ఏవమేతౌ సుసంభాష్య పరస్పరహితైషిణౌ । యుద్ధాయ నిశ్చితౌ భూత్వా సమాలోకయతో రిపూన్
ఇలా పరస్పరం మక్కువతో మాట్లాడి, ఒకరి మేలు కోరుకుంటూ, యుద్ధానికి నిర్ణయించుకుని, శత్రువులను చూశారు.
కోశలాధిపతిం వీరం తమిక్ష్వాకుం మహామతిమ్
కోశల దేశాధిపతి, మహామతి కలిగిన వీరుడు అయిన ఆ ఇక్ష్వాకు.
యథైవ మేఘః పరిగర్జతే దివి ప్రావృట్సుకాలేషు తడిత్ప్రకాశైః । తథైవ సంగర్జతి కాంతయా సమం సమాహ్వయేద్రాజవరం ఖురాగ్రైః
ఎలా వర్షకాలంలో మేఘం ఆకాశంలో మెరుపులతో గర్జిస్తుందో, అలాగే అతడు తన ప్రియతో కలిసి, గుర్రపు కాళ్లతో రాజును పోరుకు ఆహ్వానిస్తూ గర్జించాడు.
తం గర్జమానం దదృశే మహాత్మా వారాహమేకం పురుషార్థయుక్తమ్ । ససార అశ్వస్య జవేనయుక్తః ససమ్ముఖం తస్య నృవీరధీరః
అలా గర్జిస్తున్న అతడిని, మహాత్ముడు ఒక్కడే ఉన్న, సంకల్పంతో నిండిన వారం రూపాన్ని చూశాడు; ధైర్యవంతుడైన రాజు వేగవంతమైన గుర్రంపై ఎక్కి, అతడిని ఎదుర్కొనడానికి పరుగెత్తాడు.
చతుశ్చత్వారింశత్తమోఽధ్యాయః సుకలోవాచ- స్వసైన్యం దుర్ధరం దృష్ట్వా నిర్జితం దుర్ధరేణ తమ్ । చుకోప భూపతిః క్రూరం దుఃసహం శూకరం ప్రతి
నలభై నాల్గవ అధ్యాయం. సుకలుడు ఇలా చెప్పాడు: తన సైన్యం దుర్ధరుని చేతిలో ఓడిపోయినదాన్ని చూసి, రాజు ఆ క్రూరమైన, భరించలేని పందిని చూసి కోపంతో మండిపోయాడు.
ధనురాదాయ వేగేన బాణం కాలానలోపమమ్ । తస్యాభిముఖమేవాసౌ హయేనాభిససార సః
తన ధనుస్సును వేగంగా తీసుకుని, కాలాగ్ని వంటి బాణాన్ని ఎక్కించుకొని, గుర్రంపై అతని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
స యదా నృపతిం హయపృష్ఠగతం వరపౌరుషయుక్తమమిత్రహణమ్ । పరిపశ్యతి శూకరయూథపతిః ప్రగతోభిముఖం రణభూమితలే
యుద్ధభూమిలో ముందుకు వస్తున్న శత్రువులను సంహరించగల గొప్ప బలాన్ని కలిగిన రాజు గుర్రంపై కూర్చొని ఉన్నప్పుడు, ఆ శూకరాల నాయకుడు అతడిని గమనించాడు.
నిశితేన శరేణ హతో హి యదా నృపతేర్హయపాదతలే ప్రగతః । తమిహైవ విలంఘ్య చ వేగమనాః ప్రఖరేణ జవేన చ కోలవరః
అప్పుడు, రాజు వేసిన పదునైన బాణంతో గాయపడి, గుర్రం కాళ్ల కింద పడిపోయినప్పుడు, ఆ బలమైన పంది వేగంగా దూకి, తన శక్తిని చూపిస్తూ పైకి ఎగిరింది.
వ్యథితస్తురగః సకిరిఃకిటినా న హి యాతి క్షితౌ స హి విద్ధగతిః । తురగః పతితో భువి తుండహతో లఘుస్యందనమేవ గతో నృపతిః
పందిపోను కొమ్ముతో గాయపడ్డ గుర్రం బాధతో నేలపై కదలలేక పోయింది; దెబ్బతిన్న గుర్రం పడిపోవడంతో, రాజు వెంటనే ఒక తేలికపాటి రథంపైకి ఎక్కాడు.
స హి గర్జతి శూకరజాతిరవైరథసంస్థితకోశల యేన జవైః । గదయా నిహతః కిల భూపతినా రణమధ్యగతః స హి యూథపతిః
ఆ సమయంలో, తన గుంపులో నాయకుడైన పంది యుద్ధమధ్యంలో గర్జించి, రాజు వేసిన గదతో బలంగా కొట్టబడి అక్కడే పడిపోయింది.
