దదృశే వైష్ణవం లోకమనౌపమ్యమనామయమ్ । విమానైః కాంచనై రాజన్సర్వశోభాసమావిలైః
ఓ రాజా! అతడు ఉపమానమేలేని, ఎలాంటి బాధలు లేని వైష్ణవ లోకాన్ని చూశాడు. ఆ లోకం బంగారు విమానాలతో, అన్ని వైభవాలతో ప్రకాశించేది.
హంసకుందేందుధవలైర్విమానైరుపశోభితైః । ప్రాసాదైః శతభౌమైశ్చ మేరుమందరసంనిభైః
హంసలు, మల్లెలు, చంద్రుడి వెలుగు లాంటి తెల్లని విమానాలతో, శతభూమిలాంటి ప్రాసాదాలతో, మేరు, మందర పర్వతాలను పోలిన భవనాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
శిఖరైరుల్లిఖద్భిశ్చ స్వర్వ్యోమహాటకాన్వితైః । జాజ్వల్యమానైః కలశైః శోభతే సుపురోత్తమమ్
ఆ నగరం, ఆకాశాన్ని తాకే శిఖరాలతో, మణిమయమైన గొప్ప రత్నాలతో, మెరిసే కలశాలతో అత్యంత ప్రకాశంగా వెలిగిపోయింది.
తారాగణైర్యథాకాశం తేజః శ్రియా ప్రకాశతే । ప్రజ్వలత్తేజోజ్వాలాభిర్లోచనైరివ లోకతే
ఆ నగరం, నక్షత్ర సమూహాలతో ఆకాశంలా ప్రకాశిస్తూ, తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ, కాంతివంతమైన ప్రవాహాలతో, కన్నులారా చూడదగ్గదిగా కనిపించింది.
నానారత్నైర్హరేర్లోకః ప్రహసద్దశనైరివ । సమాహ్వయతి తాన్పుణ్యాన్వైష్ణవాన్విష్ణువల్లభాన్
హరిలోకం, ఎన్నో రత్నాలతో అలంకరించబడి, వెలిగే పళ్లతో నవ్వుతున్నట్లుగా, విష్ణువుకు ప్రియమైన పుణ్య వైష్ణవులను ఆహ్వానించేది.
ధ్వజ వ్యాజేన రాజేంద్ర చలితాగ్రైః సుపల్లవైః । శ్వసనాందోలితైస్తైశ్చ ధ్వజాగ్రైశ్చ మనోహరైః
ఓ రాజేంద్ర! గాలిలో ఊగే అందమైన పత్రాలతో, అలరించే ధ్వజాగ్రాలతో, ఆ ధ్వజాలు ఊగిపడుతూ అక్కడ కనిపించాయి.
హేమదండైశ్చ ఘంటాభిః సర్వత్రసమలంకృతమ్ । సూర్యతేజః ప్రకాశైశ్చ గోపురాట్టాలకైస్తతః
ప్రతి చోట బంగారు దండలు, గంటలతో అలంకరించబడి, సూర్యుని తేజస్సుతో మెరిసే గోపురాలు, అట్టాలకాలు అక్కడ కనిపించాయి.
గవాక్షైర్జాలమాలైశ్చ వాతాయనమనోహరైః । ప్రతోలీనాం ప్రకాశైశ్చ ప్రాకారైర్హేమరూపకైః
జాలీ కిటికీలు, పుష్పమాలలతో, ఆకర్షణీయమైన వాతాయనాలు, ప్రకాశవంతమైన ద్వారాలు, బంగారు ప్రాకారాలతో ఆ నగరం అలంకరించబడి ఉంది.
తోరణైః సుపతాకాభిర్నానాశబ్దైః సుమంగలైః । కలశాగ్రైశ్చక్రబింబై రవిబింబసమప్రభైః
అందమైన పతాకలతో తోరణాలు, అనేక మంగళధ్వనులతో, మెరిసే కలశాగ్రాలు, చక్రచిహ్నాలు, సూర్యబింబంలా ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాయి.
