భయాత్పాపాత్తపాచ్ఛోకాద్దారిద్ర్యవ్యాధికర్శితాన్ । విముంచంతి చ యే జంతూంస్తే నరాః స్వర్గగామినః
భయం, పాపం, వేడి, శోకం, దారిద్ర్యం, వ్యాధి వల్ల బాధపడే జీవులను విడిపించేవారు — వారు స్వర్గానికి పోతారు.
ఆత్మస్వరూపవంతశ్చ యౌవనస్థాశ్చ భారత । యే వై జితేంద్రియా ధీరాస్తే నరాః స్వర్గగామినః
ఆత్మజ్ఞానం ఉన్నవారు, యవ్వనంలో ఉండి, ఇంద్రియాలను జయించి, స్థిరంగా ఉండేవారు — వారు స్వర్గానికి పోతారు.
సువర్ణస్య చ దాతారో గవాం భూమేశ్చ భారత । అన్నానాం వాససాం చైవ తే నరాః స్వర్గగామినః
బంగారం, ఆవులు, భూమి, అన్నం, వస్త్రాలు దానం చేసేవారు — వారు స్వర్గానికి పోతారు.
యే యాచితాః ప్రహృష్యంతి ప్రియం దత్వా వదంతి చ । త్యక్తదానఫలేచ్ఛాశ్చ తే నరాః స్వర్గగామినః
ఎవరైతే అడిగినప్పుడు ఆనందంగా ఇస్తారో, మధురంగా మాటలాడరో, దానం ఫలితాన్ని ఆశించకుండా ఉంటారో, వారు స్వర్గానికి పోతారు.
నివేశనానాం ధాన్యానాం నరాణాం చ పరంతప । స్వయముత్పాద్య దాతారః పురుషాః స్వర్గగామినః
ఇల్లు, ధాన్యం, ఇతర వస్తువులను తాము సంపాదించి, ఇతరులకు దానం చేసేవారు — వారు స్వర్గానికి పోతారు.
ద్విషతామపి యే దోషాన్న వదంతి కదాచన । కీర్తయంతి గుణాన్యే చ తే నరాః స్వర్గగామినః
శత్రువుల దోషాలను ఎప్పుడూ చెప్పకుండా, వారి గుణాలను మాత్రమే ప్రశంసించేవారు — వారు స్వర్గానికి పోతారు.
యే పరేషాం శ్రియం దృష్ట్వా న వితప్యంతి మత్సరాత్ । ప్రహృష్టాశ్చాభినందంతి తే నరాః స్వర్గగామినః
ఇతరుల సంపదను చూసి అసూయతో బాధపడకుండా, ఆనందంగా అభినందించే మనుషులు స్వర్గానికి అర్హులు.
ప్రవృత్తౌ చ నివృత్తౌ చ శ్రుతిశాస్త్రోక్తమేవ చ । ఆచరంతి మహాత్మానస్తే నరాః స్వర్గగామినః
వేదాలు, శాస్త్రాలలో చెప్పిన విధంగా, చేయవలసిన పనుల్లోనూ, చేయకూడని పనుల్లోనూ నడుచుకునే మహాత్ములు స్వర్గానికి పోతారు.
యే నరాణాం వచో వక్తుం న జానంతి చ విప్రియమ్ । ప్రియవాక్యైకవిజ్ఞాతాస్తే నరాః స్వర్గగామినః
ఇతరులకు అపరిచితమైన మాటలు చెప్పడం తెలియని, మధురమైన మాటలే మాట్లాడే వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
యే నామభాగాన్కుర్వంతి క్షుత్తృష్ణా శ్రమపీడితాః । హంతకారస్య కర్తారస్తే నరాః స్వర్గగామినః
ఆకలి, దాహం, అలసటతో బాధపడినా, అన్నాన్ని పంచే వారు పుణ్యాన్ని సృష్టించి స్వర్గానికి పోతారు.
