంగళం కలుగుగాక.
ఏవం విసర్జితా తేన సత్వరం సా గతా పునః । అశోకసుందరీం దేవీం కథయామాస తస్య చ
అతడు అనుమతించగానే, రంభా వెంటనే వెళ్లి, ఆ సంగతి అంతా అశోకసుందరీ దేవికి చెప్పింది.
సమాసేన తథా సర్వం రంభా సా ద్విజసత్తమ । అశోకసుందరీ సా తు అవధార్య సుభాషితమ్
అంతా సంక్షిప్తంగా రంభా చెప్పగా, అశోకసుందరీ ఆమె మాటలు బాగా గ్రహించింది.
నహుషస్య సువీరస్య హర్షేణ చ సమన్వితా । తస్థౌ తత్ర తయా సార్ద్ధం సుసఖ్యా రంభయా తదా
బలవంతుడైన నహుషుని కోసం ఆనందంతో, అశోకసుందరీ తన ప్రియ స్నేహితురాలు రంభాతో కలిసి అక్కడే ఉండిపోయింది.
భర్తుశ్చ కీదృశం వీర్యమితి పశ్యామి వై సదా
నా భర్తకు ఎలాంటి పరాక్రమం ఉందో ఎప్పుడూ చూడాలని నాకు కోరిక.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నహుషాఖ్యానే త్రయోదశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, భూమిఖండంలో, వేణోపాఖ్యానంలో, గురుతీర్థ మహాత్మ్యంలో, చ్యవనుని కథలో, నహుషుని ఉపాఖ్యానంలో, నూట పదమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.
కుంజల ఉవాచ- అథ తే దానవాః సర్వే హుండస్య పరిచారకాః । నహుషస్యాపి సంవాదం రంభయా తు యథాశ్రుతమ్
కుంజలుడు చెప్పాడు — అప్పుడు హుండుని సేవకులైన ఆ దానవులు అందరూ, నహుషుడు రంభాతో మాట్లాడిన మాటలను ఎలా విన్నారో అలా చెప్పారు.
ఆచచక్షుశ్చ దైత్యేంద్రం హుండం సర్వం సుభాషితమ్ । తమాకర్ణ్య స చుక్రోధ దూతం వాక్యమథాబ్రవీత్
వారు ఆ సంగతులన్నీ హుండ అనే దైత్యాధిపతికి వివరంగా చెప్పారు. అది విని అతడు కోపంతో తన దూతను ఇలా అన్నాడు.
గచ్ఛ వీర మమాదేశాజ్జానీహి పురుషం హి తమ్ । సంభాషతే తయా సార్ద్ధం పురుషః శివకన్యయా
వీరా! నా ఆజ్ఞతో వెళ్లి, ఆ శివకన్యతో మాట్లాడుతున్న ఆ మనిషి ఎవరో తెలుసుకో.
స్వామినిర్దేశమాకర్ణ్య జగామ లఘుదానవః । వివిక్తే నహుషం వీరమిదం వచనమబ్రవీత్
యజమాని ఆజ్ఞ విని, ఆ చురుకైన దానవుడు వెళ్లి, ఒంటరిగా ఉన్న నహుషుని దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు.
రథేన సాశ్వసూతేన దివ్యేన పరితిష్ఠతి । ధనుషా దివ్యబాణైస్తు సభాయాం హి భయంకరః
అతడు దివ్య రథంతో, అశ్వసారథితో, విల్లు, దివ్య బాణాలతో సభలో భయంకరంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
కస్య కేన తు కార్యేణ ప్రేషితః కేన వైభవాన్ । అనయా రంభయా తేఽద్య అన్యయా శివకన్యయా
నిన్ను ఎవరు, ఏ పని కోసం, ఏ శక్తితో పంపారు? నీవు ఈ రంభతో, ఈ శివకన్యతో ఉన్నావు.
కిముక్తం తత్స్ఫుటం సర్వం కథయస్వ మమాగ్రతః । హుండస్య దేవమర్దస్య న బిభేతి భవాన్కథమ్
ఏం మాట్లాడారో స్పష్టంగా నా ముందే అన్నీ చెప్పు. దేవతలను సంహరించిన హుండను నీవు ఎందుకు భయపడటం లేదు?
ఏతన్మే సర్వమాచక్ష్వ యది జీవితుమిచ్ఛసి । సత్వరం గచ్ఛ మా తిష్ఠ దుఃసహో దానవాధిపః
జీవించాలనుకుంటే ఈ సంగతులన్నీ నాకు చెప్పు. వెంటనే వెళ్లిపో, ఆలస్యం చేయవద్దు; దానవాధిపతి హుండ భరించలేడు.
నహుష ఉవాచ- యోఽసావాయుర్బలీ రాజా సప్తద్వీపాధిపః ప్రభుః । తస్య మాం తనయం విద్ధి సర్వదైత్యవినాశనమ్
నహుషుడు చెప్పాడు — ఆయుర్ బలవంతుడైన రాజు, ఏడు ద్వీపాలకు అధిపతి నా తండ్రి. నేను అతని కుమారుడిని, దానవులను సంహరించేవాడిని అని తెలుసుకో.
నహుషం నామ విఖ్యాతం దేవబ్రాహ్మణపూజకమ్ । హుండేనాపహృతం బాల్యే స్వామినా తవ దానవ
దేవతలు, బ్రాహ్మణులను పూజించే నహుషుడిని అని పేరు పొందాను. చిన్నప్పుడే నీ యజమాని హుండ నన్ను అపహరించాడు.
సేయం కన్యా శివస్యాపి దైత్యేనాపహృతా పురా । ఘోరం తపశ్చరత్యేషా హుండస్యాపి వధాయ చ
ఈ అమ్మాయి శివుని కుమార్తె. ఆమెను కూడా దైత్యుడు అప్పట్లో అపహరించాడు. ఇప్పుడు హుండను సంహరించేందుకు ఘోరమైన తపస్సు చేస్తోంది.
యోహమాదౌ హృతో బాలస్త్వయా యః సూతికాగృహాత్ । దాస్యా అపి కరే దత్తః సూదస్యాపి దురాత్మనా
నేను చిన్నపుడే నీవు సూతికాగృహం నుంచి తీసుకెళ్లావు. ఒక దాసికి అప్పగించావు. ఆ దాసి మళ్లీ దురాత్ముడైన వంటవాడికి ఇచ్చింది.
వధార్థం శ్రూయతాం పాప సోహమద్య సమాగతః । అస్యాపి హుండదైత్యస్య దుష్టస్య పాపకర్మణః
పాపాత్ముడా, విను. ఈ రోజు నేను ఈ హుండ అనే దుష్ట రాక్షసుడిని సంహరించడానికి వచ్చాను.
అన్యాంశ్చ దానవాన్ఘోరాన్నయిష్యే యమసాదనమ్ । మామేవం విద్ధి పాపిష్ఠ ఏవం కథయ దానవమ్
ఇంకా మరికొంత మంది భయంకరమైన దానవులను కూడా నేను యమలోకానికి పంపిస్తాను. నన్ను ఇలానే తెలుసుకో, పాపాత్ముడా. ఆ దానవునికి కూడా ఇదే చెప్పు.