ఏకస్మై దీయతే దానమన్యేభ్యోపి న దీయతే । ఏతచ్చ పాతకం ఘోరం దానభ్రంశకరం స్మృతమ్
ఒకరికి మాత్రమే దానం చేసి, ఇతరులకు ఇవ్వకపోతే, అది దానఫలాన్ని పోగొట్టే ఘోరపాపంగా చెప్పబడింది.
యజమానగృహే సేవా సంస్థితాన్బ్రాహ్మణాన్నిజాన్ । పరిత్యజ్య హి యద్దానం న దానస్య చ లక్షణమ్
యజమాని ఇంట్లో ఉన్న, సేవ చేస్తున్న బ్రాహ్మణులను వదిలిపట్టి వేరే వారికి దానం చేయడం, అది నిజమైన దానం కాదని చెప్పబడింది.
సమాశ్రితం హి యం విప్రం ధర్మాచారసమన్వితమ్ । సర్వోపాయైః సుపుష్యేత్తం సుదానైర్బహుభిర్నృప
ధర్మాచరణతో ఉన్న, ఆశ్రయం తీసుకున్న బ్రాహ్మణుడిని అన్ని విధాలా, మంచి దానాలతో, విరివిగా పోషించాలి, ఓ రాజా.
న గణయేన్మూర్ఖం విద్వాంసం పోష్యో విప్రః సదా భవేత్ । సర్వైః పుణ్యైః సమాయుక్తం సుదానైర్బహుభిర్నృప
మూర్ఖుడిని లెక్కలో పెట్టకూడదు; విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణుడిని ఎప్పుడూ అన్ని పుణ్యాలతో, మంచి దానాలతో, విరివిగా పోషించాలి, ఓ రాజా.
తం సమభ్యర్చ్య విద్వాంసం ప్రాప్తం విప్రం సదార్హయేత్ । తం హి త్యక్త్వా దదేద్దానమన్యస్మై బ్రాహ్మణాయ వై
వచ్చిన విద్యావంతుడైన బ్రాహ్మణుడిని సత్కరించి, ఎప్పుడూ గౌరవించాలి; అతన్ని వదిలిపట్టి వేరే బ్రాహ్మణుడికి దానం చేస్తే,
దత్తం హుతం భవేత్తస్య నిష్ఫలం నాత్ర సంశయః । బ్రాహ్మణః క్షత్రియో వైశ్యః శూద్రశ్చాపి చతుర్థకః
అప్పుడు ఆ దానం, హోమం ఫలించవు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు; అది బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు, లేదా నాల్గవవాడు శూద్రుడైనా సరే.
పుణ్యకాలేషు సర్వేషు సంశ్రితం పూజయేద్ద్విజమ్ । మూర్ఖం వాపి హి విద్వాంసం తస్య పుణ్యఫలం శృణు
ప్రతి శుభసమయంలో ఆశ్రయం తీసుకున్న బ్రాహ్మణుడిని, అతను మూర్ఖుడైనా, పండితుడైనా, గౌరవించాలి; అలా చేస్తే వచ్చే పుణ్యఫలాన్ని విను.
అశ్వమేధస్య యజ్ఞస్య ఫలం తస్య ప్రజాయతే । కస్మాద్ధికారణాద్రాజఞ్ఛక్యం ప్రాప్య న కారయేత్
అశ్వమేధయాగ ఫలం అతనికి లభిస్తుంది; ఏ కారణంతో, ఓ రాజా, అది సాధ్యమైనా చేయడం కుదరదు?
అన్యో విప్రః సమాయాతస్తత్కాలం శ్రాద్ధకర్మణి । ఉభౌ తౌ పూజయేత్తత్ర భోజనాచ్ఛాదనైస్తతః
శ్రాద్ధ సమయంలో వేరే బ్రాహ్మణుడు వచ్చినా, ఇద్దరినీ అక్కడ భోజనం, వస్త్రాదులతో గౌరవించాలి.
తాంబూలదక్షిణాభిశ్చ పితరస్తస్య హర్షితాః । శ్రాద్ధభుక్తాయ దాతవ్యం సదా దానం చ దక్షిణా
తాంబూలం, దక్షిణా ఇచ్చినప్పుడు పితృదేవతలు ఆనందిస్తారు; శ్రాద్ధ భోజనం అయిన తర్వాత ఎప్పుడూ దానం, దక్షిణా ఇవ్వాలి.
