నమస్కృత్య తతః పాదౌ తస్యైవ చ దురాత్మనః । వేదధర్మం పరిత్యజ్య సత్యధర్మాదికాం క్రియామ్
తర్వాత ఆ దురాత్ముడి పాదాలకు వందనం చేసి, వేదధర్మాన్ని, సత్యధర్మం మొదలైన సత్కార్యాలన్నీ వదిలేశాడు.
సుయజ్ఞానాం నివృత్తిః స్యాద్వేదానాం హితథైవ చ । పుణ్యశాస్త్రమయో ధర్మస్తదా నైవ ప్రవర్తితః
మంచి యజ్ఞాలు నిలిచిపోయాయి, వేదాలు కూడా పక్కనపడ్డాయి. పుణ్యశాస్త్రాలపై ఆధారపడిన ధర్మం ఆ సమయంలో ఆచరించబడలేదు.
సర్వపాపమయో లోకః సంజాతస్తస్య శాసనాత్ । నైవ యాగాశ్చ వేదాశ్చ ధర్మశాస్త్రార్థముత్తమమ్
అతని ఆజ్ఞ వల్ల లోకం అంతా పాపంతో నిండిపోయింది. యజ్ఞాలు లేవు, వేదాలు లేవు, ధర్మశాస్త్రాల పరమార్థం లేదు.
న దానాధ్యయనం విప్రాస్తస్మిఞ్ఛాసతి పార్థివే । ఏవం ధర్మప్రలోపోభూన్మహత్పాపం ప్రవర్తితమ్
ఆ రాజు పాలనలో బ్రాహ్మణులు దానం చేయలేదు, విద్యాభ్యాసం చేయలేదు. ఇలా ధర్మం నశించి, గొప్ప పాపం వ్యాపించింది.
అంగేన వార్యమాణస్తు అన్యథా కురుతే భృశమ్ । న ననామ పితుః పాదౌ మాతుశ్చైవ దురాత్మవాన్
అంగుడు అడ్డుకున్నా కూడా, వేరు విధంగా చాలా దురుసుగా ప్రవర్తించాడు. ఆ దురాత్ముడు తండ్రి, తల్లి పాదాలకు వందనం చేయలేదు.
సనకస్యాపి విప్రస్య అహమేకః ప్రతాపవాన్ । పిత్రా నివార్యమాణశ్చ మాత్రా చైవ దురాత్మవాన్
సనక మహర్షికైనా, నేను ఒక్కడే శక్తివంతుడిని. తండ్రి, తల్లి అడ్డుకున్నా, నేను దురాత్ముడిగా వారి మాట వినలేదు.
న కరోతి శుభం పుణ్యం తీర్థదానాదికం కదా । ఆత్మభావానురూపం చ బహుకాలం మహాయశాః
ఆ మహాత్ముడు ఎన్నడూ తీర్థయాత్రలు చేయలేదు, దానం చేయలేదు, లేదా ఇతర పుణ్యకార్యాలు చేయలేదు. చాలా కాలం పాటు తన స్వభావానుసారం మాత్రమే ప్రవర్తించాడు.
పునః సర్వైర్విచార్యైవం కస్మాత్పాపీ వ్యజాయత । అంగప్రజాపతేః పుత్రో వంశలాఞ్ఛనమాగతః
ఇలా అన్నీ ఆలోచించిన తర్వాత, వారు ఆశ్చర్యపడి ఇలా అనుకున్నారు: 'ఎందుకు ఈ పాపి, అంగుని కుమారుడిగా జన్మించి, వంశానికి అపఖ్యాతిని తీసుకొచ్చాడు?'
పునః పప్రచ్ఛ ధర్మాత్మా సుతాం మృత్యోర్మహాత్మనః । కస్య దోషాత్సముత్పన్నో వద సత్యం మమ ప్రియే
అప్పుడా ధర్మాత్ముడు, మహాత్ముడైన మృత్యువు కుమార్తెను మళ్లీ అడిగాడు: 'ప్రియమైనవాడా, నిజంగా చెప్పు, ఎవరి తప్పుతో ఇతడు జన్మించాడు?'
సునీథోవాచ- పూర్వమేవ స్వవృత్తాంతమాత్మపుణ్యం చ నందినీ । సమాచష్ట చ అంగాయ మమ దోషాన్మహామతే
సునీతా ఇలా చెప్పింది: 'మునుపే నందినీ తన స్వీయ ప్రవర్తనను, తన పుణ్యాన్ని అంగునికి వివరించింది. అలాగే, ఓ మహామతి, నా తప్పుల గురించి కూడా చెప్పింది.'
