అపధ్వస్తస్త్వయాఽదేశో మమాయం పాపచేతన । తస్మాత్పాపీ భవ స్వత్వం సర్వధర్మబహిష్కృతః
నీ చెడు మనసుతో నా ఆజ్ఞను లంగించావు. అందుకే నీవు పాపి అయి, అన్ని ధర్మాలనుండి దూరమైనవాడవు.
శిఖయా త్వం విహీనశ్చ వేదశాస్త్రవివర్జితః । సర్వాచారవిహీనస్త్వం భవిష్యసి న సంశయః
నీవు శిఖా లేకుండా, వేదాలు, శాస్త్రాలు తెలియని వాడవవు. నీకు మంచి ఆచారాలు ఉండవు, ఇది నిస్సందేహం.
బ్రహ్మఘ్నస్త్వం దేవదుష్టః సురాపః సత్యవర్జితః । చండకర్మప్రకర్తా త్వం భవిష్యసి నరాధమః
నీవు బ్రాహ్మణ హంతకుడవు, దేవతలను అవమానించే వాడవు, మద్యం సేవించేవాడవు, నిజాయితీ లేని వాడవు, క్రూరమైన పనులు చేసే, మానవులలో అతి నీచుడవవు.
సురాలీనః క్షుధీ పాపీ గోఘ్నశ్చ త్వం భవిష్యసి । దుశ్చర్మా ముక్తకచ్ఛశ్చ బ్రహ్మద్వేష్టా నిరాకృతిః
నీవు మద్యానికి అలవాటు పడతావు, ఎప్పుడూ ఆకలితో ఉండేవాడవు, పాపాలు చేసే వాడవు, గోవులను హత్య చేసే వాడవవు, మురికి చర్మాలు ధరించేవాడవు, దుస్తులు సరిగా ధరించని వాడవవు, బ్రాహ్మణ ద్వేషి, ఆకారమూ లేని వాడవవు.
పరదారాభిగామీ త్వం మహాచండః ప్రలంపటః । సర్వభక్షశ్చ దుర్మేధాః సదాత్వం చ భవిష్యసి
నీవు పరస్త్రీని ఆశ్రయించేవాడవు, అతి క్రూరుడు, మోసగాడు, చెడ్డ మనసు కలవాడు, ఏదైనా తినేవాడు, ఎప్పుడూ చెడ్డ బుద్ధి కలవాడవవు.
సగోత్రాం రమసే నారీం సర్వధర్మప్రణాశకః । పుణ్యజ్ఞానవిహీనాత్మా కుష్ఠవాంశ్చ భవిష్యసి
నీవు నీ వంశానికి చెందిన స్త్రీతో సంచరిస్తావు, అన్ని ధర్మాలను నాశనం చేసే వాడవవు, పుణ్యమూ, జ్ఞానమూ లేని వాడవవు, కుష్టురోగి అవుతావు.
తవ పుత్రాశ్చ పౌత్రాశ్చ భవిష్యంతి న సంశయః । ఈదృశాః సర్వపుణ్యఘ్నా మ్లేచ్ఛాః సుకలుషీకృతాః
నీ కుమారులు, మనవళ్లు కూడా ఇదే విధంగా ఉంటారు. వారు అన్ని పుణ్యాలను నాశనం చేసే వారు, మ్లేచ్ఛులు, పూర్తిగా చెడిపోయినవారు.
ఏవం తురుం సుశప్త్వైవ యదుం పుత్రమథాబ్రవీత్ । జరాం వై ధారయస్వేహ భుంక్ష్వ రాజ్యమకంటకమ్
ఇలా తుర్వసును శపించి, తరువాత తన కుమారుడు యదువుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ లోకంలో వృద్ధాప్యాన్ని స్వీకరించి, నిర్బంధంగా రాజ్యం అనుభవించు.'
బద్ధాఞ్జలిపుటో భూత్వా యదూ రాజానమబ్రవీత్ । యదురువాచ- జరాభారం న శక్నోమి వోఢుం తాత కృపాం కురు
యదు చేతులు జోడించి రాజును ఇలా అడిగాడు: 'తండ్రి! వృద్ధాప్య భారాన్ని నేను భరించలేను. దయచేసి నాపై కరుణ చూపు.'
శీతమధ్వా కదన్నం చ వయోతీతాశ్చ యోషితః । మనసః ప్రాతికూల్యం చ జరాయాః పంచహేతవః
చలిని, పొడవైన ప్రయాణాలను, రుచిలేని తినుబండారాన్ని, వయస్సు మించిపోయిన స్త్రీలను, మనస్సుకు నచ్చని విషయాలను—ఇవి వృద్ధాప్య బాధలకు ఐదు కారణాలు.
