గవాం క్షత్రియవైశ్యానాం స్త్రీశూద్రాణాం చ ఘాతనమ్ । శివాయతనవృక్షాణాం పుణ్యారామ వినాశనమ్
ఆవులను, క్షత్రియులను, వైశ్యులను, స్త్రీలను, శూద్రులను చంపడం, శివాలయాల్లోని చెట్లు లేదా పుణ్యవనాలను నాశనం చేయడం ఘోరమైన పాపాలు.
యః పీడామాశ్రమస్థానామాచరేదల్పికామపి । తద్భృత్యపరివర్గస్య పశుధాన్యవనస్య చ
ఆశ్రమంలో నివసించే వారికీ, వారి సేవకులకు, కుటుంబసభ్యులకు, పశువులకు, ధాన్యానికి, అడవికి కొంచెం కూడా హాని కలిగించినా అది పాపమే.
కర్ష ధాన్య పశుస్తేయమయాజ్యానాం చ యాజనమ్ । యజ్ఞారామతడాగానాం దారాపత్యస్య విక్రయః
లంగాలు, ధాన్యం, పశువులు దొంగిలించడం, యోగ్యతలేని వారికి యజ్ఞాది కర్మలు చేయడం, యజ్ఞస్థలం, చెరువు, భార్య లేదా పిల్లలను అమ్మడం కూడా పాపమే.
తీర్థయాత్రోపవాసానాం వ్రతానాం చ సుకర్మణామ్ । స్త్రీధనాన్యుపజీవంతి స్త్రీభగాత్యంతజీవితా
స్త్రీధనాన్ని ఆధారంగా జీవించడం, స్త్రీల వల్ల ప్రాణాలు కోల్పోవడం, తీర్థయాత్ర, ఉపవాసం, వ్రతాలు, మేలైన పనులను నిర్లక్ష్యం చేయడం కూడా పాపమే.
స్వధర్మం విక్రయేద్యస్తు అధర్మం వర్ణతే నరః । పరదోషప్రవాదీ చ పరచ్ఛిద్రావలోకకః
తన ధర్మాన్ని అమ్మడం, అధర్మాన్ని పొగడడం, ఇతరుల నింద చెబడం, ఇతరుల లోపాలను వెతకడం — ఇవన్నీ పాపాలు.
పరద్రవ్యాభిలాషీ చ పరదారావలోకకః । ఏతే గోఘ్నసమానాశ్చ జ్ఞాతవ్యా నృపనందన
ఇతరుల సొమ్ము మీద ఆశపడి, ఇతరుల భార్యను చూడడం — ఇవన్నీ ఆవును చంపడానికీ సమానమైన ఘోర పాపాలు, ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా!
యః కర్తా సర్వశాస్త్రాణాం గోహర్తా గోశ్చ విక్రయీ । నిర్దయోఽతీవ భృత్యేషు పశూనాం దమకశ్చ యః
అన్ని శాస్త్రాలను రచించినవాడు, ఆవులను చంపేవాడు లేదా అమ్మేవాడు, పనివారిపట్ల చాలా క్రూరంగా ఉండేవాడు, పశువులను కొట్టేవాడు — వీరు పాపులు.
మిథ్యా ప్రవదతే వాచమాకర్ణయతి యః పరైః । స్వామిద్రోహీ గురుద్రోహీ మాయావీ చపలః శఠః
అబద్ధంగా మాట్లాడేవాడు, ఇతరుల అబద్ధాలను వినేవాడు, యజమాని లేదా గురువును మోసగించేవాడు, మాయ చేసేవాడు, చంచలుడు, దుర్బుద్ధి కలవాడు — వీరు పాపులు.
యో భార్యాపుత్రమిత్రాణి బాలవృద్ధకృశాతురాన్ । భృత్యానతిథిబంధూంశ్చ త్యక్త్వాశ్నాతి బుభుక్షితాన్
తన భార్య, పిల్లలు, స్నేహితులు, చిన్నవారు, వృద్ధులు, బలహీనులు, రోగులు, పనివారు, అతిథులు, బంధువులను వదిలిపెట్టి, వారు ఆకలితో ఉండగా తాను తినేవాడు — అతడు పాపి.
యే తు మృష్టం సమశ్నంతి నో వాంచ్ఛంతం దదంతి చ । పృథక్పాకీ స విజ్ఞేయో బ్రహ్మవాదిషు గర్హితః
రుచికరమైన ఆహారం తానే తిని, ఆకలితో ఉన్నవారికి ఇవ్వని వారు, వేరుగా వండుకుని తినేవారు — వీరు బ్రహ్మజ్ఞుల మధ్య నిందించబడతారు.
