వైష్ణవం సర్వపాపఘ్నం దేహి మే మధుసూదన । దత్తవాన్స తదా పుత్రమీదృశం సర్వధారకమ్
'మధుసూదనా! నాకు వైష్ణవుడైన, అన్ని పాపాలను పోగొట్టే కుమారుణ్ణి ఇవ్వమని కోరాడు. అప్పుడు ఆయన ఇలాంటి కుమారుణ్ణి ప్రసాదించాడు. అతను అందరినీ ఆదరించేవాడు.'
తదాప్రభృతి విప్రేంద్రః పుణ్యాం కన్యాం ప్రపశ్యతి । యథా త్వం చారుసర్వాంగీ తథాయం పరిపశ్యతి
'ఆ సమయం నుంచి, బ్రాహ్మణులలో ముఖ్యుడు ఒక పవిత్రమైన కన్యను చూస్తున్నాడు. నీవు యథావిధిగా అందంగా ఉన్నట్టు, అతడూ ఈమెను అలాగే చూస్తున్నాడు.'
ఏనం గచ్ఛ వరారోహే అస్మాత్పుత్రో భవిష్యతి । పుణ్యాత్మా పుణ్యధర్మజ్ఞో విష్ణుతేజః పరాక్రమః
'ఓ సుందరీ! అతని వద్దకు వెళ్ళు. అతని ద్వారా నీకు కుమారుడు కలుగుతాడు. ఆ కుమారుడు పవిత్రాత్ముడు, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు, విశ్ణువు పరాక్రమంతో మెరిసే వాడు.'
ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం తథాహం పృచ్ఛితా త్వయా । అయం భర్తా భవత్యర్హో భవేదేవ న సంశయః
'నీవు అడిగిన ప్రకారం నేను అన్నీ చెప్పాను. ఇతడు నీకు భర్తగా అర్హుడు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
సుశంఖస్యాపి యః శాపో వృథా సోఽపి భవిష్యతి । అస్మాజ్జాతే మహాభాగే పుత్రే ధర్మప్రచారిణి
'సుశంఖుని శాపం కూడా వ్యర్థమవుతుంది. ఈ మహాభాగుడి నుండి ధర్మాన్ని వ్యాపింపజేసే కుమారుడు పుట్టినప్పుడు.'
భవిష్యసి సుఖీ భద్రే సత్యం సత్యం వదామ్యహమ్ । సుక్షేత్రే కృషికారస్తు బీజం వపతి తత్పరః
'సుముఖి! నీవు సుఖంగా ఉంటావు. నేను నిజంగా, నిజంగా చెబుతున్నాను. మంచి పొలంలో రైతు భక్తితో విత్తనం విత్తుతాడు.'
స తథా భుంజతే దేవి యథా బీజం తథా ఫలమ్ । అన్యథా నైవ జాయేత తత్సర్వం సదృశం భవేత్
'దేవీ! విత్తనం ఎలా ఉంటే, ఫలం కూడా అలాగే వస్తుంది. వేరేలా అయితే పుట్టదు. అన్నీ ఒకేలా ఉండేవి.'
అయమేష మహాభాగస్తపస్వీ పుణ్యవీర్యవాన్ । అస్య వీర్యాత్సముత్పన్నో అస్యైవగుణసంపదా
'ఈ మహాభాగుడు తపస్సుతో, పవిత్రమైన శక్తితో ఉన్నాడు. అతని వీర్యం వల్ల పుట్టినవారు, అతని గుణాలు, శక్తులు పొందుతారు.'
యుక్తః పుత్రో మహాతేజాఃసర్వదేహభృతాం వరః । భవిష్యతి మహాభాగ్యో యుక్తాత్మా యోగతత్వవిత్
'ఈ కుమారుడు తగినవాడు, మహా తేజస్సుతో, అందరి లోకాల్లో శ్రేష్ఠుడు అవుతాడు. అతడు ఎంతో అదృష్టవంతుడు, నియమితమైన మనస్సు కలవాడు, యోగ తత్వాన్ని తెలిసినవాడు.'