పరిత్యజ్య తనుం చ స్వకాం హి తదా గత ఏవ హరేర్గృహమేవ వరమ్
అప్పుడు తన శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి, ఆ పంది నేరుగా హరిదేవుని పవిత్ర లోకానికి చేరింది.
కృత్వా హి యుద్ధం సమరే హితేన రాజ్ఞా సమం శూకరరాజరాజః । పపాత భూమౌ చ హతో యదా తు వవర్షిరే దేవవరాః సుపుష్పైః
రాజుతో ధైర్యంగా యుద్ధం చేసి, పందుల రాజు పడిపోయినప్పుడు, దేవతలు అందరూ అందమైన పుష్పాలతో వర్షం కురిపించారు.
తస్యోర్ధ్వగః పుష్పచయః సుజాతః సంతానకానామివ సౌరభశ్చ । సకుంకుమైశ్చందనవృష్టిమేవ కుర్వంతి దేవాః పరితుష్యమాణాః
ఆ పందిపై అందమైన పుష్పాల మేడ పైకి ఎగసి, పరిమళభరితంగా, కల్పవృక్షాల వాసనలతో, దేవతలు సంతోషంతో కుంకుమ, చందనపు వర్షాన్ని కురిపించారు.
విమృశ్యమానః స హి తేన రాజ్ఞా చతుర్భుజః సోపి బభూవ రాజన్ । దివ్యాంబరోభూషణదివ్యరూపః స్వతేజసా భాతి దివాకరో యథా
రాజు తాకిన వెంటనే, ఆ పంది నాలుగు చేతులతో, దివ్య వస్త్రాభరణాలతో, తన కాంతితో సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
దివ్యేన యానేన దివం గతో యదా సుపూజ్యమానః సురరాజదేవైః । గంధర్వరాజః స బభూవ భూయః పూర్వం స్వకం కాయమిహైవ హిత్వా
దివ్య రథంలో ఆకాశానికి వెళ్లి, దేవేంద్రుడు సహా దేవతలందరి పూజలు అందుకుంటూ, తన పూర్వ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి మళ్ళీ గంధర్వుల రాజుగా మారింది.
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండే వేనోపాఖ్యానే సుకలాచరిత్రే। చతుశ్చత్వారింశత్తమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో వేనుని కథలో, సుకళా చరిత్రలో నలభై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
పంచచత్వారింశత్తమోఽధ్యాయః సుకలోవాచ- అథ తే లుబ్ధకాః సర్వే శూకరీం ప్రతి జగ్మిరే । శూరాశ్చ దారుణాః ప్రాప్తాః పాశహస్తాశ్చ భీషణాః
నలభై ఐదవ అధ్యాయం. సుకళా చెప్పింది: అప్పుడు అందరు వేటగాళ్లు ఆ పందిపోనిని వెంబడించారు; భయంకరమైన వీరులు, చేతిలో ఉళ్ళిప్పులు పట్టుకుని అక్కడికి వచ్చారు.
చతురశ్చ తతో డింభాన్కృత్వా స్థిత్వా చ శూకరీ । కుటుంబేన సమం కాంతం హతం దృష్ట్వా మహాహవే
తన నలుగురు పిల్లలను దగ్గరగా ఉంచుకుని, కుటుంబంతో కలిసి నిలబడి, యుద్ధంలో తన ప్రియమైన భర్త చనిపోయినదాన్ని ఆ పందిపోని చూచింది.
భర్తుర్మే చింతితం ప్రాప్తమృషిదేవైశ్చ పూజితః । గతః స్వర్గం మహాత్మాసౌ వీర్యేణానేన కర్మణా
‘నా భర్త ఋషులు, దేవతల చేత పూజింపబడి, తన పరాక్రమంతో, సత్కర్మంతో స్వర్గానికి చేరాడు’ అని ఆమె ఆలోచించింది.
అనేనాపి పథా యాస్యే స్వర్గం భర్త్తా స తిష్ఠతి । తయా సునిశ్చితం కృత్వా పుత్రాన్ప్రతివిచింతితమ్
‘అతడు వెళ్లిన అదే మార్గంలో నేనూ స్వర్గానికి వెళ్ళిపోతాను, అక్కడే నా భర్త ఉన్నాడు’ అని నిశ్చయించుకుని, తన పిల్లలను గురించి ఆలోచించింది.
