తామువాచ విశాలాక్షీం ప్రహస్యైవ పునః పునః । అద్యైవ భక్షితం మాంసమాయుపుత్రస్య సుందరి
ఆ విశాలమైన కళ్ళతో ఉన్న సుందరిని చూసి, ఆ దానవుడు మళ్లీ మళ్లీ నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'ఈరోజే ఆయు కుమారుని మాంసాన్ని తిన్నాను, ఓ సుందరి.'
జాతమాత్రస్య బాలస్య నహుషస్య దురాత్మనః । ఏవమాకర్ణ్య సా వాక్యం కోపం చక్రే సుదారుణమ్
ఆ దుర్మార్గుడు నహుషుడు పుట్టిన వెంటనే. ఆమె ఆ మాటలు విని తీవ్రమైన కోపంతో మండిపడింది.
ప్రోవాచ సత్యసంస్థా సా తపసా భావితా పునః । తప ఏవ మయా తప్తం మనసా నియమేన వై । ఆయుసుతశ్చిరాయుశ్చ సత్యేనైవ భవిష్యతి
సత్యాన్ని పాటిస్తూ, తపస్సుతో పవిత్రురాలై, ఆమె మళ్లీ ఇలా చెప్పింది: 'నేను మనసుతో, నియమంతో తపస్సు చేశాను. ఆయు కుమారుడు సత్యబలం వలన దీర్ఘాయువు కలవాడు.'
ఇతో గచ్ఛ దురాచార యది జీవితుమిచ్ఛసి । అన్యథా త్వామహం శప్స్యే పునరేవ న సంశయః
ఇక్కడినుంచి పో, చెడ్డవాడా! బతకాలని అనుకుంటే. లేకపోతే మళ్లీ నిన్ను శపిస్తాను, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏవమాకర్ణితం తస్యాః సూదేన నృపతిం ప్రతి । పరిత్యజ్య మహారాజ ఏతామన్యాం సమాశ్రయ
ఆమె మాటలు విని, వంటవాడు రాజుతో ఇలా అన్నాడు: 'మహారాజా, ఈమెను వదిలేసి ఇంకొకరిని ఆశ్రయించు.'
సూదేన ప్రేషితో దైత్యః స హుండః పాపచేతనః । నిర్జగామ త్వరాయుక్తః స స్వాం భార్యాం ప్రియాం ప్రతి
వంటవాడు పంపిన హుండ అనే పాపపు మనసున్న దానవుడు, తన ప్రియమైన భార్యవద్దకు వేగంగా వెళ్లిపోయాడు.
చేష్టితం నైవ జానాతి దాస్యా సూదేన యత్కృతమ్ । తస్యై నివేదితం సర్వం ప్రియాయై వృత్తమేవ చ
దాసి ఏమి జరిగిందో, వంటవాడు చేసిన పనులు ఏమిటో ఆమెకు తెలియదు. ఆ ప్రియమైనవారికి జరిగిన సంగతులన్నీ ఆమెకు చెప్పబడతాయి.
సూత ఉవాచ- అశోకసుందరీ సా చ మహతా తపసా కిల । దుఃఖశోకేన సంతప్తా కృశీభూతా తపస్వినీ
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — అశోకసుందరి ఎంతో తపస్సు చేసి, దుఃఖంతో బాధపడి, శోకంలో క్షీణించి, తపస్సులో లీనమై ఉంది.
చింతయంతీ ప్రియం కాంతం తం ధ్యాయతి పునః పునః । కిం న కుర్వంతి వై దైత్యా ఉపాయైర్వివిధైరపి
ఆమె తన ప్రియమైనవారిని ఎప్పటికప్పుడు ఆలోచిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ ధ్యానం చేస్తోంది. రాక్షసులు ఎన్నో విధాలుగా ప్రయత్నించని పని లేదు.
ఉపాయజ్ఞాః సదా బుద్ధ్యా ఉద్యమేనాపి సర్వదా । వర్తంతే దనుజశ్రేష్ఠా నానాభావైశ్చ సర్వదా
ఉపాయాల్లో నిపుణులైన రాక్షసులు, తెలివితో, శ్రమతో ఎప్పుడూ అనేక విధాలుగా కార్యాలు చేస్తుంటారు.