వాపీకూపతడాగానాం ప్రపానాం చైవ వేశ్మనామ్ । ఆరామాణాం చ కర్తారస్తే నరాః స్వర్గగామినః
కుంటలు, బావులు, చెరువులు, నీళ్లు త్రాగే ప్రదేశాలు, ఇళ్ళు, తోటలు నిర్మించే వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
అసత్యేష్వపి యే సత్యా ఋజవో నార్జవేష్వపి । రిపుష్వపిహితా యే చ తే నరాః స్వర్గగామినః
అసత్యాల మధ్య సత్యంగా, వంకరల మధ్య నేరుగా, శత్రువుల మధ్య దాగుండే వారు స్వర్గానికి పోతారు.
యస్మిన్కస్మిన్కులే జాతా బహుపుత్రాః శతాయుషః । సానుక్రోశాః సదాచారాస్తే నరాః స్వర్గగామినః
ఎక్కడైనా కుటుంబంలో ఎక్కువ మంది కుమారులు, దీర్ఘాయుష్కులు, దయతో, మంచి ఆచారంతో ఉంటే వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
కుర్వంత్యవంధ్యం దివసం ధర్మేణైకేన సర్వదా । వ్రతం గృహ్ణంతి యే నిత్యం తే నరాః స్వర్గగామినః
ప్రతి రోజూ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ, ఒక వ్రతాన్ని నిత్యం ఆచరించే వారు స్వర్గానికి పోతారు.
ఆక్రోశంతం స్తువంతం చ తుల్యం పశ్యంతి యే నరాః । శాంతాత్మానో జితాత్మానస్తే నరాః స్వర్గగామినః
తిట్టేవారినీ, పొగడేవారినీ సమానంగా చూసే, మనస్సు నిగ్రహించుకున్న వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
యే చాపి భయసంత్రస్తాన్బ్రాహ్మణాంశ్చ తథా స్త్రియః । సార్థాన్వా పరిరక్షంతి తే నరాః స్వర్గగామినః
భయపడే వారిని, బ్రాహ్మణులను, స్త్రీలను, ప్రయాణికులను రక్షించే వారు స్వర్గానికి పోతారు.
గంగాయాం పుష్కరే తీర్థే గయాయాం చ విశేషతః । పితృపిండప్రదాతారస్తే నరాః స్వర్గగామినః
గంగా, పుష్కర, గయా వంటి పవిత్ర తీర్థాలలో పితృదేవతలకు పిండం ఇచ్చే వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
న వశే చేంద్రియాణాం చ యే నరాః సంయమస్థితాః । త్యక్తలోభభయక్రోధాస్తే నరాః స్వర్గగామినః
ఇంద్రియాల వశమవకుండా, లోభం, భయం, కోపాన్ని విడిచిన వారు స్వర్గానికి పోతారు.
యూకా మత్కుణదంశాదీన్యే జంతూంస్తుదతస్తనుమ్ । పుత్రవత్పరిరక్షంతి తే నరాః స్వర్గగామినః
తమ శరీరంలో ఉండే పిప్పీలు, తేలికపాటి పురుగులు, కుట్టే పురుగులను కుమారుల్లా కాపాడే వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
అజ్ఞానాచ్చ యథోక్తేన విధినా సంచయంతి చ । సర్వద్వంద్వసహా లోకే తే నరాః స్వర్గగామినః
తెలియకపోయినా, చెప్పిన విధంగా సేకరిస్తూ, లోకంలో అన్ని జంట బాధలను సహించే వారు స్వర్గానికి పోతారు.
యే పూతాః పరదారాంశ్చ కర్మణా మనసా గిరా । రమయంతి న సత్వస్థాస్తే నరాః స్వర్గగామినః
శుద్ధమైన వారు, చేత, మనసా, మాటలో పరస్త్రీలను ఆశించకుండా, ధర్మంలో నిలిచిన వారు స్వర్గానికి అర్హులు.