ఏవం హి వాక్యం తు నిశమ్య బాలా రంభాప్రియోక్తం శివదాయకం తత్ । విచింత్య బుద్ధ్యేహ సునీథయా తదా తత్త్వార్థమేతత్పరిసత్యమేవ హి
'ఇలా రంభ తన ప్రియురాలికి శుభాన్ని కలిగించే మాటలు చెప్పినప్పుడు, ఆ బాలిక వాటిని వినిపించి, మంచి బుద్ధితో ఆలోచించి, ఇదే నిజమైన తాత్పర్యమని గ్రహించింది.'
ఇతి శ్రీపద్మపురాణే భూమిఖండేవేనోపాఖ్యానే పంచత్రింశోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మపురాణంలో భూమిఖండంలో ఈ ముప్పై ఐదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
సునీథోవాచ- సత్యముక్తం త్వయా భద్రే ఏవమేతత్కరోమ్యహమ్ । అనయా విద్యయా విప్రం మోహయిష్యామి నాన్యథా
సునీత చెప్పింది — నీ మాటలు నిజమే సఖీ! నేను అలాగే చేస్తాను. ఈ విద్యతోనే ఆ బ్రాహ్మణుడిని మాయలో పడేస్తాను, వేరే విధంగా కాదు.
సాహాయ్యం దేహి మే పుణ్యం యేన గచ్ఛామి సాంప్రతమ్ । ఏవముక్తా తయా రంభా తామువాచ మనస్వినీమ్
ఇప్పుడు నేను విజయం సాధించేందుకు నీ పుణ్య సహాయం ఇవ్వు. అలా ఆమె అడిగినప్పుడు, రంభ ఆ ధైర్యవంతురాలైన స్త్రీతో ఇలా చెప్పింది.
కీదృగ్దదామి సాహాయ్యం తత్త్వం కథయ భామిని । దూతత్వం గచ్ఛ మే భద్రే ఏతం ప్రతి సుసాంప్రతమ్
ఏ సహాయం కావాలో చెప్పు సుందరి! ఇప్పుడే నువ్వు నా దూతగా అతని దగ్గరకు వెళ్ళు సఖీ.
ఏవముక్తం తయా తాం తు రంభాం ప్రతి సులోచనామ్ । ఏవమేవ ప్రతిజ్ఞాతం రంభయా దేవయోషితా
ఆమె అలా అడిగినప్పుడు, విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న ఆమె రంభను చూసి అంగీకరించింది. రంభా దేవకన్య కూడా 'అలాగే' అని ఒప్పుకుంది.
కరిష్యే తవ సాహాయ్యమాదేశో మమ దీయతామ్ । సద్భావేన విశాలాక్షీ రూపయౌవనశాలినీ
నీకు సహాయం చేస్తాను, నాకు ఆదేశం చెప్పు. విశాలమైన కళ్లతో, అందమైన యవ్వనంతో ఉన్న ఆమె నిజమైన మనసుతో ఇలా చెప్పింది.
మాయయా దివ్యరూపా సా సంబభూవ వరాననా । రూపేణాప్రతిమాలోకే మోహయంతీ జగత్త్రయమ్
ఆమె మాయతో దివ్యమైన రూపాన్ని ధరించింది. ఆమె ముఖం ప్రకాశంగా మెరిసింది. అపూర్వమైన అందంతో మూడు లోకాలను మోహింపజేసింది.
మేరోశ్చైవ మహాపుణ్యే శిఖరే చారుకందరే । నానాధాతుసమాకీర్ణే నానారత్నోపశోభితే
మేరుపర్వతంపై పవిత్రమైన శిఖరంలో, అందమైన గుహలో, ఎన్నో లోహాలతో నిండిన, అనేక రత్నాలతో మెరిసే చోట,
దేవవృక్షైః సమాకీర్ణే బహుపుష్పోపశోభితే । దేవవృందసమాకీర్ణే గంధర్వాప్సరసేవితే
దేవవృక్షాలతో నిండిన, ఎన్నో పువ్వులతో అలంకరించబడిన, దేవతల సమూహాలతో, గంధర్వులు, అప్సరసలు సేవించే ఆ ప్రదేశంలో,
మనోహరే సురమ్యే చ శీతచ్ఛాయాసమాకులే । చందనానామశోకానాం తరూణాం చారుహాసినీ
ఆ మనోహరమైన, సుందరమైన, చల్లని నీడతో నిండిన చోట, చందన, అశోక వృక్షాల మధ్య, అందమైన నవ్వుతో ఆమె కూర్చుంది.
