దేవేభ్యో నృపశార్దూలో జగృహే ద్విజసత్తమ । తాని దివ్యాని చాస్త్రాణి దివ్యరూపోపమోఽభవత్
రాజులలో సింహుడైన నహుషుడు, దేవతల చేతి నుండి ఆ దివ్య ఆయుధాలను స్వీకరించి, తానే దేవతలతో సమానంగా దివ్యరూపంతో ప్రకాశించాడు.
అథ తా దేవతాః సర్వాః సహస్రాక్షమథాబ్రువన్ । స్యందనో దీయతామస్మై నహుషాయ సురేశ్వర
అంతటా అన్ని దేవతలు, సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుని దగ్గరికి వెళ్లి, 'సురేశ్వరా! ఆ రథాన్ని నహుషునికి ఇవ్వాలి' అని అన్నారు.
దేవానాం మతమాజ్ఞాయ వజ్రపాణిః స్వసారథిమ్ । ఆహూయ మాతలి తం తు ఆదిదేశ తతో ద్విజ
దేవతల సంకల్పాన్ని గ్రహించిన వజ్రాయుధుడు, తన రథసారధి అయిన మాతలిని పిలిపించి, అతనికి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.
ఏనం గచ్ఛ మహాత్మానముహ్యతాం స్యందనేన వై । సధ్వజేన మహాప్రాజ్ఞమాయుజం సమరోద్యతమ్
ఆయు కుమారుడు యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. అతని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ ధ్వజంతో అలంకరించబడిన రథాన్ని చూపించి ఆశ్చర్యపరచు.
స చోవాచ సహస్రాక్షం కరిష్యే తవశాసనమ్ । ఏవముక్త్వా జగామాశు హ్యాయుపుత్రం రణోద్యతమ్
అప్పుడు మాతలి, సహస్రాక్షుడిని చూసి, 'మీ ఆజ్ఞను నెరవేర్చుతాను' అని చెప్పి, వెంటనే యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఆయు కుమారుని వద్దకు వెళ్లాడు.
రాజానం ప్రత్యువాచైవ దేవరాజస్య భాషితమ్ । విజయీ భవ ధర్మజ్ఞ రథేనానేన సంగరే
ఆ రథాన్ని తీసుకొచ్చి, దేవేంద్రుని మాటలను రాజుకు తెలియజేశాడు: 'ధర్మాన్ని తెలిసినవాడా! ఈ రథంతో యుద్ధంలో విజయవంతుడవు కావాలి.'
ఇత్యువాచ సహస్రాక్షస్త్వామేవ నృపతీశ్వర । జహి త్వం దానవం సంఖ్యే తం హుండం పాపచేతనమ్
సహస్రాక్షుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజాధిరాజా! యుద్ధంలో ఆ పాపబుద్ధి హుండ అనే దానవుణ్ని సంహరించు.'
సమాకర్ణ్య స రాజేంద్ర సానందపులకోద్గమః । ప్రసాదాద్దేవదేవస్య వశిష్ఠస్య మహాత్మనః
ఇలా విని, రాజు పరమానందంతో, ఆనందంతో గుబాళింపుతో నిండిపోయాడు. ఆ మహాత్ముడు వశిష్ఠుని, దేవదేవుని అనుగ్రహంతో ఆహ్లాదపడ్డాడు.
దానవం సూదయిష్యామి సమరే పాపచేతనమ్ । దేవానాం చ విశేషేణ మమ మాయాపచారితమ్
ఆ పాపబుద్ధి దానవుణ్ని యుద్ధంలో సంహరిస్తాను. దేవతల కోసమే కాకుండా, నా మాయను మోసగించిన వాడిని నేను నాశనం చేస్తాను.
ఏవముక్తే మహావాక్యే నహుషేణ మహాత్మనా । అథాయాతః స్వయం దేవః శంఖచక్రగదాధరః
అలా మహాత్ముడైన నహుషుడు గొప్ప మాటలు పలికిన వెంటనే, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన దేవుడు స్వయంగా అక్కడికి వచ్చాడు.
చక్రాచ్చక్రం సముత్పాట్య సూర్యబింబోపమం మహత్ । జ్వలతా తేజసా దీప్తం సువృత్తారం శుభావహమ్
ఆయన తన చక్రాన్ని సూర్యబింబంలా ప్రకాశించేలా పైకి లేపి, అద్భుతమైన తేజస్సుతో, ముద్దైన వృత్తాకారంలో, శుభప్రదంగా మెరిసేలా చూపించాడు.
