తయోక్తోసౌ మునిశ్రేష్ఠో మా భైరితి మహామునిః । పద్మపత్రం సువిస్తీర్ణం పంచయోజనమాయతమ్
ఆమె, 'భయపడవద్దు' అని ఆ మహర్షికి చెప్పింది. అక్కడ ఐదు యోజనాల పొడవైన, విస్తారమైన పద్మపత్రం కనిపించింది.
తస్మిన్పత్రే మహాదేవ్యా మార్కణ్డేయో నివేశితః । కేశవే సతి సుప్తేపి నాస్త్యత్ర చ భయం తవ
ఆ పెద్ద దేవత ఆ పద్మపత్రంపై మార్కండేయుణ్ని ఉంచింది. కేశవుడు నిద్రలో ఉన్నా, నీకు ఇక్కడ ఎలాంటి భయం లేదు.
తామువాచ స యోగీంద్ర కా త్వం భవసి భామిని । అస్మిన్వినిర్జితే చైకా భవతీ పరిబృంహితా
ఆమెను యోగులలో శ్రేష్ఠుడు అడిగాడు: 'ఓ భామినీ! నీవెవరు? ఇక్కడ అన్నీ నశించినా, నీవు ఒంటరిగా ఎందుకు వెలిగిపోతున్నావు?'
పృష్టైవం మునినా దేవీ సాదరం ప్రాహ భూసుర । నాగభోగాంకపర్యంకే స యః స్వపితి కేశవః
ఆ ముని అడిగిన ప్రశ్నకు ఆ దేవత గౌరవంగా ఇలా చెప్పింది: 'శేషుని పై మంచంలో నిద్రిస్తున్న వాడే కేశవుడు.'
అస్యాహం వైష్ణవీ శక్తిః కాలరాత్రిరిహోచ్యతే । మామేవం విద్ధి విప్రేంద్ర సర్వమాయాసమన్వితామ్
ఆయనకు నేను వైష్ణవీ శక్తిని, ఇక్కడ కాలరాత్రి అని పిలుస్తారు. నన్ను ఇలా తెలుసుకో, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నేను అన్ని మాయలతో కూడినదాన్ని.
మహామాయా పురాణేషు జగన్మోహాయ కథ్యతే । ఇత్యుక్త్వా సా గతా దేవీ అంతర్ధానం హి పిప్పలః
పురాణాలలో మహామాయ అని, జగత్తును మాయలో పడేసే శక్తిగా చెప్పబడింది. ఇలా చెప్పి ఆ దేవత, పిప్పలా! కనబడకుండా పోయింది.
దేవ్యామనుగతాయాం తు మార్కండేయస్య పశ్యతః । తస్య నాభ్యాం సముత్పన్నం పంకజం హాటకప్రభమ్
ఆ దేవత వెళ్లిపోయిన తర్వాత, మార్కండేయుడు చూస్తుండగా, ఆయన నాభిలోంచి బంగారు వర్ణంలో మెరిసే పద్మం పుట్టింది.
తస్మాజ్జజ్ఞే మహాతేజా బ్రహ్మా లోకపితామహః । తస్మాద్విజజ్ఞిరే లోకాః సర్వే స్థావరజంగమాః
ఆ పద్మం నుంచి మహాతేజస్సుతో కూడిన బ్రహ్మా, లోకాల పితామహుడు జన్మించాడు. ఆయన ద్వారా స్థావరజంగమమయిన అన్ని లోకాలు పుట్టాయి.
ఇంద్రాద్యా లోకపాలాశ్చ దేవాశ్చాగ్నిపురోగమాః । అర్వాచీనం స్వరూపం తు దర్శితం హి మయా నృప
ఓ రాజా! ఇంద్రుడు మరియు ఇతర లోకపాలకులు, అగ్ని మొదలైన దేవతలు అందరికీ నేను చేరదగిన రూపాన్ని చూపించాను.
అర్వాచీనస్వరూపోయం పరాచీనో నిరాశ్రయః । యదా స దర్శయేత్కాయం కాయరూపా భవంతి తే
ఈ చేరదగిన రూపం వేరు; చేరలేని రూపం ఆధారంలేనిది. ఎవరు శరీరాన్ని చూపిస్తారో, వారు శరీరరూపంలో కనిపిస్తారు.
