సర్వతీర్థసమం స్నానం పుత్రస్యాపి సుజాయతే । పతితం వికలం వృద్ధమశక్తం సర్వకర్మసు
ఆ కొడుకుకు ఆ స్నానం అన్ని తీర్థాల్లో స్నానం చేసినట్లే ఫలితం ఇస్తుంది. తల్లిదండ్రులు కిందపడిపోయినా, అశక్తులైనా, వృద్ధులైనా, ఏ పనికీ పనికిరాకపోయినా—
వ్యాధితం కుష్ఠినం తాతం మాతరం చ తథావిధామ్ । ఉపాచరతి యః పుత్రస్తస్య పుణ్యం వదామ్యహమ్
తండ్రి వ్యాధిగ్రస్తుడైనా, కుష్టురోగంతో బాధపడుతున్నా, తల్లి కూడా అలానే ఉన్నా, అలాంటి తల్లిదండ్రులను చూసుకునే కొడుకుకు పుణ్యం ఎంతటిదో నేను చెబుతాను.
విష్ణుస్తస్య ప్రసన్నాత్మా జాయతే నాత్ర సంశయః । ప్రయాతి వైష్ణవం లోకం యదప్రాప్యం హి యోగిభిః
విష్ణువు తాను సంతోషంగా అతనిపట్ల మనసు కలిగి ఉంటాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అతడు యోగులకు కూడా అందని వైష్ణవ లోకాన్ని చేరుకుంటాడు.
పితరౌ వికలౌ దీనౌ వృద్ధావేతౌ గురూ సుతః । మహాగదేన సంప్రాప్తౌ పరిత్యజతి పాపధీః
తల్లిదండ్రులు అశక్తులై, బాధపడుతూ, వృద్ధులై, పెద్ద వ్యాధితో బాధపడుతున్నా, అలాంటి తల్లిదండ్రులను వదిలేసే కొడుకు పాపబుద్ధి కలవాడు.
పుత్రో నరకమాప్నోతి దారుణం కృమిసంకులమ్ । వృద్ధాభ్యాం చ సమాహూతో గురూభ్యామిహ సాంప్రతమ్
ముదుసలి తల్లిదండ్రులు, గురువులు పిలిచినప్పుడు వెంటనే వెళ్లని కొడుకు, క్రిములు కిటకిటలాడే భయంకరమైన నరకంలో పడతాడు.
న ప్రయాతి సుతో భూత్వా తస్య పాపం వదామ్యహమ్ । విష్ఠాశీ జాయతే మూఢో గ్రామఘ్రోణీ న సంశయః
అటువంటి వాడు కొడుకుగా ప్రవర్తించడు; అతని పాపాన్ని నేను చెబుతాను—అతడు మలాన్ని తినే మూర్ఖుడిగా, గ్రామంలో తిట్టబడే వాడిగా పుడతాడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
యావజ్జన్మసహస్రం తు పునః శ్వా చాభిజాయతే । పుత్రగేహేస్థితౌ వృద్ధౌ మాతా చ జనకస్తథా
కొడుకు ఇంట్లో ఉండగా, ముదుసలి తల్లి తండ్రులు ఉన్నప్పటికీ, వాడు వెయ్యి జన్మలు మళ్లీ కుక్కగా పుడతాడు.
అభోజయిత్వా తావన్నం స్వయమత్తి చ యః సుతః । మూత్రం విష్ఠాం స భుంజీత యావజ్జన్మసహస్రకమ్
తల్లిదండ్రులకు అన్నం పెట్టకుండా, తానే తినే కొడుకు, వెయ్యి జన్మలు మూత్రం, మలం తినాల్సి వస్తుంది.
కృష్ణసర్పో భవేత్పాపీ యావజ్జన్మశతద్వయమ్ । మాతరంపితరం వృద్ధమవజ్ఞాయ ప్రవర్త్తతే
ముదుసలి తల్లి తండ్రిని తక్కువగా చూసే పాపి, రెండు వందల జన్మలు నల్ల పాము అవుతాడు.
