యేనాహముద్ధరే త్వాం వై తన్మే త్వం వద సాంప్రతమ్ । శూకర్యువాచ- అయం రాజా మహాభాగ ఇక్ష్వాకుర్మనునందనః
దానివల్ల నేను నిన్ను ఎలా రక్షించగలను? అది నాకు ఇప్పుడే చెప్పు. పంది ఇలా చెప్పింది— 'ఈ రాజు, మహాభాగ్యవంతుడా, ఇక్ష్వాకువంశానికి చెందినవాడు.'
విష్ణురేష మహాప్రాజ్ఞో భవతీ శ్రీర్హి నాన్యథా । పతివ్రతా మహాభాగా పతివ్రతపరాయణా
ఇతడు విష్ణువు, గొప్ప జ్ఞానవంతుడు. నువ్వే లక్ష్మిదేవి, వేరే ఎవ్వరూ కాదు. మహాభాగ్యవతీ! నువ్వు భర్తను భక్తితో సేవించే సతీమణివి.
త్వం సతీ సర్వదా భద్రే సర్వతీర్థమయీ ప్రియా । దేవి సర్వమయీ నిత్యం సర్వదేవమయీ సదా
నువ్వు ఎప్పుడూ సతీమణివి, ప్రియమైనవాడివి, అన్ని తీర్థాల స్వరూపమై ఉన్నావు. దేవీ! నువ్వు ఎప్పుడూ సమస్త దేవతల సాక్షాత్కారమై ఉన్నావు.
మహాపతివ్రతా లోక ఏకా త్వం నృపతేః ప్రియా । యయా శుశ్రూషితో భర్తా భవత్యా హి అహర్నిశమ్
ఈ లోకంలో నువ్వే గొప్ప సతీమణివి, రాజుని ప్రియమైనవాడివి. నువ్వు రాత్రింబవళ్ళూ భర్తను సేవించావు.
ఏకస్య దివసస్యాపి పుణ్యం దేహి వరాననే । పతి శుశ్రూషితస్యాపి యది మే కురుషే ప్రియమ్
ఒక రోజు అయినా నువ్వు భర్తను సేవించిన పుణ్యాన్ని నాకు ఇవ్వు, వరాననమా! నువ్వు నన్ను దయచేసి కాపాడాలని అనుకుంటే, దయచేయి.
మమ మాతా పితా త్వం వై త్వం మే గురుః సనాతనః । అహం పాపా దురాచారా అసత్యా జ్ఞానవర్జితా
నువ్వే నా తల్లి, నువ్వే నా తండ్రి, నువ్వే నా శాశ్వత గురువు. నేను పాపిష్టురాలిని, చెడ్డ ప్రవర్తన కలదాన్ని, అబద్ధాలాడేను, జ్ఞానం లేనివాడిని.
మాముద్ధర మహాభాగే భీతాహం యమతాడనైః । సుకలోవాచ- ఏవం శ్రుత్వా తయా ప్రోక్తం సమాలోక్య నృపం తదా
మహాభాగ్యవతీ! యముని కొరడాలతో భయపడుతున్న నన్ను రక్షించు. సుకల ఇలా అన్నది— అలా ఆమె చెప్పిన మాటలు విని, రాజును చూసింది.
కిం కరోమి మహారాజ ఏషా కిం వదతే పశుః । ఇక్ష్వాకురువాచ- ఏనాం దుఃఖాం వరాకీం వై పాపయోనిం గతాం శుభే
'మహారాజా! నేను ఏమి చేయాలి? ఈ జంతువు ఏమి చెబుతోంది?' ఇక్ష్వాకు ఇలా అన్నాడు— 'ఈ దురదృష్టవంతురాలు, పాప జన్మలో పుట్టినదాన్ని, శుభమయురాలా—'
సముద్ధరస్వ పుణ్యైస్త్వం మహచ్ఛ్రేయో భవిష్యతి । ఏవముక్తా వరా నారీ సుదేవా చారుమంగలా
నీ పుణ్యంతో ఆమెను రక్షించు, అప్పుడు గొప్ప మంగళం కలుగుతుంది. ఇలా అన్నాక, సుదేవ అనే సుందరమైన, మంగళకరమైన ఆ మహిళ—
ఉవాచైకాబ్దపుణ్యం తే మయా దత్తం వరాననే । ఏవముక్తేన వాక్యేన తయా దేవ్యా హి తత్క్షణాత్
'ఓ వరాననమా! నేను నీకు ఒక సంవత్సరం పుణ్యాన్ని ఇచ్చాను' అని చెప్పింది. ఆ దేవి అలా అన్న వెంటనే—
రూపయౌవనసంపన్నా దివ్యమాలావిభూషితా । దివ్యదేహా చ సంభూతా తేజోజ్వాలాసమావృతా
అందమైన రూపం, యవ్వనం కలిగి, దివ్యమైన మాలలు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, ప్రకాశవంతమైన దేహంతో, తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ ఆ దేవతా స్వరూపం ప్రత్యక్షమైంది.
