మానవా మరణం యాంతి పాపవ్యాధి ప్రపీడితాః । న పిబంతి మహామూఢాః కృష్ణ నామ రసాయనమ్
పాపం, వ్యాధి బాధపడే మనుషులు మరణానికి లోనవుతారు. గొప్ప మూర్ఖులు కృష్ణుని నామామృతాన్ని త్రాగరు.
తేన ధ్యానేన జ్ఞానేన పూజాభావేన మాతలే । సత్యేన దానపుణ్యేన మమ కాయో నిరామయః
ఆ ధ్యానం, ఆ జ్ఞానం, పూజాభావం, మాతలి! సత్యం, దానం వల్ల నాకు శరీరానికి వ్యాధి లేదు.
పాపర్ద్ధేరామయాః పీడాః ప్రభవంతి శరీరిణః । పీడాభ్యో జాయతే మృత్యుః ప్రాణినాం నాత్ర సంశయః
పాపం పెరిగితే శరీరంలో బాధలు కలుగుతాయి. ఆ బాధల వల్ల ప్రాణులకు మరణం వస్తుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తస్మాద్ధర్మః ప్రకర్తవ్యః పుణ్యసత్యాశ్రయైర్నరైః । పంచభూతాత్మకః కాయః శిరాసంధివిజర్జరః
కాబట్టి, మనుషులు పుణ్యం, సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని ధర్మాన్ని ఆచరించాలి. ఐదు భూతాలతో కూడిన శరీరం, మడమలు, జోడులతో ముదిరిపోతుంది.
ఏవం సంధీకృతో మర్త్యో హేమకారీవ టంకణైః । తత్ర భాతి మహానగ్నిర్ద్ధాతురేవ చరః సదా
ఇలా మానవుడు బంగారు పనివాడు పనిముట్లు కలిపినట్టు, శరీరం కలిపి ఉంటుంది. అందులో ఎప్పుడూ కదిలే మహాగ్ని మెరిసిపోతుంది.
శతఖండమయే విప్ర యః సంధత్తే సబుద్ధిమాన్ । హరేర్నామ్నా చ దివ్యేన సౌభాగ్యేనాపి పిప్పల
ఓ పిప్పల! వంద ముక్కల మేతల్ని కలిపే తెలివైనవాడు లాగా, హరిదేవుని దివ్యనామంతో, అదృష్టంతో కూడి ఉంటాడు.
పంచాత్మకా హి యే ఖండాః శతసంధివిజర్జరాః । తేన సంధారితాః సర్వే కాయో ధాతుసమో భవేత్
ఐదు భాగాలుగా ఉన్న ముక్కలు, వంద మడమలతో ముదిరిపోతాయి. వాటిని కలిపితే, శరీరం లోహసారం లాగా మారుతుంది.
హరేః పూజోపచారేణ ధ్యానేన నియమేన చ । సత్యభావేన దానేన నూత్నః కాయో విజాయతే
హరిదేవుని పూజ, సేవ, ధ్యానం, నియమం, సత్యభావం, దానం వలన కొత్త శరీరం కలుగుతుంది.
దోషా నశ్యంతి కాయస్య వ్యాధయః శృణు మాతలే । బాహ్యాభ్యంతరశౌచం హి దుర్గంధిర్నైవ జాయతే
మాతలీ, విను. శరీరంలోని దోషాలు పోతే, వ్యాధులు కూడా నశించిపోతాయి. బాహ్య, అంతర్గత పరిశుద్ధతను పాటించే వారికి చెడు వాసనలు ఎప్పుడూ కలగవు.
శుచిస్తతో భవేత్సూత ప్రసాదాత్తస్య చక్రిణః । నాహం స్వర్గం గమిష్యామి స్వర్గమత్ర కరోమ్యహమ్
సూతా, ఆ చక్రధారి కృపతో మనిషి పరిశుద్ధుడవుతాడు. నేను స్వర్గానికి వెళ్ళను, ఈ భూమినే స్వర్గంగా మారుస్తాను.
తపసా చైవ భావేన స్వధర్మేణ మహీతలమ్ । స్వర్గరూపం కరిష్యామి ప్రసాదాత్తస్య చక్రిణః
తపస్సు, మంచి స్వభావం, తన ధర్మాన్ని నిబద్ధంగా అనుసరించడం ద్వారా, ఆ చక్రధారి కృపతో నేనే ఈ భూమిని స్వర్గంగా చేస్తాను.