జరాదుఃఖం న శక్నోమి నవే వయసి భూపతే । కః సమర్థో హి వై ధర్తుం క్షమస్వ త్వం మమాధునా
రాజా! నా యవ్వనంలో వృద్ధాప్య బాధను భరించలేను. దాన్ని ఎవరు తట్టుకోగలరు? దయచేసి నన్ను క్షమించు.
యదుం క్రుద్ధో మహారాజః శశాప ద్విజనందన । రాజ్యార్హో న చ తే వంశః కదాచిద్వై భవిష్యతి
మహారాజు కోపంతో యదును శపించాడు: 'నీ వంశం ఎప్పుడూ రాజ్యానికి అర్హం కాదని.'
బలతేజః క్షమాహీనః క్షాత్రధర్మవివర్జితః । భవిష్యతి న సందేహో మచ్ఛాసనపరాఙ్ముఖః
నీకు బలం, తేజస్సు, సహనం ఉండవు. క్షత్రియ ధర్మం లేకుండా, నా ఆజ్ఞను పట్టించుకోని వాడవవు. ఇది నిస్సందేహం.
యదురువాచ- నిర్దోషోహం మహారాజ కస్మాచ్ఛప్తస్త్వయాధునా । కృపాం కురుష్వ దీనస్య ప్రసాదసుముఖో భవ
యదు ఇలా అన్నాడు: 'మహారాజా! నేను నిష్కలంకుడను. నీవు ఎందుకు నన్ను శపించావు? దయచేసి బాధపడుతున్న నాపై కరుణ చూపి, అనుగ్రహించు.'
రాజోవాచ- మహాదేవః కులే తే వై స్వాంశేనాపి హి పుత్రక । కరిష్యతి విసృష్టిం చ తదా పూతం కులం తవ
రాజు ఇలా అన్నాడు: 'పిల్లా! నీ వంశంలో మహాదేవుడు తన అంసంతో జన్మిస్తాడు. అప్పుడు నీ వంశం పవిత్రమవుతుంది.'
యదురువాచ- అహం పుత్రో మహారాజ నిర్దోషః శాపితస్త్వయా । అనుగ్రహో దీయతాం మే యది మే వర్త్తతే దయా
యదు ఇలా అన్నాడు: 'మహారాజా! నేను నీ కుమారుడను, నిష్పాపుడను, అయినా నీవు నన్ను శపించావు. నాపై దయ ఉంటే, దయచేసి అనుగ్రహించు.'
రాజోవాచ- యో భవేజ్జ్యేష్ఠపుత్రస్తు పితుర్దుఃఖాపహారకః । రాజ్యదాయం సుభుంక్తే చ భారవోఢా భవేత్స హి
రాజు ఇలా అన్నాడు: 'తండ్రి బాధను తీయగల పెద్ద కుమారుడు, రాజ్యాన్ని అనుభవించేవాడు, భారాన్ని మోయగలవాడే నిజంగా అర్హుడు.'
త్వయా ధర్మం న ప్రవృత్తమభాష్యోసి న సంశయః । భవతా నాశితాజ్ఞా మే మహాదండేన ఘాతినః
నీవు ధర్మాన్ని అనుసరించలేదు, అవసరమైన మాటలు చెప్పలేదు. నిస్సందేహంగా, నీవు నా ఆజ్ఞను లంగించావు. అందుకే నీవు కఠినమైన శిక్షకు పాత్రవాడు.
తస్మాదనుగ్రహో నాస్తి యథేష్టం చ తథా కురు । యదురువాచ- యస్మాన్మే నాశితం రాజ్యం కులం రూపం త్వయా నృప
అందుకే నీకు దయ చూపించను; నీవు ఇష్టం వచ్చినట్లు చేయు. యదు ఇలా అన్నాడు: రాజా, నువ్వు నా రాజ్యం, వంశం, అందాన్ని నాశనం చేశావు.
తస్మాద్దుష్టో భవిష్యామి తవ వంశపతిర్నృప । తవ వంశే భవిష్యంతి నానాభేదాస్తు క్షత్త్రియాః
అందుకే నీ వంశానికి అధిపతిగా నేను చెడు మారుతాను, రాజా. నీ వంశంలో ఎన్నో విభిన్న క్షత్రియులు పుట్టుతారు.
