సత్యకేతుశ్చ రాజేంద్రః సస్మార స పద్మావతీమ్ । స్వసుతాం తాం మహాభాగో మాతా తస్యాః సుదుఃఖితా
రాజు సత్యకేతు తన కుమార్తె పద్మావతిని గుర్తు చేసుకున్నాడు. ఆమె తల్లి మాత్రం ఎంతో దుఃఖంతో ఉండింది.
స దూతాన్ప్రేషయామాస వైదర్భో మథురాం ప్రతి । ఉగ్రసేనం నృవీరేంద్రం సాదరేణ ద్విజోత్తమ
వైదర్భుడు సత్యకేతు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! గౌరవంతో దూతలను మధురకు, వీరరాజు ఉగ్రసేనుని వద్దకు పంపించాడు.
ఉగ్రసేనం మహారాజం స దూతో వాక్యమబ్రవీత్ । విదర్భాధిపతిర్వీరో భక్త్యా స్నేహేన నందయన్
ఆ దూత మహారాజు ఉగ్రసేనుని దగ్గర ఇలా చెప్పాడు: 'వైదర్భదేశాధిపతి వీరుడు భక్తితో, స్నేహంతో శుభాకాంక్షలు తెలియజేస్తున్నాడు.'
ఆత్మనః కుశలం బ్రూతే భవతాం పరిపృచ్ఛతి । సత్యకేతుర్మహారాజ త్వామేవం పరిపృష్టవాన్
'తన క్షేమాన్ని తెలియజేస్తూ, మీ క్షేమాన్ని కూడా అడుగుతున్నాడు. మహారాజు సత్యకేతు ఇలా మీకు విచారణ పంపించారు.'
దర్శనాయ ప్రేషయస్వ సుతాం పద్మావతీం మమ । యది త్వం మన్యసే నాథ ప్రీతిస్నేహం హితస్య చ
'ప్రభూ! మీరు అనుకూలంగా భావిస్తే, ప్రేమ, స్నేహం, మేలుకోసం నా కుమార్తె పద్మావతిని సందర్శనకు పంపించండి.'
ప్రేషయస్వ మహాభాగాం ప్రియాం ప్రీతికరాం తవ । ఔత్కణ్ఠ్యేన మహారాజ స సోత్కంఠేన వర్తతే
'మీ ప్రియమైన, ఆనందాన్ని ఇచ్చే మహాభాగురాలిని పంపించండి. మహారాజా! ఆయన ఎంతో ఆత్రుతతో ఎదురుచూస్తున్నారు.'
సమాకర్ణ్య తతో వాక్యముగ్రసేనో నృపోత్తమః । ప్రీత్యా స్నేహేన తస్యాపి సత్యకేతోర్మహాత్మనః
ఆ మాటలు విని, రాజులలో శ్రేష్ఠుడు ఉగ్రసేనుడు, సత్యకేతు మహాత్ముడిపై ప్రేమతో, స్నేహంతో స్పందించాడు.
దాక్షిణ్యేన చ విప్రేంద్ర ప్రేషయామాస భూపతిః । పద్మావతీం ప్రియాం భార్యాముగ్రసేనః ప్రతాపవాన్
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! దయతో, పరాక్రమశాలి ఉగ్రసేనుడు తన ప్రియ భార్య పద్మావతిని పంపించాడు.
ప్రేషితానేన రాజేంద్ర గతా పద్మావతీ స్వకమ్ । పూర్వం గృహం సతీ సా తు మహాహర్షేణ సంకులా
రాజా! ఉగ్రసేనుడు పంపించగా, పద్మావతి తన పూర్వ గృహానికి, ఎంతో ఆనందంతో వెళ్లింది.
పితృపూర్వం కుటుంబం తు దదృశే చారుమంగలా । పితుః పాదౌ ననామాథ శిరసా సత్యతత్పరా
ఆమె తన పితృపూర్వక కుటుంబాన్ని, అందమైన, శుభకరమైన ఇంటిని చూసింది. నిజాయితీతో, తండ్రి పాదాలకు తల వంచి నమస్కరించింది.
