ఇత్యుక్త్వా నిర్గతాః సర్వే బృహస్పతిపురోగమాః । దృష్ట్వా సరసి విస్తీర్ణే స్వర్ణపంకజకాననమ్
ఇలా చెప్పి, అందరూ బృహస్పతి ముందుగా నడిపించగా బయలుదేరారు. వారు విస్తారమైన సరస్సులో బంగారు కమలాల అరణ్యాన్ని చూశారు.
తుష్టువుర్దేవరాజానం ప్రబోధో యేన జాయతే । తతో గురోః ప్రబోధేన నిర్గతః పద్మకుడ్మలాత్
దేవరాజును స్తుతించారు, ఆయన మేల్కొనాలని ప్రార్థించారు. గురువు మేల్కొల్పడంతో, ఆయన కమలపు ముక్కులోంచి బయటకు వచ్చాడు.
దీనాననో విరూపస్తు వ్రీడాకుంచితలోచనః । జగ్రాహ చరణావింద్రో గురోస్తస్యాగ్రజన్మనః
విషాదంతో ముఖం వాడిపోయి, రూపం మారిపోయి, సిగ్గుతో కళ్లను క్రిందికి వంచిన ఇంద్రుడు తన గురువు, పెద్దవాడైన బృహస్పతి పాదాలను పట్టుకున్నాడు.
త్రాహి మాం నిష్కృతిం బ్రూహి పాపస్యాస్య బృహస్పతే । దేవరాజవచః శ్రుత్వా జగౌ విప్రో బృహస్పతిః
'నన్ను రక్షించు, ఈ పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పు, ఓ బృహస్పతీ!' అని దేవరాజు చెప్పిన మాటలు విని, మహర్షి బృహస్పతి ఇలా పలికాడు.
శృణు దేవేంద్ర వక్ష్యేఽహముపాయం పాపనాశనమ్ । ప్రయాగస్నానమాత్రేణ తత్క్షణాదేవ పాతకాత్
దేవేంద్రా, విను. పాపాలను నాశనం చేసే మార్గాన్ని నేను చెబుతాను. ప్రయాగంలో స్నానం చేసిన క్షణంలోనే పాపాలు పోతాయి.
ముచ్యసే దేవరాజత్వం తత్ర యామః సహైవ తే । అథ పురోధసా సార్ధమాగత్య బలమర్దనః
దేవేంద్రా, అలా చేస్తే నీ పాపబంధం విడిపోతుంది. మనం నీవు, నేను, పురోహితుడు కలిసి అక్కడికి వెళ్దాం. అప్పుడు బలాన్ని జయించినవాడు పురోహితుడితో కలిసి వచ్చాడు.
సస్నౌ సితాసితే తీర్థే సద్యో ముక్తో హ్యఘైస్తతః । అథ దేవగురుస్తస్మై ప్రసన్నస్తు వరం దదౌ
ఆయన తెల్లటి, నల్లటి తీర్థాల్లో స్నానం చేసి వెంటనే పాపాల నుంచి విముక్తుడయ్యాడు. ఆ తరువాత దేవతల గురువు సంతోషంతో వరం ఇచ్చాడు.
ప్రయాగస్నానమాత్రేణ క్షీణం పాపం త్వయానఘ । క్షీణపాపస్య తే శక్ర మత్ప్రసాదేన సత్వరమ్
ప్రయాగంలో స్నానం చేసిన క్షణంలో నీ పాపం పోయింది, పాపరహితుడా. శక్రా, నా అనుగ్రహంతో పాపాలు పోయిన వెంటనే—
సహస్రమేతద్యోనీనాం సహస్రం స్యాద్దృశాం తవ । తదైవ ద్విజవాక్యేన శుశుభే చ శచీపతిః
నీకు వెయ్యి యోనులు, వెయ్యి కళ్లూ కలుగుతాయి. అప్పుడు బ్రాహ్మణుని మాట వల్ల శచీపతి ప్రకాశించాడు.
లోచనానాం సహస్రేణ పంకజైరివ మానసమ్ । అథ వృందారకైః సర్వైరృషిభిశ్చాభిపూజితః
వెయ్యి కళ్లతో ఆయన మనసు పద్మాలతో నిండిన సరస్సు లాగా వెలిగింది. అప్పుడు వృందారకులు, ఋషులు అందరూ ఆయనను ఘనంగా సత్కరించారు.
