దోలాయాం సా సమారూఢా సర్వశృఙ్గారశోభితా । కౌశేయేన సునీలేన రాజమానా వరాననా
ఆమె ఊయలపై కూర్చొని, అన్నిరకాల శృంగార అలంకారాలతో ముస్తాబై, నీలిరంగు పట్టు వస్త్రంతో మెరిసిపోతూ, ఆమె ముఖం ప్రకాశంగా కనిపించింది.
బంధూకపుష్పవర్ణేన కంచుకేన ద్విజోత్తమ । సర్వాంగసుందరీ బాలా వీణాతాలకరావిలా
బంధూకపుష్ప వర్ణంతో ఉన్న కంచుకాన్ని ధరించి, అందమైన యవ్వనంతో, వీణా తాళంలో నైపుణ్యం కలిగిన ఆ యువతి, ప్రతి అవయవంలో అందంగా మెరిసింది.
గాయమానా వరం గీతం సుస్వరం విశ్వమోహనమ్ । తాభిః పరివృతా బాలా సఖీభిః సుమనోహరా
ఆమె మధురమైన, అందమైన, లోకాన్ని మోహింపజేసే గొప్ప పాటను పాడుతూ, తన అందమైన సఖులతో చుట్టుముట్టబడి, మరింత ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
అంగస్తు కందరే పుణ్యే ఏకాంతే ధ్యానమాస్థితః । కామక్రోధవిహీనస్తు ధ్యాయమానో జనార్దనమ్
ఆ పవిత్రమైన గుహలో, అంగిరసుడు ఒంటరిగా కూర్చొని ధ్యానం చేస్తున్నాడు. అతను కామక్రోధాలు లేకుండా జనార్దనుని ధ్యానించేవాడు.
స శ్రుత్వా సుస్వరం గీతం మధురం సుమనోహరమ్ । తాలమానక్రియోపేతం సర్వసత్వవికర్షణమ్
ఆ మధురమైన, ఆకర్షణీయమైన, తీయని స్వరంతో కూడిన పాటను, తాళం, లయతో కూడినదాన్ని, అన్ని ప్రాణులను ఆకర్షించేలా వినిపించింది.
ధ్యానాచ్చచాల తేజస్వీ మాయాగీతేన మోహితః । సముత్థాయాసనాత్తూర్ణం వీక్షమాణో ముహుర్ముహుః
ఆ మాయ పాట విని, తేజోవంతుడు ధ్యానం నుంచి చలించిపోయాడు. వెంటనే ఆసనంనుంచి లేచి, మళ్లీ మళ్లీ చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
జగామ తత్ర వేగేన మాయాచలితమానసః । దోలాసంస్థాం విలోక్యైవ వీణాదండకరావిలామ్
ఆ మాయ వల్ల మనసు తలకిందులైన అతను వేగంగా అక్కడికి వెళ్లాడు. ఊయలపై కూర్చొని వీణా పట్టుతో ఉన్న ఆమెను చూశాడు.
హసమానాం సుగాయంతీం పూర్ణచంద్రనిభాననామ్ । మోహితస్తేన గీతేన రూపేణాపి మహాయశాః
ఆమె నవ్వుతూ, మధురంగా పాడుతూ, పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించే ముఖంతో కనిపించింది. ఆ మహాశయుడు ఆమె పాటకూ, అందానికీ మోహితుడయ్యాడు.
తస్యా లావణ్యభావేన మన్మథస్య శరాహతః । ఆకులవ్యాకులజ్ఞాన ఋషిపుత్రో ద్విజోత్తమః
ఆమె అందానికి ఆకర్షితుడై, మన్మథుని బాణాలతో గాయపడి, ఆ ఋషిపుత్రుడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, మనస్సు గందరగోళంగా అయిపోయాడు.
ప్రలపత్యతిమోహేన జృంభతే చ పునః పునః । స్వేదః కంపోథ సంతాపస్తస్యాజాయత తత్క్షణాత్
అతడు మతి భ్రమతో అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడుతూ, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి తీసుకుంటూ, వెంటనే చెమట, కంపు, బాధ అతనిలో కలిగాయి.
