ఆయోశ్చ దుఃఖముద్ధృత్య స్వకులం తారయిష్యతి । సుఖినం పితరం కృత్వా ప్రజాపాలో భవిష్యతి
అతడు నీ బాధను తొలగించి, తన వంశాన్ని పైకి తీసుకెళ్తాడు. తన తండ్రిని సంతోషపరిచి, ప్రజలను రక్షించే వాడవుతాడు.
ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం దేవానాం కథనం శుభే । దుఃఖం శోకం పరిత్యజ్య సుఖేన పరివర్త్తయ
ఇది మొత్తం దేవతల కథను నీకు చెప్పాను, శుభమయురాలా. బాధను, శోకాన్ని వదిలిపెట్టి, ఆనందంగా జీవించు.
అశోకసుందర్యువాచ- కదా హ్యేష్యతి మే భర్త్తా విహితో దైవతైర్యది । సత్యం వద స్వధర్మజ్ఞ మమ సౌఖ్యం వివర్ద్ధయ
అశోకసుందరి ఇలా అడిగింది — దేవతలు నిర్ణయించినట్లయితే, నా భర్త ఎప్పుడు వస్తాడు? నీతి తెలిసినవాడా, నిజం చెప్పు. నా ఆనందాన్ని పెంచు.
విద్వర ఉవాచ- అచిరాద్ద్రక్ష్యసి భర్తారం త్వమేవం శృణు సుందరి । ఏవముక్త్వా జగామాథ గంధర్వో విబుధాలయమ్
విద్వరుడు ఇలా అన్నాడు — ముద్దుగుమ్మా, త్వరలోనే నువ్వు నీ భర్తను చూస్తావు, విను. ఇలా చెప్పి గంధర్వుడు దేవతల లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
అశోకసుందరీ సా చ తపస్తేపే హి తత్ర వై । కామం క్రోధం పరిత్యజ్య లోభం చాపి శివాత్మజా
అశోకసుందరి అక్కడ తపస్సు చేసింది. కామాన్ని, కోపాన్ని, లోభాన్ని వదిలేసి, శివుని కుమార్తె తపస్సులో లీనమైంది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నాహుషాఖ్యానే నవాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో, భూమిఖండంలో, వేనుని కథలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, నహుషుని కథలో, నూట తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
కుంజల ఉవాచ- ఆమంత్ర్య స మునీన్సర్వాన్వశిష్ఠం తపతాంవరమ్ । సముత్సుకో గంతుకామో నహుషో దానవం ప్రతి
కుంజలుడు ఇలా అన్నాడు — అన్ని మునులకూ, ముఖ్యంగా వశిష్ఠునికి వీడ్కోలు చెప్పి, నహుషుడు దానవుని ఎదుర్కొనడానికి ఉత్సాహంగా బయలుదేరాడు.
తతస్తే మునయః సర్వే వశిష్ఠాద్యాస్తపోధనాః । ఆశీర్భిరభినంద్యైనమాయుపుత్రం మహాబలమ్
అప్పుడు వశిష్ఠుడు మొదలైన అన్ని తపస్సుతో నిండిన మునులు, మహాబలశాలి అయిన నహుషునికి ఆశీర్వచనాలు ఇచ్చారు.
ఆకాశే దేవతాః సర్వా జఘ్నుర్వై దుందుభీన్ముదా । పుష్పవృష్టిం ప్రచక్రుస్తే నహుషస్య చ మూర్ధని
ఆకాశంలో అన్ని దేవతలు ఆనందంతో డుండుభులు మోగించారు. నహుషుని తలపై పుష్పవర్షం కురిపించారు.
అథ దేవః సహస్రాక్షః సురైః సార్ద్ధం సమాగతః । దదౌ శస్త్రాణి చాస్త్రాణి సూర్యతేజోపమాని చ
అప్పుడు సహస్రాక్షుడు అయిన ఇంద్రుడు, ఇతర దేవతలతో కలిసి వచ్చి, నహుషునికి సూర్యుడి తేజస్సుతో మెరిసే ఆయుధాలు, అస్త్రాలు ఇచ్చాడు.
