తథా న ధావతే భద్రే పుంసమన్యం న మన్యతే । ఏనం గంతవ్యమావాభ్యాం సఖీభిర్గృహమేవ హి
అలాగే, భద్రే! ఆమె మరొక పురుషుని వైపు పరుగెత్తదు, ఇంకెవరినీ ఆలోచించదు. మన సఖులతో కలిసి మనం అతని ఇంటికి వెళ్లాలి.
ఏవమాభాష్య సా రంభా గమనాయోపచక్రమే । గమనాయోత్సుకాం జ్ఞాత్వా నహుషస్యాంతికం ప్రతి
ఇలా చెప్పి రంభా ప్రయాణానికి సిద్ధమైంది. ఆమె వెళ్లాలనే ఆతురతను తెలుసుకొని, నహుషుని వైపు నడిచింది.
తామువాచ తతో రంభా కస్మాద్దేవి న గమ్యతే । సూత ఉవాచ- సఖ్యా చ రంభయా సార్ద్ధం నహుషం వీరలక్షణమ్
ఆమెను రంభా ఇలా అడిగింది: 'దేవీ, నువ్వు ఎందుకు వెళ్ళడం లేదు?' అని. సూతుడు చెప్పాడు: తన స్నేహితురాలు రంభాతో కలిసి, వీర లక్షణాలు కలిగిన నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళింది.
తస్యాంతికం సుసంప్రాప్య ప్రేషయామాస తాం సఖీమ్ । ఏనం గచ్ఛ మహాభాగే నహుషం దేవరూపిణమ్
ఆమె దగ్గరకు చేరుకున్న తర్వాత, తన స్నేహితురాలిని ఇలా పంపింది: 'మహాభాగే, నువ్వు దేవతలాంటివాడైన నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళు.'
కథయస్వ కథామేతాం తవార్థే ఆగతా యతః । రంభోవాచ-। ఏవం సఖి కరిష్యామి సుప్రియం తవ సువ్రతే
'ఈ కథను అతనికి చెప్పు, ఎందుకంటే నువ్వు నీ కోసమే వచ్చావు.' రంభా ఇలా చెప్పింది: 'సఖి, నీకు ఎంతో ఆనందం కలిగేలా నేను ఇదే చేస్తాను.'
ఏవముక్త్వా గతా రంభా నహుషం రాజనందనమ్ । చాపబాణధరం వీరం ద్వితీయమివ వాసవమ్
ఇలా చెప్పి, రంభా రాజుల ఆనందకరుడైన, విల్లు బాణాలు ధరించిన వీరుడైన, రెండవ ఇంద్రుడిలా ఉన్న నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళింది.
ప్రత్యువాచ గతా రంభా సఖ్యా వచనముత్తమమ్ । ఆయుపుత్ర మహాభాగ రంభాహంసముపాగతా
రంభా అక్కడికి చేరుకొని, తన స్నేహితురాలి ఉత్తమమైన మాటలను చెప్పింది: 'ఆయు కుమారుడా, మహాభాగుడా, రంభా నీ దగ్గరకు వచ్చింది.'
శివస్య కన్యయా వీర తయాహం పరిప్రేషితా । తవార్థం దేవదేవేన దేవ్యా దేవేన వై పురా
'శివుని కుమార్తె ద్వారా నేను పంపించబడ్డాను, నీ కోసమే దేవతల అధిపతి, దేవి ఇద్దరూ పురాతన కాలంలో నన్ను పంపారు.'
భార్యారూపం వరం శ్రేష్ఠం సృష్టం లోకేషు దుర్లభమ్ । దుష్ప్రాప్యం తు నరశ్రేష్ఠైర్దేవై సేంద్రైస్తపోధనైః
భార్య అనే గొప్ప వరం లోకాలలో చాలా అరుదైనది, అది ఉత్తమ పురుషులు, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు, తపస్సులో నిమగ్నమైన మునులు కూడా సులభంగా పొందలేరు.