ముహ్యన్నివ మహామోహైర్గ్లానశ్చలితమానసః । వేపమానస్తతస్త్వంగో దూయమానః సమాగతః
మహా మోహంలో పడినవాడిలా, శక్తి లేని వాడై, మనస్సు స్థిరంగా లేక, శరీరం వణికుతూ, లోపల బాధతో అక్కడికి చేరాడు.
తామాలోక్య విశాలాక్షీం మృత్యుకన్యాం యశస్వినీమ్ । అథోవాచ మహాత్మా స సునీథాం చారుహాసినీమ్
ఆ విశాలమైన కళ్లతో, యమధర్మరాజు కుమార్తె అయిన సునీతను చూసి, ఆ మహాత్ముడు, అందమైన నవ్వుతో ఉన్న ఆమెతో మాట్లాడాడు.
కా త్వం కస్య వరారోహే సఖీభిః పరివారితా । కేన కార్యేణ సంప్రాప్తా కేన త్వం ప్రేషితా వనమ్
ఓ సుందరిలోకా! నీవెవరు? ఎవరి కుమార్తె? స్నేహితులతో చుట్టుముట్టబడి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు? ఎవరి పంపిణీతో ఈ అడవిలోకి అడుగుపెట్టావు?
తవాంగం సుందరం సర్వమత్ర భాతి మహావనే । సమాచక్ష్వ మమాద్యైవ ప్రసాదసుముఖీ భవ
ఈ గొప్ప అడవిలో నీ అందమైన రూపం అంతా ప్రకాశిస్తోంది. దయచేసి నేడు నాకు చెప్పు, సుముఖి! నా మీద దయ చూపు.
మాయామోహేన సంముగ్ధస్తస్యాః కర్మ న విందతి । మార్గణైర్మన్మథస్యాపి పరివిద్ధో మహామునిః
మాయా మోహంతో మత్తులో మునిగిపోయి, ఆమె చేసే పనులు అతడికి అర్థం కాలేదు. మన్మథుని బాణాలతో ఆ మహర్షి కూడా గాయపడ్డాడు.
ఏవంవిధం మహద్వాక్యం సమాకర్ణ్య మహామతేః । నోవాచ కించిత్సా విప్రం సమాలోక్య సఖీముఖమ్
ఆ మహాముని గొప్ప మాటలు విని, ఆమె బ్రాహ్మణునికి ఏమీ చెప్పకుండా, తన స్నేహితురాలి ముఖాన్ని చూశింది.
రంభాం చ ప్రేరయామాస సునీథా సంజ్ఞయా సఖీమ్ । సమువాచ తతో రంభా సాదరం తం ద్విజం ప్రతి
సునీత తన స్నేహితురాలు రంభకు సంకేతంగా చెప్పింది. వెంటనే రంభ ఆ బ్రాహ్మణుని దగ్గరకు గౌరవంగా మాట్లాడింది.
ఇయం కన్యా మహాభాగా మృత్యోశ్చాపి మహాత్మనః । సునీథాఖ్యా ప్రసిద్ధేయం సర్వలక్షణసంపదా
ఈ మహాభాగ్యవంతురాలు యమధర్మరాజు కుమార్తె సునీత. ఆమె అన్ని శుభలక్షణాలతో ప్రసిద్ధి గాంచింది.
పతిమన్విచ్ఛతీ బాలా ధర్మవంతం తపోనిధిమ్ । శాంతం దాంతం మహాప్రాజ్ఞం వేదవిద్యావిశారదమ్
ఈ బాలిక ధర్మముతో ఉన్న, తపస్సులో నిధిగా, శాంతంగా, ఇంద్రియాలను జయించిన, గొప్ప జ్ఞానంతో, వేద విద్యలో నిపుణుడైన భర్తను కోరుతోంది.
ఏవంవిధం మహద్వాక్యం సమాకర్ణ్య మహామునిః । తామువాచ తతస్త్వంగో రంభామప్సరసాం వరామ్
అలాంటి గొప్ప మాటలు విని, ఆ మహర్షి అప్పుడు అప్రసరలలో శ్రేష్ఠురాలు అయిన రంభతో మాట్లాడాడు.