యదా జీవంతి మే బాలాశ్చత్వారో వంశధారకాః । భవత్యస్య సువీరస్య కోలస్యాపి మహాత్మనః
‘నా నలుగురు పిల్లలు, వంశాన్ని కొనసాగించేవారు, బతికే ఉన్నంతవరకు, ఈ మహాత్ముడైన పందికి కీర్తి నిలిచిపోతుంది’ అని అనుకుంది.
కేనోపాయేన పుత్రాన్వై రక్షాయుక్తాన్కరోమ్యహమ్ । ఇతి చింతాపరా భూత్వా దృష్ట్వా పర్వతసంకటమ్
‘ఎలా చేస్తే నా పిల్లలను సురక్షితంగా ఉంచగలను?’ అని ఆలోచిస్తూ, పర్వత మార్గాన్ని వెతికింది.
తత్ర మార్గం సువిస్తీర్ణం నిష్కాసాయ ప్రయాస్యతే । తయా సునిశ్చితం కృత్వా పుత్రాన్ప్రతి విచింతితమ్
అక్కడ ఒక వెడల్పైన తప్పించుకునే దారిని చూసి, దృఢంగా నిర్ణయించుకుని, తన పిల్లలను గురించి ఆలోచించింది.
తానువాచ మహారాజ పుత్రాన్ప్రతి సుమోహితాన్ । యావత్తిష్ఠామ్యహం పుత్రాస్తావద్గచ్ఛత శీఘ్రగాః
తన పిల్లలు భయంతో ఉండగా, ఆమె వారితో ఇలా చెప్పింది: ‘నేను ఉన్నంతవరకు, నా పిల్లలారా, మీరు త్వరగా ఇక్కడినుండి వెళ్లిపోవాలి’ అని చెప్పింది.
తేషాం మధ్యే సుతో జ్యేష్ఠః కథం యాస్యామి మాతరమ్ । సంత్యజ్య జీవలోభాచ్చ ధిఙ్మే మాతః సుజీవితమ్
వాళ్లలో నేను పెద్దవాడిని. ప్రాణాల కోసం అమ్మను వదిలిపెట్టి ఎలా వెళ్ళగలను? ఇలా బాగుగా బ్రతికినందుకు నాకు సిగ్గేస్తోంది అమ్మ.
పితృవైరం కరిష్యామి సాధయిష్యే రణే రిపూన్ । గృహీత్వా త్వం కనీయసోభ్రాతౄన్స్త్రీన్దుర్గకందరమ్
నేను నాన్నకు జరిగిన అన్యాయాన్ని తీర్చుకుంటాను, శత్రువులను యుద్ధంలో ఓడిస్తాను. నువ్వు చిన్న అన్నదమ్ములు, ఆడవాళ్లు, కోటను తీసుకుని పర్వత గుహకు వెళ్ళిపో.
పితరం మాతరం త్యక్త్వా యో యాతి హి స పాపధీః । నరకం చ ప్రయాత్యేవ కృమికోటిసమాకులమ్
తండ్రి, తల్లిని వదిలిపెట్టి వెళ్ళిపోయేవాడు పాపపు మనసున్నవాడు. అలాంటి వారు కీటకాలతో నిండిన నరకానికి పోతారు.
తమువాచ సుదుఃఖార్తా త్వాం త్యక్త్వాహం కథం సుత । సంయాస్యామి మహాపాపా త్రయో గచ్ఛంతు మే సుతాః
తీవ్రంగా బాధపడుతూ ఆమె ఇలా అన్నది: 'నిన్ను వదిలిపెట్టి నేను, పాపినని, ఎలా బ్రతకగలను బిడ్డా? నా ముగ్గురు కుమారులు పోయినా పరవాలేదు.'
కనీయసస్త్రయస్త్వేవ గతా గిరివనాంతరమ్ । తౌ జగ్మతూ రణభువం తేషామేవ సుపశ్యతామ్
చిన్న ముగ్గురు అన్నదమ్ములు అడవి, పర్వతాలలో లోతుల్లోకి వెళ్ళారు. మిగతా ఇద్దరు యుద్ధభూమికి వెళ్లారు. అందరూ చూస్తుండగానే ఇది జరిగింది.
తేజసా సుబలేనాపి గర్జంతౌ చ పునఃపునః । అథ తే లుబ్ధకాః శూరాః సంప్రాప్తా వాతరంహసః
వీరిద్దరూ ప్రకాశవంతంగా, బలంగా మళ్లీ మళ్లీ గర్జించారు. ఆ సమయంలో గాలి వేగంతో పరిగెత్తే భయంకరమైన వేటగాళ్లు అక్కడికి వచ్చారు.