త్వం తు లోభేన కామేన లుబ్ధో వదసి దుష్కృతమ్ । కిల్బిషేణ సమాజుష్టం వేదశాస్త్రవివర్జితమ్
కానీ నువ్వు లోభంతో, కామంతో, పాపంలో మునిగి, వేదశాస్త్రాలకు విరుద్ధంగా దుష్టమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నావు.
యద్యస్యదిష్టమేవాస్తి శుభం వాప్యశుభం దృఢమ్ । పూర్వకర్మానుసారేణ తత్తస్య పరిజాయతే
ఏదైనా దృఢంగా నిర్ణయించబడితే, అది శుభమా, అశుభమా అయినా, అది గత కర్మల ప్రకారం జరుగుతుంది.
దేవానాం బ్రాహ్మణానాం చ వదనే యత్సుభాషితమ్। నిఃసరేద్యది సత్యం తదన్యథా నైవ జాయతే
దేవతలు, బ్రాహ్మణులు చెప్పిన మంచి మాటలు నిజమైతే అవి జరుగుతాయి; లేదంటే అవి జరిగేవి కావు.
మద్భాగ్యాదేవమాజ్ఞాతం నహుషస్యాపి తస్య చ। సమాయోగం విచార్యైవం దేవ్యా ప్రోక్తం శివేన చ
నా అదృష్టంతోనే ఇది తెలిసింది. నహుషుడికీ, అతనికీ కూడా. వారి కలయికను ఆలోచించి దేవీ, శివుడు ఇలా చెప్పారు.
ఏవం జ్ఞాత్వా శమం గచ్ఛ త్యజ భ్రాన్తిం మనఃస్థితామ్। నైవ శక్తో భవాన్దైత్య మే మనశ్చాలితుం ధ్రువమ్
ఇలా తెలిసిన తర్వాత శాంతిగా ఉండు; మనసులో ఉన్న భ్రమను వదిలిపెట్టు. నువ్వు నా మనసును కదిలించలేవు, ఇది నిశ్చయం.
పతివ్రతా దృఢా చిత్తే స కో మే చాలితుం క్షమః। మహాశాపేన ధక్ష్యామి ఇతో గచ్ఛ మహాసుర
నేను మనసులో దృఢంగా ఉన్న పతివ్రతను. నన్ను ఎవరు కదిలించగలరు? గొప్ప శాపంతో నిన్ను కాల్చేస్తాను; ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపో, మహాసురా.
ఏవమాకర్ణ్య తద్వాక్యం హుణ్డో వై దానవో బలీ । మనసా చిన్తయామాస కథం భార్యా భవేదియమ్
ఆ మాటలు విని, బలమైన హుణ్డుడు తన మనసులో, 'ఈ స్త్రీ ఎలా నా భార్య అవుతుందో?' అని ఆలోచించాడు.
విచిన్త్య హుణ్డో మాయావీ అన్తర్ధానం సమాగతః । తతో నిష్క్రమ్య వేగేన తస్మాత్స్థానాద్విహాయ తామ్। అన్యస్మిన్దివసే ప్రాప్తే మాయాం కృత్వా తమోమయీమ్
అలా ఆలోచించిన హుణ్డుడు, మాయతో అంతర్ధానం అయి, ఆ స్థలాన్ని వేగంగా విడిచి వెళ్లిపోయాడు. మరుసటి రోజు వచ్చినప్పుడు, మాయతో చీకటి కలిగించాడు.
దివ్యం మాయామయం రూపం కృత్వా నార్యాస్తు దానవః । మాయయా కన్యకా రూపో బభూవ మమ నన్దన
ఆ దానవుడు అద్భుతమైన మాయారూపాన్ని ధరించి, ఒక యువతిగా మారాడు. మాయతోనే అతడు కన్యక రూపాన్ని తీసుకున్నాడు, ప్రియమైనవాడా.
సా కన్యాపి వరారోహా మాయారూపాగమత్తతః। హాస్యలీలా సమాయుక్తా యత్రాస్తే భవనన్దినీ
ఆ మాయారూపంలో ఉన్న అందమైన కన్య, నవ్వులు, ఆటలతో భవనందినీ ఉన్న చోటికి వచ్చింది.