న దదేచ్ఛ్రాద్ధకర్తా యో గోహత్యాది సమం భవేత్ । ద్వావేతౌ పూజయేత్తస్మాచ్ఛ్రద్ధయా నృపసత్తమ
శ్రాద్ధకర్త దానం చేయకపోతే, అది గోవధాదిక పాపానికి సమానం; అందుకే, ఓ ఉత్తమ రాజా, ఇద్దరినీ విశ్వాసంతో గౌరవించాలి.
నిర్ద్ధనత్వ ప్రభావాద్వై తమేకం హి ప్రపూజయేత్ । వ్యతీపాతేపి సంప్రాప్తే వైధృతౌ చ నృపోత్తమ
దారిద్ర్యం వల్ల ఒక్కరినే గౌరవించాల్సి వచ్చినా, తప్పిదం జరిగినా లేదా శ్రద్ధలో లోపం వచ్చినా, ఓ ఉత్తమ రాజా.
అమావాస్యాం తథా రాజన్క్షయాహే పరపక్షకే । శ్రాద్ధమేవం ప్రకర్తవ్యం బ్రాహ్మణాది త్రివర్ణకైః
ఓ రాజా, అమావాస్యనాడు, క్షయతిథి వచ్చినప్పుడు, లేదా పరపక్షంలో, బ్రాహ్మణుడు మొదలైన మూడు వర్ణాలవారు శ్రాద్ధాన్ని తప్పక చేయాలి.
యజ్ఞే తథా మహారాజ ఋత్విజశ్చ ప్రకారయేత్ । తథా విప్రాః ప్రకర్తవ్యాః శ్రాద్ధదానాయ సర్వదా
ఓ మహారాజా, యజ్ఞంలో రుత్వికులు అవసరమైన ఏర్పాట్లు చేయాలి. అలాగే, శ్రాద్ధదానం కోసం బ్రాహ్మణులను ఎప్పుడూ నియమించాలి.
అవిజ్ఞాతః ప్రకర్తవ్యో బ్రాహ్మణో నైవ జానతా । యస్యాపి జ్ఞాయతే వంశః కులం త్రిపురుషం తథా
బ్రాహ్మణుడి వంశం తెలియకపోయినా, అతడిని నియమించవచ్చు. అయితే, ఎవరి వంశం, కుటుంబం, మూడు తరాలు తెలిసి ఉంటే,
ఆచారశ్చ తథా రాజంస్తం విప్రం సన్నిమంత్రయేత్ । కులం న జ్ఞాయతే యస్య ఆచారేణ విచారయేత్
అతని ఆచారం కూడా తెలుసుకుని, ఆ బ్రాహ్మణుడిని ఆహ్వానించాలి, రాజా. ఎవరి కుటుంబం తెలియకపోతే, అతని ప్రవర్తనను పరిశీలించాలి.
శ్రాద్ధదానే ప్రకర్తవ్యే విశుద్ధో మూర్ఖ ఏవ హి । అవిజ్ఞాతో భవేద్విప్రో వేదవేదాంగపారగః
శ్రాద్ధదానం చేయాలంటే, అమాయకుడైనా, కానీ పవిత్రమైన బ్రాహ్మణుడిని కూడా పిలవవచ్చు. వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న, ఎవరో తెలియని బ్రాహ్మణుడైనా సరే, అతడు కూడా సరిపోతాడు.
శ్రాద్ధదానం ప్రకర్తవ్యం తస్మాద్విప్రం నిమంత్రయేత్ । ఆతిథ్యం తు ప్రకర్తవ్యమపూర్వం నృపసత్తమ
కాబట్టి, శ్రాద్ధదానం తప్పక చేయాలి. అందుకోసం బ్రాహ్మణుడిని ఆహ్వానించాలి. రాజులలో శ్రేష్ఠుడా, ఎప్పుడూ కనిపించని వాడికైనా అతిథిగా గౌరవించాలి.
అన్యథా కురుతే పాపీ స యాతి నరకం ధ్రువమ్ । తస్మాద్విప్రః ప్రకర్తవ్యో దానే శ్రాద్ధే చ పర్వసు
ఇలా చేయకుండా వేరేలా చేస్తే, పాపం చేసి నరకానికి పోతాడు. అందుకే, దానం, శ్రాద్ధం వంటి పవిత్ర సమయాల్లో తప్పక బ్రాహ్మణుడిని నియమించాలి.
ఆదౌ పరీక్షయేద్విప్రం శ్రాద్ధే దానే ప్రకారయేత్ । నాశ్నంతి తస్య వై గేహే పితరో విప్రవర్జితాః
ముందుగా బ్రాహ్మణుడిని పరిశీలించి, తర్వాత శ్రాద్ధం, దానం కోసం నియమించాలి. బ్రాహ్మణులు లేని ఇంట్లో పితృదేవతలు భోజనం చేయరు.