సర్వభూషణశోభాఢ్యా నానారత్నైశ్చ శోభితా । సంజాతా దివ్యరూపా సా దివ్యగంధానులేపనా
అన్ని రకాల ఆభరణాలతో మెరిసిపోతూ, నానా రత్నాలతో అలంకరించబడి, దివ్యమైన రూపంతో, పరిమళభరితమైన గంధాలతో పూతపూసుకుని ఆ దేవతా స్త్రీ అవతరించింది.
దివ్యం విమానమారూఢా అంతరిక్షం గతా సతీ । తామువాచ తతో రాజ్ఞీం ప్రణతానతకంధరా
ఆమె దివ్య విమానంపై ఎక్కి, ఆకాశంలోకి వెళ్లింది. ఆ తరువాత తల వంచి నమస్కరించి, రాణిని ఉద్దేశించి మాట్లాడింది.
స్వస్త్యస్తు తే మహాభాగే ప్రసాదాత్తవ సుందరి । వ్రజామి పాతకాన్ముక్తా స్వర్గం పుణ్యతమం శుభమ్
‘‘ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా! నీ దయ వల్ల నేను పాపాల నుండి విముక్తి పొంది, ఇప్పుడు పవిత్రమైన స్వర్గానికి వెళ్తున్నాను. నీకు శుభం కలగాలి, అందమైనవాడా!’’ అని చెప్పింది.
ప్రణమ్యైవం గతా స్వర్గం సుదేవా శృణు సత్తమ । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం సుకలాయా నివేదితమ్
అలా నమస్కరించి, సుదేవా స్వర్గానికి వెళ్లింది. ఓ ఉత్తముడా! సుకళా చెప్పిన ఈ కథను నేను నీకు పూర్తిగా వివరించాను, విను.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే సుకలాచరిత్రే సుదేవాస్వర్గారోహణంనామ ద్విపంచాశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీ పద్మపురాణంలో, భూమిఖండంలో, వేను కథలో, సుకళా చరిత్రలో, సుదేవా స్వర్గారోహణం అనే యాభై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
సుకలోవాచ- ఏవం ధర్మం శ్రుతం పూర్వం పురాణేషు తదా మయా । పతిహీనా కథం భోగం కరిష్యే పాపనిశ్చయా
సుకళా ఇలా చెప్పింది — ‘‘పురాణాలలో ఈ ధర్మాన్ని నేను ముందే విన్నాను. కానీ భర్త లేకుండా, పాపబుద్ధితో నేను ఎలా సుఖాలు అనుభవించగలను?’’
కాంతేన తు వినా తేన జీవం కాయే న ధారయే । విష్ణురువాచ- ఏవముక్త్వా పరం ధర్మం పతివ్రతమనుత్తమమ్
‘‘నా ప్రియమైన భర్త లేకుండా ఈ శరీరంలో నేను జీవించలేను’’ అని చెప్పింది. విష్ణువు ఇలా అన్నాడు — ‘‘అలా చెప్పి, ఆమె అత్యుత్తమమైన పతివ్రత ధర్మాన్ని పాటించింది.’’
తాస్తు సఖ్యో వరా నార్యో హర్షేణ మహతాన్వితాః । శ్రుత్వా ధర్మం పరం పుణ్యం నారీణాం గతిదాయకమ్
ఆమె సఖులు, ఆ గొప్ప స్త్రీలు, ఎంతో ఆనందంతో, స్త్రీలకు పరమగతి ఇచ్చే ఈ పవిత్ర ధర్మాన్ని విని సంతోషించారు.
స్తువంతి తాం మహాభాగాం సుకలాం ధర్మవత్సలామ్ । బ్రాహ్మణాశ్చ సురాః సర్వే పుణ్యస్త్రియో నరోత్తమ
ధర్మాన్ని ప్రేమించే సుకళాను, ఆ మహాభాగ్యవంతురాలిని వారు స్తుతించారు. బ్రాహ్మణులు, దేవతలు, పవిత్రమైన స్త్రీలు, ఓ ఉత్తమ పురుషా, అందరూ ఆమెను ప్రశంసించారు.
