ఏవం మే దుష్కృతం దృష్ట్వా శివశర్మా పతిర్మమ । స్నేహాచ్ఛ్వశురవర్గస్య మమ భర్త్తా మహామతిః
ఈ విధంగా నా దుష్కార్యాలు చూసి, నా భర్త శివశర్మా, అత్తవారింటి కుటుంబాన్ని ప్రేమించి, గొప్ప బుద్ధితో వాటిని సహించేవాడు.
న కించిద్వక్తి మాం సోపి క్షమతే దుష్కృతం మమ । వార్యమాణా కుటుంబేన అహమేవం సుపాపినీ
ఆయన నాకు ఏమీ చెప్పడు, నా తప్పును కూడా క్షమించేవాడు. ఇంటివారు నన్ను ఎంతనైనా ఆపినా, నేను మాత్రం చాలా పాపం చేసాను.
తస్య శీలం విదిత్వా తే సాధుత్వం శివశర్మణః । పితామాతా చ మే సర్వే మమ పాపేన దుఃఖితాః
ఆయన స్వభావాన్ని, శివశర్మా యొక్క మంచితనాన్ని తెలిసి, నా తల్లిదండ్రులందరూ నా పాపం వల్ల బాధపడుతున్నారు.
భర్త్తా మే దుష్కృతం దృష్ట్వా స్వగృహాన్నిర్గతో బహిః । తం దేశం గ్రామమేనం చ పరిత్యజ్య గతస్తతః
నా భర్త నా దుష్కార్యాన్ని చూసి, ఇంటిని వదిలిపెట్టి, ఈ ఊరును కూడా విడిచి వెళ్లిపోయాడు.
గతే భర్తరి మే తాతః సంజాతశ్చింతయాన్వితః । మమ దుఃఖేన దుఃఖాత్మా యథా రోగేణ పీడితః
నా భర్త వెళ్లిపోయిన తరువాత, నా తండ్రి చాలా ఆందోళనతో బాధపడుతూ, నా దుఃఖంతో రోగంతో బాధపడినట్టు అయ్యాడు.
మమ మాతా ఉవాచైనం భర్తారం దుఃఖపీడితమ్ । కస్మాచ్చింతయసే కాంత వద దుఃఖం మమాగ్రతః
నా తల్లి, దుఃఖంతో ఉన్న నా భర్తను ఇలా అడిగింది: 'ప్రియమా, నువ్వు ఎందుకు ఆలోచిస్తున్నావు? నీ దుఃఖాన్ని నాకు చెప్పు.'
వసుదత్త ఉవాచైనాం మాతరం మమ నందనే । సుతాం త్యక్త్వా గతో విప్రో జామాతా శృణు వల్లభే
వసుదత్తా నా తల్లితో తోటలో ఇలా అన్నది: 'బ్రాహ్మణుడు, మన అల్లుడు, నీ కుమార్తెను వదిలిపెట్టి వెళ్లిపోయాడు. విను ప్రియమా.'
ఇయం పాపసమాచారా నిర్ఘృణా పాపచారిణీ । అనయా హి పరిత్యక్తః శివశర్మా మహామతిః
ఈమె పాపకార్యాలలో నిమగ్నమై, దయలేని పాపినిగా ఉంది. ఈమె వల్లే గొప్ప బుద్ధి కలిగిన శివశర్మా విడిచిపెట్టబడ్డాడు.
సమస్తస్య కుటుంబస్య దాక్షిణ్యేన మహామతిః । మమాయం స ద్విజః కాంతే సుదేవాం నైవ భాషతే
మొత్తం కుటుంబం కోసం దయతో, ఆ గొప్ప బుద్ధి కలిగిన బ్రాహ్మణుడు, ప్రియమా, సుదేవతో మాట్లాడటం లేదు.
వసతే సౌమ్యభావేన నైవ నిందతి కుత్సతి । సుదేవాం పాపసంచారాం స వై పండితబుద్ధిమాన్
ఆయన మృదువైన స్వభావంతో ఉంటూ, ఎప్పుడూ నిందించడు, తప్పు పట్టడు. సుదేవ పాపకార్యాలలో ఉన్నా, పండితుడిలా చూడడమే.