గంధర్వైః పన్నగైః సిద్ధైశ్చారణైః పుణ్యలక్షణైః । స్వయమేవ సమాయాతం తవార్థే శృణు సాంప్రతమ్
గంధర్వులు, పన్నగులు, సిద్ధులు, పుణ్య లక్షణాలు ఉన్న చరణులు కూడా ఆమెను పొందలేరు. ఆమె స్వయంగా నీ కోసమే వచ్చింది; ఇప్పుడా మాట విను.
స్త్రీరత్నం తన్మహాప్రాజ్ఞ సంపూర్ణం పుణ్యనిర్మితమ్ । అశోకసుందరీ నామ తవార్థం తపసి స్థితా
మహాప్రజ్ఞుడా, ఈ స్త్రీరత్నం పూర్తిగా పుణ్యఫలంగా కలిగింది; అశోకసుందరి అనే ఆమె నీ కోసమే తపస్సు చేస్తూ ఉంది.
అత్యర్థం తు తపస్తప్తం భవంతమిచ్ఛతే సదా । ఏవం జ్ఞాత్వా మహాభాగ భజమానాం భజస్వ హి
ఆమె భయంకరమైన తపస్సు చేసింది, ఎప్పుడూ నిన్నే కోరుకుంటోంది; ఇది తెలుసుకొని, మహాభాగుడా, నిన్ను కోరుతున్న ఆమెను అంగీకరించు.
త్వామృతే సా వరారోహా పురుషం నైవ యాచతే । నహుషేణ తయోక్తం తు శ్రుత్వావధారితం వచః
నిన్ను తప్ప, ఓ సుందరి, ఆమె ఇంకెవరినీ కోరదు; నహుషుడు ఆమె మాటలు విని, వాటిని గాఢంగా గుర్తుపెట్టుకున్నాడు.
ప్రత్యుత్తరం దదౌ చాథ రంభే మే శ్రూయతాం వచః । తత్తు సర్వం విజానామి యత్త్వయోక్తం మమాగ్రతః
అప్పుడు అతడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: 'రంభా, నా మాటలు విను; నువ్వు నా ముందర చెప్పిన ప్రతిదీ నాకు తెలుసు.'
మమాగ్రే కథితం పూర్వం వశిష్ఠేన మహాత్మనా । సర్వమేవ విజానామి అస్యాస్తు తప ఉత్తమమ్
'మహాత్ముడైన వశిష్ఠుడు నాకు ఇదంతా ముందే చెప్పాడు; నేను అన్నీ తెలుసు, ఆమె తపస్సు అత్యుత్తమమైనది.'
శ్రూయతాం కారణం భద్రే యథాసౌఖ్యం భవిష్యతి । అహత్వా దానవం హుండం న గచ్ఛామి వరాంగనామ్
'హితవాడా, కారణం విను, ఎలా సుఖంగా జరుగుతుందో చెబుతాను: హుండ అనే దానవుడిని సంహరించకుండా నేను ఆ స్త్రీ దగ్గరకు వెళ్ళను.'
సర్వమేతత్సువృత్తాంతమహం జానే తథైవ హి । మమార్థే తవ సంభూతిస్తపశ్చ చరితం త్వయా
'ఇది అన్నీ సరిగ్గా జరిగిందని నాకు తెలుసు; నన్ను 위해 నీవు జన్మించి, తపస్సు చేశావు.'
మమ భార్యా న సందేహో భవతీ విధినా కృతా । మమార్థే నిశ్చయం కృత్వా తప ఆచరితం త్వయా
'నువ్వు నా భార్యవని సందేహమే లేదు, విధి వల్ల నీవు ఏర్పడినవు; నా కోసమే నీవు తపస్సు చేయాలని నిశ్చయించుకున్నావు.'
హృతా తస్మాత్సుపాపేన భవతీ నియమాన్వితా । సూతిగృహాదహం తేన దానవేనాధమేన వై
'అందుకే, నువ్వు నియమంతో ఉన్న సుపాపేన అనే దానవుడిచేత, పుట్టిన ఇంటి నుండి అపహరించబడ్డావు.'
