ఏవం జ్ఞాత్వా ప్రధానాత్మా తవాద్యైవ ప్రధావతి । ఆత్మా సర్వం ప్రజానాతి ఆత్మా దేవః సనాతనః
ఇలా తెలిసిన ఆ ప్రధానాత్మా, నేడు నీ వద్దకు పరుగెత్తుకొస్తుంది. ఆత్మ అన్నీ తెలుసు, ఆత్మ శాశ్వతమైన దేవుడు.
అయమేష స వీరేంద్రో నహుషో నామ వీర్యవాన్ । తస్మాద్గచ్ఛతి చేతస్తే సత్యం సంబంధమిచ్ఛతే
ఇతడే ఆ వీరేంద్రుడు, నహుషుడు అనే మహాశక్తివంతుడు. అందుకే, నీ మనసు అతని వైపు వెళితే, అతడు నిజమైన బంధాన్ని కోరుతున్నాడు.
జ్ఞాత్వా చాయోః సుతం భద్రే అన్యం చైవ న గచ్ఛతి । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం శాశ్వతం త్వన్మనోగతమ్
భద్రే! ఆయువు కుమారుడిని తెలుసుకొని, ఆమె మరొకరిని ఆశ్రయించదు. నీ మనసులో ఉన్నదంతా, శాశ్వతమైనదిగా నీకు చెప్పాను.
హుండం హత్వా మహాఘోరం సమరే దానవాధమమ్ । త్వాం నయిష్యతి స్వస్థానమాయోశ్చ గృహముత్తమమ్
యుద్ధంలో భయంకరమైన హుండను, దుర్మార్గ దానవుడిని సంహరించి, నిన్ను నీ స్వస్థలానికి, ఆయువు అద్భుత గృహానికి తీసుకెళ్తాడు.
హృతో దైత్యేన వీరేంద్రో నిజపుణ్యేన శేషితః । బాల్యాత్ప్రభృతి వీరేంద్రో వియుక్తః స్వజనేన వై
వీరేంద్రుడు దైత్యునిచే అపహరించబడ్డాడు, అయినా తన పుణ్యంతో రక్షించబడ్డాడు. చిన్ననాటి నుంచే అతడు తన బంధువులనుండి వేరుపడ్డాడు.
పితృమాతృవిహీనస్తు గతో వృద్ధిం మహావనే । యాస్యత్యేవ పితుర్గేహం త్వయైవ సహ సాంప్రతమ్
తండ్రి తల్లి లేని వాడు, అతడు పెద్ద అడవిలో పెరిగాడు. ఇప్పుడు నీవు అతనితో కలిసి తన తండ్రి ఇంటికి వెళ్తాడు.
ఏవమాభాషితం శ్రుత్వా రంభాయాః శివనందినీ । హర్షేణ మహతావిష్టా తామువాచ సముద్రజామ్
శివనందిని రంభతో ఇలా చెప్పిన మాటలు విని, ఆమె గొప్ప ఆనందంతో మునిగిపోయి, సముద్ర కుమార్తెను ఉద్దేశించి పలికింది.
అయమేవ స సత్యాత్మా మమ భర్తా సువీర్యవాన్ । మనో మే ధావతేఽత్యర్థం శోకాకులితవిహ్వలమ్
ఇతడే నిజమైన హృదయంతో ఉన్న నా భర్త, మహా పరాక్రమవంతుడు. నా మనసు అతని వైపే పరుగెత్తుతోంది, దుఃఖంతో కలవరపడుతూ.
నాస్తి చిత్తసమో దేవో జానాతి సువినిశ్చితమ్ । సత్యమేతన్మయా దృష్టం సుచిత్రం చారుహాసిని
మనసుకు సమానమైన దేవుడు లేడు, అది స్పష్టంగా తెలుసు. ఇది నిజం, నేను చూశాను, అందమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా, ఇది అద్భుతం.
మనోభవసమానం తు పురుషం దివ్యలక్షణమ్ । న ధావతి మహాచేత ఏనం దృష్ట్వా యథా సఖి
మన్మథునితో సమానమైన, దివ్య లక్షణాలు ఉన్న పురుషుడు కూడా, నా సఖీ, ఈ మహాత్ముడిని చూసినప్పుడు ఇలా ఆకర్షించలేడు.