దేవేభ్యో నృపశార్దూలో జగృహే ద్విజసత్తమ । తాని దివ్యాని చాస్త్రాణి దివ్యరూపోపమోఽభవత్
రాజులలో సింహుడైన నహుషుడు, దేవతల చేతి నుండి ఆ దివ్య ఆయుధాలను స్వీకరించి, తానే దేవతలతో సమానంగా దివ్యరూపంతో ప్రకాశించాడు.
అథ తా దేవతాః సర్వాః సహస్రాక్షమథాబ్రువన్ । స్యందనో దీయతామస్మై నహుషాయ సురేశ్వర
అంతటా అన్ని దేవతలు, సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుని దగ్గరికి వెళ్లి, 'సురేశ్వరా! ఆ రథాన్ని నహుషునికి ఇవ్వాలి' అని అన్నారు.
దేవానాం మతమాజ్ఞాయ వజ్రపాణిః స్వసారథిమ్ । ఆహూయ మాతలి తం తు ఆదిదేశ తతో ద్విజ
దేవతల సంకల్పాన్ని గ్రహించిన వజ్రాయుధుడు, తన రథసారధి అయిన మాతలిని పిలిపించి, అతనికి ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.
ఏనం గచ్ఛ మహాత్మానముహ్యతాం స్యందనేన వై । సధ్వజేన మహాప్రాజ్ఞమాయుజం సమరోద్యతమ్
ఆయు కుమారుడు యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. అతని దగ్గరకు వెళ్లి, ఆ ధ్వజంతో అలంకరించబడిన రథాన్ని చూపించి ఆశ్చర్యపరచు.
స చోవాచ సహస్రాక్షం కరిష్యే తవశాసనమ్ । ఏవముక్త్వా జగామాశు హ్యాయుపుత్రం రణోద్యతమ్
అప్పుడు మాతలి, సహస్రాక్షుడిని చూసి, 'మీ ఆజ్ఞను నెరవేర్చుతాను' అని చెప్పి, వెంటనే యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఆయు కుమారుని వద్దకు వెళ్లాడు.
రాజానం ప్రత్యువాచైవ దేవరాజస్య భాషితమ్ । విజయీ భవ ధర్మజ్ఞ రథేనానేన సంగరే
ఆ రథాన్ని తీసుకొచ్చి, దేవేంద్రుని మాటలను రాజుకు తెలియజేశాడు: 'ధర్మాన్ని తెలిసినవాడా! ఈ రథంతో యుద్ధంలో విజయవంతుడవు కావాలి.'
ఇత్యువాచ సహస్రాక్షస్త్వామేవ నృపతీశ్వర । జహి త్వం దానవం సంఖ్యే తం హుండం పాపచేతనమ్
సహస్రాక్షుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాజాధిరాజా! యుద్ధంలో ఆ పాపబుద్ధి హుండ అనే దానవుణ్ని సంహరించు.'
సమాకర్ణ్య స రాజేంద్ర సానందపులకోద్గమః । ప్రసాదాద్దేవదేవస్య వశిష్ఠస్య మహాత్మనః
ఇలా విని, రాజు పరమానందంతో, ఆనందంతో గుబాళింపుతో నిండిపోయాడు. ఆ మహాత్ముడు వశిష్ఠుని, దేవదేవుని అనుగ్రహంతో ఆహ్లాదపడ్డాడు.
దానవం సూదయిష్యామి సమరే పాపచేతనమ్ । దేవానాం చ విశేషేణ మమ మాయాపచారితమ్
ఆ పాపబుద్ధి దానవుణ్ని యుద్ధంలో సంహరిస్తాను. దేవతల కోసమే కాకుండా, నా మాయను మోసగించిన వాడిని నేను నాశనం చేస్తాను.
ఏవముక్తే మహావాక్యే నహుషేణ మహాత్మనా । అథాయాతః స్వయం దేవః శంఖచక్రగదాధరః
అలా మహాత్ముడైన నహుషుడు గొప్ప మాటలు పలికిన వెంటనే, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన దేవుడు స్వయంగా అక్కడికి వచ్చాడు.
చక్రాచ్చక్రం సముత్పాట్య సూర్యబింబోపమం మహత్ । జ్వలతా తేజసా దీప్తం సువృత్తారం శుభావహమ్
ఆయన తన చక్రాన్ని సూర్యబింబంలా ప్రకాశించేలా పైకి లేపి, అద్భుతమైన తేజస్సుతో, ముద్దైన వృత్తాకారంలో, శుభప్రదంగా మెరిసేలా చూపించాడు.
