నహుషో నామ మేధావీ భవిష్యతి న సంశయః । దేవదత్తో మహాతేజా అన్యథా త్వం కరిష్యసి
'నహుషుడు అనే బుద్ధిమంతుడు తప్పకుండా పుట్టబోతున్నాడు—ఇందులో సందేహం లేదు. అతడు దేవతలిచ్చినవాడు, మహాతేజస్సుతో ఉంటాడు; లేకపోతే నువ్వు వేరేలా ప్రవర్తిస్తావు.'
తతః శాప్రం పదాస్యామి యేన భస్మీ భవిష్యసి । ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం కామబాణైః ప్రపీడితః
'అప్పుడు నేను శాపం ఇస్తాను, దాంతో నీవు బూడిదవుతావు.' ఆమె మాటలు విని, కామబాణాలతో బాధపడుతూ—
వ్యాజేనాపి హృతా తేన ప్రణీతా నిజమందిరే । జ్ఞాత్వా తయా మహాభాగ శప్తోఽసౌ దానవాధమః
అతడు మోసంతో ఆమెను అపహరించి తన ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. ఈ విషయం తెలుసుకున్న ఆ మహాభాగ్యవంతురాలు, ఆ దుర్మార్గ దానవుడిని శపించింది.
నహుషస్యైవ హస్తేన తవ మృత్యుర్భవిష్యతి । అజాతే త్వయి సంజాతా వదసే త్వం యథైవ తత్
'నహుషుడి చేతిలోనే నీ మరణం సంభవిస్తుంది. నీవు పుట్టకముందే ఇది చెప్పబడింది, నీవు ఇప్పుడే విన్నట్లుగానే.'
స త్వమాయుసుతో వీర హృతో హుండేన పాపినా । సూదేన రక్షితో దాస్యా ప్రేషితో మమ చాశ్రమమ్
వీరా, ఆయు కుమారుడా, నీవు పాపాత్ముడైన హుండుడిచేత అపహరించబడ్డావు. ఒక వంటవాడు, ఒక దాసితో రక్షించబడి, నన్ను ఆశ్రమానికి పంపించబడ్డావు.
భవంతం వనమధ్యే చ దృష్ట్వా చారణకిన్నరైః । యత్తు వై శ్రావితం వత్స మయా తే కథితం పునః
అరణ్యంలో నిన్ను చరణులు, కిన్నరులు చూసినప్పుడు, వారు విన్నదాన్ని, నా బిడ్డా, నేను మళ్లీ నీకు వివరించాను.
జహి తం పాపకర్తారం హుండాఖ్యం దానవాధమమ్ । నేత్రాభ్యాం హి ప్రముంచంతీమశ్రూణి పరిమార్జయ
ఆ పాపకర్త, హుండ అనే దుర్మార్గ దానవుడిని సంహరించు. నీ కన్నీళ్లు తుడుచుకో.
ఇతో గత్వా ప్రపశ్య త్వం గంగాతీరం మహాబలమ్ । నిపాత్య దానవేంద్రం తం కారాగృహాత్సమానయ
ఇక్కడినుంచి వెళ్లి, గంగా తీరంలో ఉన్న మహాబలుడిని చూడు. ఆ దానవేంద్రుడిని జయించి, కారాగారంనుంచి అతన్ని తీసుకురా.
అశోకసుందరీ యాహి తస్యా భర్తా భవస్వ హి । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం ప్రశ్నస్యాస్య హి కారణమ్
అశోకసుందరి, వెళ్లి అతనికి భార్యవైయి. నీవు అడిగిన ప్రశ్నకు కారణం మొత్తం నీకు చెప్పాను.
ఆభాష్య నహుషం విప్రో విరరామ మహామతిః
ఆ మహాజ్ఞాని బ్రాహ్మణుడు నహుషునితో మాట్లాడి మౌనంగా నిలిచిపోయాడు.