ఏవం జ్ఞాత్వా ప్రయాహి త్వం కథయస్వ పురందరమ్ । సుకర్మోవాచ- సమాకర్ణ్య తతః సూతో నృపతేః పరిభాషితమ్
ఇలా తెలుసుకొని నువ్వు వెళ్లి పురందరుని చెబు అని సుకర్ముడు అన్నాడు. రాజు మాటలు వినిన తరువాత,
ఆశీర్భిరభినంద్యాథ ఆమంత్ర్య నృపతిం గతః । సర్వం నివేదయామాస ఇంద్రాయ చ మహాత్మనే
ఆ రథసారధి రాజును ఆశీర్వదించి, వీడ్కోలు చెప్పి, మహాత్ముడైన ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్లి అన్నింటినీ వివరంగా తెలిపాడు.
సమాకర్ణ్య సహస్రాక్షో యయాతేస్తు మహాత్మనః । తస్యాథ చింతయామాసానయనార్థం దివం ప్రతి
సహస్రాక్షుడు ఆ దూత ద్వారా మహాత్ముడైన యయాతి గురించి విని, అతన్ని స్వర్గానికి తీసుకురావాలనే ఆలోచన చేశాడు.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే మాతాపితృతీర్థవర్ణనే యయాతిచరితే ద్విసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేను కథలో, మాతా పితృ తీర్థవర్ణనలో, యయాతి చరిత్రలో డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
పిప్పల ఉవాచ- గతే తస్మిన్మహాభాగే దూత ఇంద్రస్య వై పునః । కిం చకార స ధర్మాత్మా యయాతిర్నహుషాత్మజః
పిప్పలుడు ఇలా అడిగాడు — ఆ మహాత్ముడు, ఇంద్రుని దూతుడు వెళ్లిన తర్వాత, నహుషుని కుమారుడు ధర్మాత్ముడైన యయాతి ఏమి చేశాడు?
సుకర్మోవాచ- తస్మిన్గతే దేవవరస్య దూతే స చింతయామాస నరేంద్రసూనుః । ఆహూయ దూతాన్ప్రవరాన్స సత్వరం ధర్మార్థయుక్తం వచ ఆదిదేశ
సుకర్ముడు ఇలా చెప్పాడు — దేవతల అధిపతి దూతుడు వెళ్లిన తర్వాత, రాజు కుమారుడు ఆలోచించి, ముఖ్యమైన దూతలను త్వరగా పిలిపించి, ధర్మబద్ధమైన మాటలు చెప్పాడు.
గచ్ఛంతు దూతాః ప్రవరాః పురోత్తమే దేశేషు ద్వీపేష్వఖిలేషు లోకే । కుర్వంతు వాక్యం మమ ధర్మయుక్తం వ్రజంతు లోకాః సుపథా హరేశ్చ
ముఖ్యమైన దూతలు ఉత్తమ నగరాలకు, అన్ని ప్రాంతాలకు, ద్వీపాలకు, ప్రపంచమంతటా వెళ్లి, నా ధర్మబద్ధమైన ఆజ్ఞను ప్రకటించాలి. ప్రజలు హరిదేవుని మంచిపథంలో నడవాలి.
భావైః సుపుణ్యైరమృతోపమానైర్ధ్యానైశ్చ జ్ఞానైర్యజనైస్తపోభిః । యజ్ఞైశ్చ దానైర్మధుసూదనైకమర్చంతు లోకా విషయాన్విహాయ
ప్రజలు, ఇంద్రియ సుఖాలను వదిలి, అమృతంతో సమానమైన పవిత్ర భావాలతో, ధ్యానం, జ్ఞానం, యజ్ఞాలు, తపస్సు, దానాలు వంటి వాటితో మధుసూదనుడిని మాత్రమే ఆరాధించాలి.
సర్వత్ర పశ్యంత్వసురారిమేకం శుష్కేషు చార్ద్రేష్వపి స్థావరేషు । అభ్రేషు భూమౌ సచరాచరేషు స్వీయేషు కాయేష్వపి జీవరూపమ్
ప్రతి ఒక్కరూ, ఎండిన చోటైనా, తడి చోటైనా, స్థావరాలలోనైనా, మేఘాల్లోనైనా, భూమిపై, చరాచరజంతువుల్లోనైనా, తమ శరీరాల్లోనూ జీవరూపంగా అసురారిని ఎక్కడైనా చూడాలి.
దేవం తముద్దిశ్య దదంతు దానమాతిథ్యభావైః పరిపైత్రికైశ్చ । నారాయణం దేవవరం యజధ్వం దోషైర్విముక్తా అచిరాద్భవిష్యథ
ఆ దేవుడిని ఉద్దేశించి, అతిథి సేవతో, పితృకర్మలతో, దానాలు ఇవ్వాలి. దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన నారాయణుని ఆరాధించండి. త్వరలోనే మీరు దోషాల నుంచి విముక్తి పొందుతారు.