ఉవాచ వాక్యం స్నిగ్ధేవ అశోకసున్దరీం ప్రతి । కాసి కస్యాసి సుభగే తిష్ఠసి త్వం తపోవనే
ఆమె, అశోకసుందరీతో మృదువుగా ఇలా అడిగింది: 'అమ్మా, నువ్వెవరు? ఎవరి కుమార్తె? ఈ తపోవనంలో ఎందుకు నిల్చున్నావు?'
కిమర్థం క్రియతే బాలే కామశోషణకం తపః। తన్మమాచక్ష్వ సుభగే కిన్నిమిత్తం సుదుష్కరమ్
'బాలికా, నీవు ఈ కోరికలను శుష్కింపజేసే కఠినమైన తపస్సు ఎందుకు చేస్తున్నావు? ఈ క్లిష్టమైన తపస్సుకు కారణం ఏమిటో చెప్పు, సుభగే.'
తన్నిశమ్య శుభం వాక్యం దానవేనాపి భాషితమ్ । మాయారూపేణ ఛన్నేన సాభిలాషేణ సత్వరమ్
దానవుడు మాయారూపంలో చెప్పిన ఆ శుభవాక్యాలు విని, ఆమె కూడా మాయతో దాచబడి, ఆశతో త్వరగా సమాధానం చెప్పింది.
ఆత్మసృష్టి సువృత్తాన్తం ప్రవృత్తం తు యథా పురా । తపసః కారణం సర్వం సమాచష్ట సుదుఃఖితా
తన జన్మకథను మొదటి నుంచి, తపస్సు చేసే కారణాన్ని, ఆ బాధతో పూర్తిగా వివరించింది.
ఉపప్లవం తు తస్యాపి దానవస్య దురాత్మనః। మాయారూపం న జానాతి సౌహృదాత్కథితం తయా
ఆ దురాత్ముడైన దానవుడు మాయారూపంలో ఉన్నాడని ఆమె గమనించలేదు. స్నేహంతో అతడితో తన మనసులోని మాటలు చెప్పింది.
"హుణ్డ ఉవాచ- పతివ్రతాసి హే దేవి సాధువ్రతపరాయణా। సాధుశీలసమాచారా సాధుచారా మహాసతీ
హుణ్డుడు ఇలా అన్నాడు: 'దేవీ, నీవు పతివ్రత, మంచి వ్రతాలకు నిబద్ధురాలు, శీలవంతురాలు, మేలైన ప్రవర్తన కలిగిన మహాసతీ.'
అహం పతివ్రతా భద్రే పతివ్రతపరాయణా। తపశ్చరామి సుభగే భర్తురర్థే మహాసతీ
'సుభగే, నేనూ పతివ్రత, నా భర్త కోసం తపస్సు చేసే వ్రతానికి నిబద్ధురాలిని. మహాసతీగా తపస్సు చేస్తున్నాను.'
మమ భర్తా హతస్తేన హుండేనాపి దురాత్మనా। తస్య నాశాయ వై ఘోరం తపస్యామి మహత్తపః
'నా భర్తను ఆ దురాత్మ హుణ్డుడు చంపాడు. అతడిని నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతోనే నేను ఈ ఘోరమైన తపస్సు చేస్తున్నాను.'
ఏహి మే స్వాశ్రమే పుణ్యే గంగాతీరే వసామ్యహమ్। అన్యైర్మనోహరైర్వాక్యైరుక్తా ప్రత్యయకారకైః
'పవిత్రురాలా, నా ఆశ్రమానికి రా. నేను గంగానది తీరాన నివసిస్తున్నాను.' ఇలా మరిన్ని ఆకర్షణీయమైన, నమ్మదగిన మాటలతో ఆమెను ఒప్పించింది.
హుండేన సఖిభావేన మోహితా శివనందినీ। సమాకృష్టా సువేగేన మహామోహేన మోహితా
హుణ్డుడు స్నేహితురాలిగా నటిస్తూ, శివనందినిని మోసగించి, గొప్ప మాయతో వేగంగా తనవైపు లాక్కెళ్లాడు.