భవిష్యతి త్వియం దుష్టా సుదేవా కులనాశినీ । అహమేనాం పరిత్యజ్య వ్రజామి గృహవాసిని
కానీ ఈ దుష్టురాలు సుదేవ వంశాన్ని నాశనం చేస్తుంది. నేను ఈమెను వదిలిపెట్టి, ఇంటివాడా, వెళ్లిపోతాను.
బ్రాహ్మణ్యువాచ- అద్య జ్ఞాతం త్వయా కాంత సుతాయా గుణదూషణమ్ । తవ మోహేన స్నేహేన నష్టేయం శృణు సాంప్రతమ్
బ్రాహ్మణి ఇలా చెప్పింది: 'ప్రియమా, నేడు నీ కుమార్తె లోపాలను నువ్వు తెలుసుకున్నావు. నీ మోహం, ప్రేమ వల్ల ఆమె నశించిపోయింది. ఇప్పుడు విను.'
తావద్విలాడయేత్పుత్రం యావత్స్యాత్పంచవార్షికః । శిక్షాబుద్ధ్యా సదా కాంత పునర్మోహేన పోషయేత్
కొడుకును ఐదు సంవత్సరాల వరకు పెంచాలి. ఎప్పుడూ జ్ఞానంతో బుద్ధి చెప్పాలి. తరువాత మళ్లీ ప్రేమతో పోషించాలి.
స్నానాచ్ఛాదనకైర్భక్ష్యైర్భోజ్యైః పేయైర్న సంశయః । గుణేషు యోజయేత్కాంత సద్విద్యాసు చ తం సుతమ్
స్నానం, బట్టలు, తినుబండారాలు, భోజనాలు, పానీయాలు ఇవన్నీ ఇచ్చి, సందేహం లేకుండా, ప్రియమా, కొడుకును మంచితనంలో, నిజమైన విద్యలో నడిపించాలి.
గుణశిక్షార్థంనిర్మోహః పితా భవతి సర్వదా । పాలనే పోషణే కాంత సంమోహః పరిజాయతే
గుణాలు నేర్పించేందుకు తండ్రి ఎప్పుడూ మోహం లేకుండా ఉండాలి. కానీ పోషణలో, పెంపకంలో, ప్రియమా, మోహం కలుగుతుంది.
సగుణం న వదేత్పుత్రం కుత్సయేచ్చ దినేదినే । కాఠిన్యం చ వదేన్నిత్యం వచనైః పరిపీడయేత్
కొడుకు మంచి గుణాలు ఉన్నా పొగడకూడదు, ప్రతిరోజూ తప్పు పట్టాలి. ఎప్పుడూ కఠినంగా మాట్లాడి మాటలతో బాధించాలి.
యథాహి సాధయేన్నిత్యం సువిద్యాం జ్ఞానతత్పరః । అభిమానేచ్ఛలేనాపి పాపం త్యక్త్వా ప్రదూరతః
ఎలా ఎప్పుడూ మంచి విద్యను, జ్ఞానాన్ని సాధించాలో, అలాగే అహంకారాన్ని నమ్మకపోయినా, పాపాన్ని దూరంగా వదిలిపెట్టాలి.
నైపుణ్యం జాయతే నిత్యం విద్యాసు చ గుణేషు చ । మాతా చ తాడయేత్కన్యాం స్నుషాం శ్వశ్రూర్వితాడయేత్
విద్యలో, గుణాలలో ఎప్పుడూ నైపుణ్యం కలుగుతుంది. తల్లి తన కుమార్తెను శిక్షించాలి, అత్త తన కోడలిని శిక్షించాలి.
గురుశ్చ తాడయేచ్ఛిష్యం తతః సిధ్యంతి నాన్యథా । భార్యాం చ తాడయేత్కాంత అమాత్యం నృపతిస్తథా
ఒక గురువు తన శిష్యుడిని కొట్టాలి, అప్పుడే విజయం సాధ్యమవుతుంది, లేనిపక్షంలో కాదు. అలాగే భర్త తన భార్యను, రాజు తన మంత్రి ని కూడా కొట్టాలి.
హయం చ తాడయేద్ధీరో గజం మాత్రో దినేదినే । శిక్షాబుద్ధ్యా ప్రసిధ్యంతి తాడనాత్పాలనాద్విభో
ధైర్యవంతుడు గుర్రాన్ని కొట్టాలి, తల్లి రోజూ ఏనుగును కొట్టాలి. శిక్షణతో, బుద్ధితో, కొట్టడం, పోషించడం ద్వారా విజయం లభిస్తుంది, ప్రభూ.
