భర్తుర్గేహాదహం పిత్రా క్వాస్తే తత్ర చ పాతకమ్ । నైవ కామాన్న లోభాచ్చ న మోహాన్న చ మత్సరాత్
నా భర్త ఇంటి నుంచి నన్ను నాన్న తీసుకెళ్లాడు. అందులో తప్పేం ఉంది? కామం వల్ల కాదు, లోభం వల్ల కాదు, మోహం వల్ల కాదు, అసూయ వల్ల కూడా కాదు.
ఆగతాహం పతిం త్యక్త్వా పతిభావేన సంస్థితా । భర్తృరూపచ్ఛలేనాపి త్వయైవ పరివంచితా
భర్తను వదిలి వచ్చినా, నేను భర్తపట్ల భక్తితోనే ఉన్నాను. నా భర్త రూపంలో నీవు మోసం చేసి నన్ను మోసగించావు.
భవంతం మాథురం జ్ఞాత్వా గతాహం సమ్ముఖం తవ । మాయావినం యదా జానే త్వామేవం దానవాధమ
నిన్ను మాథురుడని భావించి నీ ముందుకు వచ్చాను. కానీ నువ్వు మాయచేసే దురాత్ముడని తెలిసిన తర్వాత—
ఏకేన హుంకృతేనైవ భస్మీభూతం కరోమ్యహమ్ । గోభిల ఉవాచ- చక్షుర్హీనా న పశ్యంతి మానవాః శృణు సాంప్రతమ్
ఒక్కసారి 'హుం' అని పలికితేనే నిన్ను బూడిదగా మార్చగలను. గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు— కన్నులేని వారు చూడలేరు, మనవా! ఇప్పుడు విను—
ధర్మనేత్రవిహీనా త్వం కథం జానాసి మామిహ । యదా తే భావ ఉత్పన్నః పితుర్గేహం ప్రతి శృణు
నీకు ధర్మదృష్టి లేకుండా నన్ను ఇక్కడ ఎలా గుర్తించగలవు? నీ మనసు తండ్రి ఇంటిపట్ల మళ్లినప్పుడు, విను—
పతిధ్యానం పరిత్యజ్య ముక్తా ధ్యానేన త్వం తదా । జ్ఞాననేత్రం తదా నష్టం స్ఫుటం చ హృదయే తవ
భర్త ధ్యానం వదిలి, వేరే ధ్యానంలో నీవు లీనమయ్యావు. అప్పుడే జ్ఞానదృష్టి పోయింది, నీ హృదయం స్పష్టంగా ఉండలేదు.
కథం మాం త్వం విజానాసి జ్ఞానచక్షుర్హతా భువి । కస్యా మాతా పితా భ్రాతా కస్యాః స్వజనబాంధవాః
భూమిపై నీ జ్ఞానదృష్టి పోయినప్పుడు నన్ను ఎలా తెలుసుకోగలవు? ఒక స్త్రీకి ఎవరు తల్లి, తండ్రి, అన్నయ్య? ఎవరు ఆమెకు నిజమైన బంధువులు?
సర్వస్థానే పతిర్హ్యేకో భార్యాయాస్తు న సంశయః । ఇత్యుక్త్వా హి ప్రహస్యైవ గోభిలో దానవాధమః
ప్రతి సందర్భంలో భర్తే భార్యకు అసలైన బంధువు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఇలా చెప్పి, ఆ దుర్మార్గుడు గోభిలుడు నవ్వాడు.
న భయం విద్యతే తేఽద్య మమాపి శృణు పుంశ్చలి । కిం భవేత్తవ శాపేన వృథైవ పరికంపసే
ఈ రోజు నీవు నన్ను భయపడాల్సిన అవసరం లేదు—విను, పాపపు మార్గంలో నడిచే స్త్రీ! భర్త శాపానికి నీవు వృథాగా ఎందుకు వణుకుతున్నావు?