తేషాం గ్రామాన్సుదేశాంశ్చ స్త్రియో రత్నాని యాని వై । భోక్ష్యంతి చ న సందేహో అతిచండా మహాబలాః
వారు గ్రామాలు, మంచి భూములు, స్త్రీలు, రత్నాలు అన్నీ ఆనందంగా అనుభవిస్తారు; సందేహం లేదు, వారు చాలా క్రూరంగా, బలంగా ఉంటారు.
మమ వంశాత్సముత్పన్నాస్తురుష్కా మ్లేచ్ఛరూపిణః । త్వయా యే నాశితాః సర్వే శప్తాః శాపైః సుదారుణైః
నా వంశంలో నుంచి తురుష్కులు, విదేశీయుల రూపంలో పుట్టుతారు. నువ్వు నాశనం చేసినవారు అందరూ భయంకరమైన శాపాలతో శపించబడ్డారు.
ఏవం బభాషే రాజానం యదుః క్రుద్ధో నృపోత్తమ । అథ క్రుద్ధో మహారాజః పునశ్చైవం శశాప హ
యదు కోపంతో రాజును ఇలా అన్నాడు, రాజులలో శ్రేష్ఠుడా. ఆ తరువాత మహారాజు కూడా కోపంతో మళ్లీ ఇలా శపించాడు.
మత్ప్రజానాశకాః సర్వే వంశజాస్తే శృణుష్వ హి । యావచ్చంద్రశ్చ సూర్యశ్చ పృథ్వీ నక్షత్రతారకాః
నువ్వు విను, నా ప్రజలను నాశనం చేసే నీ వంశంలో పుట్టినవారు అందరూ; చంద్రుడు, సూర్యుడు, భూమి, నక్షత్రాలు, తారలు ఉన్నంత వరకు,
తావన్మ్లేచ్ఛాః ప్రపక్ష్యంతే కుంభీపాకే చరౌ రవే । కురుం దృష్ట్వా తతో బాలం క్రీడమానం సులక్షణమ్
అంతవరకూ విదేశీయులు కుంభీపాకంలో బలంగా ఉంటారు, సూర్యుని అంచున తిరుగుతారు. కురువులను చిన్నవారిని, ఆడుతూ, శుభలక్షణాలతో చూస్తూ,
సమాహ్వయతి తం రాజా న సుతం నృపనందనమ్ । శిశుం జ్ఞాత్వా పరిత్యక్తః సకురుస్తేన వై తదా
రాజు అతన్ని పిలిచాడు, తన కుమారుడిని కాదు, రాజుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే వాడిని కాదు. శిశువని తెలుసుకుని, అతన్ని విడిచిపెట్టాడు; అప్పుడు కురు వదిలిపడిపోయాడు.
శర్మిష్ఠాయాః సుతం పుణ్యం తం పూరుం జగదీశ్వరః । సమాహూయ బభాషే చ జరా మే గృహ్యతాం పునః
శర్మిష్ఠకు పుట్టిన పుణ్యవంతుడైన పురును జగదీశ్వరుడు పిలిపించాడు. నా వృద్ధాప్యాన్ని మళ్లీ తీసుకో అని అన్నాడు.
భుంక్ష్వ రాజ్యం మయా దత్తం సుపుణ్యం హతకంటకమ్ । పూరురువాచ- రాజ్యం దేవే న భోక్తవ్యం పిత్రా భుక్తం యథా తవ
నేను ఇచ్చిన పుణ్యRaj్యం, కంటికెదురుగా ఉండే రాజ్యం, ఆనందంగా అనుభవించు. పురు ఇలా అన్నాడు: దేవా, నీ తండ్రిలా నేను రాజ్యం అనుభవించకూడదు.
త్వదాదేశం కరిష్యామి జరా మే దీయతాం నృప । తారుణ్యేన మమాద్యైవ భూత్వా సుందరరూపదృక్
నీ ఆజ్ఞను నేను పాటిస్తాను; నా వృద్ధాప్యాన్ని నాకు ఇవ్వు, రాజా. నా యవ్వనంతో, ఇప్పుడు అందమైన రూపాన్ని పొందనివ్వు.
భుంక్ష్వ భోగాన్సుకర్మాణి విషయాసక్తచేతసా । యావదిచ్ఛా మహాభాగ విహరస్వ తయా సహ
ఇష్టమైన విషయాల్లో మనసు పెట్టి, సుఖాలు, మంచి పనులు అనుభవించు. నీవు ఎంతకాలం కోరుకుంటే, ఆ స్త్రీతో కలిసి జీవించు, మహాభాగ.