తాన్వయం శాసయామో వై దండేన మహతా కిల । భవత్యా దారుణం కర్మ కృతమేవ సునిర్ఘృణమ్
వారిని మేము కఠినమైన శిక్షలతో శాసిస్తాము. నీవు చేసిన పని చాలా దారుణమైనది, పూర్తిగా దయలేని పని.
గార్హస్థ్యం చ పరిత్యజ్య అత్రాయాతా కిమర్థతః । వదస్యేవం ముఖేనాపి అహం హి పతిదేవతా
గృహస్థాశ్రమాన్ని వదిలేసి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు? నీవు నోటితో చెప్పు, నేను భర్తను దేవతలా భావించే స్త్రీను.
కర్మణా నాస్తి తద్దృష్టం పతిదైవత్యమేవ తే । భర్తారం తం పరిత్యజ్య కిమర్థం త్వమిహాగతా
నీ చేతల్లో భర్త పట్ల భక్తి కనిపించడంలేదు. భర్తను వదిలేసి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?
శృంగారం భూషణం వేషం కృత్వా తిష్ఠసి నిర్ఘృణా । కిమర్థం హి కృతం పాపే కస్యహేతోర్వదస్వ మే
కామానికి అలంకారాలు, వస్త్రాలు ధరించి, హృదయం లేకుండా ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నావు. పాపం కోసం ఇది ఎందుకు చేశావు? ఎవరి కోసం చేశావో చెప్పు.
నిఃశంకా వర్త్తసే చాపి ప్రమత్తా గిరికాననే । మయా త్వం సాధితా పాపా దండేన మహతా శృణు
నీవు నిర్లక్ష్యంగా, ఆలోచించకుండా కొండ అడవిలో తిరుగుతున్నావు. పాపినీ, నిన్ను నేను కఠినంగా శిక్షించాను—విను.
అధర్మచారిణీ దుష్టా పతిం త్యక్త్వా సమాగతా । క్వాస్తే తత్పతిదేవత్వం దర్శయ త్వం మమాగ్రతః
అధర్మంగా ప్రవర్తించే దుష్ట స్త్రీ, భర్తను వదిలేసి ఇక్కడికి వచ్చావు. నీ భర్తపట్ల భక్తి ఎక్కడ ఉంది? నా ముందు చూపించు.
భవతీ పుంశ్చలీ నామ యయా త్యక్తః స్వకః పతిః । పృథక్ఛయ్యా యదా నారీ తదా సా పుంశ్చలీ మతా
నీ భర్తను వదిలిన స్త్రీని అందరూ పుంచ్చలి అంటారు. భర్తతో వేరుగా పడుకునే స్త్రీ పుంచ్చలి అని భావిస్తారు.
యోజనానాం శతైకస్య సోన్తరేణ ప్రవర్త్తతే । క్వాస్తి తే పతిదైవత్యం పుంశ్చల్యాచారచారిణీ
మీ ఇద్దరి మధ్య వంద యోజనల దూరం ఉన్నప్పుడు, నీ భర్తపట్ల భక్తి ఎక్కడుంది? పుంచ్చలి వేషం వేసే స్త్రీయవు.
నిర్లజ్జే నిర్ఘృణే దుష్టే కిం మే వదసి సంముఖీ । తపసః క్వాస్తి తే భావః క్వ తేజోబలమేవ చ
నిర్లజ్జ, హృదయం లేని దుష్ట స్త్రీ, నన్ను ఎదురుగా చూసి ఏమంటున్నావు? నీ తపస్సు ఎక్కడ? నీ తేజస్సు, బలం ఎక్కడ?
దర్శయస్వ మమాద్యైవ బలవీర్యపరాక్రమమ్ । పద్మావత్యువాచ- స్నేహేనాపి సమానీతా శ్రూయతామసురాధమ
ఈ రోజు నీ బలం, వీర్యం, పరాక్రమాన్ని చూపించు. పద్మావతి పలికింది—స్నేహంతోనే నేను ఇక్కడికి తీసుకురాబడాను, విను, అసురాధమా.