యో మామకం వాక్యమిహైవ మానవో లోభాద్విమోహాదపి నైవ కారయేత్ । స శాస్యతాం యాస్యతి నిర్ఘృణో ధ్రువం మమాపి చౌరో హి యథా నికృష్టః
ఈ లోకంలో ఎవరు నా ఆజ్ఞను లోభం లేదా మోహంతో పాటించకపోతే, అతడిని శిక్షించాలి. అతడు తప్పకుండా పతనమవుతాడు. దొంగను నేను కూడా తక్కువగా చూసినట్టు అతడిని కూడా.
ఆకర్ణ్య వాక్యం నృపతేశ్చ దూతాఃసంహృష్టభావాః సకలాం చ పృథ్వీమ్ । ఆచఖ్యురేవం నృపతేః ప్రణీతమాదేశభావం సకలం ప్రజాసు
రాజు మాటలు విని, దూతలు ఆనందంతో, భూమి అంతటా ప్రజలకు రాజు ఆజ్ఞను యథాతథంగా ప్రకటించారు.
విప్రాదిమర్త్యా అమృతం సుపుణ్యమానీతమేవం భువి తేన రాజ్ఞా । పిబంతు పుణ్యం పరివైష్ణవాఖ్యం దోషైర్విహీనం పరిణామమిష్టమ్
బ్రాహ్మణులు మొదలుకొని మానవులు అందరూ, ఆ రాజు భూమికి తెచ్చిన అమృతసమానమైన పవిత్రతను, పరివైష్ణవమనే పుణ్యాన్ని, దోషాలు లేకుండా, కావలసిన ఫలితాన్ని ఇచ్చేదిగా పానంచేయాలి.
శ్రీకేశవం క్లేశహరం వరేణ్యమానందరూపం పరమార్థమేవమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
శ్రీకేశవుడు బాధలను తొలగించేవాడు, ఆరాధించదగినవాడు, పరమానంద స్వరూపుడు, పరమార్థ స్వరూపుడైనవాడు. మంచి రాజు తెచ్చిన దోషహర నామామృతాన్ని ప్రజలు సేవించాలి.
సఖడ్గపాణిం మధుసూదనాఖ్యం తం శ్రీనివాసం సగుణం సురేశమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
ఖడ్గాన్ని ధరించినవాడు, మధుసూదనుడని పిలవబడే శ్రీనివాసుడు, గుణాలతో నిండిన దేవతాధిపతి. మంచి రాజు తెచ్చిన దోషహర నామామృతాన్ని ప్రజలు సేవించాలి.
శ్రీపద్మనాథం కమలేక్షణం చ ఆధారరూపం జగతాం మహేశమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
కమలనేత్రుడైన శ్రీపద్మనాథుని పేరు, లోకాలకు ఆధారమైన మహేశ్వరుని పేరు, దేవతల ఆజ్ఞతో తెచ్చిన, దోషాలను తొలగించే ఆ పేరునectarాన్ని ప్రజలు త్రాగాలి.
పాపాపహం వ్యాధివినాశరూపమానందదం దానవదైత్యనాశనమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
పాపాలను పోగొట్టే, వ్యాధులను నశింపజేసే, ఆనందాన్ని ఇచ్చే, దానవ-దైత్యులను నాశనం చేసే, దోషాలను తొలగించే ఆ పేరునectarాన్ని ప్రజలు త్రాగాలి.
యజ్ఞాంగరూపం చరథాంగపాణిం పుణ్యాకరం సౌఖ్యమనంతరూపమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
యజ్ఞరూపుడై, యజ్ఞాంగాలైన చేతులు కలిగి, పుణ్యాన్ని ప్రసాదించే, అంతరానందమయుడైన ఆ పేరునectarాన్ని ప్రజలు త్రాగాలి.
విశ్వాధివాసం విమలం విరామం రామాభిధానం రమణం మురారిమ్ । నామామృతం దోషహరం సురాజ్ఞా ఆనీతమస్త్యేవ పిబంతు లోకాః
ప్రపంచానికి నివాసస్థానమైన, నిర్మలమైన, శాంతియుతమైన, రామ అనే పేరుగల, ఆనందదాయకుడైన, మురాసురుని శత్రువైన ఆ పేరునectarాన్ని ప్రజలు త్రాగాలి.