తస్యా ధ్యానం ప్రకుర్వంతి పతికామప్రభావతః । అత్యర్థం దృఢతామింద్ర సుఃవిచింత్య సురేశ్వరః
ఆమె భర్తపై ఉన్న అమోఘమైన ప్రేమను చూసి, ఆమె ధ్యానం చేశారు. ఆమె ధృఢతను చూసి, దేవేంద్రుడు కూడా ఆశ్చర్యపడ్డాడు.
సుకలాయాః పరం భావం సువిచార్యామరేశ్వరః । చాలయే ధైర్యమస్యాశ్చ పతిస్నేహం న సంశయః
సుకళా యొక్క పరమమైన భక్తిని పరిశీలించి, అమరేశ్వరుడు ఆమె ధైర్యాన్ని, భర్తపై ప్రేమను పరీక్షించాలనే సంకల్పం చేసాడు.
సస్మార మన్మథం దేవం త్వరమాణః సురాధిపః । పుష్పచాపం స సంగృహ్య మీనకేతుః సమాగతః
దేవేంద్రుడు త్వరగా మన్మథుడిని స్మరించాడు. పుష్పబాణాన్ని చేతబట్టి, మీనకేతువు అక్కడికి వచ్చాడు.
ప్రియయా చ తయా యుక్తో రత్యా దృష్టమహాబలః । బద్ధాంజలిపుటో భూత్వా సహస్రాక్షమువాచ సః
తన ప్రియమైన రతితో కలిసి, మహాబలుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. చేతులు జోడించి, సహస్రాక్షుడిని ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
కస్మాదహం త్వయా నాథ అధునా సంస్మృతో విభో । ఆదేశో దీయతాం మేద్య సర్వభావేన మానద
‘‘ప్రభూ! మీరు ఇప్పుడు నన్ను ఎందుకు స్మరించారు? ఆజ్ఞాపించండి, నేను నా శక్తినంతా ఉపయోగించి మీ సేవ చేస్తాను’’ అని అన్నాడు.
ఇంద్ర ఉవాచ- సుకలేయం మహాభాగా పతివ్రతపరాయణా । శృణుష్వ కామదేవ త్వం కురు సాహాయ్యముత్తమమ్
ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు — ‘‘ఈ సుకళా మహాభాగ్యవంతురాలు, భర్తకు పరాయణురాలు. ఓ కామదేవా! విను, నీవు ఉత్తమమైన సహాయం చేయు.’’
నిష్కర్షయ మహాభాగాం సుకలాం పుణ్యమంగలామ్ । తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య శక్రస్య తమథాబ్రవీత్
‘‘పుణ్యమయమైన, మంగళకరమైన సుకళాను ఆకర్షించు’’ అని చెప్పాడు. శక్రుని మాటలు విని, అతడు ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.
ఏవమస్తు సహస్రాక్ష కరిష్యామి న సంశయః । సాహాయ్యం దేవదేవేశ తవ కౌతుకకారణాత్
‘‘అలా జరుగుతుంది, ఓ సహస్రాక్షుడా! నేను సందేహం లేకుండా ఇది చేస్తాను. దేవతల అధిపతీ! మీ ఆనందార్థం నేను సహాయం చేస్తాను’’ అని అన్నాడు.
ఏవముక్త్వా మహాతేజాః కందర్పో మునిదుర్జయః । దేవాఞ్జేతుం సమర్థోఽహం సమునీనృషిసత్తమాన్
ఇలా చెప్పిన అనంతరం, మహా తేజస్సుతో ఉన్న, మునులకూ దుర్జయుడైన కందర్పుడు ఇలా అన్నాడు: దేవతల్ని, గొప్ప మునుల్ని, ఋషుల్ని కూడా నేను జయించగలను.
కిం పునః కామినీం దేవ యస్యా అంగే న వై బలమ్ । కామినీనామహం దేవ అంగేషు నివసామ్యహమ్
అయితే, శక్తి లేని స్త్రీ శరీరాన్ని గురించి ఏమి చెప్పాలి, ఓ దేవా? స్త్రీల శరీరంలో, ప్రతి అవయవంలో నేను నివసిస్తున్నాను.