ఆకర్ణ్య సర్వం మునినా ప్రయుక్తమాశ్చర్యభూతం స హి చింత్యమానః । తస్యాంతమేకః పరికర్తుకామ ఆయోః సుతః కోపమథో చకార
ముని చెప్పిన ఆశ్చర్యకరమైన మాటలు అన్నీ విని, ఆయు కుమారుడు ఆలోచిస్తూ, చివరికి కోపంతో ఆ విషయం ముగించాలని తలచాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే నాహుషాఖ్యానేఽష్టోత్తరశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనుని కథలో, గురుతీర్థ మహిమలో, చ్యవనుని చరిత్రలో, నహుషుని కథలో నూట ఎనిమిదవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
కుంజల ఉవాచ- ప్రణిపత్య ప్రసాద్యైవ వశిష్ఠం తపతాం వరమ్ । ఆమంత్ర్య నిర్జగామాథ బాణపాణిర్ధనుర్ధరః
కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — వశిష్ఠుడిని నమస్కరించి, సంతోషపరిచి, అతడిని అభివాదించి, తన విల్లు బాణాలు పట్టుకుని బయలుదేరాడు.
ఏణస్య మాంసం సువిపాచ్యభోజితం బాలస్తయా రక్షిత ఏవ బుద్ధ్యా । ఆయోః సుపుత్రః సగుణః సురూపో దేవోపమో దేవగుణైశ్చ యుక్తః
ఏనుగును బాగా వండిన మాంసాన్ని తినిపించి, ఆ బాలుడిని ఆమె జాగ్రత్తగా కాపాడింది. ఆయు కుమారుడు మంచి లక్షణాలు కలవాడు, అందగాడు, దేవతలకు సమానంగా ఉన్నాడు.
తేనైవ మాంసేన సుసంస్కృతేన మృష్టేన పక్వేన రసానుగేన । తమేవ దైత్యం పరిభాష్య సూదో దుష్టం సుహర్షేణ వ్యభోజయత్తదా
ఆ రుచికరమైన, బాగా వండిన మాంసంతో, వంటవాడు ఆ దానవునితో మాట్లాడి, ఆనందంతో అతనికి ఆహారం పెట్టాడు.
బుభుజే దానవో మాంసం రసస్వాదుసమన్వితమ్ । హర్షేణాపి సమావిష్టో జగామాశోకసుందరీమ్
దానవుడు ఆ రసంతో కూడిన మాంసాన్ని తిని, ఆనందంతో అశోకసుందరి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తామువాచ తతస్తూర్ణం కామోపహతచేతనః । ఆయుపుత్రో మయా భద్రే భక్షితః పతిరేవ తే
ఆ సమయంలో, కామంతో మత్తుపట్టిన వాడు ఆమెతో త్వరగా ఇలా అన్నాడు: 'ఓ సుందరి, ఆయు కుమారుడిని నేను తినేశాను. అతడే నీ భర్త.'
మామేవ భజ చార్వంగి భుంక్ష్వ భోగాన్మనోనుగాన్ । కిం కరిష్యసి తేన త్వం మానుషేణ గతాయుషా
ఓ చారువంగి, నన్నే ప్రేమించు. నీ మనసుకు నచ్చిన సుఖాలు అనుభవించు. ఆ మరణించిన మానవునితో నీకు ఏమి పని?
ప్రత్యువాచ సమాకర్ణ్య శివకన్యా తపస్వినీ । భర్తా మే దైవతైర్దత్తో అజరో దోషవర్జితః
శివుని కుమార్తె అయిన తపస్సు చేసుకున్న ఆమె వినిపించిన వెంటనే ఇలా జవాబిచ్చింది: 'నా భర్తను దేవతలు ఇచ్చారు. అతడు వృద్ధాప్యం రాని, దోషాలు లేని వాడు.'
తస్య మృత్యుర్న వై దృష్టో దేవైరపి మహాత్మభిః । ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం దానవో దుష్టచేష్టితః
అతనికి మరణం దేవతలు, మహాత్ములు కూడా చూడలేదు. ఆమె మాటలు విని ఆ దానవుడు చెడ్డ పనులు చేయసాగాడు.
