లజ్జితా దుఃఖితా జాతా అధఃకృత్వా తతో ముఖమ్ । అహం పాపా దురాచారా నిఃశంకా పరివర్తితా
ఆమె సిగ్గుతో, బాధతో, తలదించుకుంది; 'నేను పాపినిని, చెడు ప్రవర్తన కలదాన్ని, ఇప్పుడు భయమేమీ లేకుండా మారిపోయాను.'
కోపమేవం మహాభాగః కరిష్యతి న సంశయః । యావద్ధి చింతయేత్సా చ తావత్తేనాపి పాపినా
'అవును, ఆ మహాత్ముడు ఖచ్చితంగా కోపపడతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు; నేను ఇలా ఆలోచిస్తున్నంతలో, ఆ పాపి మళ్లీ—'
సమాహూతా తురీభూయ ఏహ్యేహి త్వం మమ ప్రియే । త్వయా వినా కృతో దేవి ప్రాణాన్ధర్తుం వరాననే
—ఆమెను పిలిచి, 'రా రా, నువ్వే నా ప్రియమైనవాడివి! ఓ అందమైన ముఖం కలిగినవాడా, నీవు లేకుండా నేను ప్రాణాలు నిలబెట్టుకోలేను.' అన్నాడు.
న హి శక్నోమ్యహం కాంతే జీవితం ప్రియమేవ చ । తవ స్నేహేన లుబ్ధోస్మి త్వాం త్యక్త్వా నోత్సహే భృశమ్
'ఓ ప్రియమైనవాడా, నేను నిజంగా బ్రతకలేను, బ్రతకాలని కూడా అనిపించదు; నీ ప్రేమతో ఆకర్షితుడనయ్యాను, నిన్ను వదిలి ఉండలేను.'
బ్రాహ్మణ్యువాచ- ఏవముక్తా గతాపశ్యత్సుముఖం లజ్జయాన్వితా । సమాలింగ్య తతో దైత్యః సతీం పద్మావతీం తదా
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు— ఇలా పలికిన తరువాత, ఆమె సిగ్గుతో ముఖాన్ని తిప్పి అతడిని చూసింది; వెంటనే ఆ దైత్యుడు సతీ అయిన పద్మావతిని ఆలింగనం చేశాడు.
ఏకాంతం తు సమానీతా సుభుక్తా ఇచ్ఛయా తతః । దైత్యేన గోభిలేనాపి సత్యకేతోః సుతా తదా
ఒంటరిగా తీసుకెళ్లి, తన ఇష్టానికి అనుగుణంగా, గోభిలుడు ఆ సత్యకేతు కుమార్తెను అనుభవించాడు.
సుకలోవాచ- ముష్కస్థానేస్య సంకేతం నావిందత వరాననా । స్వవస్త్రం సా పరిగృహ్య శంకితా దుఃఖితా హ్యభూత్
సుకళా ఇలా చెప్పింది— అతని ముష్కస్థానంలో ఉన్న సంకేతాన్ని ఆ అందమైన ముఖం గలవారు గుర్తించలేదు; తన వస్త్రాన్ని తీసుకుని, అనుమానంతో, బాధతో నిండిపోయింది.
సా సక్రోధా వచః ప్రాహ గోభిలం దానవాధమమ్ । కస్త్వం పాపసమాచారో నిర్ఘృణో దానవాకృతిః
ఆమె కోపంతో, గోభిలుడైన దురాత్మునితో ఇలా చెప్పింది: 'నువ్వెవరు? పాపకర్మలు చేసే, హృదయం లేని, దైత్య రూపం కలిగినవాడా!'
శప్తుకామా సముద్యుక్తా దుఃఖేనాకులితేక్షణా । వేపమానా తదా రాజన్దుఃఖభారేణ పీడితా
శాపం చెప్పాలని సంకల్పించి, కన్నీళ్లతో బాధపడుతూ, దుఃఖ భారంతో వణికిపోతూ, ఆమె సిద్ధమైంది, ఓ రాజా.
మమ కాంతచ్ఛలేనైవ త్వయాగత్య దురాత్మవన్ । నాశితం ధర్మమేవాగ్ర్యం పాతివ్రత్యమనుత్తమమ్
నా ప్రియుడి రూపంలో వచ్చి, నీ దుష్టబుద్ధితో, నా గొప్ప ధర్మాన్ని, నా భర్తపట్ల ఉన్న అపూర్వమైన విశ్వాసాన్ని నాశనం చేశావు.