ఆగతాయాం మహారాజా పద్మావత్యాం ద్విజోత్తమ । హర్షేణ మహతావిష్టో విదర్భాధిపతిర్నృపః
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! పద్మావతి వచ్చినప్పుడు, విదర్భరాజు మహా ఆనందంతో మునిగిపోయాడు.
వర్ద్ధితా దానమానైశ్చ వస్త్రాలంకారభూషణైః । పద్మావతీ సుఖేనాపి పితుర్గేహే ప్రవర్తతే
పద్మావతి తన తండ్రి ఇంట్లో, బహుమతులు, గౌరవం, వస్త్రాలు, ఆభరణాలతో సుఖంగా జీవించింది.
సఖీభిః సహితా సా తు నిఃశంకా పరివర్తతే । రమతే సా తదా తత్ర యథాపూర్వం తథైవ చ
ఆమె స్నేహితులతో కలిసి, ఎలాంటి భయం లేకుండా సంచరించింది. మునుపటిలాగే అక్కడ ఆనందంగా గడిపింది.
గృహే వనే తడాగేషు ప్రాసాదే చ తథైవ సా । పునర్బాలేవ భూతా సా నిర్లజ్జా సంప్రవర్తతే
ఇంట్లో, అడవిలో, చెరువుల్లో, ప్రాసాదంలో — ఆమె మళ్ళీ చిన్నపిల్లలా, ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా ప్రవర్తించింది.
నిఃశంకా వర్తతే విప్ర సఖీభిః సహ సర్వదా । పతివ్రతా మహాభాగా హర్షేణ మహతాన్వితా
ఓ బ్రాహ్మణా, ఆ మహాభాగ్యవంతురాలు, తన స్నేహితులతో కలిసి ఎప్పుడూ భయమేమీ లేకుండా, గొప్ప ఆనందంతో జీవించేది.
సుఖం తు పితృగేహస్య దుర్లభం శ్వశురే గృహే । ఏవం జ్ఞాత్వా తదా రేమే కదా ఈదృగ్భవిష్యతి
తండ్రి ఇంట్లో ఉండే సుఖం, మామగారి ఇంట్లో దొరకడం చాలా అరుదు. ఈ విషయం తెలుసుకుని, ఆమె అప్పుడప్పుడు 'ఇలాంటి సమయం మళ్లీ ఎప్పుడు వస్తుందో' అని ఆశతో ఆనందించేది.
అనేన మోహభావేన క్రీడాలుబ్ధా వరాననా । సఖీభిః సహితా నిత్యం వనేషూపవనే తదా
ఈ మోహభావంతో, అందమైన ముఖం కల ఆమె, ఆటలకు ఆసక్తితో, తన స్నేహితులతో కలిసి ఎప్పుడూ అటవీప్రాంతాల్లో తిరుగుతూ ఉండేది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే సుకలాచరిత్రేఽష్టచత్వారింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనోపాఖ్యానంలో సుకళా చరిత్రలో నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
బ్రాహ్మణ్యువాచ- ఏకదా తు మహాభాగ గతా సా పర్వతోత్తమే । రమణీయం వనం దృష్ట్వా కదలీఖండమండితమ్
బ్రాహ్మణుడు ఇలా చెప్పాడు— ఒకసారి, ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, ఆమె ఒక ఎత్తైన కొండకు వెళ్లింది. అక్కడ అరటి చెట్లతో అలంకరించబడిన అందమైన అడవిని చూసింది.
శాలైస్తాలైస్తమాలైశ్చ నాలికేరైస్తథోత్కటైః । పూగీఫలైర్మాతులిగైర్నారంగైశ్చారుజంబుకైః
ఆ అడవి శాల, తాళ, తమాల, ఎత్తయిన కొబ్బరి చెట్లు, పుగ్ఫలాలు, మామిడి, నారింజ, అందమైన జంబు పండ్లతో నిండిపోయి ఉంది.