నహుషాయ దదౌ దేవో హర్షేణ మహతా కిల । తస్మై శూలం దదౌ శంభుః సుతీక్ష్ణం తేజసాన్వితమ్
ఆ దేవుడు మహానందంతో ఆ చక్రాన్ని నహుషునికి ఇచ్చాడు. శంభుడు కూడా అతనికి అత్యంత పదునైన, తేజస్సుతో నిండిన శూలాన్ని అందించాడు.
తేన శూలవరేణాసౌ శోభతే సమరోద్యతః । ద్వితీయః శంకరశ్చాసౌ త్రిపురఘ్నో యథా ప్రభుః
ఆ శ్రేష్ఠమైన శూలంతో, యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న నహుషుడు, త్రిపురాసురుడిని సంహరించిన శంకరుడిలా ప్రకాశించాడు.
బ్రహ్మాస్త్రం దత్తవాన్బ్రహ్మా వరుణః పాశముత్తమమ్ । చంద్ర తేజఃప్రతీకాశం శంఖం చ నాదమంగలమ్
బ్రహ్మదేవుడు బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ఇచ్చాడు. వరుణుడు ఉత్తమమైన పాశాన్ని ఇచ్చాడు. చంద్రుడు తన తేజస్సుతో సమానమైన శుభశంఖాన్ని ఇచ్చాడు.
వజ్రమింద్రస్తథా శక్తిం వాయుశ్చాపం సమార్గణమ్ । ఆగ్నేయాస్త్రం తథా వహ్నిర్దదౌ తస్మై మహాత్మనే
ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని, శక్తిని ఇచ్చాడు. వాయుదేవుడు బాణాలతో కూడిన విల్లు ఇచ్చాడు. అగ్నిదేవుడు అగ్నాస్త్రాన్ని ఆ మహాత్మునికి ఇచ్చాడు.
శస్త్రాణ్యస్త్రాణి దివ్యాని బహూని వివిధాని చ । దదుర్దేవా మహాత్మానస్తస్మై రాజ్ఞే మహౌజసే
అనేక విధాలైన దివ్య ఆయుధాలు, శస్త్రాలు, అస్త్రాలను మహాత్ములైన దేవతలు ఆ మహాపరాక్రమశాలి రాజుకు ఇచ్చారు.
కుంజల ఉవాచ- అథ ఆయుసుతో వీరో దైవతైః పరిమానితః । ఆశీర్భిర్నందితశ్చాపి మునిభిస్తత్త్వవేదిభిః
కుంజలుడు చెప్పాడు— అప్పుడు ఆయు కుమారుడు, దేవతల చేత గౌరవింపబడి, సత్యాన్ని తెలిసిన మునుల ఆశీర్వాదాలతో స్తుతింపబడ్డాడు.
ఆరురోహ రథం దివ్యం భాస్వరం రత్నమాలినమ్ । ఘంటారవైః ప్రణదంతం క్షుద్రఘంటాసమాకులమ్
ఆయన దివ్యమైన, రత్నాలతో అలంకరించబడిన, ప్రకాశించే రథంపై ఎక్కాడు. ఆ రథం పెద్ద గంటల ధ్వనితో, చిన్న గంటలతో నిండిపోయి, మ్రోగుతూ ఉండింది.
రథేన తేన దివ్యేన శుశుభే నృపనదంనః । దివిమార్గే యథా సూర్యస్తేజసా స్వేన వై కిల
ఆ దివ్య రథంలో నృపునందనుడు తన స్వంత కాంతితో పరమంగా మెరిసిపోయాడు. ఆకాశ మార్గంలో సూర్యుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో, అతడూ అలాగే వెలిగిపోతున్నాడు.
ప్రతపంస్తేజసా తద్వద్దైత్యానాం మస్తకేషు సః । జగామ శీఘ్రం వేగేన యథా వాయుః సదాగతిః
తన తేజస్సుతో ఆ రాజు దైత్యుల తలలపై భయాన్ని కలిగించాడు. అతడు గాలి వేగంతో ఎప్పుడూ కదులుతూ, చాలా త్వరగా ముందుకు సాగిపోయాడు.