గ్రాహోపి జాయతే దుష్టో జన్మకోటిశతైరపి । తావేతౌ కుత్సతే పుత్రః కటుకైర్వచనైరపి
తల్లిదండ్రులను కఠినమైన మాటలతో అవమానపరిచే దుష్టుడు, కోటి కోటి జన్మలు గ్రామంలో తిట్టబడే వాడిగా పుడతాడు.
స చ పాపీ భవేద్వ్యాఘ్రః పశ్చాదృక్షః ప్రజాయతే । మాతరంపితరం పుత్రో యో న మన్యేత దుష్టధీః
తల్లిదండ్రులను గౌరవించని చెడు మనసున్న కొడుకు, ముందుగా పాపిగా పులిగా, తర్వాత ఎలుగుబంటుగా పుడతాడు.
కుంభీపాకే వసేత్తావద్యావద్యుగసహస్రకమ్ । నాస్తి మాతృసమం తీర్థం పుత్రాణాం చ పితుః సమమ్
అటువంటి వాడు యుగాల తరబడి కుంభీపాక నరకంలో ఉంటాడు; కొడుకులకు తల్లికి సమానమైన తీర్థం లేదు, తండ్రికి సమానమైనదీ లేదు.
తారణాయ హితాయైవ ఇహైవ చ పరత్ర చ । తస్మాదహం మహాప్రాజ్ఞ పితృదేవం ప్రపూజయే
ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ రక్షణకూ, మేలుకోసమే, మహాజ్ఞానివా, నేను తండ్రిని దేవుడిలా పూజిస్తాను.
మాతృదేవం సర్వదేవ యోగయోగీ తథాభవమ్ । మాతృపితృప్రసాదేన సంజాతం జ్ఞానముత్తమమ్
తల్లిని దేవతగా భావించటం వల్లనే, అన్ని దేవతలకు యోగిగా అయ్యాను; తల్లి తండ్రుల కృప వల్ల నాకు పరమ జ్ఞానం కలిగింది.
త్రిలోకీయం సమస్తా తు సంయాతా మమ వశ్యతామ్ । అర్వాచీనగతిం జానే దేవస్యాస్య మహాత్మనః
మూడు లోకమంతా నా ఆధీనంలోకి వచ్చింది; ఈ మహాత్ముడైన దేవుని దగ్గరకు వెళ్లే నేరుగా మార్గాన్ని నాకు తెలుసు.
వాసుదేవస్య తస్యైవ పరాచీనాం మహామతే । సర్వం జ్ఞానం సముద్భూతం పితృమాతృప్రసాదతః
మహాజ్ఞానివా, వాసుదేవుని గురించి నేరుగా, పరోక్షంగా నాకు వచ్చిన జ్ఞానం అన్నీ తల్లి తండ్రుల కృప వల్లే.
కో న పూజయతే విద్వాన్పితరం మాతరం తథా । సాంగోపాంగైరధీతైస్తైః శ్రుతిశాస్త్రసమన్వితైః
వేదాలు, శాస్త్రాలు నేర్చుకున్నవాడు అయినా, తండ్రిని, తల్లిని గౌరవించని వాడు ఎవడు?
వేదైరపి చ కిం విప్రా పితా యేన న పూజితః । మాతా న పూజితా యేన తస్య వేదా నిరర్థకాః
తండ్రిని గౌరవించని వాడికి వేదాలు ఏమి ఉపయోగం, బ్రాహ్మణా? తల్లిని గౌరవించని వాడికి వేదాలు వ్యర్థమే.
యజ్ఞైశ్చ తపసా విప్ర కిం దానైః కిం చ పూజనైః । ప్రయాతి తస్య వైఫల్యం న మాతా యేన పూజితా
తల్లిని గౌరవించని వాడికి, బ్రాహ్మణా, యజ్ఞాలు, తపస్సు, దానం, పూజ—all ఇవన్నీ వ్యర్థమే.
న పితా పూజితో యేన జీవమానో గృహే స్థితః । ఏష పుత్రస్య వై ధర్మస్తథా తీర్థం నరేష్విహ
ఇంట్లో జీవించి ఉన్న తండ్రిని గౌరవించని వాడికి, ఇదే కొడుకుగా ఉన్న నిజమైన ధర్మం, ఇదే మానవుల్లో శ్రేష్ఠమైన తీర్థం.