గంధర్వైః స్తూయమానస్తు గతః శక్రోఽమరావతీమ్ । ఇత్థం సద్యో విపాపోఽభూత్ప్రయాగే పాకశాసనః
గంధర్వులు స్తుతిస్తూ ఉండగా శక్రుడు అమరావతికి వెళ్లాడు. ఇలా ప్రయాగంలో పాకను జయించినవాడు వెంటనే పాపరహితుడయ్యాడు.
యాహి త్వమపి కల్యాణి ప్రయాగం దేవసేవితమ్ । సద్యః పాపవినాశాయ తథా స్వర్గతయే దృఢమ్
నీకు కూడా మంగళకరమైనదీ, దేవతలు పూజించే ప్రయాగానికి వెళ్ళు. వెంటనే పాపాలు పోవడానికి, స్వర్గాన్ని పొందడానికీ ఇది నిశ్చయంగా మార్గం.
ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా సేతిహాసం సమంగలమ్ । తదైవ సంభ్రమాపన్నా నత్వా పాదౌ ద్విజస్య తు
ఆయన మాటలు, ఆ మంగళకరమైన కథ వినగానే, ఆమె వెంటనే ఆ బ్రాహ్మణుని పాదాలకు నమస్కరించింది.
త్యక్త్వా బంధుజనం సర్వం దాసదాసీగృహం తథా । సకలాన్విషయాన్రక్షో విషగ్రాసానివ స్ఫుటమ్
తన బంధువులందరినీ, దాసదాసీలింటిని, అన్ని భోగాలను కూడా, విషాన్ని వదిలేసినట్టు స్పష్టంగా వదిలేసింది.
వపుశ్చ క్షణవిధ్వంసి పశ్యంతీ నిర్గతా హ్యహమ్ । నరకార్ణవసంపాత దారుణాంతర వహ్నినా
ఈ శరీరం క్షణంలోనే నశించిపోతుందని చూస్తూ, నరకసముద్రపు భయంకరమైన లోపలి అగ్నిలో కాలుతూ నేను బయలుదేరాను.
హృదయే కుణపవ్యాఘ్ర తదా తత్తప్యమానయా । మయా గత్వా కృతం స్నానం మాఘే మాసి సితాసితే
హృదయంలో మృతదేహపు పులి బాధతో, మాఘమాసంలో తెల్లటి, నల్లటి తీర్థాల్లో నేను స్నానం చేశాను.
తస్య స్నానస్య మాహాత్మ్యం శృణు వృద్ధనిశాచర । త్ర్యహాత్పాపక్షయో జాతః సప్తవింశతిభిర్దినైః
వృద్ధ రాక్షసా, ఆ స్నాన మహిమను విను. మూడు రోజుల్లో నా పాపాలు పోయాయి; ఇరవైయేడు రోజుల్లో—
శేషైర్మే యదభూత్పుణ్యం తేన దేవత్వమాగతా । రమమాణా తు కైలాసే గిరిజాయాః ప్రియా సఖీ
ఆ స్నానం వల్ల మిగిలిన పుణ్యంతో నేను దేవతగా జన్మించాను. గిరిజా ప్రియ సఖిగా కైలాసంలో ఆనందంగా ఉన్నాను.
జాతిస్మరా తథా జాతా ప్రయాగస్య ప్రభావతః । స్మృత్వా ప్రయాగమాహాత్మ్యం మాఘే మాఘే వ్రజామ్యహమ్
ప్రయాగ మహిమ వల్ల నేను గతజన్మ జ్ఞాపకంతో పుట్టాను. ప్రయాగ మహాత్మ్యాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ ప్రతి మాఘంలో అక్కడికి వెళ్తుంటాను.
ఇతి రాక్షస యత్పృష్టం త్వయా విస్మితచేతసా । తన్మయా కథితం సర్వం చరితం ప్రీతయే తవ
రాక్షసా, ఆశ్చర్యంతో నువ్వు అడిగినదంతా, నా కథను నీ ఆనందానికి పూర్తిగా చెప్పాను.
మత్ప్రీతయే చరిత్రం స్వం త్వం బ్రూహి మమ రాక్షస । కర్మణా కేనజాతోఽసి విరూపోఽతిభయంకరః
ఇప్పుడు, నా ఆనందానికి, నీ కథను నువ్వు చెప్పు రాక్షసా. ఏ పాపకర్మ వల్ల నువ్వు ఇలా భయంకరంగా, వికృతంగా పుట్టావో చెప్పు.
