బలం చ నిత్యం సంపూజ్యం ప్రసాదధనభోజనైః । చారచక్షుర్భవస్వ త్వం నిత్యం దానపరో భవ
సైన్యానికి ఎప్పుడూ బహుమతులు, ధనం, భోజనాలతో గౌరవం ఇవ్వాలి. నీవు ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండి, దానం చేయడంలో నిమగ్నుడవై ఉండాలి.
భవ స్వనియతో మంత్రే సదా గోప్యః సుపండితైః । నియతాత్మా భవ స్వత్వం మా గచ్ఛ మృగయాం సుత
మంత్రాలలో నీవు నియమంగా ఉండాలి, వాటిని పండితులనుండి రహస్యంగా ఉంచాలి. నీవు ఎప్పుడూ నియమంగా ఉండి, నీ స్వభావాన్ని కాపాడుకో. వేటకు పోకూడదు, కుమారుడా.
విశ్వాసః కస్య నో కార్యః స్త్రీషు కోశే మహాబలే । పాత్రాణాం త్వం తు సర్వేషాం కలానాం కురు సంగ్రహమ్
స్త్రీలపై, ధనంపై, పెద్ద సైన్యంపై నమ్మకం పెట్టకూడదు. కానీ, అన్ని మంచి కళలను, నైపుణ్యాలను అన్ని యోగ్యుల నుండి నేర్చుకో.
యజ యజ్ఞైర్హృషీకేశం పుణ్యాత్మా భవ సర్వదా । ప్రజానాం కంటకాన్సర్వాన్మర్దయస్వ దినే దినే
యజ్ఞాలతో హృషీకేశుని ఆరాధించు, ఎప్పుడూ పుణ్యాత్ముడవై ఉండాలి. ప్రజల్లోని కష్టాలను ప్రతిరోజూ తొలగించు.
ప్రజానాం వాంఛితం సర్వమర్పయస్వ దినే దినే । ప్రజాసౌఖ్యం ప్రకర్తవ్యం ప్రజాః పోషయ పుత్రక
ప్రజలు కోరినదాన్ని ప్రతిరోజూ వారికి ఇవ్వాలి. ప్రజల సంతోషాన్ని చూసుకోవాలి, వారిని పోషించు, కుమారుడా.
స్వకో వంశః ప్రకర్తవ్యః పరదారేషు మా కృథాః । మతిం దుష్టాం పరస్వేషు పూర్వానన్వేహి సర్వదా
నీ వంశాన్ని స్థాపించాలి. పరస్త్రీలపై మనస్సు పెట్టకూడదు. ఇతరుల ధనంపై చెడు ఆలోచనలు ఎప్పుడూ వద్దు; పూర్వీకుల మార్గాన్ని అనుసరించు.
వేదానాం హి సదా చింతా శాస్త్రాణాం హి చ సర్వదా । కురుష్వైవం సదా వత్స శస్త్రాభ్యాసరతో భవ
వేదాలు, శాస్త్రాల గురించి ఎప్పుడూ ఆలోచించు. ఇలా ఎప్పుడూ చేయు, బిడ్డా. ఆయుధాభ్యాసంలో నిమగ్నుడవై ఉండాలి.
సంతుష్టః సర్వదా వత్స స్వశయ్యా నిరతో భవ । గజస్య వాజినోభ్యాసం స్యందనస్య చ సర్వదా
ఎప్పుడూ సంతృప్తిగా ఉండాలి, బిడ్డా. నీ మంచంలో నీవు ఆనందంగా ఉండాలి. ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలపై ఎప్పుడూ సాధన చేయాలి.
ఏవమాదిశ్య తం పుత్రమాశీర్భిరభినంద్య చ । స్వహస్తేన చ సంస్థాప్య కరే దత్తం స్వమాయుధమ్
ఇలా తన కుమారునికి ఉపదేశం చేసి, ఆశీర్వచనాలతో ఆశీర్వదించి, తన ఆయుధాన్ని స్వహస్తంతో అతని చేతిలో పెట్టాడు.