నియమాన్స్వయమాదాయ యే త్యజంత్యజితేంద్రియాః । ప్రవ్రజ్యాగమితా యైశ్చ సంయుక్తా యే చ మద్యపైః
తాము నియమాలు వేసుకుని, ఇంద్రియాలను అదుపు చేయలేక వాటిని వదిలేసేవారు, అబద్ధంగా సంయాసం తీసుకున్నవారు, మద్యం తాగేవారితో కలిసివుండేవారు — వీరు పాపులు.
యే చాపి క్షయరోగార్తాం గాం పిపాసా క్షుధాతురామ్ । న పాలయంతి యత్నేన తే గోఘ్నా నారకాః స్మృతాః
క్షయవ్యాధి, దాహం, ఆకలితో బాధపడే ఆవులను శ్రద్ధగా కాపాడని వారు — వీరు ఆవు హంతకులు, నరకానికి పోవాల్సినవారు.
సర్వపాపరతా యే చ చతుష్పాత్క్షేత్రభేదకాః । సాధూన్విప్రాన్గురూంశ్చైవ యశ్చ గాం హి ప్రతాడయేత్
అన్ని పాపాల్లో నిమగ్నమైనవారు, పొలాల్లో నడిచే జంతువులను గాయపరిచేవారు, సద్గుణులు, బ్రాహ్మణులు, గురువులను కొట్టేవారు, ఆవులను కొట్టేవారు — వీరు పాపులు.
యే తాడయంత్యదోషాం చ నారీం సాధుపదేస్థితామ్ । ఆలస్యబద్ధసర్వాంగో యః స్వపితి ముహుర్ముహుః
పాపం లేని, సద్గతిలో ఉన్న స్త్రీలను కొట్టేవారు, పూర్తిగా ఆలస్యానికి లోనై, మళ్లీ మళ్లీ నిద్రపోయేవారు — వీరు పాపులు.
దుర్బలాంశ్చ న పుష్ణంతి నష్టాన్నాన్వేషయంతి చ । పీడయంత్యతిభారేణ సక్షతాన్వాహయంతి చ
బలహీనులను పోషించని వారు, పోయిన ఆహారాన్ని వెతకని వారు, ఎక్కువ భారంతో బాధించేవారు, గాయపడినవారిని పనికి పెట్టేవారు — వీరు పాపులు.
సర్వపాపరతా యే చ సంయుక్తా యే చ భుంజతే । భగ్నాంగీం క్షతరోగార్తాం గోరూపాం చ క్షుధాతురామ్
అన్ని పాపాల్లో నిమగ్నమైనవారు, అలాంటి వారితో కలిసివుండేవారు, విరిగిన కాళ్లు గల ఆవు మాంసాన్ని తినేవారు, గాయపడిన, రోగంతో ఉన్న, ఆకలితో ఉన్న ఆవులను తినేవారు — వీరు పాపులు.
న పాలయంతి యత్నేన తే జనా నారకాః స్మృతాః । వృషాణాం వృషణౌ యే చ పాపిష్ఠా ఘాతయంతి చ
వారిని శ్రద్ధగా కాపాడని వారు నరకానికి పోతారు; ఎద్దుల వృషణాలను నాశనం చేసే అత్యంత పాపులు కూడా నరకానికి పోతారు.
బాధయంతి చ గోవత్సాన్మహానారకిణో నరాః । ఆశయా సమనుప్రాప్తం క్షుత్తృషాశ్రమపీడితమ్
ఆవు పిల్లలను బాధించే వారు, ముఖ్యంగా అవి ఆకలి, దాహం, అలసటతో బాధపడుతూ ఆశ్రయం కోసం వచ్చినప్పుడు — వీరు మహా పాపులు, నరకానికి పోతారు.
యే చాతిథిం న మన్యంతే తే వై నిరయగామినః । అనాథం వికలం దీనం బాలం వృద్ధం భృశాతురమ్
అతిథిని గౌరవించని వారు తప్పకుండా నరకానికి పోతారు; అనాధ, వికలాంగుడు, బీదవాడు, చిన్నవాడు, వృద్ధుడు, తీవ్రమైన బాధలో ఉన్నవారిని కనికరించని వారు కూడా పాపులు.