సుస్వరం రుదితం కృత్వా మమ జన్మ త్వయా హృతమ్ । పశ్య మే బలమత్రైవ శాపం దాస్యే సుదారుణమ్
నేను గట్టిగా ఏడుస్తూ, నీవు నా జన్మాన్నే నాశనం చేశావు. నా శక్తిని ఇక్కడే చూడు, నేను నీకు భయంకరమైన శాపం ఇస్తాను.
ఏవం సంభాషమాణా తం శప్తుకామా తు గోభిలమ్
ఇలా మాట్లాడుతూ, అతనికి శాపం ఇవ్వాలని ఉద్దేశించినప్పుడు, గోభిలుడు—
సుకలోవాచ- తస్యాస్తు వచనం శ్రుత్వా గోభిలో వాక్యమబ్రవీత్ । భవతీ శప్తుకామాసి కస్మాన్మే కారణం వద
సుకలుడు చెప్పెను— ఆమె మాటలు విని, గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు: 'భగవతీ, నువ్వు నాకు శాపం ఇవ్వాలనుకుంటున్నావు, ఎందుకు? కారణం చెప్పు.'
కేన దోషేణ లిప్తోస్మి యస్మాత్త్వం శప్తుముద్యతా । గోభిలో నామ దైత్యోస్మి పౌలస్త్యస్య భటః శుభే
ఏ తప్పుతో నేను కలుషితుడనయ్యాను? నువ్వు నాకు శాపం ఇవ్వడానికి సిద్ధమవుతున్నావు? నేను గోభిలుడు, దైత్యుడిని, పౌలస్త్యుని సేవకుడిని, శుభే.
దైత్యాచారేణ వర్తామి జానే విద్యామనుత్తమామ్ । వేదశాస్త్రార్థవేత్తాస్మి కలాసు నిపుణః పునః
దైత్యుల ఆచారాన్ని అనుసరిస్తూ జీవిస్తున్నాను. నాకు అత్యుత్తమమైన విద్య తెలుసు. వేదాలు, శాస్త్రాల అర్థాన్ని గ్రహించగలను. కళల్లోను నిపుణుడిని.
ఏవం సర్వం విజానామి దైత్యాచారం శృణుష్వ మే । పరస్వం పరదారాంశ్చ బలాద్భుంజామి నాన్యథా
ఇలా అన్నీ నాకు తెలుసు. నా దైత్యుల ఆచారం విను: పరుల ధనం, పరస్త్రీలను బలవంతంగా స్వాధీనం చేసుకుంటాను, వేరే విధంగా కాదు.
వయం దైత్యాః సమాకర్ణ్య దైత్యాచారేణ సాంప్రతమ్ । వర్త్తామో జ్ఞానిభావేన సత్యం సత్యం వదామ్యహమ్
మేము దైత్యులు, ఇప్పుడు దైత్యుల ఆచారాన్ని పాటిస్తున్నాము. నిజం, నిజం చెబుతున్నాను, జ్ఞానంతో మాట్లాడుతున్నాను.
బ్రాహ్మణానాం హి చ్ఛిద్రాణి విపశ్యామో దినే దినే । తేషాం హి తపసో నాశం విఘ్నైః కుర్మో న సంశయః
ప్రతి రోజు బ్రాహ్మణుల లోపాలను గమనిస్తాము. వారి తపస్సును మేము అడ్డంకులతో నాశనం చేస్తాము, ఇందులో సందేహం లేదు.
ఛిద్రం ప్రాప్య వయం దేవి నాశయామో న సంశయః । బ్రాహ్మణాఞ్ఛ్రూయతాం భద్రే దేవయజ్ఞం వరాననే
ఏదైనా లోపం కనిపిస్తే, మేము వారిని నాశనం చేస్తాము, ఇందులో సందేహం లేదు. భద్రే, సుందర ముఖినీ, బ్రాహ్మణుల దేవయజ్ఞం గురించి విను.
నాశయామో వయం యజ్ఞాన్ధర్మయజ్ఞం న సంశయః । సుబ్రాహ్మణాన్పరిత్యజ్య దేవం నారాయణం ప్రభుమ్
మేము వారి యజ్ఞాలను, ధర్మయజ్ఞాన్ని నాశనం చేస్తాము, ఇందులో సందేహం లేదు. మంచి బ్రాహ్మణులను వదిలేసి, దేవుడు నారాయణుని కూడా వదిలిపెడతాము.