బాలభావస్థితో దేవి పితృమాతృవినా కృతః । తస్మాత్తం తు హనిష్యామి హుండం వై దానవాధమమ్
'దేవీ, నేను చిన్నప్పుడే తల్లిదండ్రులను కోల్పోయాను; అందుకే ఆ హుండ అనే దుర్మార్గ దానవుడిని నేను సంహరిస్తాను.'
పశ్చాత్త్వాముపనేష్యేఽహం వశిష్ఠస్యాశ్రమం ప్రతి । ఏవం కథయ భద్రం తే రంభే మత్ప్రియకారిణీమ్
తర్వాత నేను నిన్ను వశిష్ఠుని ఆశ్రమానికి తీసుకెళ్తాను. రంభే! నన్ను సంతోషపెట్టే నీవు, ఈ మాటలు చెప్పు. నీకు మంగళం కలుగుగాక.
ఏవం విసర్జితా తేన సత్వరం సా గతా పునః । అశోకసుందరీం దేవీం కథయామాస తస్య చ
అతడు అనుమతించగానే, రంభా వెంటనే వెళ్లి, ఆ సంగతి అంతా అశోకసుందరీ దేవికి చెప్పింది.
సమాసేన తథా సర్వం రంభా సా ద్విజసత్తమ । అశోకసుందరీ సా తు అవధార్య సుభాషితమ్
అంతా సంక్షిప్తంగా రంభా చెప్పగా, అశోకసుందరీ ఆమె మాటలు బాగా గ్రహించింది.
నహుషస్య సువీరస్య హర్షేణ చ సమన్వితా । తస్థౌ తత్ర తయా సార్ద్ధం సుసఖ్యా రంభయా తదా
బలవంతుడైన నహుషుని కోసం ఆనందంతో, అశోకసుందరీ తన ప్రియ స్నేహితురాలు రంభాతో కలిసి అక్కడే ఉండిపోయింది.
భర్తుశ్చ కీదృశం వీర్యమితి పశ్యామి వై సదా
నా భర్తకు ఎలాంటి పరాక్రమం ఉందో ఎప్పుడూ చూడాలని నాకు కోరిక.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నహుషాఖ్యానే త్రయోదశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, భూమిఖండంలో, వేణోపాఖ్యానంలో, గురుతీర్థ మహాత్మ్యంలో, చ్యవనుని కథలో, నహుషుని ఉపాఖ్యానంలో, నూట పదమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.
కుంజల ఉవాచ- అథ తే దానవాః సర్వే హుండస్య పరిచారకాః । నహుషస్యాపి సంవాదం రంభయా తు యథాశ్రుతమ్
కుంజలుడు చెప్పాడు — అప్పుడు హుండుని సేవకులైన ఆ దానవులు అందరూ, నహుషుడు రంభాతో మాట్లాడిన మాటలను ఎలా విన్నారో అలా చెప్పారు.
ఆచచక్షుశ్చ దైత్యేంద్రం హుండం సర్వం సుభాషితమ్ । తమాకర్ణ్య స చుక్రోధ దూతం వాక్యమథాబ్రవీత్
వారు ఆ సంగతులన్నీ హుండ అనే దైత్యాధిపతికి వివరంగా చెప్పారు. అది విని అతడు కోపంతో తన దూతను ఇలా అన్నాడు.
గచ్ఛ వీర మమాదేశాజ్జానీహి పురుషం హి తమ్ । సంభాషతే తయా సార్ద్ధం పురుషః శివకన్యయా
వీరా! నా ఆజ్ఞతో వెళ్లి, ఆ శివకన్యతో మాట్లాడుతున్న ఆ మనిషి ఎవరో తెలుసుకో.
స్వామినిర్దేశమాకర్ణ్య జగామ లఘుదానవః । వివిక్తే నహుషం వీరమిదం వచనమబ్రవీత్
యజమాని ఆజ్ఞ విని, ఆ చురుకైన దానవుడు వెళ్లి, ఒంటరిగా ఉన్న నహుషుని దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అన్నాడు.