శ్మశ్రులో దీర్ఘదంష్ట్రంశ్చ క్రవ్యాదో గిరిగహ్వరే । రాక్షస ఉవాచ। ఇష్టం దదాతి గృహ్ణాతి గుహ్యం వదతి పృచ్ఛతి
పొడవాటి గడ్డం, పొడవాటి పళ్లతో, పర్వత గుహల్లో మాంసాన్ని తినే రాక్షసుడిగా— రాక్షసుడు ఇలా అన్నాడు: కోరినదాన్ని ఇస్తాడు, తీసుకుంటాడు, రహస్యాన్ని చెబుతాడు, అడుగుతాడు—
ప్రీత్యా హి సజ్జనో భద్రే తచ్చ సర్వం త్వయి స్థితమ్ । త్వయా సంభావితో నూనం మన్యేఽహం వామలోచనే
మంచి మనసున్నవారు సంతోషంగా ఉంటారు, ఎందుకంటే ఆ సర్వం నీలోనే స్థిరంగా ఉంది. అందమైన కళ్లవాలే, నీవు వారి చేత గౌరవించబడుతున్నావని నేను నమ్ముతున్నాను.
భావినీ నిష్కృతిః సద్యస్త్వయాస్య క్రూరకర్మణః । అతో వక్ష్యామి తే భద్రే దుష్కృతం యత్స్వయంకృతమ్
శుభలక్షణాలవాలే, ఈ క్రూరమైన పనికి పరిహారం నీవు వెంటనే చేస్తావని నాకు తెలుసు. అందుకే, నేను చేసిన దోషాన్ని నీకు చెబుతాను.
నివేద్య సజ్జనే దుఃఖం తతః సర్వసుఖీ భవేత్ । శృణు సుశ్రోణ్యహం కాశ్యాం బహ్వృచో వేదపారగః
తన బాధను మంచి మనుషులకు చెప్పుకుంటే, ఆ తరువాత పూర్తిగా సంతోషంగా మారిపోతాడు. అందమైన నడుము కలదానివి, విను, నేను కాశీలో జన్మించిన వేదపండితుడిని.
జాతః పురా ద్విజః శ్రేష్ఠః కులే మహతి నిర్మలే । రాజ్ఞాం దుష్కృతినాం భీరు శూద్రాణాం చ తథా విశామ్
పూర్వం నేను గొప్ప, పవిత్రమైన బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించాను. భయపడే మనసున్నవాలే, పాపపు రాజులు, శూద్రులు, ప్రజల మధ్యన కూడా ఉన్నాను.
వారాణస్యాం కృతో ఘోరో మయా దుష్టప్రతిగ్రహః । బహుధా బహుధా వారం నిషిద్ధః కుత్సితో బహు
వారణాసిలో నేను చెడ్డ దానం తీసుకున్నాను, అది భయంకరమైన పాపం. ఎన్నిసార్లు నిషేధించబడినా, ఎన్నిసార్లు అపహాస్యం చేయబడినా, మళ్లీ మళ్లీ తీసుకున్నాను.
చాండాలస్యాపి న త్యక్తో మయా దుష్టప్రతిగ్రహః । అన్యచ్చ పాతకం తత్ర మమాభూన్మూఢచేతసః । తన్నాస్తి దుష్కృతం కర్మ మయా యత్ర న యత్కృతమ్
చండాలుడి దగ్గర నుంచి కూడా నేను చెడ్డ దానం తీసుకోవడం మానలేదు. అప్పుడు మూర్ఖతతో ఇంకెన్నో పాపాలు చేశాను. నేను చేయని చెడు పని ఏదీ లేదు.
అన్యచ్చ శ్రూయతాం దోషః క్షేత్రస్య వరవర్ణిని । అవిముక్తేఽణుమాత్రం యత్తదఘం మేరుతాం వ్రజేత్ । న ధర్మస్తు మయా కశ్చిత్సంచితస్తత్ర జన్మని
ఇంకో దోషం కూడా విను, అందమైనవాలే. అవిముక్త క్షేత్రంలో చిన్న పాపం కూడా మెరు పర్వతం లా బరువుగా మారుతుంది. ఆ జన్మలో నేను ధర్మాన్ని ఏదీ కూడబెట్టలేదు.
తతో బహుతిథే కాలే మృతస్తత్రైవ శోభనే । అవిముక్తప్రభావేణ న చాహం నరకం గతః
అక్కడే చాలా కాలం తర్వాత నేను మరణించాను, అందమైనవాలే. అవిముక్త క్షేత్ర ప్రభావంతో నేను నరకానికి పోవలేదు.