బ్రహ్మాద్యాః సర్వలోకాశ్చ అర్వాచీనా హి పిప్పల । అర్వాచీనా అమీ లోకా యే భవంతి జగత్త్రయే
బ్రహ్మ మొదలైనవారు, అన్ని లోకాలు కూడా చేరదగినవే, ఓ పిప్పల! ఈ మూడు లోకాలలో ఉన్నవన్నీ చేరదగినవే.
పరాచీనః స భూతాత్మా యం సుపశ్యంతి యోగినః । మోక్షరూపం పరం స్థానం పరబ్రహ్మస్వరూపకమ్
చేరలేని రూపమే భూతాత్మ, దాన్ని యోగులు స్పష్టంగా దర్శిస్తారు; అది మోక్షరూపం, పరమ స్థానం, పరబ్రహ్మ స్వరూపం.
అవ్యక్తమక్షరం హంసం శుద్ధం సిద్ధిసమన్వితమ్ । పరాచీనస్య యద్రూపం విద్యాధర తవాగ్రతః
అప్రకటితమైనది, నశించని హంస, పవిత్రమైనది, సిద్ధితో కూడినది — ఇదే చేరలేని రూపం, ఓ విద్యాధరా! నీ ముందే ఉంది.
సర్వమేవ మయా ఖ్యాతమన్యత్కిం తే వదామ్యహమ్ । పిప్పల ఉవాచ- కస్మాదేతన్మహాజ్ఞానముద్భూతం తవ సువ్రత
నేను నీకు అన్నీ వివరించాను; ఇంకేమి చెప్పాలి? పిప్పలుడు అన్నాడు — ఓ సువ్రతా! ఈ గొప్ప జ్ఞానం నీలో ఎలా పుట్టింది?
అర్వాచీనగతిం విద్వాన్పరాచీనగతిం తథా । త్రైలోక్యస్య పరం జ్ఞానం త్వయ్యేవం పరివర్తతే
చేరదగిన మార్గాన్ని, అలాగే చేరలేని మార్గాన్ని కూడా తెలిసినవాడవు నీవు; మూడు లోకాల పరమ జ్ఞానం నీలోనే తిరుగుతోంది.
తపసో నైవ పశ్యామి పరాం నిష్ఠాం హి సువ్రత । యజనంయాజనంతీర్థంతపోవాకృతవానసి
ఓ సువ్రతా! తపస్సు ద్వారా పరమ స్థితిని నేను చూడలేదు; నీవు యజ్ఞాలు, పూజలు, తీర్థయాత్రలు, తపస్సు అన్నీ చేసావు.
తత్ప్రభావం వదస్వైవం కేన జ్ఞానం తవాఖిలమ్ । సుకర్మోవాచ- తప ఏవ న జానామి న కృతం కాయశోషణమ్
ఇంత జ్ఞానం నీకు ఎలా వచ్చిందో దాని కారణాన్ని చెప్పు. సుకర్ముడు అన్నాడు — నాకు తపస్సు తెలియదు, శరీరాన్ని శోషించడాన్ని కూడా చేయలేదు.
యజనం యాజనం వాపి న జానే తీర్థసాధనమ్ । న మయా సాధితం ధ్యానం పుణ్యకాలం సుకర్మజమ్
నాకు యజ్ఞం, యాజనం, తీర్థయాత్రలు తెలియవు; నేను ధ్యానం చేయలేదు, సత్కర్మల ద్వారా పుణ్యం కూడలేదు.
స్ఫుటమేకం ప్రజానామి పితృమాతృప్రపూజనమ్ । ఉభయోరపి హస్తేన మాతాపిత్రోస్తు నిత్యశః
నాకు ఒకటి మాత్రమే స్పష్టంగా తెలుసు — తల్లిదండ్రులను రెండు చేతులతో ప్రతిరోజూ గౌరవంగా పూజించడం.
పాదప్రక్షాలనం పుణ్యం స్వయమేవ కరోమ్యహమ్ । అంగసంవాహనం స్నానం భోజనాదికమేవ చ
వారి పాదాలను నేను స్వయంగా శుభ్రపరిచేను, అవయవాలను మర్దన చేయడం, స్నానం చేయించడం, భోజనం పెట్టడం మొదలైనవి చేస్తుంటాను.