త్వయేయం నాశితా నాథ సర్వదైవ న సంశయః । సార్ధం సుబ్రాహ్మణేనాపి భవతా శివశర్మణా
ప్రభూ, ఈమెను నీవే నాశనం చేశావు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మంచి బ్రాహ్మణుడితో కలిసి నీవు, శివశర్మ, ఇలా చేసావు.
నిరంకుశా కృతా గేహే తేన నష్టా మహామతే । తావద్ధి ధారయేత్కన్యాం గృహే కాంతవచః శృణు
ఆమె ఇంట్లో నియంత్రణ లేకుండా పెంచబడింది, అందుకే నాశనం అయింది, జ్ఞానవంతుడా. ఒక కుమార్తెను ఇంట్లో ఎంతకాలం మాత్రమే ఉంచాలో విను.
అష్టవర్షాన్వితా యావత్ప్రబలాం నైవ ధారయేత్ । పితుర్గేహస్థితా పుత్రీ యత్పాపం హి ప్రకుర్వతీ
ఎనిమిదేళ్లు దాటి బలంగా ఉన్న కుమార్తెను ఇంట్లో ఉంచకూడదు. తండ్రి ఇంట్లో ఉండగా ఆ అమ్మాయి పాపం చేస్తే,
ఉభాభ్యామపి తత్పాపం పితృభ్యామపి విందతి । తస్మాన్న ధార్యతే కన్యా సమర్థా నిజమందిరే
ఆ పాపం ఇద్దరు తల్లిదండ్రులకూ వస్తుంది. అందువల్ల, సామర్థ్యం ఉన్న కుమార్తెను తన ఇంట్లో ఉంచకూడదు.
యస్య దత్తా భవేత్సా చ తస్య గేహే ప్రపోషయేత్ । తత్రస్థా సాధయేత్కాంతం సగుణం భక్తిపూర్వకమ్
ఎవరికి ఇచ్చారో ఆ అమ్మాయిని అతని ఇంట్లోనే పోషించాలి. అక్కడ ఆమె తన భర్తను గుణాలతో, భక్తితో సేవించాలి.
కులస్య జాయతే కీర్తిః పితా సుఖేన జీవతి । తత్రస్థా కురుతే పాపం తత్పాపం భుంజతే పతిః
ఇలా కుటుంబానికి కీర్తి పెరుగుతుంది, తండ్రి సుఖంగా జీవిస్తాడు. అక్కడ ఆమె పాపం చేస్తే, ఆ పాపం భర్తనే అనుభవించాలి.
తత్రస్థా వర్ద్ధతే నిత్యం పుత్రైః పౌత్రైః సదైవ సా । పితా కీర్తిమవాప్నోతి సుతాయాః సుగుణైః ప్రియ
అక్కడ ఆమె కుమారులు, మనవళ్ళతో ఎప్పుడూ అభివృద్ధి చెందుతుంది. కుమార్తె మంచి గుణాల వల్ల తండ్రికి కీర్తి లభిస్తుంది, ప్రియుడా.
తస్మాన్న ధారయేత్కాంత గేహే పుత్రీం సభర్తృకామ్ । ఇత్యర్థే శ్రూయతే కాంత ఇతిహాసో భవిష్యతి
కాబట్టి, ప్రియుడా, కుమార్తెను భర్తతో కలిసి ఇంట్లో ఉంచకూడదు. ఈ విషయానికి ఓ కథను విను.
అష్టవింశతికే ప్రాప్తే యుగే ద్వాపరకే మహాన్ । ఉగ్రసేనస్య వీరస్య యదుజ్యేష్ఠస్య యత్ప్రభో
ఎనిమిది ఇరవై Cycleలు పూర్తయినప్పుడు, గొప్ప ద్వాపరయుగంలో, యదువంశంలో పెద్దవాడైన ఉగ్రసేనుని గురించి, ప్రభూ,
చరిత్రం తే ప్రవక్ష్యమి శృణుష్వైకమనా ద్విజ
ఆయన జీవితం గురించి చెబుతాను, దృష్టిని పెట్టి విను, ద్విజుడా.