నానుకంపంతి యే మూఢాస్తే యాంతి నరకార్ణవమ్ । అజావికో మాహిషికో యః శూద్రా వృషలీపతిః
వారిపై కనికరం చూపని మూర్ఖులు నరకసాగరానికి పోతారు; మేకలు, ఎద్దులు, మేషాలను కాపాడేవాడు, శూద్రుడు, నీచస్త్రీ భర్త అయినవాడు — వీరు పాపులు.
శూద్రో విప్రస్య క్షత్రస్య య ఆచారేణ వర్తతే । శిల్పినః కారవో వైద్యాస్తథా దేవలకా నరాః
శూద్రుడు బ్రాహ్మణుడు లేదా క్షత్రియుని ఆచారాన్ని అనుసరించేవాడు, వృత్తిదారులు, పనివారు, వైద్యులు, దేవాలయ సేవకులు — వీరు పాపులు.
భృతకామాత్యకర్మాణః సర్వే నిరయగామినః । యశ్చోదితమతిక్రమ్య స్వేచ్ఛయా ఆహరేత్కరమ్
జీతానికి పని చేసే వారు, మంత్రి పనులు చేసే వారు అందరూ నరకానికి పోతారు; విధిగా చెప్పినదాన్ని పట్టించుకోకుండా, తన ఇష్టానుసారం పన్ను వసూలు చేసే వాడు కూడా పాపి.
నరకేషు స పచ్యేత యశ్చ దండం వృథా నయేత్ । ఉత్కోచకైరధికృతైస్తస్కరైశ్చ ప్రపీడ్యతే
అతడు నరకంలో ఉడికిపోతాడు; అన్యాయంగా శిక్ష విధించేవాడు, లంచాలు, అధికారుల ద్వారా, దొంగల ద్వారా ప్రజలను బాధించేవాడు కూడా పాపి.
యస్య రాజ్ఞః ప్రజా రాజ్యే పచ్యతే నరకేషు సః । యే ద్విజాః ప్రతిగృహ్ణంతి నృపస్య పాపవర్తినః
ఎవరి పాలనలో ప్రజలు బాధపడతారో, అతడు నరకంలో ఉడికిపోతాడు; పాప రాజు నుండి దానం స్వీకరించే ద్విజులు కూడా పాపులు.
ప్రయాంతి తేపి ఘోరేషు నరకేషు న సంశయః । పారదారికచౌరాణాం యత్పాపం పార్థివస్య చ
పరస్త్రీగాములు, దొంగలు, రాజులు చేసే పాపాల వలన వారు కూడా భయంకరమైన నరకాల్లో పడతారు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
భవత్యరక్షతో ఘోరో రాజ్ఞస్తస్య పరిగ్రహః । అచౌరం చౌరవద్యశ్చ చౌరం చాచౌరవత్పునః
రాజు తన దానిని కాపాడకపోతే అది భయంకరమైనదిగా మారుతుంది. దోషం లేని వాడిని దోషిగా, దోషిని నిర్దోషిగా చూసే వాడు—
అవిచార్య నృపః కుర్యాత్సోఽపి వై నరకం వ్రజేత్ । ఘృతతైలాన్నపానాది మధుమాంస సురాసవమ్
రాజు విచారించకుండా తప్పుడు నిర్ణయం తీసుకుంటే, అతడూ నరకానికి వెళ్తాడు. నెయ్యి, నూనె, అన్నం, పానీయాలు, తేనె, మాంసం, మద్యం—
గుడేక్షుక్షీరశాకాది దధిమూలఫలాని చ । తృణకాష్ఠం పుష్పపత్రం కాంస్యభాజనమేవ చ
బెల్లం, చెరకు, పాలు, కూరగాయలు, పెరుగు, మూలికలు, పండ్లు, గడ్డి, మట్టికట్ట, పువ్వులు, ఆకులు, ఇత్తడి పాత్రలు—
ఉపానచ్ఛత్రకటక శిబికామాసనం మృదు । తామ్రం సీసం త్రపుకాంస్యం శంఖాద్యం చ జలోద్భవమ్
చెప్పులు, గొడుగు, కంకణాలు, పాలకీ, మృదువైన ఆసనాలు, రాగి, సీసం, తగరు, ఇత్తడి, శంఖం, నీటిలో పుట్టే వస్తువులు—
వాదిత్రం వేణువంశాద్యం గృహోపస్కరణాని చ । ఊర్ణాకార్పాసకౌశేయ రంగపద్మోద్భవాని చ
వాద్యపరికరాలు, వెదురు వంశాలు, ఇంటి సామాను, ఉల్లిపొగలు, పత్తి, పట్టు, రంగు లేదా కమలపు తంతువులతో చేసిన వస్తువులు—