మాయోపాయేన యోగేన హృతాహం పాపినా పురా । తథా స ఘాతితః పుత్ర ఆయోశ్చైవ భవిష్యతి
మాయతో, యోగబలంతో ఒకసారి నేను ఆ పాపి చేతిలో అపహరించబడ్డాను. అలాగే ఆమె కుమారుడు హతమయ్యాడు. ఇదే విధంగా అయుఃకూ జరగబోతుంది.
యం దృష్ట్వా దైవయోగేన భవితారమనామయమ్ । ఉద్యమేనాపి పశ్యేత కిం వా నశ్యతి వా న వా
దైవయోగంతో ఎవరికీ హాని కలగనివారిని చూసినప్పుడు, ఎంత శ్రమించినా వారు నశిస్తారా లేదా అన్నది చూడాలి.
కిం వా స ఉద్యమః శ్రేష్ఠః కిం వా తత్కర్మజం ఫలమ్ । భావిభావః కథం నశ్యేత్తతో వేదః ప్రతిష్ఠతి
శ్రమ గొప్పదా, లేక చేసిన పనికి ఫలితమే ముఖ్యమా? భవిష్యత్తులో జరగబోయేదాన్ని ఎలా మార్చగలం? వేదం ఇదే విషయాన్ని స్థిరంగా చెబుతోంది.
విశేషో భావితో దేవైః స కథం చాన్యథా భవేత్ । ఏవమేవం మహాభాగా చింతయంతీ పునః పునః
దేవతలు ఒక ప్రత్యేకమైన విధిని నిర్ణయించగా, అది ఎలా మారుతుంది? మహాభాగే! ఆమె ఇలా మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచిస్తూ ఉంది.
కిన్నరో విద్వరో నామ బృహద్వంశోమహాతనుః । సనాభ్యోర్ధనరః కాయః పక్షాభ్యాం హి వివర్జితః
విద్వర అనే కిన్నరుడు ఉన్నాడు. అతడు గొప్ప వంశానికి, మహా శరీరంతో జన్మించాడు. నాభి నుంచి పై భాగం మానవాకృతి, రెక్కలు లేవు.
ద్విభుజో వంశహస్తస్తు హారకంకణశోభితః । దివ్యగంధానులిప్తాంగో భార్యయా సహ చాగతః
అతనికి రెండు చేతులు, ఒక బాంబూ కర్రను పట్టుకున్నాడు, హారాలు, కంకణాలతో అలంకరించబడ్డాడు. దివ్యమైన సువాసనతో శరీరం పూసుకుని, భార్యతో కలిసి వచ్చాడు.
తామువాచ నిరానందాం స సుతాం శంకరస్యహి । కిమర్థం చింతసే దేవి విద్వరం విద్ధి చాగతమ్
ఆ ఆనందం లేని శంకరుని కుమార్తెతో అతడు ఇలా అన్నాడు — 'దేవీ! నీవు ఎందుకు ఆందోళన పడుతున్నావు? విద్వరుడు వచ్చాడని తెలుసుకో.'
కిన్నరం విష్ణుభక్తం మాం ప్రేషితం దేవసత్తమైః । దుఃఖమేవం న కర్తవ్యం భవత్యా నహుషం ప్రతి
'నేను విష్ణుభక్తుడైన కిన్నరుడిని, దేవతల ఉత్తములు నన్ను పంపారు. నహుషుని విషయమై నీవు ఇంతగా దుఃఖించకూడదు.'
హుండేన పాపచారేణ వధార్థం తస్య ధీమతః । కృతమేవాఖిలం కర్మ హృతశ్చాయుసుతః శుభే
దుర్మార్గుడైన హుండుడు, ఆ జ్ఞానిని సంహరించేందుకు, మోసంతో అన్ని పనులు చేశాడు. శుభే! అయుః కుమారుడు కూడా అపహరించబడ్డాడు.
స తు వై రక్షితో దేవైరుపాయైర్వివిధైరపి । హుండ ఏవం విజానాతి ఆయుపుత్రో హృతో మయా
అయితే దేవతలు అనేక ఉపాయాలతో అతన్ని కాపాడారు. హుండుడు మాత్రం, 'అయు కుమారుడిని నేనే తీసుకెళ్లాను' అని అనుకుంటున్నాడు.