తామువాచ విశాలాక్షీం ప్రహస్యైవ పునః పునః । అద్యైవ భక్షితం మాంసమాయుపుత్రస్య సుందరి
ఆ విశాలమైన కళ్ళతో ఉన్న సుందరిని చూసి, ఆ దానవుడు మళ్లీ మళ్లీ నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'ఈరోజే ఆయు కుమారుని మాంసాన్ని తిన్నాను, ఓ సుందరి.'
జాతమాత్రస్య బాలస్య నహుషస్య దురాత్మనః । ఏవమాకర్ణ్య సా వాక్యం కోపం చక్రే సుదారుణమ్
ఆ దుర్మార్గుడు నహుషుడు పుట్టిన వెంటనే. ఆమె ఆ మాటలు విని తీవ్రమైన కోపంతో మండిపడింది.
ప్రోవాచ సత్యసంస్థా సా తపసా భావితా పునః । తప ఏవ మయా తప్తం మనసా నియమేన వై । ఆయుసుతశ్చిరాయుశ్చ సత్యేనైవ భవిష్యతి
సత్యాన్ని పాటిస్తూ, తపస్సుతో పవిత్రురాలై, ఆమె మళ్లీ ఇలా చెప్పింది: 'నేను మనసుతో, నియమంతో తపస్సు చేశాను. ఆయు కుమారుడు సత్యబలం వలన దీర్ఘాయువు కలవాడు.'
ఇతో గచ్ఛ దురాచార యది జీవితుమిచ్ఛసి । అన్యథా త్వామహం శప్స్యే పునరేవ న సంశయః
ఇక్కడినుంచి పో, చెడ్డవాడా! బతకాలని అనుకుంటే. లేకపోతే మళ్లీ నిన్ను శపిస్తాను, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ఏవమాకర్ణితం తస్యాః సూదేన నృపతిం ప్రతి । పరిత్యజ్య మహారాజ ఏతామన్యాం సమాశ్రయ
ఆమె మాటలు విని, వంటవాడు రాజుతో ఇలా అన్నాడు: 'మహారాజా, ఈమెను వదిలేసి ఇంకొకరిని ఆశ్రయించు.'
సూదేన ప్రేషితో దైత్యః స హుండః పాపచేతనః । నిర్జగామ త్వరాయుక్తః స స్వాం భార్యాం ప్రియాం ప్రతి
వంటవాడు పంపిన హుండ అనే పాపపు మనసున్న దానవుడు, తన ప్రియమైన భార్యవద్దకు వేగంగా వెళ్లిపోయాడు.
చేష్టితం నైవ జానాతి దాస్యా సూదేన యత్కృతమ్ । తస్యై నివేదితం సర్వం ప్రియాయై వృత్తమేవ చ
దాసి ఏమి జరిగిందో, వంటవాడు చేసిన పనులు ఏమిటో ఆమెకు తెలియదు. ఆ ప్రియమైనవారికి జరిగిన సంగతులన్నీ ఆమెకు చెప్పబడతాయి.
సూత ఉవాచ- అశోకసుందరీ సా చ మహతా తపసా కిల । దుఃఖశోకేన సంతప్తా కృశీభూతా తపస్వినీ
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు — అశోకసుందరి ఎంతో తపస్సు చేసి, దుఃఖంతో బాధపడి, శోకంలో క్షీణించి, తపస్సులో లీనమై ఉంది.
చింతయంతీ ప్రియం కాంతం తం ధ్యాయతి పునః పునః । కిం న కుర్వంతి వై దైత్యా ఉపాయైర్వివిధైరపి
ఆమె తన ప్రియమైనవారిని ఎప్పటికప్పుడు ఆలోచిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ ధ్యానం చేస్తోంది. రాక్షసులు ఎన్నో విధాలుగా ప్రయత్నించని పని లేదు.
ఉపాయజ్ఞాః సదా బుద్ధ్యా ఉద్యమేనాపి సర్వదా । వర్తంతే దనుజశ్రేష్ఠా నానాభావైశ్చ సర్వదా
ఉపాయాల్లో నిపుణులైన రాక్షసులు, తెలివితో, శ్రమతో ఎప్పుడూ అనేక విధాలుగా కార్యాలు చేస్తుంటారు.