సుభోగైః శతకక్షైశ్చ నిర్జలాంబుదసన్నిభైః । దండచ్ఛత్రసమాకీర్ణైః కలశైరుపశోభితైః
ఆ నగరం, ఆనందదాయకమైన శతకక్ష భవనాలతో, మేఘరహిత నీటిని పోలిన నిర్మలతతో, దండలు, ఛత్రాలు, కలశాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
ప్రావృట్కాలాంబుదాకారైర్మదిరైరుపశోభితైః । కలశైః శోభమానైస్తైర్ఋక్షైర్ద్యౌరివ భూతలమ్
వర్షాకాలంలో మేఘాల్లా మెరిసే మదిరా పూరితమైన కలశాలతో భూమి, ఆకాశంలో నక్షత్రాలతో అలంకరించబడినట్లుగా కనిపించింది.
దండజాలపతాకాభిర్ఋక్షజాలసమప్రభైః । తాదృశైః స్ఫాటికాకారైః కాంతిశంఖేందుసన్నిభైః
దండాలతో చేసిన జెండాలు నక్షత్ర సమూహాల్లా మెరిసాయి; స్ఫటికంలా తెల్లగా, చంద్రుని వెలుగుతో మెరిసే శంఖాలతో ఆ స్థలం అందంగా అలంకరించబడింది.
హేమప్రాసాదసంబాధైర్నానాధాతుమయైస్తతః । విమానైరర్బుదసంఖ్యైః శతకోటిసహస్రకైః
తరువాత, బంగారు ప్రాసాదాలు గుట్టలుగా నిలబడి, ఎన్నో రకాల లోహాలతో చేసిన అనేక విమానాలు, వందల కోట్లు, వేల సంఖ్యలో అక్కడ కనిపించాయి.
సర్వభోగయుతైశ్చైవ శోభతే హరిపత్తనమ్ । యైః సమారాధితో దేవః శంఖచక్రగదాధరః
అన్ని రకాల భోగాలతో నిండిన హరిపట్టణం, శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన దేవుని ఆరాధించినవారి వల్ల ప్రకాశించింది.
తే ప్రసాదాత్తస్య తేషు నివసంతి గృహేషు చ । సర్వపుణ్యేషు దివ్యేషు భోగాఢ్యేషు చ మానవాః
ఆ భగవంతుని కృపతో, మానవులు ఆ పుణ్యమైన, దివ్యమైన, భోగసంపదలతో నిండిన ఇళ్లలో నివసిస్తున్నారు.
వైష్ణవాః పుణ్యకర్మాణో నిర్ధూతాశేషకల్మషాః । ఏవంవిధైర్గృహైః పుణ్యైః శోభితం విష్ణుమందిరమ్
పుణ్యకర్మలు చేసిన, పాపాలు తొలగిన వైష్ణవులు అలాంటి పుణ్య గృహాలలో నివసిస్తూ, విష్ణుమందిరాన్ని అందంగా తీర్చిదిద్దారు.
నానావృక్షైః సమాకీర్ణం వనైశ్చందనశోభితైః । సర్వకామఫలై రాజన్సర్వత్ర సమలంకృతమ్
అక్కడ వివిధ రకాల వృక్షాలు, చందనవనాలతో అలంకరించబడి, అన్ని కోరికలనూ తీరుస్తున్న ఫలవృక్షాలతో ఎక్కడ చూసినా అలంకరించబడింది, ఓ రాజా.
వాపీకుండతడాగైశ్చ సారసైరుపశోభితైః । హంసకారండవాకీర్ణైః కల్హారైరుపశోభితైః
వాపీలు, కుండాలు, చెరువులు – వాటిలో సారసాలు, హంసలు, ఇతర జలపక్షులతో,咲ుతున్న కమలాలతో ఆ ప్రాంతం అందంగా ఉంది.
శతపత్రైర్మహాపద్మైః పద్మోత్పలవిరాజితైః । కనకోత్పలవర్ణైశ్చ సరోభిశ్చ విరాజతే
శతదళ కమలాలు, పెద్ద ఎర్ర కమలాలు, బంగారు రంగు కలిగిన ఉట్పలాలతో ఆ సరస్సులు ప్రకాశిస్తున్నాయి.
వైకుంఠం సర్వశోభాఢ్యం దేవోద్యానైరలంకృతమ్ । దివ్యశోభాసమాకీర్ణం వైష్ణవైరుపశోభితమ్
వైకుంఠం అన్ని రకాల వైభవంతో, దేవతల తోటలతో అలంకరించబడి, దివ్యమైన అందాలతో నిండిపోయి, వైష్ణవుల వల్ల మరింత ప్రకాశిస్తోంది.