భర్తుర్గేహాదహం పిత్రా క్వాస్తే తత్ర చ పాతకమ్ । నైవ కామాన్న లోభాచ్చ న మోహాన్న చ మత్సరాత్
నా భర్త ఇంటి నుంచి నన్ను నాన్న తీసుకెళ్లాడు. అందులో తప్పేం ఉంది? కామం వల్ల కాదు, లోభం వల్ల కాదు, మోహం వల్ల కాదు, అసూయ వల్ల కూడా కాదు.
ఆగతాహం పతిం త్యక్త్వా పతిభావేన సంస్థితా । భర్తృరూపచ్ఛలేనాపి త్వయైవ పరివంచితా
భర్తను వదిలి వచ్చినా, నేను భర్తపట్ల భక్తితోనే ఉన్నాను. నా భర్త రూపంలో నీవు మోసం చేసి నన్ను మోసగించావు.
భవంతం మాథురం జ్ఞాత్వా గతాహం సమ్ముఖం తవ । మాయావినం యదా జానే త్వామేవం దానవాధమ
నిన్ను మాథురుడని భావించి నీ ముందుకు వచ్చాను. కానీ నువ్వు మాయచేసే దురాత్ముడని తెలిసిన తర్వాత—
ఏకేన హుంకృతేనైవ భస్మీభూతం కరోమ్యహమ్ । గోభిల ఉవాచ- చక్షుర్హీనా న పశ్యంతి మానవాః శృణు సాంప్రతమ్
ఒక్కసారి 'హుం' అని పలికితేనే నిన్ను బూడిదగా మార్చగలను. గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు— కన్నులేని వారు చూడలేరు, మనవా! ఇప్పుడు విను—
ధర్మనేత్రవిహీనా త్వం కథం జానాసి మామిహ । యదా తే భావ ఉత్పన్నః పితుర్గేహం ప్రతి శృణు
నీకు ధర్మదృష్టి లేకుండా నన్ను ఇక్కడ ఎలా గుర్తించగలవు? నీ మనసు తండ్రి ఇంటిపట్ల మళ్లినప్పుడు, విను—
పతిధ్యానం పరిత్యజ్య ముక్తా ధ్యానేన త్వం తదా । జ్ఞాననేత్రం తదా నష్టం స్ఫుటం చ హృదయే తవ
భర్త ధ్యానం వదిలి, వేరే ధ్యానంలో నీవు లీనమయ్యావు. అప్పుడే జ్ఞానదృష్టి పోయింది, నీ హృదయం స్పష్టంగా ఉండలేదు.
కథం మాం త్వం విజానాసి జ్ఞానచక్షుర్హతా భువి । కస్యా మాతా పితా భ్రాతా కస్యాః స్వజనబాంధవాః
భూమిపై నీ జ్ఞానదృష్టి పోయినప్పుడు నన్ను ఎలా తెలుసుకోగలవు? ఒక స్త్రీకి ఎవరు తల్లి, తండ్రి, అన్నయ్య? ఎవరు ఆమెకు నిజమైన బంధువులు?
సర్వస్థానే పతిర్హ్యేకో భార్యాయాస్తు న సంశయః । ఇత్యుక్త్వా హి ప్రహస్యైవ గోభిలో దానవాధమః
ప్రతి సందర్భంలో భర్తే భార్యకు అసలైన బంధువు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఇలా చెప్పి, ఆ దుర్మార్గుడు గోభిలుడు నవ్వాడు.
న భయం విద్యతే తేఽద్య మమాపి శృణు పుంశ్చలి । కిం భవేత్తవ శాపేన వృథైవ పరికంపసే
ఈ రోజు నీవు నన్ను భయపడాల్సిన అవసరం లేదు—విను, పాపపు మార్గంలో నడిచే స్త్రీ! భర్త శాపానికి నీవు వృథాగా ఎందుకు వణుకుతున్నావు?
మమగేహం సమాశ్రిత్య భుంక్ష్వ భోగాన్మనోఽనుగాన్ । పద్మావత్యువాచ- గచ్ఛ పాపసమాచార కిం త్వం వదసి నిర్ఘృణః
నా ఇంటికి వచ్చి, నీ మనసుకు నచ్చిన ఆనందాలను అనుభవించు. పద్మావతీ ఇలా అన్నది— పో, పాపకార్యాలు చేసే వాడా! ఎంత హృదయరాహిత్యంగా మాట్లాడుతున్నావు!