చంపకైః పాటలైః పుణ్యైః పుష్పితైః కుటకైర్వటైః । అశోకబకులోపేతం నానావృక్షైరలంకృతమ్
అందులో చంపక, పాటల, పుణ్యమైన పుష్పాలతో కూడిన చెట్లు, కూటక, మర్రి చెట్లు, అశోక, బకుల చెట్లు, ఇంకా ఎన్నో రకాల వృక్షాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
పర్వతం పుణ్యవంతం తం పుష్పితైశ్చ నగోత్తమైః । సర్వత్ర దృశ్యతే రమ్యో నానాధాతుసమాకులః
ఆ పవిత్రమైన కొండ, పుష్పాలతో నిండిన గొప్ప చెట్లతో కప్పబడి, అన్ని చోట్లా అందంగా కనిపించేది. రకరకాల లోహాలతో నిండిపోయి ఉంది.
తడాగం సర్వతోభద్రం పుణ్యతోయేన పూరితమ్ । కమలైః పుష్పితైశ్చాన్యైః సుగంధైః కనకోత్పలైః
అక్కడ చుట్టూ మంచి నీటితో నిండిన పవిత్రమైన సరస్సు ఉంది. అందులో పూలతో కూడిన కమలాలు, ఇతర సువాసనల గల బంగారు ఉత్పలాలు ఉన్నాయి.
శ్వేతోత్పలైర్విభాసంతం రక్తోత్పలసుపుష్పితైః । నీలోత్పలైశ్చ కహ్లారైర్హంసైశ్చ జలకుక్కుటైః
ఆ సరస్సు తెల్ల ఉత్పలాలతో మెరిసిపోతూ, ఎర్ర ఉత్పలాలు సర్వసుందరంగా వికసించి, నీల ఉత్పలాలు, కలహారాలు, హంసలు, నీటికొక్కులు ఉండేవి.
పక్షిభిర్జలజైశ్చాన్యైర్నానాధాతుసమాకులః । తడాగం సర్వతః శుభ్రం నానాపక్షిగణైర్యుతమ్
ఆ సరస్సు పక్షులు, ఇతర జలచరాలతో, రకరకాల లోహాలతో నిండిపోయి, అన్ని వైపులా నిర్మలంగా, అనేక రకాల పక్షుల గుంపులతో కళకళలాడేది.
కోకిలానాం రుతైః పుణ్యైః సుస్వరైః పరిశోభితః । మధురాణాం తథా శబ్దైః సర్వత్ర మధురాయతే
కోయిలల మధురమైన, పుణ్యమైన స్వరాలతో, ఇంకా మధురమైన శబ్దాలతో ఆ ప్రాంతం అంతా మధురంగా మారింది.
షట్పదానాం సునాదేన సర్వత్ర పరిశోభతే । ఏవంవిధం గిరిం రమ్యం తదేవ వనముత్తమమ్
తేనెటీగల మధురమైన గానంతో అన్ని వైపులా ఆ అడవి, ఆ కొండ ఎంతో ఆకర్షణీయంగా మారింది.
తడాగం సర్వతోభద్రం దదృశే నృపనందినీ । వైదర్భీ క్రీడమానా సా సఖీభిః సహితా తదా
విదర్భ దేశపు రాజకుమార్తె తన స్నేహితులతో కలిసి ఆ చుట్టూ ఉన్న పవిత్రమైన సరస్సును చూసింది. ఆ సమయంలో ఆమె అక్కడ ఆటలాడుతూ ఆనందించింది.
సమాలోక్య వనం పుణ్యం సర్వత్ర కుసుమాకులమ్ । చాపల్యేన ప్రభావేణ స్త్రీభావేన చ లీలయా
ఆమె ఆ పవిత్రమైన అడవిని, అన్ని చోట్ల పూలతో నిండినదిగా చూసి, తన చంచలత, ప్రభావం, స్త్రీత్వం, ఆటపాటలతో ఆనందించింది.
పద్మావతీ సరస్తీరే సఖీభిః సహితా తదా । జలక్రీడా సమాలీనా హసతే గాయతే పునః
ఆ సమయంలో పద్మావతి తన స్నేహితులతో కలిసి సరస్సు ఒడ్డున నీటిలో ఆటలు ఆడి, నవ్వుతూ, పాడుతూ ఆనందించింది.