తథా న ధావతే భద్రే పుంసమన్యం న మన్యతే । ఏనం గంతవ్యమావాభ్యాం సఖీభిర్గృహమేవ హి
అలాగే, భద్రే! ఆమె మరొక పురుషుని వైపు పరుగెత్తదు, ఇంకెవరినీ ఆలోచించదు. మన సఖులతో కలిసి మనం అతని ఇంటికి వెళ్లాలి.
ఏవమాభాష్య సా రంభా గమనాయోపచక్రమే । గమనాయోత్సుకాం జ్ఞాత్వా నహుషస్యాంతికం ప్రతి
ఇలా చెప్పి రంభా ప్రయాణానికి సిద్ధమైంది. ఆమె వెళ్లాలనే ఆతురతను తెలుసుకొని, నహుషుని వైపు నడిచింది.
తామువాచ తతో రంభా కస్మాద్దేవి న గమ్యతే । సూత ఉవాచ- సఖ్యా చ రంభయా సార్ద్ధం నహుషం వీరలక్షణమ్
ఆమెను రంభా ఇలా అడిగింది: 'దేవీ, నువ్వు ఎందుకు వెళ్ళడం లేదు?' అని. సూతుడు చెప్పాడు: తన స్నేహితురాలు రంభాతో కలిసి, వీర లక్షణాలు కలిగిన నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళింది.
తస్యాంతికం సుసంప్రాప్య ప్రేషయామాస తాం సఖీమ్ । ఏనం గచ్ఛ మహాభాగే నహుషం దేవరూపిణమ్
ఆమె దగ్గరకు చేరుకున్న తర్వాత, తన స్నేహితురాలిని ఇలా పంపింది: 'మహాభాగే, నువ్వు దేవతలాంటివాడైన నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళు.'
కథయస్వ కథామేతాం తవార్థే ఆగతా యతః । రంభోవాచ-। ఏవం సఖి కరిష్యామి సుప్రియం తవ సువ్రతే
'ఈ కథను అతనికి చెప్పు, ఎందుకంటే నువ్వు నీ కోసమే వచ్చావు.' రంభా ఇలా చెప్పింది: 'సఖి, నీకు ఎంతో ఆనందం కలిగేలా నేను ఇదే చేస్తాను.'
ఏవముక్త్వా గతా రంభా నహుషం రాజనందనమ్ । చాపబాణధరం వీరం ద్వితీయమివ వాసవమ్
ఇలా చెప్పి, రంభా రాజుల ఆనందకరుడైన, విల్లు బాణాలు ధరించిన వీరుడైన, రెండవ ఇంద్రుడిలా ఉన్న నహుషుని దగ్గరకు వెళ్ళింది.
ప్రత్యువాచ గతా రంభా సఖ్యా వచనముత్తమమ్ । ఆయుపుత్ర మహాభాగ రంభాహంసముపాగతా
రంభా అక్కడికి చేరుకొని, తన స్నేహితురాలి ఉత్తమమైన మాటలను చెప్పింది: 'ఆయు కుమారుడా, మహాభాగుడా, రంభా నీ దగ్గరకు వచ్చింది.'
శివస్య కన్యయా వీర తయాహం పరిప్రేషితా । తవార్థం దేవదేవేన దేవ్యా దేవేన వై పురా
'శివుని కుమార్తె ద్వారా నేను పంపించబడ్డాను, నీ కోసమే దేవతల అధిపతి, దేవి ఇద్దరూ పురాతన కాలంలో నన్ను పంపారు.'
భార్యారూపం వరం శ్రేష్ఠం సృష్టం లోకేషు దుర్లభమ్ । దుష్ప్రాప్యం తు నరశ్రేష్ఠైర్దేవై సేంద్రైస్తపోధనైః
భార్య అనే గొప్ప వరం లోకాలలో చాలా అరుదైనది, అది ఉత్తమ పురుషులు, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు, తపస్సులో నిమగ్నమైన మునులు కూడా సులభంగా పొందలేరు.