నహుషాయ దదౌ దేవో హర్షేణ మహతా కిల । తస్మై శూలం దదౌ శంభుః సుతీక్ష్ణం తేజసాన్వితమ్
ఆ దేవుడు మహానందంతో ఆ చక్రాన్ని నహుషునికి ఇచ్చాడు. శంభుడు కూడా అతనికి అత్యంత పదునైన, తేజస్సుతో నిండిన శూలాన్ని అందించాడు.
తేన శూలవరేణాసౌ శోభతే సమరోద్యతః । ద్వితీయః శంకరశ్చాసౌ త్రిపురఘ్నో యథా ప్రభుః
ఆ శ్రేష్ఠమైన శూలంతో, యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న నహుషుడు, త్రిపురాసురుడిని సంహరించిన శంకరుడిలా ప్రకాశించాడు.
బ్రహ్మాస్త్రం దత్తవాన్బ్రహ్మా వరుణః పాశముత్తమమ్ । చంద్ర తేజఃప్రతీకాశం శంఖం చ నాదమంగలమ్
బ్రహ్మదేవుడు బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ఇచ్చాడు. వరుణుడు ఉత్తమమైన పాశాన్ని ఇచ్చాడు. చంద్రుడు తన తేజస్సుతో సమానమైన శుభశంఖాన్ని ఇచ్చాడు.
వజ్రమింద్రస్తథా శక్తిం వాయుశ్చాపం సమార్గణమ్ । ఆగ్నేయాస్త్రం తథా వహ్నిర్దదౌ తస్మై మహాత్మనే
ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని, శక్తిని ఇచ్చాడు. వాయుదేవుడు బాణాలతో కూడిన విల్లు ఇచ్చాడు. అగ్నిదేవుడు అగ్నాస్త్రాన్ని ఆ మహాత్మునికి ఇచ్చాడు.
శస్త్రాణ్యస్త్రాణి దివ్యాని బహూని వివిధాని చ । దదుర్దేవా మహాత్మానస్తస్మై రాజ్ఞే మహౌజసే
అనేక విధాలైన దివ్య ఆయుధాలు, శస్త్రాలు, అస్త్రాలను మహాత్ములైన దేవతలు ఆ మహాపరాక్రమశాలి రాజుకు ఇచ్చారు.
కుంజల ఉవాచ- అథ ఆయుసుతో వీరో దైవతైః పరిమానితః । ఆశీర్భిర్నందితశ్చాపి మునిభిస్తత్త్వవేదిభిః
కుంజలుడు చెప్పాడు— అప్పుడు ఆయు కుమారుడు, దేవతల చేత గౌరవింపబడి, సత్యాన్ని తెలిసిన మునుల ఆశీర్వాదాలతో స్తుతింపబడ్డాడు.
ఆరురోహ రథం దివ్యం భాస్వరం రత్నమాలినమ్ । ఘంటారవైః ప్రణదంతం క్షుద్రఘంటాసమాకులమ్
ఆయన దివ్యమైన, రత్నాలతో అలంకరించబడిన, ప్రకాశించే రథంపై ఎక్కాడు. ఆ రథం పెద్ద గంటల ధ్వనితో, చిన్న గంటలతో నిండిపోయి, మ్రోగుతూ ఉండింది.
రథేన తేన దివ్యేన శుశుభే నృపనదంనః । దివిమార్గే యథా సూర్యస్తేజసా స్వేన వై కిల
ఆ దివ్య రథంలో నృపునందనుడు తన స్వంత కాంతితో పరమంగా మెరిసిపోయాడు. ఆకాశ మార్గంలో సూర్యుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో, అతడూ అలాగే వెలిగిపోతున్నాడు.
ప్రతపంస్తేజసా తద్వద్దైత్యానాం మస్తకేషు సః । జగామ శీఘ్రం వేగేన యథా వాయుః సదాగతిః
తన తేజస్సుతో ఆ రాజు దైత్యుల తలలపై భయాన్ని కలిగించాడు. అతడు గాలి వేగంతో ఎప్పుడూ కదులుతూ, చాలా త్వరగా ముందుకు సాగిపోయాడు.