త్రికాలేధ్యానసంలీనః సాధయామి దినేదినే । పాదోదకం తయోశ్చైవ మాతాపిత్రోర్దినేదినే
ప్రతి రోజు మూడు సార్లు ధ్యానంలో లీనమై, తల్లిదండ్రులకు ప్రతిరోజూ పాదోదకాన్ని సమర్పించడాన్ని నేను నిర్వర్తిస్తున్నాను.
భక్తిభావేన విందామి పూజయామి సుభావతః । గురూ మే జీవమానౌ తు యావత్కాలం హి పిప్పల
భక్తితో, మంచి మనసుతో వారికి సేవ చేసి పూజిస్తున్నాను, నా గురువులు బ్రతికున్నంతకాలం, ఓ పిప్పల!
తావత్కాలం హి మే లాభో హ్యతులశ్చ ప్రజాయతే । త్రికాలం పూజయామ్యేతౌ శుద్ధభావేన చేతసా
వారు బ్రతికున్నంతకాలం నాకు లభించే ఫలం అపూర్వమైనది; నేను ఈ ఇద్దరిని మూడు సార్లు స్వచ్ఛమైన మనసుతో పూజిస్తున్నాను.
స్వచ్ఛందలీలాసంచారీ వర్తామ్యేవ హి పిప్పల । కిం మే చాన్యేన తపసా కిం మే కాయస్య శోషణైః
ఓ పిప్పల! నేను స్వేచ్ఛగా, ఆనందంగా జీవిస్తున్నాను; నాకు ఇంకే తపస్సు అవసరం లేదు, శరీర శోషణ అవసరం లేదు.
కిం మే సుతీర్థయాత్రాభిరన్యైః పుణ్యైశ్చ సాంప్రతమ్ । మఖానామేవ సర్వేషాం యత్ఫలం ప్రాప్యతే ద్విజ
ఇప్పుడు నాకు తీర్థయాత్రలు, ఇతర పుణ్యకార్యాలు అవసరం లేదు; అన్ని యజ్ఞాల ఫలం, ఓ ద్విజా,
తత్ఫలం తు మయా దృష్టం పితుః శుశ్రూషణాదపి । మాతుః శుశ్రూషణం తద్వత్పుత్రాణాం గతిదాయకమ్
ఆ ఫలాన్ని నేను నా తండ్రికి సేవచేసినద్వారా చూశాను; అలాగే తల్లికి సేవచేయడం కూడా కుమారులకు ఉత్తమ మార్గాన్ని ఇస్తుంది.
సర్వకర్మసుసర్వస్వం సారభూతం జగత్రయే । పుత్రస్య జాయతే లోకో మాతుః శుశ్రూషణాదపి
మూడు లోకాలలో, అన్నీ పనులలో, అన్నీ వస్తువులలో, మాతృ సేవే కొడుకుకు మించిన మూర్తిమంతమైన సారం పుట్టిస్తుంది.
పితుః శుశ్రూషణే తద్వన్మహత్పుణ్యం ప్రజాయతే । తత్ర గంగా గయాతీర్థం తత్ర పుష్కరమేవ చ
అలాగే, తండ్రిని సేవించడంవల్ల గొప్ప పుణ్యం కలుగుతుంది. అక్కడే గంగా పవిత్రత, గయా తీర్థం, పుష్కరం లాంటి మహత్తరమైన స్థలాల ఫలితం దొరుకుతుంది.
యత్ర మాతాపితా తిష్ఠేత్పుత్రస్యాపి న సంశయః । అన్యాని తత్ర తీర్థాని పుణ్యాని వివిధాని చ
ఎక్కడైతే తల్లి తండ్రులు ఉంటారో, అక్కడ కొడుకుకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. అన్ని తీర్థాలు, ఎన్నో పుణ్యఫలాలు అక్కడే ఉంటాయి.
భవంత్యేతాని పుత్రస్య పితుః శుశ్రూషణాదపి । పితుః శుశ్రూషణాత్తస్య దానస్య తపసః ఫలమ్
ఇవి అన్నీ కూడా తండ్రిని సేవించడంవల్ల కొడుకుకు లభిస్తాయి. తండ్రిని సేవించడంవల్ల దానం, తపస్సు చేసిన ఫలితం అతనికి దక్కుతుంది.