ఏష పుత్రస్య వై మోక్షస్తథా జన్మఫలం శుభమ్ । ఏష పుత్రస్య వై యజ్ఞో దానమేవ న సంశయః
ఇదే కొడుకుకు మోక్షం, జన్మ ఫలం, ఇదే యజ్ఞం, ఇదే దానం—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
పితరం పూజయేన్నిత్యం భక్త్యా భావేన తత్పరః । తస్య జాతం సమస్తం తద్యదుక్తం పూర్వమేవ హి
తండ్రిని భక్తితో, మనస్పూర్తిగా ప్రతిదినం పూజించాలి; ఇంతకు ముందు చెప్పినవన్నీ దీనివల్లే కలుగుతాయి.
దానస్యాపి ఫలం తేన తీర్థస్యాపి న సంశయః । యజ్ఞస్యాపి ఫలం ప్రాప్తం మాతా యేనాప్యుపాసితా
తల్లి సేవ చేసినవాడు దానం చేసిన ఫలం, తీర్థయాత్ర చేసిన ఫలం, యజ్ఞం చేసిన ఫలాన్ని కూడా పొందుతాడు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
పితా యేన సుభక్త్యా చ నిత్యమేవాప్యుపాసితః । తస్య సర్వా సుసంసిద్ధా యజ్ఞాద్యాః పుణ్యదాః క్రియాః
తండ్రిని భక్తితో ప్రతిరోజూ సేవించే వాడికి యజ్ఞాదిక పుణ్యకార్యాలన్నీ సాఫల్యంగా సిద్ధిస్తాయి.
ఏతదర్థం సమాజ్ఞాతం ధర్మశాస్త్రం శ్రుతం మయా । పితృభక్తిపరో నిత్యం భవేత్పుత్రో హి పిప్పల
ఈ కారణంగా, ధర్మశాస్త్రాన్ని నేర్చుకున్న నేను, ఓ పిప్పల, కుమారుడు ఎప్పుడూ తండ్రికి భక్తిగా ఉండాలని తెలుసుకున్నాను.
తుష్టే పితరి సంప్రాప్తం యదురాజ్ఞా పురా సుఖమ్ । రుష్టే పితరి చ ప్రాప్తం మహత్పాపం పురా శృణు
తండ్రి సంతోషపడ్డప్పుడు యదు మహారాజు昔 కాలంలో సుఖాన్ని పొందాడు. తండ్రి కోపపడ్డప్పుడు మాత్రం పెద్ద పాపం కలిగింది—ఇది విను.
రురుణా పౌరవేణాపి పిత్రా శప్తేన భూతలే । ఏవం జ్ఞానం మయా చాప్తం ద్వావేతౌ యదుపాసితౌ
పౌరవ వంశానికి చెందిన రురు కూడా భూమిపై తన తండ్రి శాపం పొందాడు. ఇద్దరినీ సేవించడంతో ఈ విషయాన్ని నేను తెలుసుకున్నాను.
ఏతయోశ్చ ప్రసాదేన ప్రాప్తం ఫలమనుత్తమమ్
ఈ ఇద్దరి అనుగ్రహంతోనే నాకు అత్యుత్తమ ఫలం లభించింది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే మాతాపితృతీర్థ-మాహాత్మ్యే త్రిషష్టితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేను కథలో తల్లి తండ్రి తీర్థ మహిమ గురించి చెప్పిన అరవైమూడు అధ్యాయం ముగిసింది.
పిప్పలఉవాచ- పితుఃప్రసాదభావాద్వై యదునా సుఖముత్తమమ్ । కథం ప్రాప్తం సుభుక్తం చ తన్మే విస్తరతో వద
పిప్పలుడు ఇలా అడిగాడు—తండ్రి అనుగ్రహంతో యదు ఎలా అత్యున్నత సుఖాన్ని పొందాడు, దాన్ని ఎలా అనుభవించాడు? దయచేసి నాకు విపులంగా వివరించు.