స్వాం జరాం తు సమాగృహ్య దత్త్వా తారుణ్యమస్య చ । గంతుకామస్తతః స్వర్గం యయాతిః పృథివీపతిః
తన వృద్ధాప్యాన్ని తీసుకొని, తన యవ్వనాన్ని కుమారునికి ఇచ్చి, యయాతి అనే భూమిపతి స్వర్గానికి వెళ్ళాలని ఆశించి బయలుదేరాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే మాతాపితృతీర్థవర్ణనే యయాతిచరిత్రే ద్వ్యశీతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేను ఉపాఖ్యానంలో మాతాపితృ తీర్థవర్ణనలో యయాతి చరిత్రలో ఎనభై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
సుకర్మోవాచ- సమాహూయ ప్రజాః సర్వా ద్వీపానాం వసుధాధిపః । హర్షేణ మహతావిష్ట ఇదం వచనమబ్రవీత్
సుకర్ముడు ఇలా చెప్పాడు — ద్వీపాలపై ఉన్న భూమిపతి అన్ని ప్రజలను పిలిపించి, గొప్ప ఆనందంతో ఈ మాటలు చెప్పాడు.
ఇంద్రలోకం బ్రహ్మలోకం రుద్రలోకమతః పరమ్ । వైష్ణవం సర్వపాపఘ్నం ప్రాణినాం గతిదాయకమ్
ఇంద్ర లోకం, బ్రహ్మ లోకం, ఆ తరువాత రుద్ర లోకం, అన్ని పాపాలను హరించే, ప్రాణులకు గమ్యం ఇచ్చే వైష్ణవ లోకం —
వ్రజామ్యహం న సందేహో హ్యనయా సహ సత్తమాః । బ్రాహ్మణాః క్షత్రియా వైశ్యాః సశూద్రా శ్చ ప్రజా మమ
నేను అక్కడికి వెళ్తున్నాను, ఇందులో సందేహం లేదు, ఆమెతో కలిసి, ఉత్తములారా. బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు — వీరందరూ నా ప్రజలు.
సుఖేనాపి సకుటుంబైః స్థాతవ్యం తు మహీతలే । పూరురేష మహాభాగో భవతాం పాలకస్త్విహ
మీ కుటుంబాలతో కలిసి భూమిపై సుఖంగా నివసించండి. ఈ మహాభాగుడు పురువు మీకు ఇక్కడ రక్షకుడు.
స్థాపితోస్తి మయా లోకా రాజా ధీరః సదండకః । ఏవముక్తాస్తు తాః సర్వాః ప్రజా రాజానమబ్రువన్
నేను ఇతడిని లోకాల పాలకుడిగా, ధైర్యవంతుడైన, ఎప్పుడూ న్యాయంగా ఉండే రాజుగా నియమించాను. ఇలా చెప్పగానే, ప్రజలందరూ రాజును ఉద్దేశించి ఇలా పలికారు.
శ్రూయతే సర్వవేదేషు పురాణేషు నృపోత్తమ । ధర్మ ఏవం యతో లోకే న దృష్టః కేన వై పురా
ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! అన్ని వేదాల్లో, పురాణాల్లో కూడా వినబడింది — ఇలాంటి ధర్మం ఈ లోకంలో ఎప్పుడూ ఎవ్వరూ చూడలేదు.
దృష్టోస్మాభిరసౌ ధర్మో దశాంగః సత్యవల్లభః । సోమవంశసముత్పన్నో నహుషస్య మహాగృహే
మేము ఈ ధర్మాన్ని చూశాము; ఇది పది భాగాలతో, సత్యాన్ని ప్రేమించే ధర్మం. ఇది సోమ వంశంలో, నహుషుని గొప్ప ఇంట్లో పుట్టింది.
హస్తపాదముఖైర్యుక్తః సర్వాచారప్రచారకః । జ్ఞానవిజ్ఞానసంపన్నః పుణ్యానాం చ మహానిధిః
చేతులు, కాళ్లు, నోరు కలిగి, అన్ని ఆచారాలను వ్యాపింపజేసే, జ్ఞానం, విజ్ఞానం కలిగి, పుణ్యాల మహా నిధిగా ఉన్నాడు.
గుణానాం హి మహారాజ ఆకరః సత్యపండితః । కుర్వంతి చ మహాధర్మం సత్యవంతో మహౌజసః
ఓ మహారాజా! అతడు గుణాల ఖనిగా, సత్యంలో పండితుడుగా ఉన్నాడు. సత్యాన్ని పాటించే, గొప్ప శక్తి కలవారు మహా ధర్మాన్ని ఆచరిస్తారు.