దోలాయాం సా సమారూఢా సర్వశృఙ్గారశోభితా । కౌశేయేన సునీలేన రాజమానా వరాననా
ఆమె ఊయలపై కూర్చొని, అన్నిరకాల శృంగార అలంకారాలతో ముస్తాబై, నీలిరంగు పట్టు వస్త్రంతో మెరిసిపోతూ, ఆమె ముఖం ప్రకాశంగా కనిపించింది.
బంధూకపుష్పవర్ణేన కంచుకేన ద్విజోత్తమ । సర్వాంగసుందరీ బాలా వీణాతాలకరావిలా
బంధూకపుష్ప వర్ణంతో ఉన్న కంచుకాన్ని ధరించి, అందమైన యవ్వనంతో, వీణా తాళంలో నైపుణ్యం కలిగిన ఆ యువతి, ప్రతి అవయవంలో అందంగా మెరిసింది.
గాయమానా వరం గీతం సుస్వరం విశ్వమోహనమ్ । తాభిః పరివృతా బాలా సఖీభిః సుమనోహరా
ఆమె మధురమైన, అందమైన, లోకాన్ని మోహింపజేసే గొప్ప పాటను పాడుతూ, తన అందమైన సఖులతో చుట్టుముట్టబడి, మరింత ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
అంగస్తు కందరే పుణ్యే ఏకాంతే ధ్యానమాస్థితః । కామక్రోధవిహీనస్తు ధ్యాయమానో జనార్దనమ్
ఆ పవిత్రమైన గుహలో, అంగిరసుడు ఒంటరిగా కూర్చొని ధ్యానం చేస్తున్నాడు. అతను కామక్రోధాలు లేకుండా జనార్దనుని ధ్యానించేవాడు.
స శ్రుత్వా సుస్వరం గీతం మధురం సుమనోహరమ్ । తాలమానక్రియోపేతం సర్వసత్వవికర్షణమ్
ఆ మధురమైన, ఆకర్షణీయమైన, తీయని స్వరంతో కూడిన పాటను, తాళం, లయతో కూడినదాన్ని, అన్ని ప్రాణులను ఆకర్షించేలా వినిపించింది.
ధ్యానాచ్చచాల తేజస్వీ మాయాగీతేన మోహితః । సముత్థాయాసనాత్తూర్ణం వీక్షమాణో ముహుర్ముహుః
ఆ మాయ పాట విని, తేజోవంతుడు ధ్యానం నుంచి చలించిపోయాడు. వెంటనే ఆసనంనుంచి లేచి, మళ్లీ మళ్లీ చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
జగామ తత్ర వేగేన మాయాచలితమానసః । దోలాసంస్థాం విలోక్యైవ వీణాదండకరావిలామ్
ఆ మాయ వల్ల మనసు తలకిందులైన అతను వేగంగా అక్కడికి వెళ్లాడు. ఊయలపై కూర్చొని వీణా పట్టుతో ఉన్న ఆమెను చూశాడు.
హసమానాం సుగాయంతీం పూర్ణచంద్రనిభాననామ్ । మోహితస్తేన గీతేన రూపేణాపి మహాయశాః
ఆమె నవ్వుతూ, మధురంగా పాడుతూ, పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించే ముఖంతో కనిపించింది. ఆ మహాశయుడు ఆమె పాటకూ, అందానికీ మోహితుడయ్యాడు.
తస్యా లావణ్యభావేన మన్మథస్య శరాహతః । ఆకులవ్యాకులజ్ఞాన ఋషిపుత్రో ద్విజోత్తమః
ఆమె అందానికి ఆకర్షితుడై, మన్మథుని బాణాలతో గాయపడి, ఆ ఋషిపుత్రుడు, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, మనస్సు గందరగోళంగా అయిపోయాడు.
ప్రలపత్యతిమోహేన జృంభతే చ పునః పునః । స్వేదః కంపోథ సంతాపస్తస్యాజాయత తత్క్షణాత్
అతడు మతి భ్రమతో అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడుతూ, మళ్లీ మళ్లీ ఊపిరి తీసుకుంటూ, వెంటనే చెమట, కంపు, బాధ అతనిలో కలిగాయి.