ఆనీతాత్మగృహం దివ్యమనౌపమ్యం సుశోభనమ్। మేరోస్తు శిఖరే పుత్ర వైడూర్యాఖ్యం పురోత్తమమ్
ఆమెను తన స్వగృహానికి, మేరు పర్వత శిఖరంపై ఉన్న, వైడూర్య అనే అద్భుతమైన, అపూర్వమైన నగరానికి తీసుకెళ్లాడు.
అస్తి సర్వగుణోపేతం కాంచనాఖ్యం మహాశివమ్। తుంగప్రాసాదసంబాధైః కలశైర్దండచామరైః
అక్కడ అన్ని శుభగుణాలతో కూడిన, కాంచన అనే మహాశుభమైన నగరం ఉంది. అక్కడ ఎత్తయిన ప్రాసాదాలు, గోపురాలు, దండాలు, చామరాలు అలంకరించబడ్డాయి.
నానవృక్షసమోపేతైర్వనైర్నీలైర్ఘనోపమైః। వాపీకూపతడాగైశ్చ నదీభిస్తు జలాశయైః
ఆ నగరం వివిధ రకాల వృక్షాలతో, మేఘాలాంటి నీలిరంగు అడవులతో, చెరువులు, బావులు, కుంటలు, నదులు, నీటి నిల్వలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
శోభమానం మహారత్నైః ప్రాకారైర్హేమసంయతైః। సర్వకామసమృద్ధార్థం సమ్పూర్ణం దానవస్య హి
అది మహారత్నాలతో మెరిసిపోతూ, బంగారు ప్రాకారాలతో అలంకరించబడి, అన్ని రకాల సుఖసంపదలతో నిండిన దానవుని రాజ్యం.
దదృశే సా పురం రమ్యమశోకసున్దరీ తదా। కస్య దేవస్య సంస్థానం కథయస్వ సఖే మమ
ఆశోకసుందరి ఆ అందమైన పట్టణాన్ని చూసి, "సఖీ, ఈ నగరం ఏ దేవునికి చెందిందో చెప్పు" అని అడిగింది.
సోవాచ దానవేన్ద్రస్య దృష్టపూర్వస్య వై త్వయా। తస్య స్థానం మహాభాగే సోఽహం దానవపుఙ్గవః
అతడు ఇలా చెప్పాడు: "మహాభాగ్యవంతురాలా! నీవు ఇంతకుముందు చూసిన దానవాధిపతికి ఇది నివాసం. ఆ దానవులలో శ్రేష్ఠుడైనవాడే నేనే."
మయా త్వం తు సమానీతా మాయయా వరవర్ణిని । తామాభాష్య గృహం నీతా శాతకౌమ్భం సుశోభనమ్
అందమైన వర్ణం కలిగినవాడివి! నా మాయతో నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాను. అలా చెప్పి, ఆమెను బంగారు మేడలోకి తీసుకెళ్లాడు.
నానావేశ్మైః సమాజుష్టం కైలాసశిఖరోపమమ్। నివేశ్య సుందరీం తత్ర దోలాయాం కామపీడితః
అనేక భవనాలతో అలంకరించబడి, కైలాస శిఖరాన్ని పోలిన ఆ ప్రదేశంలో, ఆ సుందరిని ఊయలపై కూర్చోబెట్టి, కామంతో బాధపడుతూ చూచాడు.
పునః స్వరూపీ దైత్యేన్ద్రః కామబాణప్రపీడితః। కరసమ్పుటమాబధ్య ఉవాచ వచనం తదా
మళ్లీ, ఆ దానవేంద్రుడు తన అసలు రూపంలోకి వచ్చి, ప్రేమబాణాలతో బాధపడుతూ, చేతులు జోడించి ఇలా అన్నాడు.
యం యం త్వం వాఞ్ఛసే భద్రే తం తం దద్మి న సంశయః। భజ మాం త్వం విశాలాక్షిభజన్తం కామపీడితమ్
"విశాలనేత్రవతీ! నీవు ఏది కోరినా, అది నేను ఇస్తాను — సందేహం లేదు. ప్రేమతో బాధపడుతున్న నన్ను అంగీకరించు."