తం ధర్మం దృష్టవంతః స్మ భవంతం కామరూపిణమ్ । భవంతం కామకర్తారమీదృశం సత్యవాదినమ్
ఆ ధర్మాన్ని చూసిన తర్వాత, మనం నిన్ను చూశాము. నీవు కావలసిన రూపంలో మారగలవాడివి, కావలసినట్లు చేయగలవాడివి, ఇలాంటి సత్యవాది కూడా నీవే.
కర్మణా త్రివిధేనాపి వయం త్యక్తుం న శక్నుమః । యత్ర త్వం తత్ర గచ్ఛామః సుసుఖం పుణ్యమేవ చ
మూడు విధాల కర్మలతో అయినా మేము నిన్ను విడిచిపెట్టలేము. నీవు ఎక్కడికి పోయినా, మేము అక్కడికే వెళ్తాము; సుఖంగా, పుణ్యంగా ఉంటాము.
నరకేపి భవాన్యత్ర వయం తత్ర న సంశయః । కిం దారైర్ధనభోగైశ్చ కిం జీవైర్జీవితేన చ
నీవు నరకంలో ఉన్నా, మేము కూడా అక్కడే ఉంటాము — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. భార్యలు, ధనం, భోగాలు, ప్రాణాలు — ఇవన్నీ ఎందుకు?
త్వాం వినాసుమహారాజ తేన నాస్త్యత్ర కారణమ్ । త్వయైవ సహ రాజేంద్ర వయం యాస్యామ నాన్యథా
నీవు లేకుండా ఇవన్నింటికీ కారణమే లేదు, ఓ మహారాజా! రాజేంద్రా! మేము నీవు ఉన్నచోటే ఉంటాము, వేరేలా కాదు.
ఏవం శ్రుత్వా వచస్తాసాం ప్రజానాం పృథివీపతిః । హర్షేణ మహతావిష్టః ప్రజావాక్యమువాచ హ
ప్రజల మాటలు విని, భూమిపై పాలకుడు అపారమైన ఆనందంతో నిండిపోయి, ప్రజలకు ఇలా అన్నాడు.
ఆగచ్ఛంతు మయా సార్ద్ధం సర్వే లోకాః సుపుణ్యకాః । నృపో రథం సమారుహ్య తయా వై కామకన్యయా
పుణ్యమయమైన లోకాలు అన్నీ నాతో కలిసి రావాలి. రాజు ఆ కామకన్యతో కలిసి రథంపై ఎక్కాడు.
రథేన హంసవర్ణేన చంద్రబింబానుకారిణా । చామరైర్వ్యజనైశ్చాపి వీజ్యమానో గతవ్యథః
హంసవర్ణంలో, చంద్రబింబాన్ని పోలిన రథంలో, చామరాలతో, వంటివాటితో వడివడిగా, దుఃఖం లేకుండా ప్రయాణించాడు.
కేతునా తేన పుణ్యేన శుభ్రేణాపి మహీయసా । శోభమానో యథా దేవో దేవరాజః పురందరః
ఆ పవిత్రమైన, తెల్లని, మహత్తరమైన జెండాతో అలంకరించబడి, దేవేంద్రుడిలా ప్రకాశించాడు.
ఋషిభిః స్తూయమానస్తు బందిభిశ్చారణైస్తథా । ప్రజాభిః స్తూయమానశ్చ యయాతిర్నహుషాత్మజః
ఋషులు, గాయకులు, గంధర్వులు, ప్రజలు అందరూ స్తుతిస్తూ, నహుషుని కుమారుడు యయాతిని పొగిడారు.
ప్రజాః సర్వాస్తతో యానైః సమాయాతా నరేశ్వరమ్ । గజైరశ్వై రథైశ్చాన్యైః ప్రస్థితాశ్చ దివం ప్రతి
అందరు ప్రజలు, ఏనుగులు, కుదిరాలు, రథాలు, ఇతర వాహనాల్లో రాజుని దగ్గరకు వచ్చి, ఆకాశానికి ప్రయాణించారు.