భక్షితస్తు విశాలాక్షి ఇతి జానాతి వై శుభే । భవతాం శ్రావయిత్వా హి గతోసౌ దానవోఽధమః
'అతన్ని భక్షించేశాను, విశాలాక్షి!' అని ఆ దుష్టుడు నమ్ముతున్నాడు. శుభే! మీ అందరికీ చెప్పి, ఆ దానవుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
స్వేనకర్మవిపాకేన పుణ్యస్యాపి మహాయశాః । పూర్వజన్మార్జితేనైవ తవ భర్త్తా స జీవతి
తన పూర్వజన్మలో సంపాదించిన పుణ్యఫలంతో, మహాయశస్వి అయిన నీ భర్త, తన స్వంత కర్మ ఫలితంగా ఇంకా బతికున్నాడు.
పుణ్యస్యాపి బలేనైవ యేషామాయుర్వినిర్మితమ్ । స్వర్జితస్య మహాభాగే నాశమిచ్ఛంతి ఘాతకాః
పుణ్యబలం వలన, ఎవరి ఆయుషు స్థిరంగా ఉంటుందో, మహాభాగే! వారి స్వయంగా సంపాదించిన ఆయుషును సంహరించాలనిపించదు సంహారకులకు.
దుష్టాత్మానో మహాపాపాః పరతేజోవిదూషకాః । తేషాం యశోవినాశార్థం ప్రపంచంతి దినే దినే
చెడుగుణాలు కలిగిన, మహాపాపులు, పరశక్తిని అవమానించే వారు, వారి కీర్తిని నాశనం చేయాలని రోజుకో రోజు ప్రయత్నిస్తారు.
నానావిధైరుపాయైస్తే విషశస్త్రాదిభిస్తతః । హంతుమిచ్ఛంతి తం పుణ్యం పుణ్యకర్మాభిరక్షితమ్
వివిధ మార్గాలతో, విషం గానీ ఆయుధాలు గానీ వాడి, వారు ఆ ధర్మాత్ముడిని చంపాలని ప్రయత్నిస్తారు. కానీ అతని పుణ్యకర్మలు అతన్ని కాపాడుతుంటాయి.
పాపినశ్చైవ హుండాద్యా మోహనస్తంభనాదిభిః । పీడయంతి మహాపాపా నానాభేదైర్బలావిలైః
పాపులు, మాంత్రికులు మొదలైనవారు మాయలు, స్థంభనాలు వంటి దుష్టచర్యలతో, మహాపాపులను ఎన్నో రకాల బలప్రయోగాలతో, మోసాలతో బాధిస్తారు.
సుకృతస్య ప్రయోగేణ పూర్వజన్మార్జితేన హి । పుణ్యస్యాపి మహాభాగే పుణ్యవంతం సురక్షితమ్
మునుపటి జన్మల్లో సంపాదించిన సత్కర్మఫలంతో, ఓ మహాభాగే, పుణ్యవంతుడిని ఆ పుణ్యం కూడా కాపాడుతుంది.
వైఫల్యం యాంతి తేషాం వై ఉపాయాః పాపినాం శుభే । యంత్రతంత్రాణి మంత్రాశ్చ శస్త్రాగ్నివిషబంధనాః
కాబట్టి, పాపుల యంత్రాలు, మంత్రాలు, ఆయుధాలు, అగ్ని, విషం, బంధనాలు — ఇవన్నీ పుణ్యవంతుడి మీద పనికిరావు.
రక్షయంతి మహాత్మానం దేవపుణ్యైః సురక్షితమ్ । కర్తారో భస్మతాం యాంతి స వై తిష్ఠతి పుణ్యభాక్
దేవతల పుణ్యఫలంతో మహాత్ముడు రక్షించబడతాడు. అతనికి హాని చేయాలనుకునేవారు నాశనం అవుతారు. పుణ్యభాగుడు సురక్షితంగా ఉంటాడు.
ఆయుపుత్రస్య వీరస్య రక్షకా దేవతాః శుభే । పుణ్యస్య సంచయం సర్వే తపసాం నిధిమేవ తు
ఓ శుభే! ధైర్యవంతుడి ఆయుషును, కుమారుడిని దేవతలు కాపాడుతారు. అలాగే, అన్ని తపస్సుల సంపదలు, పుణ్యాన్ని కాపాడుతాయి.