సతీభావేన సంస్థాస్మి పతివ్రతపరాయణా । ధక్ష్యామి త్వాం మహాపాప యద్యేవం తు వదిష్యసి
నేను సతీత్వంలో నిలిచి, భర్తవ్రతానికి కట్టుబడి ఉన్నాను. నువ్వు ఇంకా ఇలాగే మాట్లాడితే, నిన్ను కాల్చేస్తాను, మహాపాపి!
ఏవముక్త్వా తథైకాంతే నిషసాద మహీతలే । దుఃఖేన మహతావిష్టాం తామువాచ స గోభిలః
ఇలా చెప్పి, ఆమె ఒంటరిగా నేలపై కూర్చుంది. గాఢమైన దుఃఖంతో ఉన్న ఆమెను గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు—
తవోదరే మయా న్యస్తం స్వవీర్యం సుకృతం శుభే । తస్మాదుత్పత్స్యతే పుత్రస్త్రైలోక్యక్షోభకారకః
శుభలక్షణాలయినీ! నీ గర్భంలో నా వంశాన్ని విత్తాను. అందువల్ల, మూడు లోకాలను కదిలించే కుమారుడు పుట్టతాడు.
ఏవముక్త్వా జగామాథ గోభిలో దానవస్తదా । గతే తస్మిన్దురాచారే దానవే పాపచారిణీ
ఇలా చెప్పి, ఆ దానవుడు గోభిలుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు. ఆ పాపకారుడు వెళ్లిన తర్వాత—
దుఃఖేన మహతావిష్టా నృపకన్యా రురోద హ
మహా దుఃఖంతో నిండిన ఆ రాజకుమారి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
బ్రాహ్మణ్యువాచ- గతే తస్మిన్దురాచారే గోభిలే పాపచేతసి । పద్మావతీ రురోదాథ దుఃఖేన మహతాన్వితా
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు— ఆ దుర్మార్గుడు, పాపబుద్ధి గోభిలుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, పద్మావతీ గొప్ప దుఃఖంతో ఏడ్చింది.
తస్యాస్తు రుదితం శ్రుత్వా సఖ్యః సర్వా ద్విజోత్తమ । పప్రచ్ఛుస్తాం రాజకన్యాం తాః సర్వాశ్చ వరాననాః
ఆమె ఏడుపు విని, ఆమె స్నేహితులు అందరూ, ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణా! ఆ రాజకుమారిని ప్రశ్నించారు. అందరూ ప్రకాశవంతమైన ముఖాలతో ఆమెను అడిగారు.
కస్మాద్రోదిషి భద్రం తే కథయస్వ హి చేష్టితమ్ । క్వ గతోఽసౌ మహారాజో మాథురాధిపతిస్తవ
నీవు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నీకు శుభం కలగాలి—ఏం జరిగిందో చెప్పు. నీ మాథురా రాజు ఎక్కడికి వెళ్లాడు?
యేన త్వం హి సమాహూతా ప్రియేత్యుక్త్వా వదస్వ నః । తా ఉవాచ సుదుఃఖేన రోదమానా పునః పునః
ఎవరు 'ప్రియమైనవాడా' అని పిలిచి నిన్ను పిలిచాడు? మాకు చెప్పు. ఆమె మళ్లీ మళ్లీ దుఃఖంతో ఏడుస్తూ ఇలా చెప్పింది.
తయా ఆవేదితం సర్వం యజ్జాతం దోషసంభవమ్ । తాభిర్నీతా పితుర్గేహం వేపమానా సుదుఃఖితా
ఆమెకు జరిగిన దురదృష్టకారణాన్ని ఆమె స్నేహితులందరికీ వివరంగా చెప్పింది. వారు ఆమెను తండ్రి ఇంటికి, వణుకుతూ, తీవ్ర దుఃఖంతో తీసుకెళ్లారు.