నిందితాని న కుర్వంతి కుర్వంతి విహితాని చ । ఆత్మశక్తిం విజానంతి తే నరాః స్వర్గగామినః
నిందించదగిన పనులు చేయకుండా, కర్తవ్యాలను చేసి, తన శక్తిని తెలిసిన వారు స్వర్గానికి పోతారు.
ఏవం తే కథితం సర్వం మయా తత్త్వేన పార్థివ । దుర్గతిః సద్గతిశ్చైవ ప్రాప్యతే కర్మభిర్యథా
ఓ రాజా! నేను నీకు సత్యంగా అన్నీ వివరించాను. మనకు దుర్గతి, సద్గతి అన్నీ మన కర్మల ప్రకారమే లభిస్తాయి.
నరః పరేషాం ప్రతికూలమాచరన్ప్రయాతి ఘోరం నరకం సుదారుణమ్ । సదానుకూలస్య నరస్య జీవినః సుఖావహా ముక్తిరదూరసంస్థితా
ఇతరులకు హానికరంగా ప్రవర్తించే మనిషి భయంకరమైన నరకానికి పోతాడు. ఎప్పుడూ ఇతరులకు మేలు చేసే జీవికి సుఖం, విముక్తి దగ్గరగా ఉంటాయి.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే గురుతీర్థమాహాత్మ్యే చ్యవనచరిత్రే షణ్ణవతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనుని కథలో గురుతీర్థ మహిమను, చ్యవనుని చరిత్రను వివరించే తొంభై ఆరవ అధ్యాయం పూర్తయింది.
సప్తనవతితమోఽధ్యాయః । కుంజల ఉవాచ- ఏవమాకర్ణ్య తాం రాజా మునినా భాషితాం తదా । ధర్మాధర్మగతిం సర్వాం తం మునిం సమభాషత
తొంభై ఏడవ అధ్యాయం. కుంజలుడు ఇలా చెప్పాడు — ముని మాటలు విని, రాజు ఆ మునిని ధర్మం, అధర్మం ఎలా జరుగుతాయో అడిగాడు.
సుబాహురువాచ- సోహం ధర్మం కరిష్యామి సోహం పుణ్యం ద్విజోత్తమ । వాసుదేవం జగద్యోనిం యజిష్యే నితరాం మునే
సుబాహువు ఇలా అన్నాడు — మునివరా! నేను ధర్మాన్ని పాటిస్తాను, పుణ్యకార్యాలు చేస్తాను. జగత్తుకు మూలమైన వాసుదేవుని నేను ఎంతో భక్తితో ఆరాధిస్తాను.
హోమేన తు జపేనైవ పూజయేన్మధుసూదనమ్ । యష్ట్వా యజ్ఞం తపస్తప్త్వా విష్ణులోకం స భూపతిః
హోమం చేసి, జపం చేస్తూ మధుసూదనుని పూజించాలి. యజ్ఞం చేసి, తపస్సు చేసి, ఆ రాజు విష్ణు లోకాన్ని పొందాడు.
పూజితః సర్వకామైశ్చ ప్రాప్తవాన్సత్వరం ముదా । గతే తస్మిన్మహాలోకే దేవదేవం న పశ్యతి
అన్ని కోరికలతో పూజించబడి, వెంటనే ఆనందాన్ని పొందాడు. కానీ ఆ మహా లోకానికి వెళ్ళాక, దేవదేవుడిని చూడలేకపోయాడు.
క్షుధా జాతా మహాతీవ్రా తృష్ణా చాతి ప్రవర్తతే । తయోశ్చాపి మహాప్రాజ్ఞ జీవపీడాకరా బహు
తీవ్రమైన ఆకలి వచ్చింది, తీవ్రమైన దాహం కూడా మొదలైంది. ఆ రెండూ, ఓ జ్ఞానీ! అతని ప్రాణానికి చాలా బాధను కలిగించాయి.