మమగేహం సమాశ్రిత్య భుంక్ష్వ భోగాన్మనోఽనుగాన్ । పద్మావత్యువాచ- గచ్ఛ పాపసమాచార కిం త్వం వదసి నిర్ఘృణః
నా ఇంటికి వచ్చి, నీ మనసుకు నచ్చిన ఆనందాలను అనుభవించు. పద్మావతీ ఇలా అన్నది— పో, పాపకార్యాలు చేసే వాడా! ఎంత హృదయరాహిత్యంగా మాట్లాడుతున్నావు!
సతీభావేన సంస్థాస్మి పతివ్రతపరాయణా । ధక్ష్యామి త్వాం మహాపాప యద్యేవం తు వదిష్యసి
నేను సతీత్వంలో నిలిచి, భర్తవ్రతానికి కట్టుబడి ఉన్నాను. నువ్వు ఇంకా ఇలాగే మాట్లాడితే, నిన్ను కాల్చేస్తాను, మహాపాపి!
ఏవముక్త్వా తథైకాంతే నిషసాద మహీతలే । దుఃఖేన మహతావిష్టాం తామువాచ స గోభిలః
ఇలా చెప్పి, ఆమె ఒంటరిగా నేలపై కూర్చుంది. గాఢమైన దుఃఖంతో ఉన్న ఆమెను గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు—
తవోదరే మయా న్యస్తం స్వవీర్యం సుకృతం శుభే । తస్మాదుత్పత్స్యతే పుత్రస్త్రైలోక్యక్షోభకారకః
శుభలక్షణాలయినీ! నీ గర్భంలో నా వంశాన్ని విత్తాను. అందువల్ల, మూడు లోకాలను కదిలించే కుమారుడు పుట్టతాడు.
ఏవముక్త్వా జగామాథ గోభిలో దానవస్తదా । గతే తస్మిన్దురాచారే దానవే పాపచారిణీ
ఇలా చెప్పి, ఆ దానవుడు గోభిలుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు. ఆ పాపకారుడు వెళ్లిన తర్వాత—
దుఃఖేన మహతావిష్టా నృపకన్యా రురోద హ
మహా దుఃఖంతో నిండిన ఆ రాజకుమారి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
బ్రాహ్మణ్యువాచ- గతే తస్మిన్దురాచారే గోభిలే పాపచేతసి । పద్మావతీ రురోదాథ దుఃఖేన మహతాన్వితా
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు— ఆ దుర్మార్గుడు, పాపబుద్ధి గోభిలుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, పద్మావతీ గొప్ప దుఃఖంతో ఏడ్చింది.
తస్యాస్తు రుదితం శ్రుత్వా సఖ్యః సర్వా ద్విజోత్తమ । పప్రచ్ఛుస్తాం రాజకన్యాం తాః సర్వాశ్చ వరాననాః
ఆమె ఏడుపు విని, ఆమె స్నేహితులు అందరూ, ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా! ఆ రాజకుమారిని ప్రశ్నించారు. అందరూ ప్రకాశవంతమైన ముఖాలతో ఆమెను అడిగారు.
కస్మాద్రోదిషి భద్రం తే కథయస్వ హి చేష్టితమ్ । క్వ గతోఽసౌ మహారాజో మాథురాధిపతిస్తవ
నీవు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు శుభం కలగాలి—ఏం జరిగిందో చెప్పు. నీ మాథురా రాజు ఎక్కడికి వెళ్లాడు?
యేన త్వం హి సమాహూతా ప్రియేత్యుక్త్వా వదస్వ నః । తా ఉవాచ సుదుఃఖేన రోదమానా పునః పునః
ఎవరు 'ప్రియమైనవాడా' అని పిలిచి నిన్ను పిలిచాడు? మాకు చెప్పు. ఆమె మళ్లీ మళ్లీ దుఃఖంతో ఏడుస్తూ ఇలా చెప్పింది.
తయా ఆవేదితం సర్వం యజ్జాతం దోషసంభవమ్ । తాభిర్నీతా పితుర్గేహం వేపమానా సుదుఃఖితా
ఆమెకు జరిగిన దురదృష్టకారణాన్ని ఆమె స్నేహితులందరికీ వివరంగా చెప్పింది. వారు ఆమెను తండ్రి ఇంటికి, వణుకుతూ, తీవ్ర దుఃఖంతో తీసుకెళ్లారు.