గంధర్వైః పన్నగైః సిద్ధైశ్చారణైః పుణ్యలక్షణైః । స్వయమేవ సమాయాతం తవార్థే శృణు సాంప్రతమ్
గంధర్వులు, పన్నగులు, సిద్ధులు, పుణ్య లక్షణాలు ఉన్న చరణులు కూడా ఆమెను పొందలేరు. ఆమె స్వయంగా నీ కోసమే వచ్చింది; ఇప్పుడా మాట విను.
స్త్రీరత్నం తన్మహాప్రాజ్ఞ సంపూర్ణం పుణ్యనిర్మితమ్ । అశోకసుందరీ నామ తవార్థం తపసి స్థితా
మహాప్రజ్ఞుడా, ఈ స్త్రీరత్నం పూర్తిగా పుణ్యఫలంగా కలిగింది; అశోకసుందరి అనే ఆమె నీ కోసమే తపస్సు చేస్తూ ఉంది.
అత్యర్థం తు తపస్తప్తం భవంతమిచ్ఛతే సదా । ఏవం జ్ఞాత్వా మహాభాగ భజమానాం భజస్వ హి
ఆమె భయంకరమైన తపస్సు చేసింది, ఎప్పుడూ నిన్నే కోరుకుంటోంది; ఇది తెలుసుకొని, మహాభాగుడా, నిన్ను కోరుతున్న ఆమెను అంగీకరించు.
త్వామృతే సా వరారోహా పురుషం నైవ యాచతే । నహుషేణ తయోక్తం తు శ్రుత్వావధారితం వచః
నిన్ను తప్ప, ఓ సుందరి, ఆమె ఇంకెవరినీ కోరదు; నహుషుడు ఆమె మాటలు విని, వాటిని గాఢంగా గుర్తుపెట్టుకున్నాడు.
ప్రత్యుత్తరం దదౌ చాథ రంభే మే శ్రూయతాం వచః । తత్తు సర్వం విజానామి యత్త్వయోక్తం మమాగ్రతః
అప్పుడు అతడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు: 'రంభా, నా మాటలు విను; నువ్వు నా ముందర చెప్పిన ప్రతిదీ నాకు తెలుసు.'
మమాగ్రే కథితం పూర్వం వశిష్ఠేన మహాత్మనా । సర్వమేవ విజానామి అస్యాస్తు తప ఉత్తమమ్
'మహాత్ముడైన వశిష్ఠుడు నాకు ఇదంతా ముందే చెప్పాడు; నేను అన్నీ తెలుసు, ఆమె తపస్సు అత్యుత్తమమైనది.'
శ్రూయతాం కారణం భద్రే యథాసౌఖ్యం భవిష్యతి । అహత్వా దానవం హుండం న గచ్ఛామి వరాంగనామ్
'హితవాడా, కారణం విను, ఎలా సుఖంగా జరుగుతుందో చెబుతాను: హుండ అనే దానవుడిని సంహరించకుండా నేను ఆ స్త్రీ దగ్గరకు వెళ్ళను.'
సర్వమేతత్సువృత్తాంతమహం జానే తథైవ హి । మమార్థే తవ సంభూతిస్తపశ్చ చరితం త్వయా
'ఇది అన్నీ సరిగ్గా జరిగిందని నాకు తెలుసు; నన్ను 위해 నీవు జన్మించి, తపస్సు చేశావు.'
మమ భార్యా న సందేహో భవతీ విధినా కృతా । మమార్థే నిశ్చయం కృత్వా తప ఆచరితం త్వయా
'నువ్వు నా భార్యవని సందేహమే లేదు, విధి వల్ల నీవు ఏర్పడినవు; నా కోసమే నీవు తపస్సు చేయాలని నిశ్చయించుకున్నావు.'
హృతా తస్మాత్సుపాపేన భవతీ నియమాన్వితా । సూతిగృహాదహం తేన దానవేనాధమేన వై
'అందుకే, నువ్వు నియమంతో ఉన్న సుపాపేన అనే దానవుడిచేత, పుట్టిన ఇంటి నుండి అపహరించబడ్డావు.'
బాలభావస్థితో దేవి పితృమాతృవినా కృతః । తస్మాత్తం తు హనిష్యామి హుండం వై దానవాధమమ్
'దేవీ, నేను చిన్నప్పుడే తల్లిదండ్రులను కోల్పోయాను; అందుకే ఆ హుండ అనే దుర్మార్గ దానవుడిని నేను సంహరిస్తాను.'