పతివ్రతాం మహాభాగాం సుమతిం భర్తృతత్పరామ్ । దూరేణాపి పరిత్యజ్య తిష్ఠామో నాత్ర సంశయః
పతివ్రత, మహాభాగ్యవంతురాలు, మంచి ఆచారంతో భర్తకు అంకితమై ఉన్న భార్యను మేము దూరంగా కూడా దగ్గరపడము, ఇందులో సందేహం లేదు.
తేజో దేవి సువిప్రస్య హరేశ్చైవ మహాత్మనః । నార్యాః పతివ్రతాయాశ్చ సోఢుం దైత్యాశ్చ న క్షమాః
దేవీ, మంచి బ్రాహ్మణుని తేజస్సును, మహాత్ముడైన హరివు తేజస్సును, పతివ్రతా స్త్రీ తేజస్సును దైత్యులు భరించలేరు.
పతివ్రతాభయేనాపి విష్ణోః సుబ్రాహ్మణస్య చ । నశ్యంతి దానవాః సర్వే దూరం రాక్షసపుంగవాః
పతివ్రత భయంతో, విష్ణువు భయంతో, మంచి బ్రాహ్మణుని భయంతో, అన్ని దానవులు నశించిపోతారు, రాక్షసులలో గొప్పవారు దూరంగా పారిపోతారు.
అహం దానవధర్మేణ విచరామి మహీతలమ్ । కస్మాత్త్వం శప్తుకామాసి మమ దోషో విచార్యతామ్
నేను దానవ ధర్మాన్ని అనుసరించి భూమిపై తిరుగుతున్నాను. నువ్వు నాకు శాపం ఇవ్వాలనుకోవడమెందుకు? నా తప్పు పరిశీలించు.
పద్మావత్యువాచ- మమ ధర్మః సుకాయశ్చ త్వయైవ పరినాశితః । అహం పతివ్రతా సాధ్వీ పతికామా తపస్వినీ
పద్మావతి చెప్పెను— నా ధర్మం, మంచి పేరు నువ్వే నాశనం చేశావు. నేను పతివ్రత, సద్భావన కలిగిన భార్యను, భర్తను కోరుకునే తపస్విని.
స్వమార్గే సంస్థితా పాప మాయయా పరినాశితా । తస్మాత్త్వామప్యహం దుష్ట ఆధక్ష్యామి న సంశయః
నేను నా మార్గంలో నిలిచి ఉండగా, పాపీ, నీ మాయ వల్ల నేను నాశనం అయ్యాను. అందుకే, దుష్టుడా, నిన్ను కూడా నేను బాధిస్తాను, ఇందులో సందేహం లేదు.
గోభిల ఉవాచ- ధర్మమేవ ప్రవక్ష్యామి భవతీ యది మన్యతే । అగ్నిచిద్బ్రాహ్మణస్యాపి శ్రూయతాం నృపనందినీ
గోభిలుడు ఇలా అన్నాడు — మీరు అనుమతిస్తే, నేను ధర్మాన్ని వివరించగలను. రాజు భార్యగారు, అగ్నిని పూజించే బ్రాహ్మణుని ధర్మాన్ని కూడా వినండి.
జుహ్వన్దేవం ద్వికాలం యో న త్యజేదగ్నిమందిరమ్ । స చాగ్నిహోత్రీ భవతి యజత్యేవ దినేదినే
ఎవరైనా దేవుణ్ణి రోజు రెండు సార్లు పూజించి, ఎప్పుడూ అగ్నిమంటపాన్ని వదలకుండా ఉంటాడో, అతడే అగ్నిహోత్రి అని పిలవబడతాడు. అతను ప్రతిరోజూ యజ్ఞం చేస్తూ ఉంటాడు.
అన్యచ్చైవం ప్రవక్ష్యామి భృత్యధర్మం వరాననే । మనసా కర్మణా వాచా విశుద్ధో యోఽపి నిత్యశః
ఇంకా, అందమైన ముఖం గలవాడా, నేను సేవకుడి ధర్మాన్ని కూడా చెబుతాను. ఎవరైనా మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో ఎప్పుడూ నిర్మలంగా ఉంటాడో,
నిత్యమాదేశకారీ యః పశ్చాత్తిష్ఠతి చాగ్రతః । స భృత్యః కథ్యతే దేవి పుణ్యభాగీ న సంశయః
ఎవరైనా ఎప్పుడూ యజమాని ఆజ్ఞలను పాటిస్తూ, ముందూ వెనుకా నిలబడతాడో, అతడే దేవీ, నిజమైన సేవకుడు. అతడికి పుణ్యం తప్పక లభిస్తుంది.