యథా వినాశం తేజోభిరంధకారః ప్రయాతి సః । తథా తవాభిషేకేణ మమ పాపం గతం శుభే
ఎలా వెలుతురుతో చీకటి పోతుందో, అలాగే నీ అభిషేకంతో నా పాపం పోయింది, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
ప్రసాదాత్తవ చార్వంగి లబ్ధం జ్ఞానం పురాతనమ్ । పుణ్యాం గతిం ప్రయాస్యామి ఇతి జ్ఞాతం మయా శుభే
నీ దయ వల్ల, ఓ అందమైన అవయవాలున్నవాడా, నాకు మునుపటి జ్ఞానం తిరిగి వచ్చింది. నేను పుణ్యమైన స్థితిని పొందబోతున్నానని నాకు తెలుసు, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
శ్రూయతామభిధాస్యామి పూర్వం వృత్తాంతమాత్మనః । యత్కృతం తు మయా భద్రే పాపయా దుష్కృతం బహు
విను, నేను నా గత జీవితంలో జరిగిన విషయాలను చెప్పబోతున్నాను. నేను పాపంతో చాలా దుష్కార్యాలు చేశాను, ఓ మంచి మనిషివి.
కలింగాఖ్యే మహాదేశే శ్రీపురంనామ పత్తనమ్ । సర్వసిద్ధిసమాకీర్ణం చతుర్వర్ణనిషేవితమ్
కళింగం అనే మహా దేశంలో, శ్రీపురం అనే నగరం ఉంది. అది అన్ని సిద్ధులతో నిండినది, నాలుగు వర్ణాలవారు సేవించే నగరం.
వసతి స్మ ద్విజః కోపి వసుదత్త ఇతి శ్రుతః । బ్రహ్మాచారపరోనిత్యం సత్యధర్మపరాయణః
అక్కడ వసుదత్తుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతను బ్రహ్మాచార్యానికి, సత్యానికి, ధర్మానికి పరాయణుడై ఉండేవాడు.
వేదవేత్తా జ్ఞానవేత్తా శుచిమాన్గుణవాన్ధనీ । ధనధాన్యసమాకీర్ణః పుత్రపౌత్రైరలంకృతః
అతను వేదాలు, జ్ఞానం తెలిసినవాడు, శుద్ధుడూ, గుణవంతుడూ, ధనవంతుడూ. అతని ఇంట్లో ధనం, ధాన్యం సమృద్ధిగా ఉండేది. కుమారులు, మనవళ్ళతో అలంకరించబడ్డాడు.
తస్యాహం తనయా భద్రే సోదరైః స్వజనబాంధవైః । అలంకారైస్తు శృంగారైర్భూషితాస్మి వరాననే
ఓ మంచి మనిషివి, నేను అతని కుమార్తెను. అన్నదమ్ములు, బంధువులతో పాటు, అలంకారాలతో, శృంగారాలతో అలంకరించబడ్డాను, ఓ అందమైన ముఖమున్నవాడా.
సుదేవానామ మే తాతశ్చకార స మహామతిః । తస్యాహం దయితా నిత్యం పితుశ్చాపి మహామతే
నా తండ్రి పేరు సుదేవుడు. అతను గొప్ప జ్ఞానవంతుడు. నేను ఎప్పుడూ అతనికి ప్రియమైనవాడిని, అతను కూడా మహా బుద్ధి కలవాడు.
రూపేణాప్రతిమా జాతా సంసారే నాస్తి తాదృశీ । రూపయౌవనగర్వేణ మత్తాహం చారుహాసినీ
రూపంలో నాకు సమానమైనవారు ఈ లోకంలో లేరు. అందం, యవ్వనంపై గర్వంతో మత్తులో ఉండేవాడిని, ఓ చక్కని నవ్వు ఉన్నవాడా.
అహం కన్యా సురూపా వై సర్వాలంకారశోభితా । మాం చ దృష్ట్వా తతో లోకాః సర్వే స్వజనవర్గకాః
నేను అందమైన రూపంతో, అన్ని అలంకారాలతో శోభించేవాడిని. నన్ను చూసి, అందరూ, నా బంధువులు కూడా—
మామేవం యాచమానాస్తే వివాహార్థే వరాననే । యాచితాహం ద్విజైః సర్వైర్న దదాతి పితా మమ
అందరూ నన్ను పెళ్లి కోసం అడిగేవారు, ఓ అందమైన ముఖమున్నవాడా. బ్రాహ్మణులందరూ నన్ను కోరినా, నా తండ్రి నన్ను ఎవరికీ ఇవ్వలేదు.