మయా చారాధితో విష్ణుః సర్వవిశ్వమయో హరిః । తేన దత్తో వరో మహ్యం పుత్రాఖ్యః సర్వసిద్ధిదః
నేను విశ్వమంతటిని వ్యాపించిన హరిదేవుడైన విష్ణువును భక్తిగా ఆరాధించాను. ఆయన నాకు 'కుమారుడు' అనే వరాన్ని ఇచ్చాడు, అది అన్ని సిద్ధులను ఇస్తుంది.
తన్నిమిత్తమహం భద్రే సుతార్థం నిత్యమేవ చ । కస్యచిత్పుణ్యవీర్యస్య కన్యామేకాం ప్రచింతయే
అందుకే, ఓ మృదువైనవాడా! నేను ఎప్పుడూ మంచి పుణ్యశీలుడి కుమార్తెను, కుమారుని కోసం, మనసులో ఆలోచిస్తూ ఉంటాను.
సదైవాహం న పశ్యామి సుభార్యాం సత్యమీదృశీమ్ । ఇయం ధర్మస్య వై కన్యా ధర్మాచారా వరాననా
ఇంతవరకు నేను ఇలాంటి సద్భార్యను ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఈమె నిజంగా ధర్ముని కుమార్తె, మంచి ఆచారంతో, అందమైన ముఖంతో ఉంది.
మామేవం హి భజత్వేషా యది కాన్తమిహేచ్ఛతి । యం యమిచ్ఛేదియం బాలా తం దదామి న సంశయః
ఈమెకు ప్రియుడు కావాలని ఉంటే నన్నే ఎంచుకోవచ్చు. ఈ బాలిక ఎవరిని కోరుతుందో, అతనికే ఆమెను ఇస్తాను, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
అదేయం దేయమిత్యాహ అస్యాః సంగమకారణాత్ । ఏకమేవం త్వయా దేయం శ్రూయతాం ద్విజసత్తమ
ఈమెతో కలయిక కోసం 'ఇది ఇవ్వాలి, అది ఇవ్వకూడదు' అని అంటారు. కానీ, ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నువ్వు ఒక్కటే ఇవ్వాలి, విను.
రంభోవాచ- విప్రేంద్ర త్వం శృణుష్వేహ ప్రతిజ్ఞాం వచ్మి సాంప్రతమ్ । ఏషా నైవ త్వయా త్యాజ్యా ధర్మపత్నీ తవైవ హి
రంభ ఇలా చెప్పింది— ఓ బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! నా ప్రతిజ్ఞను ఇప్పుడు విను. ఈమెను నీవు ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు. ఈమె నీ ధర్మపత్నే.
అస్యా దోషో గుణో నైవ గ్రాహ్య ఏవ త్వయా కదా । ఇత్యర్థే ప్రత్యయం విప్ర ప్రత్యక్షం పరిదర్శయ
ఈమెలో తప్పు గానీ, మంచితనం గానీ నీవు ఎప్పుడూ ఒప్పుకోకూడదు. దీనికి నీవు ప్రత్యక్షంగా నమ్మదగిన సాక్ష్యం చూపించు, బ్రాహ్మణా.
స్వహస్తం దేహి విప్రేంద్ర సత్యప్రత్యయకారకమ్ । ఏవమస్తు మయా దత్తో హ్యస్యా హస్తో న సంశయః
నీ చేతిని నీవే ఇవ్వు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ఇది నిజమైన నమ్మకానికి గుర్తు. ఇలా నేను ఈమె చేతిని నీకు ఇచ్చాను, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
సూత ఉవాచ- ఏవం సంబధికం కృత్వా సత్యప్రత్యయకారకమ్ । గాంధర్వేణ వివాహేన సునీథాముపయేమివాన్
సూతుడు చెప్పాడు— ఈ విధంగా బంధాన్ని ఏర్పరచి, నిజమైన నమ్మకాన్ని కలిగించి, గాంధర్వ విధానంతో సునీతను పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
తస్మై దత్వా సునీథాం తాం రంభా హృష్టేన చేతసా । సా తాం చామంత్రయిత్వా వై గతా గేహం స్వకం పునః
సునీతను అతనికి ఇచ్చిన రంభా ఆనందంతో హృదయం నిండుకొని, స్నేహపూర్వకంగా వీడ్కోలు చెప్పి, తాను తిరిగి తన ఇంటికి వెళ్లింది.