మాతుః సమక్షం తస్యాస్తు ఆచచక్షుస్తదా స్త్రియః । సమాకర్ణ్య తతో దేవీ గతా సా భర్తృమందిరమ్
తల్లి ఎదుట ఆ స్త్రీలు జరిగిన సంగతులన్నీ చెప్పారు. ఆ మాటలు విన్న రాణి, వెంటనే తన భర్తగారి గదికి వెళ్లింది.
భర్తారం శ్రావయామాస సుతావృత్తాంతమేవ హి । సమాకర్ణ్య తతో రాజా మహాదుఃఖీ అజాయత
ఆమె తన కుమారుని విషయాన్ని భర్తకు వివరించింది. ఆ సంగతులు విన్న రాజు, ఎంతో బాధతో నిండిపోయాడు.
యానాచ్ఛాదనకం దత్వా పరివారసమన్వితామ్ । మథురాం ప్రేషయామాస గతా సా ప్రియమందిరమ్
ఒక ముసుగుతో కూడిన రథం, సేవకులతో కలిపి ఆమెను మథురకు పంపించాడు. ఆమె తన ప్రియుడి ఇంటికి వెళ్లింది.
సుతాదోషం సమాచ్ఛాద్య పితామాతా ద్విజోత్తమ । ఉగ్రసేనస్తు ధర్మాత్మా పద్మావతీం సమాగతామ్
కూతురి తప్పును దాచిపెట్టి, ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా, ధర్మమూర్తి ఉగ్రసేనుడు పద్మావతిని ఆదరంగా స్వాగతించాడు.
స దృష్ట్వా ముముదే చాశు ఉవాచేదం వచః పునః । త్వయా వినా న శక్తోస్మి జీవితుం హి వరాననే
ఆమెను చూసి వెంటనే ఆనందించాడు. మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: "నీతో లేకుండా నేను బ్రతకలేను, సుందరి!"
బహుప్రభాసి మే ప్రీతా గుణశీలైస్తు సర్వదా । భక్త్యా సత్యేన తే కాంతే పతిదైవత్యకైర్గుణైః
నీ గుణాలు, నీ స్వభావం, నీ భక్తి, నీ నిజాయితీ, భర్తను దేవతలుగా భావించే నీ లక్షణాల వల్ల నాకు నీపై ప్రేమ ఎప్పుడూ ఎక్కువగా ఉంది.
సమాభాష్య ప్రియాం భార్యాం పద్మావతీం నరేశ్వరః । తయా సార్ధం స వై రేమే ఉగ్రసేనో నృపోత్తమః
ఇలా తన ప్రియమైన భార్య పద్మావతితో మాట్లాడిన రాజు ఉగ్రసేనుడు, ఆమెతో కలిసి సంతోషంగా జీవించాడు.
వవృధే దారుణో గర్భః సర్వలోకభయప్రదః । పద్మావతీ విజానాతి తస్య గర్భస్య కారణమ్
ఒక భయంకరమైన గర్భం పెరిగి, అన్ని లోకాలకు భయాన్ని కలిగించింది. ఆ గర్భానికి కారణం ఏమిటో పద్మావతి తెలుసుకుంది.
స్వోదరే వర్ద్ధమానస్య చింతయంతీ దివానిశమ్ । అనేన కిము జాతేన లోకనాశకరేణ వై
తన గర్భంలో పెరుగుతున్న బిడ్డను రోజు, రాత్రి ఆలోచిస్తూ, 'ఈ లోకాన్ని నాశనం చేసే వాడిని పుట్టించడంలో నాకు ఏమి ప్రయోజనం?' అని తలచింది.
అనేనాపి న మే కార్యం దుష్టపుత్రేణ సాంప్రతమ్ । ఔషధీం పృచ్ఛతే సా తు గర్భపాతస్య సర్వతః
'ఈ దుష్ట కుమారుడితో నాకు ఇక అవసరం లేదు' అని భావించి, గర్భాన్ని తొలగించేందుకు ఔషధాలను ఎక్కడికక్కడ వెతికింది.