బాల్యే కృతం మయా పాపం సుశంఖస్య మహాత్మనః । తపసి సంస్థితస్యాపి నాన్యత్కించిత్కృతం మయా
'నా చిన్నప్పుడే నేను మహాత్ముడైన సుశంఖుని మీద పాపం చేశాను. అతడు తపస్సులో ఉండగానే, నేను ఇంకేమీ చేయలేదు.'
శప్తాహం కుప్యతా తేన దుష్టా తే సంతతిర్భవేత్ । ఇతి జానే మహాభాగ తేనాయం దుష్టతాం గతః
'అతడు కోపంతో నన్ను శపించాడు: "నీ సంతానం దుష్టంగా మారాలి" అని. అందుకే, ఓ మహాభాగ, అతని వల్లే ఇతడు దుష్టుడయ్యాడని నాకు తెలుసు.'
సమాకర్ణ్య మహాతేజాస్తయా సహ వనం యయౌ । గతే తస్మిన్మహాభాగే సభార్యే చ వనే తదా
ఇది విని, ఆ మహాత్ముడు ఆమెతో కలిసి అరణ్యంలోకి వెళ్ళాడు. అప్పటికి ఆ మహాభాగుడు భార్యతో కలిసి అరణ్యంలోకి వెళ్లిపోయాడు.
సప్తైతే ఋషయస్తత్ర వేనపార్శ్వం గతాస్తథా । సమాహూయ తతః ప్రోచురంగస్య తనయం ప్రతి
అక్కడ ఏడుగురు ఋషులు వేనుని దగ్గరకు వచ్చి, అతన్ని పిలిచి, అంగుని కుమారుని గురించి మాట్లాడారు.
ఋషయ ఊచుః- మా వేన సాహసం కార్షీఃప్రజాపాలో భవానిహ । త్వయా సర్వమిదం లోకం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
ఋషులు ఇలా అన్నారు: 'ఓ వేనా, తొందరపడి తప్పు చేయకు. ఇక్కడ ప్రజలను రక్షించేవాడవు. నీ వల్ల ఈ మూడు లోకాలు, చరాచర సమస్తం నిలబడినవి.'
ధర్మే చైవ మహాభాగ సకలం హి ప్రతిష్ఠితమ్ । పాపకర్మపరిత్యజ్య పుణ్యం కర్మ సమాచర
'ఓ మహాభాగ, ఈ లోకమంతా ధర్మంలోనే స్థిరంగా ఉంది. పాపకార్యాలను వదిలేసి, పుణ్యకార్యాలు చేయు.'
ఏవముక్తేషు తేష్వేవ ప్రహసన్వాక్యమబ్రవీత్ । వేన ఉవాచ- అహమేవ పరో ధర్మోఽహమేవార్హః సనాతనః
అలా వారు చెప్పిన తర్వాత, వేను నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'నేనే పరమధర్మం, నేనే శాశ్వతంగా పూజించదగినవాడిని.'
అహం ధాతా అహం గోప్తా అహం వేదార్థ ఏవ చ । అహం ధర్మో మహాపుణ్యో జైనధర్మః సనాతనః
'నేనే సృష్టికర్త, నేనే రక్షకుడు, నేనే వేదార్థం. నేనే ధర్మం, నేనే మహాపుణ్యం, నేనే శాశ్వతమైన జైనధర్మం.'
మామేవ కర్మణా విప్రా భజధ్వం ధర్మరూపిణమ్ । ఋషయ ఉచుః- బ్రాహ్మణాః క్షత్త్రియా వైశ్యాస్త్రయోవర్ణా ద్విజాతయః
'ఓ బ్రాహ్మణులారా, మీ కార్యాల ద్వారా నన్నే ధర్మస్వరూపుడిగా పూజించండి.' ఋషులు ఇలా అన్నారు: 'బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు — ఈ మూడు వర్ణాలవారు ద్విజాతులు.'
సర్వేషామేవ వర్ణానాం శ్రుతిరేషా సనాతనీ । వేదాచారేణ వర్తంతే తేన జీవంతి జంతవః
'ఈ వర్ణాలందరికీ ఇదే శాశ్వతమైన శాస్త్రోక్తి. వారు వేదాచారాన్ని అనుసరిస్తారు. దానివల్లే సమస్త జంతువులు జీవించగలుగుతారు.'