స్నేహాచ్చైవ మహాభాగే ముమోహ స మహామతిః । న దత్తాహం తదా తేన పిత్రా చైవ మహాత్మనా
ప్రేమతో, ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, నా తండ్రి మాయలో పడ్డాడు. ఆ సమయంలో నా తండ్రి నన్ను ఎవరికీ ఇవ్వలేదు.
సంప్రాప్తం యౌవనం బాలే మయి భావసమన్వితమ్ । రూపం మే తాదృశం దృష్ట్వా మమ మాతా సుదుఃఖితా
నేను చిన్నప్పటి నుంచి యవ్వనాన్ని చేరుకున్నప్పుడు, నా మనసులో కొత్త భావాలు కలిగిన వేళ, నా రూపాన్ని చూసి అమ్మ గారు చాలా బాధపడింది.
పితరం మే ఉవాచాథ కస్మాత్కన్యా న దీయతే । త్వం కస్మై సుద్విజాయైవ బ్రాహ్మణాయ మహాత్మనే
అప్పుడా అమ్మ గారు నాన్న గారితో, 'మన అమ్మాయిని ఎందుకు పెళ్లి చేయడం లేదు? నీవు మంచి బ్రాహ్మణుడైన గొప్ప మనిషికి ఆమెను ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలి' అని చెప్పింది.
దేహి కన్యాం మహాభాగ సంప్రాప్తా యౌవనం త్వియమ్ । వసుదత్తో ద్విజశ్రేష్ఠః ప్రత్యువాచ ద్విజోత్తమః
'ఈ అమ్మాయి యవ్వనానికి వచ్చింది, అదృష్టవంతుడా, ఆమెను పెళ్లి చేయండి' అని బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడైన వసుదత్తుడు నాన్న గారితో అన్నాడు.
మాతరం మే మహాభాగే శ్రూయతాం వచనం మమ । మహామోహేనముగ్ధోఽస్మి సుతాయా వరవర్ణిని
'అమ్మా, నీకు నేను చెప్పేది విను. మన అందమైన కుమార్తెపై నాకు చాలా మోహం పెరిగింది.'
యో మే గృహస్థో విప్రో వై భవిష్యతి శుభే శృణు । తస్మై కన్యాం ప్రదాస్యామి జామాత్రే తు న సంశయః
'శుభలక్షణాలున్నావు, విను. ఎవరు మన ఇంట్లో బ్రాహ్మణుడిగా, మన అల్లుడిగా అవుతాడో, ఆ వ్యక్తికి నేను మా అమ్మాయిని పెళ్లి చేస్తాను. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
మమ ప్రాణప్రియా చైషా సుదేవా నాత్ర సంశయః । ఏవమూచే మదర్థే స వసుదత్తః పితా మమ
'ఈ సుదేవ నాకు ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనది, ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు.' ఇలా నా కోసం నాన్నగారు వసుదత్తుడు అన్నాడు.
కౌశికస్య కులే జాతః సర్వవిద్యావిశారదః । బ్రాహ్మణానాం గుణైర్యుక్తః శీలవాన్గుణవాఞ్ఛుచిః
కౌశికుల వంశంలో పుట్టి, అన్ని విద్యల్లో నైపుణ్యం కలిగి, బ్రాహ్మణులకు తగిన మంచి లక్షణాలు, మంచి ప్రవర్తన, స్వచ్ఛత కలిగి ఉన్నవాడు.
వేదాధ్యయనసంపన్నం పఠమానం హి సుస్వరమ్ । భిక్షార్థం ద్వారమాయాంతం పితృమాతృవివర్జితమ్
వేదాలు బాగా చదివి, మధురమైన స్వరంతో పఠిస్తూ, భిక్ష కోసం ఇంటి తలుపు వద్దకు వచ్చేవాడు. అతనికి తల్లిదండ్రులు లేరు.