వైకుంఠం దదృశే రాజా మోక్షస్థానమనుత్తమమ్ । దేవవృందైః సమాకీర్ణం యయాతిర్నహుషాత్మజః
నహుషుని కుమారుడు యయాతి, దేవతల సమూహాలతో నిండిన, మోక్షానికి అత్యుత్తమమైన వైకుంఠాన్ని దర్శించాడు.
ప్రవివేశ పురం రమ్యం సర్వదాహవివర్జితమ్ । దదృశే సర్వక్లేశఘ్నం నారాయణమనామయమ్
అతడు ఎలాంటి తాపత్రయమూ లేని ఆ రమ్యమైన పట్టణంలో ప్రవేశించి, అన్ని బాధలను తొలగించే, నిష్కళంకుడైన నారాయణుని దర్శించాడు.
విమానైరుపశోభంతం సర్వాభరణశాలినమ్ । పీతవాసం జగన్నాథం శ్రీవత్సాంకం మహాద్యుతిమ్
అతడు విమానాల మధ్య ప్రకాశిస్తూ, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన, శ్రీవత్సం ఉన్న, మహా తేజస్సుతో ఉన్న జగన్నాథుడిని చూశాడు.
వైనతేయసమారూఢం శ్రియాయుక్తం పరాత్పరమ్ । సర్వేషాం దేవలోకానాం యో గతిః పరమేశ్వరః
వైనతేయుడైన గరుడుని మీద కూర్చొని, మహా వైభవంతో, అన్ని దేవలోకాలకూ పరమగమ్యుడైన పరమేశ్వరుడు అక్కడ ఉన్నాడు.
పరమానందరూపేణ కైవల్యేన విరాజతే । సేవ్యమానం మహాలోకైఃసుపుణ్యైర్వైష్ణవైర్హరిమ్
పరమానంద స్వరూపుడిగా, మోక్షరూపుడిగా ప్రకాశిస్తూ, మహా లోకాలు, పుణ్యవంతమైన వైష్ణవులు ఆ హరిని పూజిస్తున్నారు.
దేవవృందైః సమాకీర్ణం గంధర్వగణసేవితమ్ । అప్సరోభిర్మహాత్మానం దుఃఖక్లేశాపహం హరిమ్
దేవతల సమూహాలతో, గంధర్వ గణాలతో, అప్సరసలతో చుట్టుముట్టబడి, మహాత్ముడైన, దుఃఖాన్ని, బాధను తొలగించే హరి అక్కడ ఉన్నాడు.
నారాయణం ననామాథ స్వపత్న్యా సహ భూపతిః । ప్రణేముర్మానవాః సర్వే వైష్ణవా మధుసూదనమ్
అప్పుడు భూపతి తన భార్యతో కలిసి నారాయణునికి నమస్కరించాడు; అన్ని వైష్ణవులు, మానవులు మధుసూదనునికి వందనం చేశారు.
గతా యే వైష్ణవాః సర్వే సహ రాజ్ఞా మహామతే । పాదాంబుజద్వయం తస్య నేముర్భక్త్యా మహామతే
ఓ మహామతి! రాజుతో పాటు వచ్చిన అన్ని వైష్ణవులు, ఆయన రెండు పద్మపాదాలకు భక్తితో నమస్కరించారు.
ప్రణమంతం మహాత్మానం రాజానం దీప్తతేజసమ్ । తమువాచ హృషీకేశస్తుష్టోఽహం తవ సువ్రత
ఆ మహాత్ముడైన రాజు, ప్రకాశవంతమైన తేజస్సుతో వినయంగా నమస్కరిస్తుండగా, హృషీకేశుడు ఆనందంగా ఇలా అన్నాడు: 'నీ ధృడమైన నియమానికి నేను సంతోషించాను.'
వరం వరయ రాజేంద్ర యత్తే మనసి వర్తతే । తత్తే దదామ్యసందేహం మద్భక్తోసి మహామతే
'ఓ రాజాధిరాజా! నీ మనసులో ఏది ఉందో, అది వరంగా కోరుకో. నిస్సందేహంగా నేను నీకు దానిని ఇస్తాను, ఎందుకంటే నువ్వు నా భక్తుడవు, ఓ మహామతి!'