బ్రహ్మవంశాత్సముద్భూతో భవాన్బ్రాహ్మణ ఏవ చ । పశ్చాద్రాజా పృథివ్యాశ్చ సంజాతః కృతవిక్రమః
'నీవు బ్రహ్మవంశంలో పుట్టినవాడవు, నిజంగా బ్రాహ్మణుడవు. తర్వాత నీ పరాక్రమంతో భూమికి రాజవయ్యావు.'
రాజపుణ్యేన రాజేంద్ర సుఖం జీవంతి వై ద్విజాః । రాజ్ఞః పాపేన నశ్యంతి తస్మాత్పుణ్యం సమాచర
'రాజు పుణ్యంతో ద్విజులు సుఖంగా జీవిస్తారు, రాజు పాపంతో వారు నశించిపోతారు. అందుకే, పుణ్యకార్యాలు చేయు.'
సమాదృతస్త్వయా ధర్మః కృతశ్చాపి నరాధిప । త్రేతాయుగస్య కర్మాపి ద్వాపరస్య తథా నహి
'నీ ద్వారా ధర్మానికి గౌరవం కలిగింది, నీవు ధర్మాన్ని ఆచరించావు కూడా. కానీ త్రేతాయుగం, ద్వాపరయుగాలలో చేసిన కార్యాలు ఇప్పుడు లేవు.'
కలేశ్చైవ ప్రవేశం తు వర్త్తయిష్యంతి మానవాః । జైనధర్మం సమాశ్రిత్య సర్వే పాపప్రమోహితాః
'కలియుగంలో ప్రజలు పాపమూఢులై జైనధర్మాన్ని ఆశ్రయించి, కలియుగంలో ప్రవేశిస్తారు.'
వేదాచారం పరిత్యజ్య పాపం యాస్యంతి మానవాః । పాపస్య మూలమేవం వై జైనధర్మం న సంశయః
వేదాచారాన్ని వదిలేసి, మనుషులు పాపాల వైపు మొగ్గుతారు. ఇలాంటప్పుడు, జైనమతమే పాపానికి మూలంగా మారుతుంది అని సందేహమే లేదు.
అనేన ముగ్ధా రాజేంద్ర మహామోహేన పాతితాః । మానవాః పాపసంఘాతాస్తేషాం నాశాయ నాన్యథా
ఈ గొప్ప మాయ వల్ల, రాజా, మూర్ఖులు పతనమవుతారు. పాపాల్లో కూరుకుపోయిన వారు నాశనానికి గురవుతారు, వేరే మార్గం లేదు.
భవిష్యత్యేవ గోవిందః సర్వపాపాపహారకః । స్వేచ్ఛారూపం సమాసాద్య సంహరిష్యతి పాతకాత్
గోవిందుడు తప్పక అవతరిస్తాడు, అన్ని పాపాలను తొలగించేవాడు. తన ఇష్టమైన రూపంలో వచ్చి, దుర్మార్గులను నాశనం చేస్తాడు.
పాపేషు సంగతేష్వేవం మ్లేచ్ఛనాశాయ వై పునః । కల్కిరేవ స్వయం దేవో భవిష్యతి న సంశయః
పాపాల్లో మునిగిపోయినప్పుడు, మళ్లీ మ్లేచ్ఛులను నాశనం చేయడానికి, కల్కిదేవుడు తానే స్వయంగా అవతరిస్తాడు, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
వ్యవహారం కలేశ్చైవ త్యజ పుణ్యం సమాశ్రయ । వర్తయస్వ హి సత్యేన ప్రజాపాలో భవస్వ హి
కలియుగపు ప్రవర్తనను వదిలిపెట్టి, పుణ్యాన్ని ఆశ్రయించు. నిజాయితీతో నడుచుకొని, ప్రజలను రక్షించు.
వేన ఉవాచ- అహం జ్ఞానవతాం శ్రేష్ఠః సర్వం జ్ఞాతం మయా ఇహ । యోఽన్యథా వర్తతే చైవ స దండ్యో భవతి ధ్రువమ్
వేనుడు ఇలా అన్నాడు— నేను జ్ఞానులందరిలో శ్రేష్ఠుడు, ఇక్కడ ఉన్న ప్రతిదీ నాకు తెలుసు. ఎవరు వేరే విధంగా ప్రవర్తిస్తే, వారు ఖచ్చితంగా శిక్షించబడతారు.