తం దృష్ట్వాసమనుప్రాప్తం రూపం వీక్ష్య మహామతిః । తం ప్రోవాచ పితా ఏవం కో భవాన్వై భవిష్యతి
అతన్ని వచ్చి చూసి, అతని రూపాన్ని గమనించిన నా నాన్నగారు, జ్ఞానవంతుడై, 'నువ్వెవరు? నువ్వు ఎవడవుతావు?' అని అడిగాడు.
కిం తే నామ కులం గోత్రమాచారం వద సాంప్రతమ్ । సమాకర్ణ్య పితుర్వాక్యం వసుదత్తమువాచ సః
'నీ పేరు ఏమిటి? వంశం, గోత్రం, ఆచారం ఏమిటి? ఇప్పుడే చెప్పు' అని నాన్నగారు అడిగినప్పుడు, వసుదత్తుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
కౌశికస్యాన్వయే జాతో వేదవేదాంగపారగః । శివశర్మేతి మే నామ పితృమాతృవివర్జితః
'నేను కౌశికుల వంశంలో పుట్టాను, వేదాలు, వాటి ఉపాంగాలు నేర్చుకున్నాను. నా పేరు శివశర్మ. నాకు తల్లిదండ్రులు లేరు.'
సంతి మే భ్రాతరశ్చాన్యే చత్వారో వేదపారగాః । ఏవం కులం సమాఖ్యాతమాచారః కులసంభవః
'నాకు ఇంకో నలుగురు అన్నదమ్ములు ఉన్నారు. వాళ్లందరూ వేదాల్లో నైపుణ్యం కలవారు. ఇలా నా వంశాన్ని, ఆచారాన్ని వివరించాను.'
ఏవం సర్వం సమాఖ్యాతం పితరం శివశర్మణా । శుభే లగ్నే తిథౌ ప్రాప్తే నక్షత్రే భగదైవతే
ఇలా శివశర్మ నా నాన్నగారికి అన్నీ వివరంగా చెప్పాడు. శుభమైన ముహూర్తం, తిథి, నక్షత్రం వచ్చినప్పుడు—
పిత్రా దత్తాస్మి సుభగే తస్మై విప్రాయ వై తదా । పితృగేహే వసామ్యేకా తేన సార్ధం మహాత్మనా
అప్పట్లో నా నాన్నగారు, అదృష్టవంతురాలా, ఆ బ్రాహ్మణునికి నన్ను ఇచ్చాడు. ఆ మహాత్ముడితో కలిసి నేను అత్తవారింట్లో ఒంటరిగా ఉండిపోయాను.
నైవ శుశ్రూషితో భర్తా మయా స పాపయా తదా । పితృమాతృసుద్రవ్యేణ గర్వేణాపి ప్రమోహితా
ఆ సమయంలో నేను పాపం చేసినవాడిని, తల్లిదండ్రుల సంపదపై గర్వంతో మోహితురాలై, భర్తకు సేవ చేయలేదు.
అంగసంవాహనం తస్య న కృతం హి మయా కదా । రతిభావేన స్నేహేన వచనేన మయా శుభే
శుభలక్షణాలున్నావు, నేను ఎప్పుడూ భర్తకు శరీరాన్ని మర్దన చేయలేదు. ప్రేమతో, మధురమైన మాటలతో కూడా చేయలేదు.
క్రూరబుద్ధ్యా హి దృష్టోసౌ సర్వదా పాపయా మయా । పుంశ్చలీనాం ప్రసంగేన తద్భావం హి గతా శుభే
పాపబుద్ధితో, ఎప్పుడూ అతనిని దురదృష్టంగా చూశాను. దుర్మార్గ మహిళలతో కలవడం వల్ల నాకు అలాంటి స్వభావం వచ్చింది, శుభలక్షణాలున్నావు.
మాతాపిత్రోశ్చ భర్తుశ్చ భ్రాతౄణాం హితమేవ చ । న కరోమ్యహమేవాపి యత్రయత్ర వ్రజామ్యహమ్
ఎక్కడికి వెళ్లినా, నా తల్లిదండ్రులు, భర్త, అన్నదమ్ములకు ఉపయోగపడే పనులు నేను ఎప్పుడూ చేయలేదు.