శాపం దత్త్వా తతో యాంతి శ్రాద్ధాద్విప్రవివర్జితాత్ । మహాపాపీ భవేత్సోపి బ్రహ్మణః సదృశో యది
బ్రాహ్మణులు లేని శ్రాద్ధంలో పితృదేవతలు శాపం ఇచ్చి వెళ్లిపోతారు. బ్రహ్మతో సమానంగా ఉన్నా, అలాంటి వాడు మహాపాతకుడవుతాడు.
పైత్రాచారం పరిత్యజ్య యో వర్తేత నరోత్తమ । మహాపాపీ స విజ్ఞేయః సర్వధర్మబహిష్కృతః
మనవుడు తన పితృపారంపర్య సంప్రదాయాన్ని వదిలేసి వేరేలా ప్రవర్తిస్తే, అతడు మహాపాతకుడని, అన్ని ధర్మాల నుండి బహిష్కృతుడని తెలుసుకోవాలి.
యే త్యజంతి శివాచారం వైష్ణవం భోగదాయకమ్ । నిందంతి బ్రాహ్మణం ధర్మం విజ్ఞేయాః పాపవర్ద్ధనాః
శివాచారాన్ని, వైష్ణవ మార్గాన్ని వదిలేసి, బ్రాహ్మణులను, ధర్మాన్ని నిందించే వారు పాపాన్ని పెంచేవారిగా గుర్తించాలి.
యే త్యజంతి శివాచారం శివభక్తాన్ద్విషంతి చ । హరిం నిందంతి యే పాపా బ్రహ్మద్వేషకరాః సదా
శివాచారాన్ని వదిలేసి, శివభక్తులను ద్వేషించే వారు, హరిను నిందించే పాపులు, బ్రహ్మను ఎప్పుడూ శత్రువులుగా చూసేవారు,
ఆచారనిందకా యే తే మహాపాతకకృత్తమాః । ఆద్యం పూజ్యం పరం జ్ఞానం పుణ్యం భాగవతం తథా
సద్ఆచారాన్ని నిందించే వారు పెద్ద పాపాలు చేసే వారే. మొదట పూజించదగినది, పరమ జ్ఞానం, పవిత్రమైన భాగవతాన్ని కూడా గౌరవించాలి.
వైష్ణవం హరివంశం వా మత్స్యం వా కూర్మమేవ చ । పాద్మం వా యే పూజయంతి తేషాం శ్రేయో వదామ్యహమ్
వైష్ణవ గ్రంథాన్ని, హరివంశాన్ని, మత్స్య పురాణాన్ని, కూర్మ పురాణాన్ని లేదా పద్మ పురాణాన్ని పూజించే వారికి నేను శ్రేయస్సును ప్రకటిస్తున్నాను.
ప్రత్యక్షం తేన వై దేవః పూజితో మధుసూదనః । తస్మాత్ప్రపూజయేజ్జ్ఞానం వైష్ణవం విష్ణువల్లభమ్
అలా చేయడం వల్ల మధుసూదనుడు ప్రత్యక్షంగా పూజించబడతాడు. అందువల్ల, వైష్ణవ జ్ఞానాన్ని, విష్ణువుకు ప్రియమైనదాన్ని గౌరవించాలి.
దేవస్థానే చ నిత్యం వై వైష్ణవం పుస్తకం నృప । తస్మిన్ప్రపూజితే విప్ర పూజితః కమలాపతిః
రాజా, దేవాలయంలో ఎప్పుడూ వైష్ణవ గ్రంథం ఉండాలి. దానిని గౌరవిస్తే, బ్రాహ్మణుడు పూజించబడినట్టే, పద్మనాభుడు సంతోషిస్తాడు.
అసంపూజ్య హరేర్జ్ఞానం యే గాయంతి లిఖంతి చ । అజ్ఞాయ తత్ప్రయచ్ఛంతి శృణ్వంత్యుచ్చారయంతి చ
హరిజ్ఞానాన్ని గౌరవించకుండా, దాన్ని పాడేవారు, వ్రాసేవారు, ఇవ్వేవారు, వినేవారు, ఉచ్చరిస్తేవారు, అర్థం చేసుకోకుండా చేస్తే,
విక్రీడంతి చ లోభేన కుజ్ఞాన నియమేన చ । అసంస్కృతప్రదేశేషు యథేష్టం స్థాపయంతి చ
అవిశుద్ధమైన జ్ఞానంతో, నియమం లేకుండా, లోభంతో ఆడుకుంటారు. పవిత్రం కాని చోట్ల, తాము ఇష్టపడినట్లు ఉంచుతారు.