యత్రాసౌ దానవః పాపస్తిష్ఠతే స్వబలైర్యుతః । తేన మాతలినా సార్ద్ధం వాహకేన మహాత్మనా
అక్కడ ఆ పాపాత్ముడైన దానవుడు తన సైన్యంతో నిలిచిన చోట, మహాత్ముడైన మాతలితో కలిసి ఆ రాజు వెళ్లాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నహుషాఖ్యానే దశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీ పద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనోపాఖ్యానంలో గురుతీర్థ మహాత్మ్యంలో, చ్యవనుని కథలో, నహుషుని కథగా పది మీద వందవ అధ్యాయం ముగిసింది.
కుంజల ఉవాచ- నిర్గచ్ఛమానే సమరాయ వీరే నహుషే హి తస్మిన్సురరాజ తుల్యే । సకౌతుకా మంగలగీతయుక్తాః స్త్రియస్తు సర్వాః పరిజగ్మురత్ర
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — వీరుడైన నహుషుడు, దేవేంద్రునితో సమానంగా, యుద్ధానికి బయలుదేరినప్పుడు, అక్కడ ఉన్న అందరు స్త్రీలు ఆనందంగా మంగళగీతాలు పాడుతూ అతడిని అనుసరించాయి.
దేవతానాం వరా నార్యో రంభాద్యప్సరసస్తథా । కిన్నర్యః కౌతుకోత్సుక్యో జగుః స్వరేణ సత్తమ
దేవతల్లో శ్రేష్ఠమైన స్త్రీలు, రంభ మొదలైన అప్సరసలు, ఉత్సాహంగా ఉన్న కిన్నరులు అందరూ మధురమైన స్వరాలతో పాటలు పాడారు, ఓ ఉత్తముడా.
గంధర్వాణాం తథా నార్యో రూపాలంకారసంయుతాః । కౌతుకాయ గతాస్తత్ర యత్ర రాజా స తిష్ఠతి
అలాగే, గంధర్వ స్త్రీలు సుందరంగా అలంకరించుకుని, ఆసక్తితో అక్కడ రాజు ఉన్న చోటికి వచ్చారు.
పురం మహోదయం నామ హుండస్యాపి దురాత్మనః । నందనోపవనైర్దివ్యైః సర్వత్ర సమలంకృతమ్
మహోదయం అనే నగరం, దురాత్ముడైన హుండునికీ చెందినది, దివ్యమైన నందనోపవనాలతో అన్ని వైపులా అలంకరించబడి ఉంది.
సప్తకక్షాన్వితైర్గేహైః కలశైరుపశోభితః । సపతాకైర్మహాదండైః శోభమానం పురోత్తమమ్
ఏడు ప్రహరీలతో కూడిన ఇళ్ళు, కలశాలతో, పతాకలతో, గొప్ప స్థంభాలతో అలంకరించబడి, ఆ పురం అత్యంత వైభవంగా మెరిసిపోతుంది.
కైలాసశిఖరాకారైః సోన్నతైర్దివమాస్థితైః । సర్వశ్రియాన్వితైర్దివ్యైర్భ్రాజమానం పురోత్తమమ్
కైలాస శిఖరాల్లాంటి ఎత్తైన, ఆకాశాన్ని తాకే, అన్ని ఐశ్వర్యాలతో కూడిన దివ్య భవనాలతో ఆ పురం ప్రకాశిస్తోంది.
వనైశ్చోపవనైర్దివ్యైస్తడాగైః సాగరోపమైః । జలపూర్ణైః సుశోభైస్తు పద్మై రక్తోత్పలాన్వితైః
దివ్యమైన అడవులు, ఉద్యానవనాలు, సముద్రంతో సమానమైన సరస్సులు, నీటితో నిండినవి, అందమైనవి, పద్మాలు, ఎర్ర కమలాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
ప్రాకారైశ్చ మహారత్నైరట్టాలకశతైరపి । పరిఖాభిః సుపూర్ణాభిర్జలైః స్వచ్ఛైః ప్రశోభితమ్
పెద్ద రత్నాలతో చేసిన ప్రాకారాలు, వందలాది గోపురాలు, స్వచ్ఛమైన నీటితో నిండిన పరిఖలతో ఆ నగరం మరింత అందంగా ఉంది.